น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

เรื่องสั้น : ความรักในรูปแบบของฉัน

อ่าน 198
วิจารณ์ 1
แนว:
จำนวน:
1 ตอน (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 30 ส.ค. 2560 09:42 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง Hanuna
ขีดเขียนหน้าใหม่ (57)
เด็กใหม่ (3)
เด็กใหม่ (5)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. ความรักในรูปแบบของฉัน

เขียนเมื่อ วันที่ 30 ส.ค. 2560 10:30 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 30 ส.ค. 2560 11:04 น. โดย เจ้าของบทความ )

 

 

เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของเด็กสาวในวัยมัธยมปลาย ซึ่งในทุกๆ วันของการไปเรียนหนังสือ จะพบชายหนุ่มรุ่นพี่หน้าตาดีในสายตาของเธอขึ้นรถรับ-ส่งนักเรียนคันเดียวกันกับเธอเพื่อไปโรงเรียนประจำจังหวัด เธอคนนี้แอบชอบเขามาหลายปีตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 แต่ก็ได้แค่แอบชอบ

 

 

คุณเคยไหมที่เวลาเราแอบชอบใคร มักจะจำตารางเรียนของคนคนนั้น จำเวลาที่จะเจอกันตอนไหน เวลาไหน เรียนตรงกันเมื่อไหร่ วิชาอะไร และเขาเข้าชมรมอะไร เพื่อที่จะอยู่ใกล้ชิดเขามากที่สุด เห็นหน้าของเขามากที่สุด แต่ไม่เคยแม้แต่จะคุยกันเลยสักครั้งเดียว แม้กระทั่งชื่อของเราเขาก็ไม่เคยรู้จัก คนคนนั้นมีอยู่จริงค่ะ อย่างน้อยก็ฉันคนหนึ่งที่ชอบทำอะไรแบบนี้

 

 

เมื่อการแอบรักเพียงข้างเดียวไม่ใช่ความลับอีกต่อไป กลับกลายเป็นว่า คนใกล้ตัวอย่างเพื่อนรักของฉัน กลับล่วงรู้เข้าอย่างไม่ได้ตั้งใจ

 

 

"นี่เธอ ควรจะบอกเขานะว่ารักเขา พี่เขาจะจบอยู่แล้วนะ อีกไม่กี่อาทิตย์เอง" เพื่อนของฉันพูดขึ้นมาขณะที่พวกเรากำลังพักกลางวัน

 

 

"แต่ว่า จะดีเหรอ พี่เขาไม่รู้จักเราเลยนะ" ฉันบอกไปด้วยความกังวล

 

 

"ดีสิ อย่างน้อยก็ได้บอก เธอควรทำอะไรตามใจตัวเองบ้างนะ" เพื่อนของฉันพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วงที่ฉันได้แต่มองเขาฝ่ายเดียว

 

 

จากนั้นไม่กี่วัน ฉันที่ทนแรงยุของเพื่อนไม่ไหว เลยตัดสินใจซื้อการ์ดสำหรับขั้นหนังสือ ในนั้นเป็นรูปกุหลาบสีแดง ฝากเพื่อนของพี่เขาไปให้โดยมีข้อความในนั้นเขียนไว้ว่า

 

 

"ขอพบหลังโรงเรียนค่ะ"

 

 

ด้วยความที่ไม่กล้าส่งเองและไม่กล้าเขียนชื่อตนเองลงไป ตอนนี้ก็ได้แต่ภาวนาให้เขามาหา แต่เขาก็ไม่มา

 

 

ความหดหู่เกิดขึ้นสำหรับฉัน จนกระทั้งวันสุดท้ายของปีการศึกษานั้น ฉันได้พบกับเขาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ใช่พบในรูปแบบ นั่งในรถรับ-ส่งนักเรียนหรือในรูปแบบเจอกันโดยบังเอิญแบบที่ฉันตั้งใจไปเจอ แต่ในครั้งนี้เจอกันโดยซึ่งๆหน้าใต้ต้นไม้ใหญ่ ที่มีโต๊ะม้าหินสำหรับนั่งทำงานและพูดคุยกัน บรรยากาศรอบข้างกลับไม่มีใครเลย มีแต่พี่เขาที่มายืนอยู่ตรงหน้าฉันที่ตอนนี้กำลังนั่งอยู่

 

 

"สวัสดีค่ะ มีอะไรหรือเปล่าค่ะ" ฉันหัวใจเต้นรัวจนกลัวว่าคนตรงหน้าจะได้ยินแต่ก็ต้องฝืนพูดออกไปไม่ให้เขาคนนี้ผิดสังเกตได้

 

 

"น้องครับ พี่ชอบน้องนะ" เป็นคำพูดที่ทำให้ผู้หญิงคนนี้หยุดหายใจเลยก็ว่าได้

 

 

"เป็นแฟนกับผมได้ไหมครับ"

 

 

"ค่ะ"

 

 

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...