น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

เรื่องสั้น : สามสี

อ่าน 710
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 18 ก.พ. 2557 21:45 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง นาวิก41
หัดอ่านหัดเขียน (10)
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1.

เขียนเมื่อ วันที่ 19 ก.พ. 2557 11:58 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 3 มิ.ย. 2557 12:40 น. โดย เจ้าของบทความ )

     ณ สถานที่หลังอาคารสอง โรงเรียนชื่อดังประจำจังหวัดมีรถมอเตอร์ไชค์คันงามจอดติดเครื่องอยู่ไม่ห่างจากห้องน้ำชาย "นี้ก็เป็นเวลาเรียนแล้วรถมอเตอร์ไชค์ยังไม่เก็บเข้าโรงรถเหรอเนี้ย" เสียงบ่นของอาจารย์ดีเด่นประจำปีเป็นชายรูปร่างสูงใหญ่คิ้วหน่าจมูกมองดูเป็นสัน อยู่ในชุดพละประจำสถานบันดูเข้มแข็งเพราะเป็นเล่นกีฬาเป็นประจำ  "นี้รู้ใหมรถใครเนียมาจอดตรงนี" เสียงถามนักเรียนชายที่เดินผ่านมากลุ่มหนึ่ง "รถบักศักดิ์ครับครู" เสียงนักเรียนตอบเป็นภาษาอีสานพร้อมกัน อันสำเนียงพืื้นบ้านทางภาคอีสานตอนบนใกล้กับแม่น้ำโขง  

       ศักดิ์ เป็นลูกนักการเมืองท้องถิ่นของอำเภอ เป็นผู้มีอิทธิพลกว้างขว้างในพื้นที่ ด้วยเป็นลูกคนพอมีพอกินตามประสาลูกที่ถูกตามใจไม่เคยขัดใจเพราะว่าพ่องานยุ่งไม่เคยอยู่บ้าน  สิ่งเดี่ยวที่ำให้ศักดิ์คลายเหงาได้คือเพื่อน การที่มีเงินทำให้มีเพื่อนเยอะศักดิ์เลยคิดว่าเงินสามารถชื้อทุกอย่างได้ เพราะพ่อเลี้ยงมาด้วยเงิน การได้อภิสิทธิ์จากการที่มีพ่อเป็นนักการเมืองไม่ว่าจะเป็นเรื่องติดต่อหน่วยงานเรื่องความเกรงใจของเจ้าหน้าที่ต่อผู้เป็นพ่อทำให้ศักดิ์ไม่กลัวใครในเขตพื้นที่ เพราะคิดว่าพ่อชื้อทุกอย่างด้วยเงินไว้ให้แล้ว ทั้งเจ้าหน้าที่ตำรวจที่พ่อต้องจ่ายให้เดือนละ หลายหมื่น สารวัตร ไปจนถึงผู้กำกับก็ได้รับเงินกันหมด แต่ผู้เป็นพ่อจะรู้ใหมว่า ลูกชายเข้าเป็นเด็กเดินของ 

       "เท่าไรวะ"

       "350" มึงสิเอาบ้

        "คือแพงแท้ 300 ได้บ่"

         "บ้ได้ ของมาแพงได้มายากอยากได้ก็เอาบ่เอากูก้อจะไปต่อ"

         "เอา เอา เอา ห่ามึงเอ๋ยให้มากะบ่ครบ"

เสียงการต่อรองสินค่าอะไรบ้างอย่างในห้องน้ำชายทั้งที่มีกันเดินไปมาแต่การชื้อขายไม่มีการปกปิดหรือกลัวใครเห็นเพราะเป็นเรื่อปรกติไปแล้วในสายตาเพื่อนนักเรียนด้วยกัน

       เด็กนักเรียนรุ่นน้องนำเศษเงินที่มีทั้งแบงค์ และเหรียญส่งให้เป็นค่าสินค้า  สินค้าประเภทนี้น้อยนิดแต่ทำใมแพงก็ไม่รู้ขนาดต้องนับเศษตังค์ 

       เด็กหนุ่มรับเงินมานับเสร็จเก็บใส่กระเป๋า เดินออกมารอรถที่จอดรอยู่ข้างนอก แล้วขับรถไปโดยไม่สนใจคนที่ยืนอย่างสงสัยในพฤติกรรม ของลูกศิษย์ที่โดนพักการเรียน 

 

           "ได่มาเท่าไรวะ"เสียงชายหนุ่มผมยาวไว้หนวดอายุประมาณ 25 ปี ถามด้วยน้ำเสียงดุดันแววตาแดงกล่ำ เหมือนคนไม่ได้นอนมาหลายวัน ผิวเข้มข้านแห้งตามตัวมีกลิ่นเหล้าเหมือนไม่ได้อาบน้ำมาหลายวัน

          "3,500 บาทวะ ได้น้อย เด็กไม่มีตังค์ ยางก็ไม่ได้กรีดงานก็ไม่มีทำ อาศัยเงินค่าอาหารพ่อ กับแม่ให้มาชื็อของจากเรา นี่เหรียญกับแบงค์ยี่สิบเต็มกระเป๋ากูแล้วนี้  "เด็กหนุ่มตอบด้วยความไม่พอใจกับรายได้ที่ลดลงอย่างมาก  พร้อมกับยกแก้วเหล่้ามาดื่ม พร้อมมองไปรอบบริเวณ

       " แล้วเด็กผู้หญิงที่หิ้วมาเมื่อคืนหายไปใหนวะ" เสียงเด็กหนุ่มถามหาสิ่งที่พวกเขาไปเที่ยวผับในตัวจังหวัด แล้วไม่เพื่อนหญิงที่ไปเที่ยวมาพักด้วย 

       "มันบอกจะไปเดินเล่นที่ท่าเรือ ที่เป็นท่าน้ำที่มึงบอกห้ามไปวะ" ชายหนุ่มตอบโดยห้นหน้าไปทางทิศเหนื่่อของบ้าน  

       "ฉิบหาย แล้วขนาดพ่อกูยังห้ามกูเลย แล้วเนี้ยพวกเหี้ยนั้นไปนี้นะ ตายแน่มึงเอ๋ย"เด็กหนุ่มพูดพร้อมโมโหอย่างสุดขีดพร้อมกับแก้วเหล้าที่แตกละเอียด ตรงหน้า ที่เขวี้ยงลงพื้น พร้อมกับสายมองอย่างสงสัยของ เพื่อนที่มองอยู่ว่าที่ท่าเรือมีอะไร ทำไมต้องห้าไปที่นั้นด้วย

      "ปัง  ปัง  ปัง" เสียงดังก้องไกลมาจากทางท่าเรือ เด็กหนุ่มลุกขึ้นมองหน้ากันอย่างสงสัยแล้ววิ่งออกไปหน้าบ้านอย่างพร้อมกัน

       บ้านหลังนี้เป็นบ้านชั้นเดียวปลูกบนเนื้อที่1,500ไร่ยาวตอนริปฝั่งแม่น้ำโขงสวนยางปลุกไว้ติดกับถนน ที่วิ่งผ่านเป็นระยะทางยาว ตอนไร่ การเพาะมีสวนมะม่วง แล้วสวนข้าวโพด พร้อมกับการเลี้ยงสัตว์มีคนงานดูแลประมาณ 30 สิบคน และการผ่านเข้าออกต้องได้รับอนุญาติก่อน เพราะทางเข้ามีทางเดียวและทางออกมีทางเดียว อีกทางเป็นแม่น้ำโขง 

    "ขนาดฆ่ากันเลยหรือวะไอ้ศักดิ์  พ่อมึงโหดขนาดนั้นเลยเหรอ"สีหน้าตกใจของชายหนุ่มที่แสดงออกมาอย่างชัดเจน 

    "กูก็ไม่แน่ใจวะ เพราะกูไม่เจอพ่อมาเป็นเดือน ได้แต่เงินที่โอนให้ในบัญชี  ส่วนมากไปฝั้งโน้นกับเมียน้อย"เด็กหนุ่มก้มหน้าพูดแล้วมองไปทางฝั่งประเทศเพื่อนบ้านทีี่อยู่อีกฝากหนึ่ง

               ณ สถานที่จัดงานผูกแขนเป็นแขนเป็นเสี๋ยว(เพื่อนรัก)ทางฝั่งประเทศเพื่อนบ้าน มีคนมาล้อมรอบรว่มงานอย่างสนุกสนานระหว่างผู้ช่วยแขวง(จังหวัดของประเทศลาว) มีคนมาร่วมงานมากมาย หนุ่มใหญ่นักการเมื่องท้องถิ่นไทยยกแก้วเหล้าคุยกันอย่างสนุกสนาน จนแขกพากันกับหมด  คงเหลือที่ผู้ช่วยกับลูกน้องคนสนิทและรองแขวงคุยเรื่องสำคัญกัน

          "ของได้หลายบ่งวดนี้นะ"หนุ่มใหญ่วัย 40 ต้นๆๆถามเพื่อนรักจากฝั่งเพื่อนบ้าน 

           "ประมาณ 50 หมอนใหญ่ครับนาย คอกเด้อ" เสียงตอบอย่างนุ่มๆแต่หนักแน่น

           " ทางเฮากะได้หลายไม้พยุง ประมาณ 10 ตัน แลกกันได้เลย มื้ออื้นนี้พร้อมส่งของเด้อ "

     เป็นการแลกเปลียนสินค้า ที่อาจน่าสงสัยของคนที่ได้ฟังแต่หากคิดเป็นเงินเป็นจำนวน มากทีเดียว  ไม่พยุงเป็นไม้สินค้าที่เป็นที่ต้องการอย่างมาก ของประเทศเพื่อนบ้านเพื่อนำส่งไปขายต่อที่ประเทศจีน  

         "ท่านครับ สินค้าเราส่งไปที่ชายแดนที่ท่าเรื่อเรียบร้อยครับ พร้อมกับ เนื้อสดจากฝั่งนี้ไปที่ ร้านอาหารทั่วแล้วครับ"เสียงชายหนุ่มหน้าเข้มตัวใหญ่ หลังจากรับโทรศัพท์ 

       "มึงส่งของขวัญให้ท่านรองหรือยังละสารวัตร ด้วยอย่าลืม นี้ก็ปีใหม่แล่้วเห็นบอกว่าอย่างได้รถกับบ้านไม่ใช่หรือมึงจัดการให้เรียบร้อยละ อย่าให้มีปัญหา เป็นสินน้ำใจเล็กน้อยจากท่าทรายเรา"คำสั่งจากเจ้านายหนุ่มนักการเมื่องอนาคตไกล

     "ไม่มีปัญหาแน่นอน เรียบร้อยทั้ง บ้านและรถส่งถึงเรียบร้อย"ลูกน้องคนสนิทตอบอย่างมั่นใจเพราะการให้ค่าตอบแทนเป็นการขนของสะดวกสบาย ง่ายๆ เพราะรถขนของไม่ต้องตรวจให้มากเพราะทุกคนรู้ดีว่าเป็นของท่าทรายเถลิงไม่มีการตรวจ ค้นไม่ต้องจ่ายเรื่องบรรทุกเกิน ถนนจะเสียหายอย่างไรไม่เป็นไร

    "แล้วของที่ไปปล่อยให้เด็กละว่าไงตังค์ได้ครบหรือเปล่าละบิ๊ก"นักการเมืองหนุ่มหันมาทางหนุ่มขี้เมา ต้องดี่มเหล้าทุก 1 ชั่วโมงเป็นประจำ

    "สบายครับนายไม่ปัญหาเรื่องอย่างงี้ไม่ถึงนายแน่นอน"พุดเสร็จพร้อมกรึ๊บเหล่าตามไปด้วย บิ๊กเป็นนักโทษที่เจอกับลูกน้องคนสนิทของนักการเมืองมือดียิงปืนแม้นระยะไกลไม่เคยพลาด ฉลาดหัวไว แต่ติดเป็นคนขี้เหล้า สำคัญไม่เคยทำงานพลาดหากได้รับคำสั่งมา   

     "พรุ่งนี้ไปที่่่ทรายหน่อยนะมีเรื่องให้จัดการได้ยินข่าวว่ามี พวกมาขอส่วนบุญแถวนั้นมาบ่อยไปจัดการให้หน่อยไม่ต้องถึงตายเอาแค่คันๆพอ"

     

             "นี้ก็สายแล้วยังไม่มีคนมารับของเลย"สองคนงานคุยกันพร้อมนั้งรอจนตะวันสาย มองไปรอบมีคนงานและรถขนทรายกำลังตักทรายจากเรือขึ้นรถ

            "นายบอกว่าของให้ขึ้นรถเบอร์ 5 ส่งปั้มเดี๋ยวมีคนมารับไปปล่อยอย่าลืมละ"ชายหนุ่มสั่งพร้อมยกเหล้าขึ้นมากรึ๊บเบาๆ พร้อมยกปืนยาวมาส่องกล้องเล่น แล่้วเห็นเด็กผู้หญิงวัยรุ่นกำลังเดินมา จึงเล็งปืนไปที่กล่มเด็กผู้ญิงทัน พร้อมกับเหนียวไก ปัง ปัง ปัง

           สองหน่มน้อยทำตัวไม่ถูกเมื่อได้ยินเสียงปืน เดินเข้าไปในบ้านอย่างรวดเร็ว ไม่ทราบว่าเด็กผู็หญิงที่หิ้วมาจากผับเป็นอย่างไร แล้วหากตำรวจสืบคงเจอตัวแน่ เพราะกล้องวงจรปิดเก็บภาพไว้อย่างชัดเจน

 

            "กูบอกแล้วใช่ใหมว่าไม่ให้ไปที่ท่าเรือขนาดกูยังโดนห้ามเลย"เด็กหนุ่มต่อว่าเพื่อนรุ่นพี่ที่นั้งหน้าซีดอยู่ในบ้าน เหงื่อใหลออกมาตามใบหน้าแววคุ้นคิดอย่างหนักว่าถ้าตำรวจสืบเรื่องราวคงยาวแน่ ใหนจะเรื่องส่งยา ใหนจะพรากผู้เยาว์ยิ่งคิดยิ่งกลัวไปใหญ่

           "พี่  พี่ พี่  เปิดประตุให้หนูหน่อยสิ เหนื่อยนะเนี้ย" เสียงหวานพร้อมกับเสียงหอบมาเป็นระยะ

           เสียงเคาะประตู ทำให้เด็กหนุ่มที่ได้ยิน ขนหัวลุกพร้อมมองหน้ากันอย่างสงสัย

         "ศักดิ์มึงไปเปิดบ้านมึงคงไม่มีใครทำอะไรมึงหรอก ไปสิ" คำสั่งของให้หนุ่มผมยาวรุ่นพี่บอกรุ่นน้อง

      เด็กหนุ่มมองหน้าเพื่อนรุ่นพี่พร้อมลุกขึ้นไปเปิดประตู 

      "มึงยิงห่าอะไรของมึงวะเดียวพ่อมึงก็แห่กันมาหรอกเร็วเข้า"

      "ปืนลั่นวะมือสั่นสงสัยไม่ได้แดกเหล้าวะ" เสียงตอบเพื่อนไปอย่างงั้นเองให้จบไป

      "นั้นไงกูว่าแล้วพ่อมึงจะมา"เสียงเรือวิ่งมาแต่ไกลของหน่วยปฏิบัติการตามลำน้ำโขงของหน่วยนาวิกโยธินของกองเรือยุทธการ แห่งกองทัพเรือ พร้อมกับทหารประจำเรือ 5นาย

     "ทางเราได้ยินเสียงปืนดังมาจากทางนี้ไม่ทราบว่ามีอะไรหรือเปล่าครับ"ทหารหนุ่มผิวเข้มรูปร่างสูงโปร่่งใบหน้าคมเข้มถามอย่างสุภาพแต่ทรงพลังคนฟังยังต้องกลัว

    "ไม่มีครับหมวดคงเป็นการจุดประทัดมั้งครับหรือไม่ก็พวกเด็กมันยิงปลาแถวนี้กันครับ"เสียงคนยิงปืนพูดพร้อมกระดกกระติกเหล้ามาดื่ม

     "ท่าทางหมวดจะมาใหม่นะครับไม่เคยเห็นหน้าเลยระวังหน่อยนะครับแถวนี้ลวดหนามมันเยอะไม่ผ่านง่ายเหมือนฝึกนะครับ ไฟแรงน่าดูได้ยินอะไรนิดหน่อยไม่ได้หูตาไวนะ ไม่ดี " 

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...