น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

เรื่องสั้น : ผู้หยั่งรู้ฟ้าดิน

อ่าน 634
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 ตอน (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 17 ก.ค. 2557 15:17 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง ต้นกล้า
เริ่มเข้าขีดเขียน (29)
เด็กใหม่ (8)
เด็กใหม่ (1)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. ผู้หยั่งรู้ฟ้าดิน

เขียนเมื่อ วันที่ 17 ก.ค. 2557 15:21 น.

เรื่องสั้นแนวหักมุมสะท้อนสังคม

เรื่องที่ 9:  ผู้หยั่งรู้ฟ้าดิน

 

เสียงลูกบิดประตูดังแกร็ก แกร็ก ร่างของหญิงสาววัยสิบหก กำลังย่องเข้ามาภายในบ้าน แต่ไม่ทันที่จะก้าวเท้าเดิน ทันใดนั้นแสงไฟในห้องรับแขกก็สว่างขึ้น  เบื้องหน้ามีชายหญิงคู่หนึ่ง  กำลังยืนจังก้าอยู่  ชายผู้นั้นพูดขึ้นว่า ...

 

“สิรี ! ทำไมเดี๋ยวนี้ถึงกลับบ้านดึกๆดื่นๆ นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว ทำไมหนูถึงเหลวไหลอย่างนี้?” ทันทีที่เห็นหน้าลูก ชายซึ่งเป็นพ่อ ถามด้วยน้ำเสียงโกรธ

 

“ทำไมกลับดึกจังหล่ะลูก?” หญิงผู้เป็นแม่ถามบ้าง

 

“ก็หนูบอกพ่อกับแม่แล้วนี่ว่า ช่วงนี้หนูมีทำรายงานกับเพื่อนทุกวัน แต่ถ้าวันไหนไม่มี หนูก็อยากไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนบ้าง ทำไมพ่อกับแม่ถึงไม่เข้าใจหนูบ้างเลย หนูอยากมีอิสระ กับพ่อแม่คนอื่นไม่เห็นจะมาวุ่นวายอย่างนี้เลย” สิรี พูด พร้อมวิ่งขึ้นห้องไป

 

“สิรี !  สิรี ! เดี๋ยวนี้กล้าขึ้นเสียงกับพ่อแม่หรือ? มาคุยกันให้รู้เรื่องก่อน” พ่อจะตามขึ้นไป แต่แม่รั้งแขนเอาไว้

 

“อย่าเพิ่งคุยตอนนี้เลยพ่อ บางทีลูกอาจจะทำรายงานดึกจริงๆก็ได้ เข้าใจลูกมันหน่อย เดี๋ยวแม่จะลองถามกลีบผกาเพื่อนลูกดู  นี่ก็ดึกมากแล้ว พ่อไปนอนก่อนเถอะ”  แม่พูด พร้อมสกัดอารมณ์ให้พ่อเย็นลง

 

“พ่อนอนไม่หลับหรอก ปล่อยไว้อย่างนี้ไม่ได้นะแม่ เด็กมันจะยิ่งเสียคน” พ่อพูดแล้วเดินขึ้นห้องนอนไป

.........................

 

ด้วยความร้อนใจ แม่เงยหน้ามองนาฬิกา เข็มสั้นชี้ที่เลขสิบ เข็มยาวชี้ไปที่เลขเก้า

 

แม่กดโทรศัพท์หากลีบผกา ....“ฮัลโหล กลีบผกาหรือลูก นี่แม่สิรีนะ”

 

“สวัสดีค่ะคุณแม่ มีอะไรหรือคะ โทรมาซะดึกเลย” กลีบผกาพูด ขณะในปากเต็มไปด้วยฟองยาสีฟัน

 

“แม่รู้สึกไม่สบายใจเลย ทำไมเดี๋ยวนี้ สิรี ถึงดื้อนัก ขึ้นเสียงกับพ่อแม่ ไม่เชื่อฟัง แถมยังเถียงคำไม่ตกฟาก กลับบ้านดึกๆดื่นๆทุกวัน   สิรีเขามีปัญหาอะไรกับที่โรงเรียนหรือเปล่า?”  แม่ถาม ด้วยน้ำเสียงกังวลใจ

 

กลีบผกา บ้วนฟองยาสีฟันลงอ่างน้ำ กลั้วปากด้วยน้ำเปล่า แล้วพูดว่า “ถ้าหนูบอกแม่ แม่อย่าไปบอกสิรีมันนะ”

 

“บอกมาเถอะลูก มีอะไรจะได้แก้ไขได้ทัน  แม่นอนไม่หลับมาหลายวันแล้ว” แม่ยืนยันคล้ายคำสัญญา

 

“สิรี มันกำลังติดผู้ชายหมอดูทักว่ามันจะเจอเนื้อคู่ หนูเตือนก็ไม่ฟัง ตอนนี้สิรีเหมือนคนตาบอด ผู้ชายคนนั้นก็ไม่ได้ดีอะไร เป็นช่างซ่อมมอเตอร์ไซค์อยู่อู่แถวโรงเรียน  ทุกเย็นก็จะพากันไปขับรถซิ่ง เห็นว่าช่วงนี้ทะเลาะกันบ่อย ตอนนี้มันไม่เชื่อใครหรอก มันเชื่อแต่หมอดูเดี๋ยวอาทิตย์หน้า มันจะชวนหนูไปหาหมอดูอีก” กลีบผกาบอก

 

“หมอดูคนนั้นชื่ออะไร มีเบอร์โทรศัพท์ไหม?” แม่ถาม

 

“อาจารย์ทอง อยู่สำนักท้าววังหลัง”

 

............................................

 

ประตูห้องนอนถูกเปิดขึ้น พ่อกำลังนอนหลับตาแต่ไม่หลับซะทีเดียว เหมือนคิดอะไรบางอย่างอยู่ แม่เดินเข้ามาใกล้แล้วพูดขึ้นว่า “พ่อ ลูกเรากำลังมีแฟน”

 

“ห๊ะ! ไอ้นั่นมันเป็นใครหัวนอนปลายตีนมาจากไหน ลูกเราอยู่แค่ม.5 ริจะมีแฟนแล้วหรือ? เดี๋ยวพ่อจะไปคุยกับลูกให้รู้เรื่อง อะไรส่งให้ไปเรียน ไม่ใช่ส่งให้ไปหาแฟน” พ่อโมโหขึ้นทันทีที่ได้ยิน

 

“ใจเย็นๆซิพ่อ ตอนนี้พูดไป ลูกก็ไม่ฟังเราหรอก แต่แม่พอจะมีวิธี”

 

“วิธีอะไร?” พ่อถาม

 

“...........................” แม่เล่าถึงสิ่งที่ได้คุยกับกลีบผกาให้พ่อฟัง

 

“ก็ได้ ถ้าไม่สำเร็จเห็นทีคราวนี้จะต้องใช้ไม้แข็งกับสิรีบ้างแล้ว อีลูกคนนี้นี่ ยิ่งโตยิ่งเหลวไหล”

 

............................................

               

อาจารย์ทอง มีชื่อจริงว่า “นายประสาททอง ครองเมรี” อายุ 45 ปี  พื้นเพเป็นคนราชบุรี แต่ก่อนมีอาชีพเป็นหมอพื้นบ้าน ต่อมามีความสนใจเรื่องคาถาอาคม ไสยศาสตร์มนต์ดำ จึงไปเรียนศึกษาเพิ่มเติมกับอาจารย์หลายท่าน มีเสียงร่ำลือกันว่า สามารถล่วงรู้อนาคตและพูดคุยกับวิญญาณได้  ภายนอกที่ดูเคร่งขรึมเหมือนคนมีของ จึงทำให้มีลูกศิษย์ลูกหาเป็นจำนวนมาก

 

ณ สำนักท้าววังหลัง  ทางเข้าเป็นประตูไม้สัก มีรูปปั้นยมทูตเฝ้าหน้าประตูสองตน ข้างในมีข้าวของเครื่องใช้กระจัดกระจาย อบอวนด้วยกลิ่นควันธูปฟุ้งกระจายไปทั่ว             

 

“อ้าว คนต่อไป” เสียงลูกศิษย์คนหนึ่งร้องตะโกนขึ้น

 

สิรีและกลีบผกา ค่อยๆคุกเข่านั่งหน้าอาจารย์  สิรีพูดขึ้นว่า “อาจารย์ จำหนูได้ไหม?”

 

อาจารย์มองหน้าสิรี แล้วพูดว่า... “เออ! ข้าจำได้ วันนี้เอ็งมีอะไรก็ว่ามา เวลาข้ามีไม่มาก”

 

“ผู้ชายคนที่อาจารย์บอกเป็นเนื้อคู่หนูอ่ะ  ทำไมเดี๋ยวนี้เขาเปลี่ยนไปมากเหลือเกิน  หลังๆเริ่มตีตัวออกห่าง อาจารย์มีเครื่องลางอะไรช่วยให้เขากลับมาหาหนูเหมือนเดิมหรือเปล่าคะ” สิรี พูดขึ้นด้วยดวงตาอมความทุกข์

 

“เดี๋ยวข้าจะถอดจิต คุยกับมันดู มันชื่ออะไรนะ” อาจารย์ทองหลับตา ปากพึมพัมบริกรรมคาถา

 

สักพักอาจารย์ลืมตาขึ้นมาแล้วพูดว่า “มันไม่กลับมาแล้ว มันไปติดผู้หญิงอื่นแล้ว หมดเวลาของเอ็งกับมันแล้ว”

 

“ห้ะอาจารย์ว่าไงนะคะ อาจารย์ช่วยดูให้อีกครั้งได้ไหมคะ” สิรีไม่เชื่อในคำพูดของอาจารย์

 

“ว่ะ ! ถ้าเอ็งไม่เชื่อข้า เอ็งก็ไม่ต้องมาถามข้า ข้าบอกแล้วว่า เอ็งกับมันหมดเวลากันแล้ว มันไม่กลับมาแล้ว ตอนนี้เอ็งจะไม่มีคู่จนกว่าจะอายุยี่สิบห้า แล้วคนนั้นจะเป็นคู่ชีวิตของเอ็ง” อาจารย์ทองตวาดกลับไป

 

หลังจากวันนั้นมา สิรีก็ทุกข์ตรมในจิตใจ แต่เวลาผ่านไป สิรีเริ่มคิดได้และกลับมาเป็นสิรีคนเดิมอีกครั้ง

 

สองสัปดาห์ต่อมา มีโทรศัพท์มาที่สำนักอาจารย์ทอง

 

ปลายสายพูด ...“ขอสายอาจารย์ทองค่ะ”

               

“เออ ข้าเอง นั่นใครพูด?” อาจารย์ถาม

               

“เงินที่ตกลงกันไว้ ฉันโอนเข้าไปแล้วนะ ตอนนี้ลูกฉันกลับมาเป็นคนเดิมแล้ว”

               

เรื่องโดย :  ปริญ บุญภูพิพัฒน์  (ต้นกล้า) 15/07/57

ขออนุญาติฝากเพจด้วยครับ  https://www.facebook.com/pages/TK-Tonkla/325906607524877?ref=hl

 

 

 

 

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...