น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

เรื่องสั้น : I miss you ฤดูกาลแสงทองจากฟากฟ้า

อ่าน 601
วิจารณ์ 2
แนว:
จำนวน:
6 ตอน (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 1 ธ.ค. 2559 20:31 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง baitonganohana
ขีดเขียนหน้าใหม่ (38)
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (1)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 2. ยินดีที่ได้รู้จัก

เขียนเมื่อ วันที่ 2 ธ.ค. 2559 10:28 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 3 ธ.ค. 2559 15:01 น. โดย เจ้าของบทความ )

«•
•»

   เช้าตรู่ตะวันเรืองรองส่องผ่านหน้าต่าง ไก่จ้าร้องเสียงโต่งๆ(ไก่ร้องงี้เหรอ) ร่างเล็กกำลังลุกออกจากเตียง เธอนั่งและบิดตัวไปมาบนเตียงนอน ก่อนจะลุกออกจากเตียง เธอเดินไปเปิดหน้าต่างแสงแดดอ่อนๆยามเช้าส่องหน้าเธอจนเปล่งประกาย สายลมพัดผ่านหน้าอย่างแผ่วเบา ลมเย็น บรรยากาศตอนเช้านี่มันสดชื่นจริงๆ เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆอย่างช้าๆ 

 

[6:30 นาที]

        หลังจากทำภาระกิจในห้องนอนเสร็จและทำ

ธุรส่วนตัวในห้องน้ำ ถึงเวลาที่เธอคงต้องไปออกกำลังกายสักหน่อยแล้ว

 

แอดดดดดด~~

      พระเจ้า!! มีคนยืนอยู่ตรงหน้าห้องเธอ เธอตะลึงและผงะถอยหลังไปหนึ่งก้าว ร่างสูงยืนอยู่ตรงหน้าห้อง ยิ้มให้เธอและโบกไม้โบกอย่างเป็นทางการ

 

"นายเป็นใคร" ร่างเล็กกล่าวอย่างอึ้งๆ ในไม่ช้าร่างเล็กก็หยิบอาวุธใกล้ตัวที่สุด ซึ่งก็คือ ไม้กวาด!! ร่างเล็กจับมันแน่นราวกับว่าถ้าปล่อยเมื่อไรมันจะหายไป

 

"ผมหรอ" ร่างสูงชี้นิ้วชี้อันเรียวไปที่ตัวของตัวเอง  ร่างเล็กไม่พูดอะไรเพียงพยักหน้าเบาๆ ร่างสูงยิ้น้อยยิ้มใหญ่ "ผมคือคนที่ทำให้คำอธิษฐานของพี่เป็นจริงไง^^"

 

"ไอ้บ้า" ร่างเล็กตกใจ คิดว่าคงเป็นแค่คำพูดหยอกล้อ และเธอจะไม่เชื่อโดยเด็ดขาด!!

 

"ผมพูดจริงๆนะ ผมมาจากดาวตกแสงสีทองที่พี่อธิษฐานนั้นแหละ" ร่างสูงทำหน้าตาซีเรียสแต่มันกลับดูน่ารัก น่าถะนุถนอมอย่างไงอย่างงั้น

 

"ฉันไม่มีเวลาเล่นหรอกนะ" ร่างเล็กวีนนนน ใส่ร่างสูงอย่างเต็มที่ เธอเอามือเท้าสะเอว "เรื่องพรรคนั้นน่ะ....มันมีที่ไหนกันเล่า!!"

 

"แต่ว่า......" ร่างสูงพยายามจะพูด

แต่.....

สิ่งที่เกิดขึ้น............

 

ปังง~

ร่างเล็กกลับปิดประตูใส่หน้าอย่างรุนแรง

 

3ชั่วโมงต่อมา

          เฮ้อ!! หิวๆๆๆไปหาอะไรกินซะหน่อยก็คงดี เมื่อเช้าก็อารมณ์เสียไปกับเด็กผู้ชายบ๊องๆ  กินอะไรสักหน่อยก็อารมณ์ดีขึ้น มั้ง!!

 

แอดดดดดดดดดด~~

           ฉันค่อยๆแงมประตูช้าๆเผื่อมีไอ้เด็กบ้า โผล่ที่ไหนจะได้ปิดประตูทันที เรื่องเมื่อชาวทำให้

หวาดระเเวงมาก แบบมากๆ

 

"จ๊ะเอ๋....พี่สาว"

"ไอ้โรคจิต"

ปัง

ฉันปิดประตูใส่แต่ไอ้เด็กบ้านั้น(เด็กคนเดิมนั้นแหละ)เร็วกว่าเขาดันตัวเข้าพอดีก่อนทีประตูจะปิดลง

      

"ยินดีที่ได้รู้จักนะ พี่สาว ผมชินเซะนะครับ ผมจะอยู่กับพี่เป็นเวลา3วัน แล้วก็จะไปนะฮะ"

 

"ไปไหน??" แทนที่ฉันจะถามอย่างอื่นตามที่สมองสั่งแต่ใจกลับไม่เป็นไปอย่างนั้น สมองฉันมักจะตรงข้ามกับใจเสมอ.........

 

"ไม่บอกหรอกแบร่"

 

"ชิ ยินดีที่ได้รู้จักนะ นายโรคจิต ฉันเอมิ"

 

"ผมไม่ใช่โรคจิตน๊าาาาาาครับ"

 

เอิ่มมม น่ารักน่าเอ็นดูจังเล๊ยยยย ประชด

 

«•
•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...