เรื่องสั้น : ปรารถนา

อ่าน 160
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 ตอน (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 13 มี.ค. 2561 07:22 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง BlackParasyte
หัดอ่านหัดเขียน (14)
เด็กใหม่ (2)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1.

เขียนเมื่อ วันที่ 13 มี.ค. 2561 07:27 น.

                ท่ามกลางแสงสีประดับทั่วทั้งตึกรามอาคารเบื้องหน้า รถราผู้คนขวักไขว่อยู่เบื้องล่าง และท้องฟ้าระยับประดับด้วยหลอดไฟหลากสีเบื้องบน บรรยากาศแห้งผ่าวของหน้าร้อนถูกลมพัดเชยมากระทบหน้า แม้เป็นเวลาดึกดื่นเลยสองยามแต่ความครึกครื้นของผู้คนกลับไม่น้อยลงหากเทียบกับยามเวลากลางวัน เป็นหน้าร้อนที่ถูกเติมแต่งด้วยสีสันแห่งความปรารถนาไม่สิ้นสุด บนอาคารหลังเก่าซอมซ่อนี้ที่เบื้องหน้าถูกป้ายตีตราว่าเป็นโรงแรมสำหรับพักชั่วคราวไม่เกินแปดชั่วโมงในห้องนอนสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดไม่ใหญ่โตนัก เขายืนอยู่ริมมุมระเบียง สายตาเศร้าสร้อยเหม่อมองไปไกลแสนไกลแม้ฝั่งตรงข้ามของระเบียงจะเป็นตึกอีกหลังหนึ่งก็ตาม ทอดหายใจสงบนิ่งไร้สิ้นเสียงออกมาจากลำคออันล่ำสันเว้นแต่เมื่อเขายกมือขึ้นนำก้นกรองบุหรี่เข้าประกบกับริมฝีปากสีชมพูซีดอย่างแผ่วเบาแล้วสูดลมเข้าสู่กระพุ้งแก้มหนักๆหนึ่งครั้งก่อนดึงลมหายใจเข้าสู่ปอดส่งเสียงฮึดฮัดสั้นๆและปล่อยออกมาอย่างแผ่วเบาในที่สุด เป็นการจุมพิตกับมัจจุราชที่ทั้งอ่อนโยนและถูกพรากความเป็นมนุษย์ออกไปทีละเล็กน้อย สายลมแผ่วเบาแต่ละระลอกพัดพาไอร้อนของท้องถนนและผู้คนเบื้องล่างมาพร้อมกับกลิ่นไอทะเลเย็นชุ่มฉ่ำ เป็นบรรยากาศที่แสนจะขัดแย้งเช่นกันกับทุกสิ่งอย่างที่กำลังหมุนเวียนอยู่บนวัฏจักรของผู้คนที่เต็มไปด้วยความสับสนวุ่นวายกับตัวตนไม่จบสิ้น

                หากแต่เป็นส่วนน้อยของมนุษย์เป็นยิ่งนักในการเลือกปลดเปลื้องเปลือกของตัวตนและอัตตาที่คอยลงการให้ต้องเดินไปตามครรลองของชีวิต ร่างกายท่อนบนอันเปลือยเปล่าขนลุกชันเมื่อลมระลอกใหม่พัดมาอีกครั้ง ฉุดกระตุ้นสติที่หลุดลอยไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่มีใครทราบได้ ก้อนขี้บนหรี่ตกลงสู่เบื้องล่างก่อนมลายหายไปกับลมทันที่มันจะร่วงหล่นลงสู่พื้น นิ้วมือยาวเรียวบรรจงขยี้เจ้ามัจจุราชผอมเพรียวลงสู่ที่ๆมันควรจะจบสิ้นบทบาทสุนทรียภาพของการฆ่าตัวตายอย่างเชื่องช้าได้เสียที จากเบื้องหลังของเขา ผ้าม่านริมระเบียงถูกแง้มเปิดออกอย่างช้าๆ ปรากฏร่างหญิงสาวสะโอดสะองเดินเข้ามาโอบกอดเขาอย่างแผ่วเบาจากด้านหลัง ร่างกายท่อนบนของเธอเปลือยเปล่าเช่นเดียวกับเขา ค่อยๆบรรจงชายคางวางลงบนบ่าของเขาแล้วแอบอิงอยู่ท่ามกลางแสงสีของหลอดไฟ

                เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า วินาทียาวนานราวชั่วโมง เธอหยอกล้อเขาเล็กน้อยด้วยการกัดเข้าเบาๆที่บ่าซ้าย ด้วยสรีระหญิงต่างชาติที่สูงกว่า การจะทำแบบนั้นไม่ใช่เรื่องยากอะไรนัก เขาหันหน้ามาหาเธอด้วยสีหน้าเอ็นดูก่อนถูกตอบกลับด้วยสายตาขี้เล่น ดวงตาสีฟ้าทำให้เขาหลงใหลเธอได้ตั้งแต่วินาทีแรกที่ได้พบหน้ากัน ผมบลอนด์สั้นประบ่าของเธอเย้ายวนให้สัมผัสดอมดม ใบหน้าขาวผ่องมีกระเล็กน้อยจากการถูกทำร้ายโดยแสงแดดอันแสนจะร้อนระอุราวไฟนรก แต่ไม่มีไฟนรกใดที่ทำให้เขารู้สึกพึงใจได้มากเท่านี้มาก่อน ไฟแห่งแรงปรารถนาที่จะครอบครองและเอาชนะ ไฟราคะที่ถูกจุดติดขึ้นเมื่อทั้งคู่ได้พบหน้ากัน ทั้งคู่ตกอยู่ในห้วงภวังค์ของความปรารถนาซึ่งกันและกันอย่างถอนตัวไม่ขึ้น เธอกัดมุมริมฝีปากแผ่วเบาก่อนหยิบกล้องโพลารอยด์ขึ้นมาถ่ายรูปเขาเพียงครั้งสองครั้งก่อนจะบรรจงจูบเขาอย่างแผ่วเบาเชื่องช้า เป็นการแสดงออกทางกายที่อ่อนโอนแต่กลับแรงกล้าด้วยแรงตัณหา เธอต้องการเขาเหลือเกินในเวลานี้ แม้ทั้งคู่จะผ่านศึกกันมาก่อนหน้าแล้วนับครั้งไม่ถ้วนในเวลาไม่กี่วัน มือของเขาตอบสนองอย่างว่องไวไปที่บั้นท้ายอวบอิ่มของเธอ กล้องโพลารอยด์ลั่นชัตเตอร์เป็นจังหวะบันทึกหลักฐานการร่วมพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ของทั้งสองคน ร่างกายโอนเอนอ่อนไหวไปตามแรงขับทางเพศที่ถาโถมเข้าใส่กันสงครามศักดิ์สิทธิ์ที่ทั้งเขาและเธอได้เริ่มไว้และไม่อาจจบสงครามนี้ได้โดยง่าย จิตใจที่อ่อนไหวของทั้งคู่ถูกขับเคลื่อนด้วยเปลือกของความโหยหาการถูกเติมเต็มซึ่งกันและกันไม่จบสิ้น

เธอผละออกจากเขาอย่างเชื่องช้าพร้อมดึงมือเขากลับเข้าไปในห้อง ไร้การขัดขืน เขาตามไปอย่างว่าง่าย เธอเดินนวยนาดไปที่เตียงพร้อมทิ้งร่างลงไปเกลือกกลิ้งสัมผัสกับความหยาบกระด้างของผ้าปูที่นอนผืนเก่าที่ผ่านการใช้งานมานับพันนับหมื่นครั้ง ความหยาบกระด้างนี้ย้ำเตือนอยู่เสมอถึงแรงสัมผัสอันอ่อนโยนจากคู่รักของตน แม้ในเวลานี้จะเรียกได้เช่นนั้นก็ตาม เขาค่อยๆขยับร่างกายตามเธอไปอย่างไม่เร่งร้อนอะไรนัก ค้ำตัวลงบนเตียงก่อนจะบรรจงจูบที่แผ่นหลังของหญิงสาวก่อนที่จะพลิกร่างของเธอให้หงายขึ้นเพื่อสบตากับเขา ท้องฟ้าที่กว้างไกลเทียบไม่ได้กับนัยน์ตาคู่นี้ที่เขาหลงใหล เป็นแววตาที่ชวนฝัน เคลิบเคลิ้มไปกับแววตาราวต้องมนตร์สะกดในทุกวินาทีที่จับจ้อง

กล้องโพลารอยด์ถูกหยิบมาใช้ทำหน้าที่อีกครั้งแต่เป็นเขาที่ใช้มัน เขาบรรจงถ่ายรูปของเธอเก็บเอาไว้ มากตราบที่จะมากได้ แสงแฟลชกระพริบถี่ลามเลียไปทั่วสรรพางค์กายเผยส่วนโค้งเว้าตามสัดส่วนความเป็นหญิงเผยความต้องการในทุกวินาทีที่เลยผ่าน ไม่มีแผ่นฟิล์มเหลืออยู่อีกต่อไปเช่นเดียวกับความอดทนอดกลั้นในการสะกดความกระหายอยาก เขาฉุดเธอขึ้นและจุมพิตอย่าเร่าร้อน เสียงหายใจหอบสั่นเครือ ท่อนแขนแน่นกำยำกระชับเข้าที่เอวของเธอ แนบแน่นและเนิ่นนานพร้อมกันกับหัวใจที่แนบชิดกัน บทเพลงรักกำลังถูกบรรเลงขึ้นอีกครั้งเฉกเช่นที่เคยเป็น บทกวีแห่งความเร่าร้อนที่ถูกถ่ายทอดผ่านภาษาของร่างกายได้ขับกล่อมทั้งสองไปตามท่วงทำนองที่ไม่มีผู้ใดกำกับ

เธอพลิกตัวเขาลงไปนอนแทนที่เธอและเริ่มปลดเปลื้องอาภรณ์อันเป็นอุปสรรคเดียวในเวลานี้ออกจนหมดสิ้นทั้งเขาและเธอก่อนที่จะเริ่มต้นบทเพลงเดิมอีกครั้งด้วยทำนองที่เปลี่ยนเป็นร่ำร้องเพรียกหา ร่างกายถูกประกบเข้าหากันจากเบาบางเป็นแนบแน่น เชื่องช้ากลายเป็นหนักแน่น รุนแรง และรวดเร็ว เสียงหอบหายใจรุนแรงขึ้นเรื่อยๆตามแรงเขยื้อน เธอต้องการเขายิ่งกว่าชายใดบนโลกใบนี้ ท่วงทำนองของเธอส่งถึงเขาเพื่อบ่งบอกถึงความต้องการ เพื่อได้มาซึ่งเขา และเพื่อเป็นเพียงของเขาคนเดียวเท่านั้น สุดแล้วแต่มารยาหญิงจะทำได้ สุดแล้วแต่พลังที่ตัวเองมีจะส่งความนัยนี้ไปหาเขาให้ถึงกัน เล็บของเธอจิกบนร่างกายเขาเป็นรอยแดงก่ำเป็นการสำเร็จโทษที่เขาไม่ตอบสนองคำร้องใดๆต่อเธอ

เขายกตัวเธอขึ้นเป็นคำตอบรับก่อนจะเปลี่ยนทำนองให้ร่างของเธอขนานกับพื้นเตียงนอน เขารับรู้ความปรารถนาของเธออย่างเต็มอก เขาลุกขึ้นอย่างไม่หวั่นไหวแม้เสียงหืดหอบของทั้งคู่จะบ่งบอกถึงจังหวะที่เริ่มจะร้อนรน เขาควบคุมเธอจากด้านหลัง ในเวลานี้ท่วงทำนองของการพิชิตได้เริ่มต้น แรงปรารถนาจะพิชิตเธอถูกขับส่งออกไปด้วยแรงที่เขามี เขาอยากเอาชนะเธอเหลือเกิน อยากเอาชนะดวงตาที่ทำให้เขาต้องมนตร์สะกดจนหลงหัวปักหัวปำ ณ บัดนี้เป็นเขาที่สำเร็จโทษเธอฐานล่อลวงให้ติดบ่วงกับดักแห่งตัณหา มัดผมสีบลอนด์ถูกดึงรั้งขึ้นมา รอยจูบถูกประทับที่ซอกคอขาวเนียน เธอครวญครางเสียงสั่นเครือทั้งพร่ำบอกรักเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความต้องการทั้งหมดถูกปลดเปลื้อง ไม่มีพันธนาการใดจะทั้งทุกข์ทรมานและหอมหวานได้เท่านี้อีกแล้ว ทั้งสองคือส่วนเติมเต็มซึ่งกันและกัน ปลอบประโลมและลงทัณฑ์ เป็นท่วงทำนองแห่งการเอาชนะและปกป้อง

เพลงจบแล้ว ทั้งสองนอนกอดก่ายกันแนบแน่น ไม่มีใครเอ่ยปากคำใดออกมาอีก เหงื่อที่ไหลโซมกายทำให้เย็นลงบ้าง ไร้พันธนาการจากโลกภายนอก แม้เปลือกใดๆก็ไม่อาจห่อหุ้มทั้งเขาและเธอได้อีกในเวลานี้ เวลาไม่ได้มีผลใดๆกับทั้งเขาและเธอ เพียงแค่ทอดกายกอดก่ายกันไปอย่างไร้จุดหมายเพื่อรอบทเพลงบทใหม่ให้บรรเลงขึ้นอีกครั้ง บทเพลงแห่งความปรารถนา ตัณหา และไฟราคะที่พร้อมจะแผดเผาทั้งเขาและเธอให้มอดไหม้ไปในเอวจีตราบชั่วกาลปาวสาน หากแต่ช่างเป็นไฟร้อนรุ่มที่ทั้งเขาและเธอยินดีแบกรับมันไว้

สรรพเสียงภายนอกเริ่มเงียบลงทีละน้อย เป็นสัญญาณแห่งการจากลา วันสุดท้ายของทั้งคู่มาถึงแล้ว แม้อยากให้ไฟนรกแผดเผาไปจนวันตาย แต่ความเป็นจริงยังคงอยู่ พวกเขาแค่ก่อไฟกองเล็กๆให้กันและกันได้พึ่งพิงเท่านั้น ก่อนความเหน็บหนาวเย็นยะเยือกจะพรากทั้งคู่จากกันไปตลอดกาล

 

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...