น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

เรื่องสั้น : [ชีวิตจริง] ชีวิตวัยเรียน มันก็ประมาณนี้แหละ!!

อ่าน 1,868
วิจารณ์ 2
แนว:
จำนวน:
4 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 15 ก.ค. 2558 20:37 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง ๋Asmaluxt
หัดอ่านหัดเขียน (15)
เด็กใหม่ (4)
เด็กใหม่ (3)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. บันทึกที่1 "ว่าด้วยเรื่องของการเลือกเข้า ม.ต้น"

เขียนเมื่อ วันที่ 15 ก.ค. 2558 20:43 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 22 ก.ค. 2558 21:55 น. โดย เจ้าของบทความ )

•»
บันทึกที่1 "ว่าด้วยเรื่องของการเลือกเข้า ม.ต้น"
-------------------
-------------------------------
 
==========================================
‣การตัดสินใจครั้งที่ยิ่งใหญ่สุดของเราๆในวัยย่างเข้าวัยรุ่นก็คือการเลือกที่เรียนต่อเรียน มัธยมต้นนั้นเอง
แต่ช่างน่าเสียดายคนส่วนใหญ่พ่อแม่มักจะเป็นคนเลือกให้ 
==========================================
‣ด้วยการที่ผมเรียนอยู่ในโรงเรียนเครือสาธิตทำให้มีโควต้าเรียนต่อโรงเรียนในเครือเดียวกันขณะที่นั่งอยู่ในคาบโฮมรูมเช้าเพื่อนด้านหน้าส่งกระดาษแผ่นหนึ่งมามันเต็มตัวอักษรสีดำที่เลือกโรงเรียนที่จะเรียนต่อว่าจะไปเด็กกิจกรรม หรือ เด็กเรียน เห็นแล้วรู้สึกเครียดผานทำให้การตัดสินใจของผมที่เลือกจะเป็นเด็ก กิจกรรมนั้นยากขึ้น

==========================================
‣ในช่วงนั้นการไปโรงเรียนเด็กเรียน ในตอนนนั้นเป็นเครื่องหมายของความฉลาดหลักแหลม จบไปแล้วมีงานทำ เจริญรุ่งเรืองประมาณว่าจบไปแล้วเป็น หมอจ้า!!รวยจ้า!!รวย
==========================================
‣การที่เลือกเข้าไปเรียนในโรงเรียนเด็กกิจกรรมสรุปได้ตรงๆเลยว่า เอ็งเรียนห่วยเรียนไม่ได้เรื่องแค่นั้น!จบ
==========================================
‣PARODY OF THE YEAR: "จะไปเรียน ___ เอ็งจะไปเป็นช่างตีเหล็กหรืออย่างไร"
(โรงเรียนกิจกรรมจะเน้นไปทางรำดาบ,โขน,รำถวายประกอบกับช่วงนั้นขุนศึกกำลังบูมสุดๆ)

==========================================
โอเค ขอยอมรับว่าผมอาจจะโคตรเรียนไม่เก่งมากแต่ผมก็ไม่ได้โง่ แล้วผมก็ไม่ได้
จะไปเป็นนักดาบหรือไปรำดาบร่วมกับ อ้ายเสมา ผมแค่ไม่ค่อยชอบเรียน วิทย์ คณิตเท่านั้น
บอกตรงๆตอนนั้นสมการ หรือการคำนวณค่าความดันอาการจากน้ำทะเลนี่ คิดทีไร
รู้สึกเหมือนไฟฟ้ามันช็อทในหัวแบบไม่มีSafty Cut
(ไม่มีการตัดก่อนสุกตายแหม่สนุกจริงอร่อยจริงเรื่องปิ้งจนไหม้และไม่มีการเตือนใดๆ)
แต่พวกวิชา ไทย คอมพิวเตอร์(LoL,Honไรเงี้ย)เก่ง อังกฤษ นาฏศิลป์เรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในใต้หล้า

==========================================
โอเคงั้นเลือกเป็นเด็กกิจกรรมเลย
==========================================
จบ
===========================================
พูดเล่น
===========================================
ไม่จบหรอกครับถ้าผมใจเด็ดขนาดนั้นคงไม่มานั้งเขียนนี่หรอกจนถึงตอนนี้หรอกครับ
คงจะไปรำดาบอยู่ที่ไหนสักแห่ง

===========================================
เรื่องจริงคือพอเริ่มตัดสินใจไปได้สักสองหรือสามวันมันก็เริ่มแกว่งเรื่องของเรื่องคือ
เราเป็นเด็กเพียงไม่กี่คนที่เป็นเด็กกิจกรรมท่ามกลางเพื่อนๆที่เป็นเด็กเรียน
คือมันเป็นเรื่องมันจะเป็นการเสียสละครั้งยิ่งใหญ่ที่ต้องเสียสละเพื่อนสนิทไปอีกหลายคน
เพราะไปถามใครๆก็เลือกที่จะเป็นเด็กเรียนกันทั้งนั้น ถามว่าและมันสำคัญยังไง?
มันสำคัญตรงที่เราจะหลุดออกจากโลกใบเดิมเป็นการพลัดพลาดจากเพื่อนครั้งใหญ่
ตอนนั้นผมคิดภาพไม่ออกเลยว่ามันจะเป็นยังไง หรือจะเนียนๆไปเป็นเด็กเรียนดี เพื่อเรียน
จบสูงๆจะได้มีงานทำดีๆมาช่วยที่บ้านไม่ก็นั้งคิดไปคนเดียวว่าสักวัน
ไพอาร์กำลังสอง,เปอร์เซ็นท์ มันต้องมาตอบแทนบุญคุณเรา
===========================================
ตอนนั้นผมนี่รู้สึกว่าไม่แฟร์มากๆ
===========================================
เย็นวันหนึ่งเพื่อนมาถาม"แกเป็นบ้าอะไรเนี่ยพึมพำๆอยู่คนเดียวทั้งวัน"
===========================================
จบ
===========================================
อันนี้จบจริงคือหลังจากโดนด่าว่าบ้าเราเลยเริ่มคิดได้ เห้ย!เบอร์ติดต่อเราก็มี
ดีไม่ดีโรงเรียนมันน่าจะใกล้กันด้วย(แต่ไม่รู้ทำไมตอนนั้นมันรู้สึกดราม่ามากๆ)
เลยตัดสินใจเป็นเด็กกิจกรรมแอบเหลือบๆดูมีรายชื่อไปโรงเรียนเดียวกับเราทำไมมันเยอะจังวะ?

===========================================
สรุปเราโดนเพื่อนหลอก
===========================================
วันประกาศ คนเลือกไปเรียนไปเป็นเด็กกิจกรรมเยอะเกินจำนวนที่ต้องการ
อาจารย์ต้องสุ่มนักเรียน 3 คนไปเป็นอีกโรงเรียนหนึ่ง

===========================================
‣1ใน3คนนั้นคือผมและเพื่อนอีกสองคน ขณะที่เซ็นต์ยอมรับข้อตกลงเสร็จนี่
รู้สึกเหมือนเพลงของ Amagedon มันโหมขึ้นมาเลยครับวางปากกาออมสิน(ได้ฟรีมาจากธนาคาร)
อย่างสโลว์โมชั้นและหันไปมองพระอาทิตย์เหนือเสาธงอย่างช้าๆพร้อมกับคิดว่าชีวิตใหม่ได้เริ่มขึ้นแล้ว..

===========================================
หลังจากจากเปิดเทอมขึ้น ม.ต้นปี1 ได้ไม่นานก็ได้ทราบข่าวว่าเพื่อนทั้งสองได้ลาออกไปเรียนต่างประเทศแล้ว..
===========================================
จบ...

===========================================

 

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 1 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...