เรื่องสั้น : ความจริงหรือภาพลวง

อ่าน 684
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 11 มิ.ย. 2558 13:49 น.
ผู้แต่ง lงๅจัunsา
หัดอ่านหัดเขียน (6)
เด็กใหม่ (0)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. ....ความฝัน...

เขียนเมื่อ วันที่ 11 มิ.ย. 2558 14:19 น.

 

[...กลางสวนสาธารณะ....เวลา 17.45 น.]

"ฟู่ว....."

ผมกำลังรอเขาอยู่....คนที่ผม..คิดว่าเขาจะมา...

นี่ก็เย็นมากแล้วแท้ๆทำไมถึงได้ยังไม่มาอีกน้ะ? กลางสวนสาธารณะแห่งนี้ที่มี

เก้าอี้ม้านั่งสีแดงพร้อมกับหิมะที่ตกโปรยปรายลงมา..อากาศที่คิดว่าหนาวจัด

ทุกคนต่องพากันกลับที่พักอาศัยเดินขวักไขว่กันไปมาจนลายตา....คงมีแค่ผม..

ที่เฝ้ารอเขาอยู่..ตรงที่เดิม....

[เมื่อวาน...เวลา 16.00 น.]

"หนาวๆ..ทำไมอากาศถึงได้หนาวแบบนี้น้ะให้ตายสิ"

ผมเดินบ่นมาตั้งแต่อยู่ที่ซุปเปอร์มาเก็ตยันตอนนี้ถึงสวนสาธารณะ พึ่งจะรู้ตัวเอง

ว่าเป็นคนพูดมากขนาดนี้ผมเดินผ่านตรงเก้าอี้ม้านั่งสีแดงที่มีผู้ชายร่างสูงแกร่ง

คนหนึ่งนั่งอ่านหนังสืออะไรสักอย่างแล้วยิ้มก่อนที่เขาจะเหลือบมาเห็นผมที่

หยุดเดินมองดูเขา

"...เรื่อง ชีวิตหลังความตายน่ะ สนใจอ่านมั้ย?"

ผู้ชายคนนั้นพูดกับผมพร้อมกับชูหนังสือเล่มหนาปึกที่ผมคิดว่าชาตินี้คงอ่านไม่จบแหงมๆขึ้นมาจ่อ

ตรงหน้า

"ไม่ล่ะครับ..ผมคิดว่าผมคงอ่านไม่จบแน่ๆ"

ผมพูดออกไปกลั้วขำ ก็มันจริงๆนี่น่า ต่อให้อยากจะอ่านสักแค่ใหนผมก็ต้องหลับคาหนังสืออยู่แ

ล้วล่ะ(- -)

"ไม่เป็นไรหรอก ใหนๆก็พูดกันแล้วคุยเป็นเพื่อนผมต่ออีกสักนิดได้มั้ย?"

ผู้ชายตนนั้นบอกพร้อมกับยิ้มบางๆให้กับผม อืม...ยังไม่เย็นมากเท่าไร คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง

"ก็ได้ครับ"

ผมพูดแล้วเดินไปนั้งม้านั่งตรงข้างๆเขา

"นายชื่ออะไรหรอ?"

เขาหันมาถามกับผม ใบหน้ายังคงมีรอยยิ้มอยู่

"อากิระ เคียวสุเกะ"

ผมตอบกลับไปพร้อมกับลูบแขนตัวเองเพื่อคลายความหนาว

"ผม อิคุโตะ อาโอมิเนะ "

เขายิ้มแล้วมองผม ผมก็หันไปยิ้มบางๆให้กับเขาบ้าง เดี๊ยวจะหาว่าหยิ่งเห็นยิ้มให้ตั้งหลายครั้ง

แล้วด้วย(=_=)

"นายหน้าตาเหมือนผู้หญิงจัง?"

ฉึก!!!

"นี่...อย่าพูดเรื่องหน้าตาของผมจะได้มั้ย มันแทงใจดำแบบสุดๆเลยน่ะแบบนี้"

"อ้าว?หรอ ขอโทษ"

ชิ...คิดว่าตัวเองหล่อแล้วจะพูดอะไรก็ได้รึไงกัน

"แล้วบ้านนายอยู่แถวใหนหรอ?"

"ทำไมผมถึงต้องบอกล่ะ?"

"..นั่นสิน้า.."

ผมมองเขาหลังจากที่พูดคำนี้จบ รอยยิ้มที่เขายิ้มอยู่ดูมันฝืนๆยังไงบอกไม่ถูก เหมือนกับว่า

ยิ้มทั้งที่ใจเจ็บปวด...

"........."

"........"

เราตางคนต่างเงียบจนเวลาล่วงเลยไป.....

"งั้นผมกลับก่อนน้ะ"

ผมลุกขึ้นจากเก้าอี้ม้านั่งเตรียมที่จะเดินกลับบ้าน

"อื้ม..โชคดีน้ะครับ จริงสิ วันพรุ่งนี้เรามาคุยกันใหม่ได้มั้ย คุยกับนายแล้วสนุกดีเหมือน...มี

คนรักอยู่ข้างๆ"

ผมหยุดชะงักค้างไปกับคำพูดของเขาพร้อมกับรอยยิ้มและดวงตาคู่นั้นที่มันส่อแววประกายเหมือน

ตั้งความหวังอะไรไว้สักอย่าง เป็นรอยยิ้ม..ที่ผมไม่เคยเห็นจากใคร..  

"..พูดแบบนี้มันน่ามามั้ยเนี่ย.. ผมเป็นผู้ชายน้ะให้ตายสิ"

ผมทำหน้ามุ่ยแล้วตอบกลับไป

"5555+ นั่นสิน้ะ ผมก็ลืมไปแล้วนายว่าไงจะมาอีกมั้ย?"

"..ก็ได้ครับ..ผมจะมาอีก"

ผมตอบออกไป

"เจอกันที่นี่เวลาเดิมน้ะ"

เขายิ้มให้ผมก่อนที่ผมจะเดินจากไป โดยที่ไม่รู้ว่าสิ่งที่เจอในวันนี้มันเป็นเพียงแค่ภาพลวงตา..

วันต่อมา มีเพื่อนมาบอกกับผมเห็นผมนั่งคุยอยู่คนเดียวที่กลางสวนสาธารณะตรงม้านั่ง

ผมก็ทำหน้าสงสัยและตอบกลับไปว่า ผมคุยอยู่กับเขา แต่เพื่อนในห้องทำหน้าสงสัยกลับมาและ

ยืนยันว่าเห็นผมคุยอยู่คนเดียว ผมจึงคิดว่าเย็นนี้เขาต้องมาแน่ๆเพื่อยืนยันว่าเขามีตัวตน ผมไม่

ได้เป็นบ้าที่จะสามารถคุยกับตัวเองได้หรอกน้ะ!!!

จนตอนนี้...เขาก็ไม่มา

อาจเป็นอย่างที่เพื่อนผมบอกจริงๆก็ได้...เขา..อาจไม่มีตัวตน...

 

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...