น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

เรื่องสั้น : คนเถื่อนล่าซอมบี้

อ่าน 806
วิจารณ์ 2
แนว:
จำนวน:
2 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 1 พ.ย. 2557 23:38 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง เมจิกblack
เด็กใหม่ (2)
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. ไวรัสแพร่เชื้อ

เขียนเมื่อ วันที่ 1 พ.ย. 2557 23:58 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 2 พ.ย. 2557 00:16 น. โดย เจ้าของบทความ )

•»

                                

 

                  ณ ศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์   ศาสตร์ตราจาร์  HOGING  MARSHEL

"ด็อกเตอร์ค่ะเราพร้อมแล้ว"

"ได้เดี่ยวฉันจะไปเดี่ยวนี้ล่ะ"

ตึก ตึก ตึก

"อ่า ด็อกเตอร์มาแล้ว ด็อกเตอร์ค่ะเรามีปัญหาค่ะ "

"มีอะไรเกิดขึ้นที่นี้"

"สารค่ะ สารที่เราผสมกันขึ้นมาเมื่อ 2 ปีก่อน มันมีลักษณะเป็นเมือสี่เขียวแถมยังทำให้สัตว์ทดลองมีอาการดุร้ายขึ้น"

"จิงหรอลองให้สัตว์ที่โดนสารพิษนี้ไปหาอีกตัวที่ยังไม่โดนสิฉันอยากลองดูอ่ะบางอย่างก่อนที่จะแน่ใจ"

"ค่ะด็อกเตอร์"

     เมื่อนักวิทยาศาสตร์นำสัตว์โดนสารไปอยู่กับตัวที่ไม่โดนผลปรากฎว่า

"ห๊า!!นี่มัน"

     เสียงนักวิทยาศาสตร์สาวที่ยืนข้างด็อกเตอร์ร้องลั่นออกมาด้วยความตกใจ

"นี่เราทำมันมาแล้วสิน่ะ"

"อะ ไร หรอ คะ ดอก เตอร์" 

เสียงของนักวิทยาศาสตร์สาวถามไปทั้งที่เสียงยังมีความตกใจอยู่

"เราทำเชื้อซอมบี้ขึ้นมาน่ะสิ"

"ห๊า!!!"

ที่ด็อกเตอร์มั่นใจว่าเป็นแบบนั้นเพราะภาพที่เห็นตรงหน้าคือสัตว์ที่โดนสารกัดตัวที่ไม่โดนแล้วมันก็ติดเชื้อกลายเป็นดุร้ายทั้งคู่ นั่นคือสาเหตที่ทำให้พวกเขาตกใจกันนั่นเอง

"เอามันไปทำลายซะทั้งสัตว์และสารพิษ"

"แล้วเราจะทำลายสารพิษยังไงค่ะ"

"ฝังมันลงพื้นซะเพราะเราไม่มีทางเลือก"

"คะด็อกเตอร์"

นักวิทยาศาสตร์ทุกชีวิตต่างช่วยกันนำสารพิษฝังลงดินให้ลึกมากที่สุดแล้วทำเป็นไม่เกิดอะไรขึ้นอีก

                                        ณ  บ้านชาวสวนคนหนึ่ง

"ที่รักค่ะช่วยเก็บผักที่สวนให้หน่อยค่ะ"

"ได้จ้ะ"

"นี่จ้ะ   วันนี้คุณทำอะไรให้ผมทานล่ะ"

"ฉันคิดว่าจะเอาผักมาทำสลัดน่ะคุณจะได้กินผักเยอะๆๆ"

"งั้นผมรอที่โต๊ะน่ะ"

"ผ่านไป 30นาที"

"มาแล้วสลัดผักสดๆๆเลยน่ะ คุณกินเยอะล่ะ"

แค่ก แค่ก แค่ก ๆๆ

"ที่รักค่ะเป็นอ่ะไรค่ะ"

แอ๊ก แอ๊กๆๆๆ

"คุณเป็นอะไรค่ะบอกฉันสิ"

แฮร่ๆๆ แฮร่ๆ

" เอ๊ะ!!!นี่คุณเป็นอ่ะไรค่ะคุณ  กรี้ดดดดดดดดดด"

เสียงกรี้ดของภรรยาของชาวสวนดังขึ้นและดับไปพร้อมมีเสียงขู่ของสิ่งมีชีวิตบางอย่างดังอยู่ภายในบ้าน

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

6.3
โหวต 6.3 /10 คะแนน
จากสมาชิก 1 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

8 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

5 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

6 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...