น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

เรื่องสั้น : คาปูชิโน่ร้อน

อ่าน 246
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
3 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 11 ม.ค. 2560 18:14 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง ผงกาแฟ
เด็กใหม่ (5)
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (1)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. ความมั่นใจของคาปูชิโน

เขียนเมื่อ วันที่ 11 ม.ค. 2560 18:54 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 12 ม.ค. 2560 20:30 น. โดย เจ้าของบทความ )

•»

                                   ความมั่นใจของคาปูชิโน  

               เรื่องนี้เป็นเรื่อง ที่คาปูชิโนเจอมากับตัว ย้อนไปประมาณ2-3 ที่แล้ว ผมได้มีโอกาสเป็นตัวโรงเรียนไปแข่งกีฬา เกี่ยวอะไรกับความมั่นใจ ผมเองลงกีฬาไปประเภทหนึ่ง ตัวผมเองผมว่ากีฬานี้เป็นกีฬาที่ผมถนัดที่สุดนะครับ แต่พอไปซ้อมมันก็ไม่ได้แย่แต่ก็ไม่ได้ดีมากเพราะผมไม่เคยลงแข่งไม่เคยเล่นเป็นทีม มันก็มีตื่นเต้นนิดหน่อย(คงไม่นิดหน่อยหรอกม๊างงงง)  ครูที่คุมการซ้อมหรือซ้อมให้ดุมากกกกกก ใครหลายคงก็กลัวจนผมเองก็กลัว เขาจริงจังกับการซ้อมมาก และพวกผมที่ลงตัวจริงก็ซ้อมหนักและโดนด่าบ่อยมาก เขาดุจนผมกดดันตัวเองแล้วผมถ้าโดนกดดันจะทำมันออกมาไม่ค่อยดีเท่าไหร่ จนมาวันแข่งตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาในการซ้อม พวกผมรอวันนี้มานานมาก จนลงสนามแข่ง ผมได้เลือกให้เป็นกัปตันทีม ไม่รู้ทำไมถึงโดนเป็นทั้งๆที่เพื่อนอีกคนได้คำชมเยอะกว่า

.

เริ่มการแข่งขัน พวกผมด้วยความที่ใหม่ก็เกร็งกดดันและครูผู้ซ้อมก็ตะโกนกดดันตลอดเวลาจนพวกผมเกร็งยิ่งกว่าเดิมและคนที่โดนด่ามาที่สุดคือ ผม(คาปูชิโน)  ในการเล่นครั้งต่อมาผมเลยตั้งสติ และทำคะแนนให้ทีมไปเยอะอยู่ ตัวผมเองก็ไม่ได้เล่นเก่งแต่รู้สึกว่าวันนั้น ผมทำดีที่สุด แต่สุกท้ายก็แพ้ ผมโดนครูด่านานมาก จนผมท้อ และเครียดนานมากผมหาทางออกและคำตอบของการที่ผมโดนด่าโดนว่า ว่าทำไมผมถึงโดนคนเดียว จนสุดท้ายผมไม่รู้หรอกว่าคำตอบที่ผมได้มันเป็นคำตอบที่ผมเองก็ไม่รู้ว่าใช่คำตอบที่ถูกหรือเปล่า แต่ผมว่าน่าจะเป็นคำตอบทำให้ผมหายเครียดไปได้ คำตอบที่ผมคิดได้คือ ผมเป็นคนที่เล่นได้ห่วยเองจึงทำให้โดนว่า คำตอบนี้เป็นคำตอบสุดท้ายที่คิดได้จริงๆ ผมคิดว่านี่น่าจะเป็นคำตอบเพื่อไปสู่ทางที่ดีที่สุด แต่...

                         ต่อมาไม่นานผมรู้สึกว่าตัวเองเก็บตัว ไม่กล้าแสดงความสามารถใดๆที่ตนมี มีงานอะไรมาที่ตนสามารถทำได้ผมก็ปฏิเสธและปิดกั้นตัวเองเพราะผมคิดว่าผมทำไม่ได้หรือทำไม่ดี จะทำให้งานเขาเสีย ผมปิดกั้นตัวเองอยู่นานมาก จนผมได้มาไปคุยกับพี่คนหนึ่ง คุยถามสาระทุกข์สุกดิบอยู่นานเขาก็ถามผมขึ้นมาว่า"ทำไมไม่สมัครแข่งงานนี้ล่ะ พี่เห็นเราเล่นเก่งนิ" ผมก็บอกไปว่า ผมเล่นขำๆไม่ได้จริงจังอะไรแล้วผมก็ไม่ได้เล่นเก่งด้วย เขาก็พูดชมผมอยู่นานเพราะอากให้ผมลง จนเขาถามมาอีกว่า"มีปัญหาหรืออัคติอะไรกับงานนี้หรือเปล่า" ผมเลยตอบพี่เขาไปตรงๆ ผมเล่าเรื่องที่ผมเจอกับงานนี้ให้พี่เขาฟัง แล้วผมก็บอกว่า ตั้งแต่นั้นมาผมก็เลยปิดกั้นตัวเองผมมว่าผมทำไมได้ทำไม่ดี ทำไปคงอายเขาแย่ พี่เขาบอกมาประโยคหนึ่งซึ้งมันเป็นหลักที่ผมเอามาใช้จนถึงทุกวันนี้ "เอาชนะความกลัวด้วยการเผญิลหน้ากับมันสิ เราจะไปแคร์อะไรกับคำที่คนอื่นมอง คนอื่นพูดตัว เราเองเรารู้ดีที่สุดว่าเราเป็นยังไง แค่เรามีความสุขในตอนที่เราเล่นเราทำมัน ทำให้ดีที่สุดก็พอแล้ว ส่วนคนอื่นก็ปล่อยมันทิ้งไป" ผมก็มานั่งคิดผมก็ว่า เออ! นี่มันชีวิตเรานี่หว่า ใครคนอื่นก็ปล่อยเขาไปทำชีวิตเราให้ดีก็พอแล้ว

                    Happy in your LIFE

                           

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

7.3
โหวต 7.3 /10 คะแนน
จากสมาชิก 1 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

8 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

7 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

7 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...