น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

เรื่องสั้น : การ์ตูนสอนคน

อ่าน 728
วิจารณ์ 20
แนว:
จำนวน:
1 ตอน (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 24 ก.พ. 2558 20:29 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง Prinkipas
ขีดเขียนหน้าใหม่ (37)
เด็กเข้าเรียน (101)
เด็กหัดอ่าน (79)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. One Piece : ลูฟี่เขาสอนผม

เขียนเมื่อ วันที่ 24 ก.พ. 2558 20:31 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 27 ก.พ. 2558 18:36 น. โดย เจ้าของบทความ )

          ลูฟี่ทำให้ผมได้เรียนรู้ว่าการวิ่งหนีปัญหาไม่ใช่ทางเลือกที่ดีเท่าไหร่นัก

เมื่อเราลองเปรียบให้ทหารเรือเป็นตัวปัญหาอุปสรรค

 

          ลูฟี่มักจะวิ่งฟ่าฟันทหารเหล่านั้นไปเสมอ เพราะถ้าไม่จัดการเสีย แล้วเอาแต่วิ่งหนีต่อไป สุดท้ายอุปสรรคหรือทหารเรือเหล่านั้นก็จะถาโถมเข้ามาดักกันทุกทิศทาง แต่ก็ใช่ว่าเราต้องฟ่าฟันอุปสรรคเหล่านั้นไปทั้งหมดหรอกครับ ยังไงซะลูฟี่เองก็ยังเลือกที่จะสู้กับทหารที่ขวางทางเท่านั้น

          นั่นหมายถึงเราไม่จำเป็นต้องฟ่าฟันอุปสรรคทั้งหมดทั้งมวลที่ผ่านเข้ามา มันจะกลายเป็นการบั่นทอนกำลัง หากลูฟี่มัวแต่สู้ทหารเรือหมดโลก แล้วเมื่อไหร่จะตามหาวันพีชเจอกันเล่า เพราะฉะนั้น อะไรที่ปล่อยผ่านได้ควรปล่อยวางบ้าง อย่าเก็บมาคิดหรือหักโหมจนเกินไป ถ้าบ้านคุณบังเอิญไฟไหม้คุณก็ไม่ต้องไปวิ่งฝ่าไฟทุกซอกทุกมุมหรอกนะ แม้คุณจะวิ่งหนีออกมาในสภาพแย่ยิ่งกว่าน้องหมาก็ไม่มีพี่หมาที่ไหนมาด่าว่าคุณไร้ความกล้าหารหรอกน่า

          นอกจากนั้นแล้วปัญหาต่างๆที่มีนั้นไม่จำเป็นว่าคุณต้องจัดการมันเพียงคนเดียวนะครับ มันก็เหมือนเพื่อนพ้องของลูฟี่ที่ร่วมสู้และช่วยเหลือกันมาตลอด หรือแม้แต่ตัวประกอบในบางตอนที่ต้องแอบมีบทบาทบ้างอะไรบ้าง หากเอามาเปรียบกับชีวิตจริง ใครหลายคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเรา ไม่ว่าจะรู้จักหรือไม่รู้จักนั้นล้วนมีอะไรบางอย่างที่เชื่อมโยงกับเราอยู่ ใครจะรู้เล่า บางทีคนที่คุณไม่ชอบหน้าอาจมีโอกาสได้ช่วยเหลือคุณเข้าสักวัน

          เพราะฉะนั้นดีกับใครได้ก็ดีเถอะ อย่าเอาเรื่องเล็กน้อยไร้สาระมาชี้วัดว่าคนไหนที่คุณจะไม่มีวันยุ่งด้วยหรือคนไหนที่คุณไม่มีวันให้อภัยได้ เพื่ออะไรกัน? มีความสุขก็ไม่มี ทุกข์ซะเปล่าครับ ความรู้สึกมันมีวันจางหายกันได้ เพราะงั้นเก็บรักษาไว้แค่ความรู้สึกดีๆที่มีต่อกันก็พอ แม้มันจะน้อยนิด แต่ถ้าลบความรู้สึกแย่ออก เราจะมีพื้นที่ในใจไว้เก็บสะสมความรู้สึกดีอีกมากมาย ทำตัวใจกว้างให้เหมือนลูฟี่เถอะครับ ถึงจะไม่เก่งเท่าลูฟี่ที่ลากศัตรูมาเป็นพวกได้ อย่างน้อยก็อย่าสร้างศัตรูเพิ่มก็พอ

 

          และนี่คือข้อคิดเล็กๆน้อยๆที่ผมจินตนาการได้จากเศษเสี้ยวหนึ่งของฉากการ์ตูนเรื่องหนึ่ง ก็อยากให้ใครที่เคยมีอคติกับการ์ตูนได้รู้ไว้ว่าการ์ตูนมันไม่ได้ไร้สาระอย่างที่ใครหลายคนคิด หากคุณตรัสรู้ไม่ได้นั่นก็สมควรต้องพิจารณาตัวเองแล้ว ไม่มีอะไรบนโลกที่ไร้ค่าหรอกครับ

          ถ้าผมมีลูก ผมจะสอนให้เขาดูการ์ตูนแล้วเก็บมาประยุกต์ใช้ในชีวิต คุณอาจกำลังคิดว่าผมมันบ้าคิดอะไรเลอะเทอะ เยอะแยะ แต่ถึงแม้เด็กบางคนหรือหลายคนดูการ์เพียงเพื่อความสนุกไม่คิดอะไร แต่คุณรู้ไหมว่าคุณค่าของคำสอนที่แทรกอยู่ในการตูนมันได้ซึมซับเข้าไปในจิตใจและสะสมไว้ในจิตใต้สำนึกทีละน้อย

          หากคุณมีโอกาสพบเจอคนที่บ้าการ์ตูนมากจนพยายามทำให้ตัวเองเหมือนตัวเอกในการ์ตูนที่เขาชื่นชอบก็จงรู้ไว้เถอะครับว่า เขาเป็นคนดีอีกคนที่โชคดีได้ปฏิบัติตนตามแบบอย่างที่ดีแล้ว ตราบใดที่เขาไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้ใคร คุณก็ไม่มีสิทธิไปดูถูกเขา.. ปล.แค่อยากให้เก็บไปคิดว่าที่ผมพูดมันจริงมั้ย :)

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

10
โหวต 10 /10 คะแนน
จากสมาชิก 10 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

10 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

10 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

10 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...