น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

เรื่องสั้น : บาทหลวงผู้ศรัทธา

อ่าน 550
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 ตอน (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 19 มิ.ย. 2557 09:56 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง บัทเตอร์
ขีดเขียนในตำนาน (883)
นักเขียนฝึกหัด (651)
นักอ่านฝึกหัด (1720)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. เอาตัวเองให้รอดก่อนดีไหมขอรับท่านบาทหลวง?

เขียนเมื่อ วันที่ 19 มิ.ย. 2557 10:00 น.

บาทหลวงผู้ศรัทธา

(เรื่องราวของคุณ ราชันย์...กทม)

(ผมนำมาให้ได้อ่านกันนะครับผม)

.

          มีบาทหลวงผู้หนึ่งศรัทธาในพระเจ้ามาก เป็นคนเคร่งที่สุดคนหนึ่งในหมู่บ้าน บังเอิญกรมอุตุนิยมวิทยาส่งข่าวมาว่าจะเกิด (น้ำท่วมใหญ่) ภายในสิบ ยี่สิบวัน ให้ทุกคนเตรียมตัว เตรียมรงเตรียมเรือ เตรียมย้ายข้าวของ ชาวบ้านต่างก็เตรียมตัวกัน

 

 

ชาวบ้าน  “หลวงพ่อ ได้ฟังข่าวเรื่องน้ำจะท่วมใหญ่ในหมู่บ้านเราหรือยัง”

 

 

บาทหลวง  “ก็ทราบอยู่”

 

 

ชาวบ้าน  “หลวงพ่อต้องเตรียมตัวนะ ถึงเวลาเราค่อยอพยพกัน”

 

 

บาทหลวง  “ไม่เป็นไรหรอก...พ่อมีความศรัทธาในพระเจ้า พ่อจะสวดอ้อนวอนให้พระองค์ช่วย...อภินิหารต้องมีจริง หลวงพ่อไม่ไปหรอก” (ชาวบ้านก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรเพราะหลวงพ่อศรัทธา...แต่ถึงเวลาฝนฟ้าลมแรง น้ำเริ่มเจิ่งขึ้นมาเรื่อยๆ ถึงครึ่งแข้ง ชาวบ้านต่างเตรียมตัวกันหนี ใครมีเรือท้องแบนก็เตรียมเอาออกมาจากครึ่งแข้งกลายเป็นถึงหัวเข่า)

 

 

บาทหลวง  (ยืนพนมมืออยู่หน้าโบสถ์แหงนหน้ามองดูท้องฟ้า...สวดพึมพำๆ ขอให้พระเจ้าช่วย)

 

 

ชาวบ้าน  (ขับเรือผ่านมา...) “หลวงพ่อ...ขึ้นเรือด้วยกันเถอะไป เดี๋ยวจะท่วมมากกว่านี้อีกนะ”

 

 

บาทหลวง  “โยมไปเหอะ...ไม่เป็นไร หลวงพ่อเชื่อว่าพระเจ้าต้องช่วย” (ว่าแล้วชาวบ้านก็พายเรือออกไป...สักพักน้ำขึ้นมาถึงเอว)

 

 

ชาวบ้าน  (ก็ผ่านมาอีก)...“หลวงพ่อขึ้นเรือเถอะ ถึงเอวแล้วนะเนี่ยะ ท่าจะไม่รอดแล้ว”

 

 

บาทหลวง  “ไปเถอะ...ลูกๆ ไปเถอะ พระเจ้าจะต้องช่วยแน่นอน” (อีกชั่วโมง...น้ำท่วมสูงถึงคอ)

 

 

ชาวบ้าน  (ผ่านมาอีกราย)...หลวงพ่อ ถึงคอแล้วนะ ขึ้นมาเถอะ ขึ้นมาเลย คราวนี้ไม่รอกแน่”

 

 

บาทหลวง  “ลูกไปเถอะ อภินิหารต้องมีจริง” (ผ่านไปอีกชั่วโมง น้ำท่วมจนมิดและแล้ว หลวงพ่อไม่แคล้วต้องจมน่ำตาย...พอตายไปก็ไปพบพระเจ้า) “อ้าว...พระเจ้า ทำไมทำกับผมยังงี้ล่ะ ผมมีศรัทธาเปี่ยมล้น สวดอ้อนวอนท่านตลอดเวลา ทำไมท่านไม่สร้างอภินิหารช่วยผมบ้างล่ะ”

 

 

พระเจ้า  “อะไร... ก็ช่วยแล้วไง”

 

 

บาทหลวง  “ช่วยยังไง”

 

 

พระเจ้า  “ก็ส่งคนไปช่วยตั้งสามครั้งแล้ว...ไม่ขึ้นมาเอง จะหาว่าไม่ช่วยได้ไง”

 

 

เรื่องสั้นเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า “ก็ส่งคนไปช่วยตั้งสามครั้งแล้ว...ไม่ขึ้นมาเอง จะหาว่าไม่ช่วยได้ไง” 555+ (เจอกันใหม่เรื่องหน้าครับ)

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

9.4
โหวต 9.4 /10 คะแนน
จากสมาชิก 3 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

10 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

9.7 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

8.7 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...