น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

เรื่องสั้น : Blue Addicted

อ่าน 77
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
6 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 27 พ.ย. 2560 19:37 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ขีดเขียนชั้นมอปลาย (121)
เด็กใหม่ (12)
เด็กใหม่ (14)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. บ้านพิเศษ

เขียนเมื่อ วันที่ 27 พ.ย. 2560 19:41 น.
•»

........ภาพแรกที่ฟิจิมองดูคือเพดานบ้านสีฟ้าในยามเช้า ฟิจิ มันชือประเทศนี่หว่า เออเนอะ ฟิจิ โคบายาชิชายหนุ่มชื่อประหลาดคนนี้อายุราว19-20 วัยนี้เทียบได้กับนักศึกษามหาวิทยาลัย เขามองเพดานยามตื่นจากการนอนหลับบนเตียงไม้สนซีดาร์ ผ้าห่มสีฟ้าหม่นๆคลุมร่างกายอันเปลือยเปล่า มือสองข้างได้ฉุดร่างตนให้ลุก ศีรษะหันไปทางขวา นาฬิกาปลุกทำงานแบบดิจิตอลเครื่องนั้นบอกเวลา 6 : 33 น.

 

กริ๊งกร่อง

 

อาคันตุกะหน้าบ้านของฟิจิ 

 

ชายหนุ่มสะดุ้งกับเสียงกดออด รีบเคลื่อนไหวร่างกายไปคว้าผ้าเช็ดตัวมาปกปิดร่างแล้วเร่งรุดไปยังประตูมะฮอกกานีหน้าบ้าน ประตูมีช่องสำหรับสายตาส่องดู เมื่อทราบแล้ว คำพูดคำแรกคือ

 

"ใครเอ่ย"

 

อาคันตุกะเอานิ้วชี้จิ้มจมูกฟิจิ บอกว่าฟิจิยังไม่สังเกตดีดี อาคันตุกะคงจะกล่าวสักประโยคว่า เครย์เพื่อนแกนะ

 

ไอ้บูลดอกตัวสีเทาๆเขยื้อนตัวออกจากบ้านสุนัขมาดมๆกางเกงสแลคเพื่อนชายของฟิจิ ดมไปสักพักมิตรสหายไปแบ่งไส้กรอกเยอรมันให้มันชิ้นหนึ่ง

 

ที่หน้าประตูบ้านมีที่วางรองเท้าที่จัดเรียงรองเท้าอย่างเป็นระเบียบ ทางเดินเป็นหินโมเสคที่ถูกขนาบด้วยผืนหญ้าเขียวขจี เครย์ยกแขนซ้ายที่มีนาฬิกาข้อนิ้ว ข้อนิ้ว อิอิ หมายถึงมันเป็นนาฬิกาสายสั้นๆที่ไม่สามารถคลุมแขน แต่คลุมสองนิ้ว(ชี้และกลาง)

 

"เปิดประตูสิโคบายาชิ"

 

ฟิจิเปิดประตูไม้มะฮอกกานีต้อนรับเครย์ สายตาเครย์เหลือบมองทั่วห้องนั้น และหยุดลงที่ซิกแพคของฟิจิ

 

"เหมือนเกย์เลย"

 

แต่ฟิจิทำเป็นไม่สนใจคำนั้น บอกเพื่อนว่ามีธุระอะไร 

 

"โคบายาชิ เอ็งไปบ้านพิเศษหน่อยดิวะ ของไอ้ธรรม์น่ะ"

 

"โอเคเพื่อนยาก นายไปรอที่ห้องนั่งเล่นสักเดี๋ยวนะ เราต้องการเสื้อผ้า หรือเอ็งจะให้ข้าไปทั้งแบบนี้หรอ"

 

ธรรม์เป็นชายหนุ่มชาวไทยคนหนึ่งที่อยู่ในหมู่บ้านเดียวกับพวกเขา เหตุที่บ้านของธรรม์ถูกเรียกว่าพิเศษ เพราะทุกสิ่งเป็นสีน้ำเงิน

 

กล่าวคือ ไอ้นี่มันบ้าสีน้ำเงินไปหมด ต้นไม้พลาสติกขนาดใหญ่ที่บ้านก็ทาใบไม้เป็นสีน้ำเงิน รถยนต์อีสุสุดีแมกซ์สีน้ำเงิน แต่ทำไมยางรถยนต์จึงเป็นสีดำเพราะมีวิทยาศาสตร์เคยกล่าวอยู่ เรื่องสีนั้นต้องสีดำ

 

ธรรม์มีบ้านสีน้ำเงิน ประตูสีน้ำเงิน ชุดต่างๆ กางเกงในด้วย  กระจกโปร่งแสงสีน้ำเงินซึ่งให้ร่มเงาเป็นสีน้ำเงิน มันคือแสงจากธรรมชาติที่ผ่านเข้ากระจกโปร่งแสงนี้ ถ้าคิดจะพัฒนาชีวิตอาจจะมีคนทำกระจกโซลาร์เซลล์เพื่อใช้ประโยชน์มากขึ้น 

 

ขณะที่ท้องฟ้าแค่สีฟ้า แต่คนอย่างธรรม์ก็คิดจะบิดเบือนธรรมชาติให้ท้องฟ้าเป็นสีเขียว เอ้ย  ไม่ใช่และ เดี๋ยวมันจะดูเป็นคนจิตไม่ปกติมากกว่า

 

"ฟ้ายังฟ้าอยู่ ฟ้ายังดูสดใส ......... ฟ้าอาจจะพราก ให้เราจากกัน .......... ฟ้าเอย ใครมาทำร้ายเธอ" ร้องเพลงคลอออกไป

 

ธรรม์มองท้องฟ้า มือขวาถือสายยางสีน้ำเงินรดน้ำต้นไม้ วันนี้เหมือนจะไม่ใช้สปริงเกอร์ สงสัยชำรุดอยู่แล้วขี้เกียจนำไปซ่อมแซม

 

ฟิจิและเครย์มาถึงหน้าบ้านพอดีก็เห็นธรรม์ยืนมองฟ้าอยู่อย่างนั้น 

 

"เฮ่" เพื่อนทัก

 

"อ้าว สวัสดี เชิญๆๆ" ธรรม์พูด เดินไปปิดก็อกน้ำ น้ำหยุดไหลที่สายยาง เอาสายไปเก็บเข้าที่ให้เรียบร้อยก่อนที่จะใช้กุญแจสักดอกที่เรียงร้อยตามพวง

 

กับการไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย บางสิ่งกำลังเคลื่อนเข้ามาอย่างเร็ว 

 

โผละ

 

ธรรม์โดนเค้กใบเตยเข้าเต็มๆที่ใบหน้า ไม่เพียงเท่านี้ยังมาเพิ่มอีก

 

โผละ โผละ

 

เค้กมาต้อนรับให้แขกทั้งสองที่อยู่ข้างหลังไอ้ธรรม์

 

เครื่องมือสร้างเค้กอัตโนมัติสีเขียวแก่ๆ ถูกไวรัสคอมพิวเตอร์สิงให้ทำงานผิดพลาด ธรรม์ต้องชี้แจงรายละเอียด

 

"ยินดีต้อนรับ ถ้าเครื่องมือนวัตกรรมยอดเยี่ยมมันไม่ถูกไวรัสเล่นงานจนเพี้ยนก็จะได้กินเค้กใบเตย แหะๆ"

 

ฟิจิและเครย์กระซิบเบาๆ ธรรม์เดินเข้าไปในห้องส่วนตัว

 

"เครย์ เอาหูมานี่ เออรู้สึกมั้ย blue ที่ว่านี่แปลว่าสีชนิดหนึ่ง แต่ถ้าเป็นคำคุณศัพท์น่าจะหมายถึงเศร้า"

 

"บ้านนี้เป็นบ้านอาถรรพ์"

 

ธรรม์เดินออกมาจากห้องพร้อมสิ่งหนึ่งที่อุ้มไว้ แมวสีน่ำเงิน นี่ขนาดแมวยังสีน้ำเงิน

 

"โคบายาชิ ลองดูมันสิ"

 

"มันชื่ออะไร" 

 

ธรรม์ยืดอกภูมิใจ โดยที่เพื่อนทั้งสองทะแม่งกับแมวตรงที่มันเหมือนใครเอาสีไปทาตัวมัน

 

"มันชื่อโดเรมอน"

 

ทั้งสามคนสนทนาคุยกันออกรสชาติ ธรรม์อวดแมวไปเรื่อยๆ 

 

"กระเป๋าวิเศษอยู่ไหน"

 

แมวกระโดดเตะคางธรรม์อย่างหนักหน่วง เสียงขู่ฟ่อบวกกับคำพูด "พ่อง พาตรูไปล้างสีทาตัวเดี๋ยวนี้"

 

ฟิจิกับเครย์สบตากัน สื่อให้เช้าใจในความคิด พยักหน้าต่อกัน 

 

ธรรม์สลบไสลไปแล้ว

 

=============================

 

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...