เรื่องสั้น : แอบรัก.

อ่าน 645
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 One shot (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 18 ก.พ. 2559 09:30 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง erioru
ขีดเขียนหน้าใหม่ (34)
เด็กใหม่ (21)
เด็กใหม่ (10)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

One shot 1. แอบรัก

เขียนเมื่อ วันที่ 18 ก.พ. 2559 09:33 น.

     “ไปห้องน้ำก่อนนะ” ฉันพูดกับเพื่อนก่อนเดินตรงฝ่าผู้คนไปยังห้องน้ำ เสียงเพลงที่ดังกระฮึมผู้คนโยกย้ายร่างกายตามจังหวะเพลงฮิตในตอนนี้ ในค่ำคืนนี้ที่ผู้คนที่กำลังนอนหลับใหลแต่ทีนี้ยังคงสว่างไสวให้นักท่องราตรีมาผ่อนคลาย ฉันเดินมาถึงสายตาที่ไปเห็นชายหญิงคู่หนึ่งเหมือนจะมีปากเสียงกันจ้องมองเพราะเหล้าที่กินเข้าไปทำให้มองไม่ชัด ฉันจึงตัดสินใจเดินเข้าห้องน้ำไป เมื่อฉันทำธุระส่วนตัวเสร็จล้างมือที่ล้างมือสายตาที่เหลือไปเห็นร่างๆหนึ่งนั่งพิงพนังห้องน้ำไม่ไกลมาก ผมเผ้าที่ยุ่งเหยิง เสียงสะอื้นไห้ไม่มีใครสนใจ ฉันเดินไปยังร่างๆนั้น นั้งลงตรงหน้าร่างบางนั้นพร้อมยืนผ้าเช็ดหน้าให้ สำหรับคนแปลกหน้าอย่างฉันคงทำได้แค่นี้ละ ร่างบางเงยหน้าขึ้นมา

     “ไอซ์” ฉันพูดชื่อเบาๆ ร่างบางจับที่ไหล่ของฉันเขย่าไปมาพร้อมกับตะโกนพร่ำเพ้อไปมาๆว่า ทิ้งฉันทำไม น้ำตาที่ไหลเป็นสายฉันเช็ดน้ำตานั้น แต่อยู่ๆร่างบางก็อ้วกออกมาทำให้เสื้อร่างบางเปื้อน ฉันพยายามพยุงไอซ์เข้าห้องน้ำที่ใกล้ที่สุด ฉันจึงถอดเสื้อร่างบางออกแล้วเอาเสื้อกันหนาวใส่แทนปิดกระดุมทุกเม็ดแล้วพยุงออกจากห้องน้ำ ฉันพาร่างบางไปยังโต๊ะเพื่อลาเพื่อนกลับเมื่อมาถึงเห็นเพียงบิว เพื่อนชายร่างสูงคนเดียว

     “ใครนะเปีย”

     “น้องแถวบ้านนะเจอกัน นี้เมามากแล้วว่าจะพากลับ แล้วพิมไปไหนละ”

     “มันไปกับญาติโต๊ะนั้นนะ” บิวชี้ไปยังเต๊ะที่อยู่ไม่ห่าง

     “เราว่าจะขอกลับก่อนนะ”

     “เออๆ เดินทางๆดีละเดี๋ยวบอกพิมให้”

     “เคร”ฉันพยุงร่างบางฝ่าผู้คนจนออกมาข้างนอกได้ ฉันขึ้นรถแท็กซี่ ร่างบางที่นอนหนุนตักได้แต่พร่ำเพ้อเบาๆ อย่าทิ้งฉันไปอย่าจากไปไหนซ้ำไปซ้ำมา ฉันยิ้มบางๆนึกถึงตอนเด็กๆฉันกับไอซ์อยู่บ้านตรงข้ามกัน

 

     “พี่เปียอะขนมไอซ์ให้” เมื่อฉันอยู่มัธยมร่างบางมักจะเอาขนมมาให้เสมอ รอยยิ้มของเด็กประถมช่างน่ารักจริงๆ แต่ไม่นานไอซ์ก็ขึ้นมัธยมไอซ์ต้องไปเรียนในเมือง เราก็ห่างกันเรื่อยๆเมื่อครั้งไหนที่ฉันรดน้ำต้นไม้ช่วงเย็น มักจะเห็นรถตู้สีขาวรับส่งนักเรียนมาส่งไอซ์ ฉันได้แต่มองร่างบางนั้นอยู่ห่างๆ ร่างบางนั้นจากเด็กตัวเล็กๆค่อยเริ่มโตเรื่อยๆสวยขึ้นเรื่อยๆและเราก็ไม่ได้เจอกันอีกเมื่อไอซ์เข้ามหาลัย ฉันได้แต่เฝ้ามองว่าจะได้เจอกันอีกไหม?

 

     รถแท็กซี่จอดหน้าอพาทเมนต์ที่ฉันพักอยู่ ฉันจายค่าแท็กซีแล้วอุ้มร่างบางขึ้นห้องตอนนี้ร่างบางหลับสนิท เมื่อมาถึงห้องฉันวางร่างบางลงบนเตียงให้เบาๆก่อนจัดแจงถอดเสื้อผ้าออก ฉันไปหยิบผ้าและกะละมังใส่น้ำเพื่อเช็ดตัว ฉันบิดผ้าและเช็ดตัวให้เบาที่สุดฉันเดไปเรื่อยๆใบหน้าของฉันลงไปซุกกับซอกคอของร่างบางทันโดยแรงกอดจากร่างบางนั้น ทำให้ได้กินโคโลญอ่อนๆบนกับกลิ่นเหงื่อเล็กน้อย

     “อย่าไปไหนนะ” ร่างบางพูดออกมา ฉันพยายามดันตัวขึ้น สายตาที่จ้องไปยังดวงตาร่างบางที่ปรืออยู่ ฉันจ้องมองอยู่อย่างนั้นแขนที่โอบกอดอยู่ต้นคอค่อยๆดันลงมาฉันโน้มตัวลงมาตามแรงดัน แต่จะว่าอย่างนั้นซะที่เดียวคงไม่ได้ ความรู้สึกปราถนาส่วนตัวด้วยสินะ ริมฝีปากที่แตะกันเบาๆและเนินนานอย่างนั้น อย่าให้ค่ำคืนนี้หมดไปด้วยเถอะ

     “โอ้ย” ฉันลุกขึ้นทีนทีตอนนี้ฉันไม่ได้อยู่บนเตียงอย่างที่ควรจะเป็น ฉันน่าจะโดนถีบลงมานะจะถูกมากว่า

     “แกเป็นใคร มาอยู่ในห้องฉันได้ไงออกไปนะโรคจิต” ร่างบางเริ่มปาสิ่งของที่อยู่ใกล้ตัว

     “หยุด” ฉันกระโดดขึ้นเตียงพยายามห้าม ฉันจับแขนเล็กๆนั้นล๊อคไว้บนเตียง ร่างบางพยายามสะบัดแต่ไม่หลุดถึงจะเป็นผู้หญิงเหมือนกันใครอยู่ข้างบนมักได้เปรียบเสมอ

      “หยุด ผ้าห่มหลุดหมดแล้ว” ตอนนี้ผ้าห่มร่วงลงมาบนพื้นการดิ้นของร่างบาง แต่ก็เป็นผลดีร่างบางหยุดนิ่งทันที “ฟังพี่ให้ดีนะค่ะ นี้คือห้องพี่สังเกตดีๆ” ร่างบางกวาดสายตาไปรอบๆ เมื่อเห็นว่าร่างบางนิ่งแล้ว ฉันจึงปล่อยร่างบาง ร่างบางลุกขึ้นวิ่งตรงไปหยิบโทรศัพย์แล้วโทร

     “คุณตำตรวจค่ะตอน....”ฉันวิ่งไปปิดปากทันทีพร้อมกับโทรศัพท์ร่วงลงพื้นทันทีทำให้เปิดลำโพง ฉันพยายามปิดปากร่างบางก็ดิ้นไปมา

     “ขอโทษค่ะกดเบอร์ผิดค่ะ”ฉันตโกนตอบกลับไป ปลายสายก็ตัดสายไป ร่างบางทั้งดิ้นและพยายามตะโกนฉันจับร่างบางลงบนเตียงทันทีพร้อมขึ้นคร่อมไว้ ฉันใช้มือทั้งสองข้างจับแขนแต่ละข้างกดไว้ทำให้ร่างบางตะโกน ฉันจึงตัดสินใจจูบอีกครั้ง จนในที่สุดร่างบางนิ่งอีกครั้ง พร้อมความเหนื่อย

     “ใจเย็นๆนะค่ะคุยกันดีๆ” ฉันพยายามพูดช้าๆ “คือฉันเจอน้องเมาแล้วอ้วกเลยพามาที่นี้โอเคนะ”

     “แล้วทำไมต้องทำดีกับฉันด้วยเราเป็นญาติกันหรือไง”

     “มองพี่ดีๆสิ จำพี่ได้ไหม”ร่างบางจ้องใบหน้าสักพักทำหน้าตกใจ

     “พี่เปีย” ฉันพยักหน้าตอบ “แต่ทำไม” ร่างบางมองไปยังร่างกายตัวเองที่เปลื้อยเปล่าตัวเอง

     “พี่ไม่ได้ทำอะไรเลยพี่แค่เช็ดตัวเท่านั้น” ฉันตอบและจ้องไปยังดวงตาคู่นั้น     “เพราะพี่จะไม่ทำคนที่พี่รักโดยที่ไม่ยินยอมหรอกนะ”  ใช่แล้วรัก ฉันแอบรักเด็กคนนี้มานานและตลอดมาและฉันยังคงรักไม่เปลี่ยนแปลง ฉันไม่รู้ว่าการสารภาพรักแบบนี้จะเป็นยังไงต่อไป จะได้รักกันหรือจะโดนเกลียด แต่พี่รักเธอนะ.........

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

8.3
โหวต 8.3 /10 คะแนน
จากสมาชิก 1 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

8 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

9 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

8 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...