น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

เรื่องสั้น : เก้าอี้ดนตรี

อ่าน 83
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 ตอน (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 3 ธ.ค. 2560 14:35 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ขีดเขียนหน้าใหม่ (59)
เด็กใหม่ (5)
เด็กใหม่ (1)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1.

เขียนเมื่อ วันที่ 3 ธ.ค. 2560 14:57 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 16 ธ.ค. 2560 15:16 น. โดย เจ้าของบทความ )

ทุกคนย่อมเลือกสิ่งที่ดีที่สุด

สำหรับตัวเองทั้งนั้น

เกมนี้เหมือนกัน

ขึ้นชื่อว่า 'คน'

อยากชนะในเกมนี้

ก็จำต้องเห็นแก่ตัวบ้างล่ะ!

        จินนี่กับจินเจอร์ เป็นลูกครึ่งไทย-อเมริกัน พ่อฝรั่ง-แม่ไทย ทำให้ได้รับแนวคิดการใช้ชีวิตแบบชาวตะวันตกมาครึ่งหนึ่ง จินนี่มองโลกตามความเป็นจริง ใครดีคือดี ใครไม่ดีคือไม่ดี เธอเหมือนโจเซฟ พ่อของเธอ ส่วนจินเจอร์ ถึงปากดีแต่มีจุดอ่อนตรงที่ชอบเห็นใจผู้อื่น ขี้สงสาร มีทัศนคติใกล้เคียงกับปราณี ผู้เป็นแม่มากกว่า

       วันหยุดเวียนมาอีกครั้ง พร้อมความสุขที่ได้รับชมรายการโปรด...รายการ สงครามดนตรี พ่อแม่ลูกพร้อมหน้ากันหน้าโทรทัศน์ ยกเว้นจินนี่ซึ่งกำลังเพลิดเพลินกับการอาบน้ำ

       "ขอต้อนรับเข้าสู่รายการของคนรักเสียงเพลง...สงครามดนตรีครับ พบกับผมเดี่ยว นวภณ วรกานต์ และ..."

       "ดิฉัน...ฟ้า อาราดา พิพัฒนชูชาญค่ะ"

       "เราจะมาพบกันทุกวันอาทิตย์ ตอนห้าโมงสี่สิบนะครับ เราจะมาพบกันเร็วกว่าเดิม ใครที่ดูไม่ทัน ทำยังไงครับคุณฟ้า"

       "ท่านผู้ชมสามารถติดตามพวกเราได้ที่เฟซบุ๊กแฟนเพจบ้านบันเทิงไทย เราเผยแพร่ภาพสดเวลาหกโมงยี่สิบค่ะ นอกจากพวกเราสองคนแล้วก็จะมีขุนพลดนตรีทั้งสี่พร้อมลูกศิษย์อีกคนละสามที่นั่งค่ะ ขอต้อนรับพี่ลูกแก้ว ฝันยิหวา พี่ปัญญา เทอดทูน ครูกัลยาณี ศรีมาศ และพี่บุญหลาย เทพวัฒน์สุวรรณค่ะ"

       "วันนี้เราจะมาตามกันต่อครับ จากสัปดาห์ที่แล้ว... เราดำเนินการแข่งขันร้องเพลงจนครูเพลงทุกคนได้ลูกศิษย์มาอยู่ในสำนัก เพื่อจะแข่งขันกันเป็นทีม ค้นหาผู้ชนะที่เป็นเอกด้านเพลงลูกทุ่ง คว้าเงินรางวัลจากทางรายการไปได้"

       "อัพเดตกันหน่อยนะคะว่า ครูเพลงท่านใดมีลูกศิษย์กี่คนแล้ว พี่บุญหลาย โปรดิวเซอร์เพลงมือทองมีลูกศิษย์หนึ่งคนแล้วนะคะ น้องโบว์ค่ะ พี่ลูกแก้ว สาวเสียงระฆังแก้ว เจ้าแม่เพลงหวานมีลูกศิษย์ครบสามคนแล้วนะคะ น้องเมฆ น้องนนท์ และน้องพราวค่ะ"

       "ครูกันนะครับมีลูกศิษย์แล้วสองคน น้องโบ๊ทและน้องปาล์มครับ ในขณะที่พี่ปัญญาใจแข็งยังไม่กดรับใครครับ และวันนี้เราก็จะมาเฟ้นหาดาวเด่นครับ ใครพอใจนักร้องคนไหนก็จะกดเลือกนักร้องคนนั้นมาเป็นลูกศิษย์ในสำนักตัวเองครับ ถ้ามีลูกศิษย์ครบสามคนแล้วก็ยังสามารถเลือกได้อีกครับ แต่ต้องมาแทนคนที่คุณเลือกแล้วเท่านั้นครับ แล้วแต่ว่าจะคัดใครออก"

        "เอาล่ะค่ะ เราจะเปิดการแข่งขันในแมทช์ที่สามกันเลยนะคะ ผู้เข้าแข่งขันคนแรกคือนักร้องน้ำเสียงเอกลักษณ์หาตัวจับยาก แชมป์ดาวทองปีสี่ น้องเอก เอกรินทร์ วงศ์วิลัยค่ะ"

       เอกรินทร์ออกมาจากประตูฉากหลัง พร้อมๆ กับทำนองเพลงบรรเลงขึ้น เขาร้องเพลงที่เตรียมมา หมายสร้างความประทับใจให้กรรมการเลือกเขาเป็นส่วนหนึ่งของรายการนี้ ร้องด้วยใจรักและตั้งใจเต็มที่ เวลาผ่านไปสามนาที เพลงจบลง นวภณกับอาราดาชวนเขาพูดคุย ลบความประหม่า และเตรียมคำถามให้ชายหนุ่มตอบตามแผนการดำเนินรายการ ทั้งถามสารทุกข์สุกดิบ ความประทับใจที่ได้มา รวมถึงเหตุผลที่มารายการนี้ด้วย

       ความดีใจ ความตื่นเต้น และความกังวลบีบหัวใจทุกๆ ครั้งที่บรรดากรรมการกดเลือกสมาชิกเข้ามาอยู่ในกลุ่ม เข้ามาอยู่ในกลุ่มของผู้ที่ยังมีเก้าอี้ลูกศิษย์ว่างให้นั่งก็ดีไป แต่หากต้องไปแทนที่ใครในกลุ่มคนที่มีทีมอยู่แล้ว จะเป็นอย่างไร ความรู้สึกเหล่านี้เกิดขึ้นซ้ำๆ ทุกทีที่นวภณประกาศว่าอยากได้ใครเป็นลูกศิษย์ไหม ถ้าอยากให้กด

       เพลงไพเราะหลายเพลงถูกบรรเลงให้คล้อยตาม ประหนึ่งยาเสน่ห์ ทว่านี่คือเกม กรรมการมีแต่เซียนดนตรี ดังนั้น ย่อมมีทั้งผู้ที่สมหวังและผิดหวัง ใครมีความสามารถถึงก็จะถูกเลือก ในขณะที่คนที่คิดว่าตัวเองแน่หรือความสามารถยังไม่เป็นที่ต้องใจยังต้องถูกปฏิเสธ เป็นวัฏจักรเดจาวูที่เกิดขึ้นถี่ๆ จนกว่าการคัดนักร้องคุณภาพสิ้นสุดลง

       จินนี่อาบน้ำเสร็จแล้ว เธอได้ยินเสียงนวภณ เสียงผู้ชม เสียงกรรมการ และเสียงนักร้องฝึกหัดที่มาร่วมรายการสงครามดนตรี เสียงของโจเซฟ เสียงของปราณี และเสียงของจินเจอร์ที่ดังแทรกเสียงในโทรทัศน์ เธอทันที่จะฟังบรรดากรรมการเลือกนักร้อง รู้ว่าคนที่ชื่อลูกแก้วเปลี่ยนลูกศิษย์ ได้ฟังเสียงสะอื้นของใครคนหนึ่ง ได้ยินเสียงก่นด่าจากเด็กคนอื่นว่าทำไมถึงทำแบบนี้ ถ้าจะไม่รับก็น่าจะปฏิเสธเสียแต่แรก ให้ความหวังทำไม พ่อแม่เธอ น้องชายเธอก็ไม่พอใจที่ผู้หญิงที่ชื่อเอมถูกบังคับให้ออกจากกลุ่มของลูกแก้วเช่นกัน

       ผิดกับเธอ!

       "คนเราย่อมเลือกสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับตัวเองทั้งนั้นแหละแม่ นี่ก็เป็นเกม ถ้ามัวสนใจความรู้สึกคนอื่น เค้าจะชนะเกมนี้ได้ยังไง พวกเค้าต้องหาคนเก่งๆ มาเข้าทีม เพราะต้องไปประกวดร้องเพลงต่อไป แบบนี้เค้าถึงไปรอดได้"

       "ได้ไงล่ะ ถ้าจะเปลี่ยนก็ไม่น่าเลือกแต่แรกสิ" จินเจอร์จอมจุ้น

       "ใช่ จินเจอร์พูดถูก แบบนี้มันเห็นแก่ตัวเกินไป" แม่เสริม

       "อันนี้พ่อเห็นด้วยนะ แต่ก็เข้าใจสิ่งที่จินนี่บอก มันคือเกม กติกาเค้าบอกมาอย่างนั้น เราต้องยอมรับ"

       "เวทีนี้ไม่มีที่ยืนสำหรับผู้แพ้"

       จินเจอร์พ่นคำพูดติดลบออกมาอย่างหงุดหงิดใจ ยิ่งฟังคำพูดคล้ายๆ เย้ยหยันออกมา จินนี่รีบยัดหูฟังลงไปในหูทั้งสองข้างราวรู้ทัน เธอรู้ว่าทุกคนไม่พอใจที่เธอแสดงทัศนคติออกมาอย่างนั้น มันเป็นความคิดที่เห็นแก่ได้ ก่อนที่แม่จะสำทับเธออีกบานตะไท เธอหยุดแม่ด้วยคำพูดหนึ่ง และมันได้ผล "ก่อนที่แม่จะหาว่าหนูแย่ คิดทบทวนให้ดีก่อนนะว่าสิ่งที่หนูพูดมันเป็นสิ่งคนปกติคิดหรือหนูคิดไปเองจริงๆ"

       เธอทิ้งทุกคนไว้เบื้องหลัง ขึ้นมาอ่านหนังสือบนห้องนอนตัวเอง เรื่องของเอมทำให้นึกถึงเรื่องสั้น เก้าอี้ดนตรี ที่เคยอ่านตอนยังเด็ก...ใครเลยจะต้องการเก้าอี้ไม้เก่าคร่ำคร่าสภาพไม่น่าใช้

       เอมเหมือนเก้าอี้ดนตรี ไม่ใช่เพราะความเก่าเก๋าเวที หรือหน้าตาขี้ริ้วขี้เหร่ หรือร้องเพลงไม่เก่ง เพียงแต่สงครามดนตรีที่เธอตอบรับลงประกวดนั้นความสามารถเธอเทียบกับคนอื่นแล้วยังไม่ใช่ ไม่โดนใจ เธอยังต้องฝึกฝนอีกมาก ยังไม่คู่ควรที่จะนั่งเก้าอี้ดนตรีเวทีนั้น และเป็นเก้าอี้ดนตรีที่ต้องซ่อมแซมแต่งเติมอีก

 

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...