น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

เรื่องสั้น : Just be love you

อ่าน 45
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 12 พ.ย. 2560 16:44 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง Esoteric
หัดอ่านหัดเขียน (11)
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. แค่วันแรกก

เขียนเมื่อ วันที่ 13 พ.ย. 2560 23:58 น.

"เซฮาย รุ่นน้องปี1 ทุกคนพวกพี่เป็นรุ่นพี่ปี3 ของเขต1 ถ้านับเป็นรุ่นตามอายุสถาบันพี่ก็รุ่น27 ครับ ส่วนน้องก็รุ่น29 ครับ พี่ชื่อธรครับเป็นประธานเขต1 นับว่าพวกพี่ปี3 แก่สุด ในวันพรุ่งนี้จะมีพิธีการรับน้องขอให้รุ่น29 ทุกคนมารวมตัวกันในสนามเขต1นี้ตอน9โมงเช้าด้วยนะครับ ตรงเวลา!!ย้ำอีกครั้งตรงเวลา!! วันนี้เชิญรุ่น29ทุกคนไปเก็บของที่หอพักและพักผ่อนได้ครับ ซียูครับ"

เห้ออ!!ปล่อยสักทีเซฮายฉันชื่อ นิดา นี่เป็นวันแรกในสถาบันใหม่ของฉันหนักอยู่เหมื่อนกันนะ เล่นให้ยืนฟังรุ่นพี่พูดเป็นชั่วโมงบอกเลยล้าทั้งตัว

"นี่ๆนิดารอด้วย เธอได้อยู่หอไหนหรอ??" นี่เพื่อนรักของฉันยัยบิว ถึงจะดูม้าดีดกะโหลกแต่ชอบคลั่งดารามากๆ

"ได้หอเปียโน บิวล่ะหอเดียวกับฉันรึเปล่า"

"หูยย ฉันได้หอไวโอลิน ไม่นะฉันไม่อยากแยกกับเธอเลยนิดา"

"ฉันก็เหมือนกันแหละไม่รู้จักใครสักคนเลย" 

"นิดา ถึงหอไวโอลินเเล้วไว้เจอกันนะเราตัองสู้เพื่อฝันนะ"

"ใช่แล้ว!! สู้บ่ายๆ" อันที่จริงหอฉันกับบิวห่างกันแค่ 2 หอเองนะเนี่ย รีบเดินดีกว่าอีกมันมืดแล้ว

"ไงแม่หนู เด็กใหม่หรอจ้ะ ยายชื่อมณีนะจ้ะ เรียกยายนี ก็ได้จ้ะยายเป็นคนดูแลหอนี้นะ หนูชื่ออะไรจ้ะ" คุณยายคนนี้ดูอบอุ่นจังเลยทำให้ฉันรู้สึกเหมื่อนมีแม่มาอยู่ใกล้ๆแต่ที่หอนี้มันเงียบๆแปลกๆวังเวงๆขนลุกมีผีป่าวก็ไม่รู้

"สวัสดีค่ะคุณยายนี หนูชื่อนิดาค่ะ ทำไมหอนี้มันเงียบจังค่ะเหมื่อนไม่ค่อยมีใครอยู่เลยค่ะ"

"อ่อ55เป็นปกติจ้ะเพราะที่หอนี้เป็นหอที่อยู่ท้ายสุดของทางเดิน มีคนอยู่น้อยจ้ะ นานๆทีจะมีเด็กเข้ามาอยู่หนูนิดาเป็นหนึ่งในนั้นนะจ้ะ" ห้ะ!!ดีเลยฉันชอบที่สงบๆแบบนี้มากคนน้อยๆชอบๆ

"อ่อ ว่าแต่ที่นี่มีที่สงบๆไหมค่ะ"

"มีจ้ะ สวนหลังหอ หนูนิดาไปใช้ได้เลยจ้ะ อ่ะนีการ์ดห้องหนูนะจ้ะห้อง 1302 ชั้น 2 จ้ะห้องอาบน้ำเป็นรวมนะจ้ะแยกบ่ออยู่ชั้นดาดฟ้า พักผ่อนให้สบายนะจ้ะ" ดีเข้าไปอีกมีที่ซ้อมเพลง อาบน้ำไปดูดาวไป เสียแต่มันอาบรวมดีนะแยกบ่อ เห้อเหนื่อยจังรีบเอาของไปเก็บดีกว่า อาบน้ำนอน สบาย

"ขอบคุณมากนะค่ะคุณยายเจอกันตอนเช้านะค่ะ ฝันดีค่ะ"

"จ้ะ ฝันดีจ้ะมีอะไรเรียกยายได้นะโทรศัพในห้องต่อสายตรงเลยจ้ะ อ้ะลืมอาหารเช้า 7 โมงนะจ้ะ บ่ายๆจ้ะ"

"ค่ะคุณยาย" หู้วเหนื่อย เดินเหนื่อยดีนะมีลิฟท์ ปิ้งงป๋องง!! อ่าาถึงสักทีว้าวไม่ทันสังเกตหอนี้มันตกแต่งหรูมากสีแดงดูแพงไปอีก อ้ะนั่นห้องฉันนี่ ตี้ดด!! เปิดได้แล้วว้าวกว้างโครตๆมีทีวี โต๊ะคอม เตียงนอน ลำโพง อ้ะมีชั้นหนังสือด้วย ตู้เสื้อผ้า โต๊ะเครื่องสำอางก็มี โห้วนั่นระเบียงสุดยอดเลยวิวสวยมาก แอร์เย็นฉ่ำเลย มีห้องน้ำนี่ อ่อไม่มีอ่างหรือฝักบัวแหม่จะแยกทำไมเนี่ย ไปอาบน้ำดีกว่าเราสบายใจ

บ่อน้ำอุ่นๆช่วยผ่อนคลายจริงๆ  พักสายตาสักแปปดีกว่าเรา

ในขณะที่บ่อน้ำฝั่งผู้ชาย

"เห้ย พี่ริวปล่อยผมนะ อ้ากก อย่านะ" เซฮายผมชื่อโฟฮะตอนนี้ผมโดนพี่ชายตัวเองรังแกอยู่โอ้ย

"นี่ นายจะร้องทำไมแค่แก้ผ้าอาบน้ำแทนๆ ดูเพื่อนพี่ก็ถอด อายอะไรนักหนามานี่เลยถอดออก"

"พี่นัทช่วยผมที ช่วยด้วยผมไม่ถอดนะฮับพี่

"ริวนายจะบังคับน้องทำไม ปล่อยน้องไปไม่งั้นฉันจะแก้ผ้านายกลางหอ" นี่สิพี่นัทพระเอกของผม อ้ะได้เวลาวิ่งงง

"เห้ๆโฟ ไอน้องคนนี้มานี่เลยอย่าวิ่งไปทางนั้นนั่นมันบ่อของพวกผู้หญิงนะเฟ่ย เห้ยๆ" พี่ริวพูดอะไรผมไม่ได้ยินเลยแต่ช่างวิ่ง เดี่ยวๆทำไมพี่ๆวิ่งตามรึว่าาา โครมมม!!

"เห้ยนั่น เรย์ หนิ ไอริวน้องนายชนเรย์ทะลุฉากกั้นไปแล้ววว"  

"ตายๆๆโฟเรารีบไปหลบก่อนดีกว่า ไปๆนัท เดะเรย์ขึ้นมารู้ว่าใครทำฉันเละแน่ แกนะแกไอโฟไอน้องเวรมาวันแรกฉลองเลยไหมล่ะ"

 ตัดกลับมาที่บ่อน้ำฝั่งผู้หญิง โครมมม!!

เห้ย เสียงอะไรเนี่ย ตายล้ะนี่ฉันเผลอหลับหรอเนี่ย เมื่อกี้เสียงเหมือนมีใครกระโดดลงมาในบ่อเลย แล้วฉันก็หันไปพบกับร่างสูงเปลือยท่อนบนโผล่ขึ้นจากน้ำสะบัดผมที่พริ้วสลวยนั่นไปมาใช้มือหนาๆดูแข็งแรงลูบน้ำที่หน้าออกแล้วเสยผมขึ้นดวงตาคม คิ้วเข้ม ใบหน้าดูเท่นั่นหันมาที่ฉันแบบไม่ตกใจอะไรเลย แถมนิ่งสนิทอีกต่างหาก ฉันลองขยี้ตาแล้วมองอีกที ชัดเลยผู้ชายย กรั้ดดด!! ฉันกรี้ดสุดเสียงแต่ไม่นานอีตานั่นก็เอามือมาปิดปากฉันบอกให้เงีบย

"นี่ เธอน่ะอย่ากรี้ดมันทำลายหูฉันหมด" 

"นายๆเข้ามาในนี้ได้ไง นายเป็นโรคจิตใช่ไหม ออกไปนะๆ ปล่อยฉันด้วย" 

"ฉันปล่อยแน่ ฉันไม่ใช่โรคจิต มีคนชนฉัน เธอเลิกโวยวายได้แล้ว" โดนชนหรอ โกหกชัดๆ

"นายโกหก ปล่อยยยยยยย" เวลานี้ทั้งจิกทั้งกัดบอกเลย

"ที่เธอทำอยู่ ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย" โอ้ยๆอีตานี่ผลักฉันจนเซเลยดีนะในน้ำเลยไม่ค่อยเจ็บ 

"นี่อีตาโรคจิต ฉันจะฟ้องคุณยายนี คอยดู"

"เอาเลยตามสบาย ฉันไม่ผิด ไปล้ะ โชคดี ยัยกระดาน" โหยยอีตาบ้าา หน้านื่งๆแต่ดูหยีหยวนนั่นบวกกับคำๆนั้นมันทำให้ฉันแสบเหลือเกิน อย่าให้เจออีกนะฉันจะเอาไม้ฟาดหัวให้โลหิตอาบบาทาฉันเลยอีกคนโรคจิต ผีทะเล หึัยยย ถ้ายัยบิวอยู่ที่นี่กับฉันตอนนี้ อีตาโรคจิตนี่คงเละแล้ว ฉันคิดถึงแกยัยบิว

 

 

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...