น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

เรื่องสั้น : "เมื่อไหร่พ่อจะกลับบ้าน"

อ่าน 991
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 บท (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 28 พ.ย. 2556 23:36 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง WeeLoso
หัดอ่านหัดเขียน (8)
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

บท 1.

เขียนเมื่อ วันที่ 29 พ.ย. 2556 00:05 น.

"พ่อขอโทษนะลูก ลูกต้องดูแลตัวเอง แล้วก็ดูแลแม่แทนพ่อด้วยนะ แล้ววันหนึ่งพ่อจะกลับไป พ่อรักลูกกับแม่มากนะ" ผมยืนนิ่งฟังข้อความเสียงทางโทรศัพท์ ที่ผู้ชายคนหนึ่งส่งมาที่บ้านของผม น้ำตาไหลอาบแก้มทั้งสองข้างแบบไม่รู้ตัว ผมไม่มีโอกาสแม้แต่จะสนทนากลับไป ได้เพียงแค่ยืนฟังเท่านั้น

 

ตอนนั้นตัวผมในวัย 10 ปี เริ่มพอจะจำความได้ ช่วงชีวิตในวัยเด็กมีความสุขแบบหลายๆ ครอบครัวเป็น ที่อยู่พร้อมหน้าพร้อมตาพ่อ แม่ ลูก ในบ้านหลังเล็ก ๆ แถบชานเมือง ทุกวันพ่อจะออกไปทำงานตั้งแต่เช้ากลับมาถึงบ้านตอนเย็น ๆ พักหลังช่วงที่ผมอายุใกล้จะ 11 ปี บทสนทนาในครอบครัวเริ่มน้อยลง พ่อพกพาความเครียดกลับมาที่บ้านเสมอ นานวันเข้าพ่อเริ่มไม่เข้าใจกับแม่ มีปากเสียงทะเลาะกัน ผมแอบได้ยินแล้วนั่งร้องไห้อยู่คนเดียวในห้อง และเป็นแบบนี้ทุกวัน

 

เช้าวันหนึ่งผมตื่นขึ้นมาเห็นแม่ร้องไห้อยู่ที่กลางบ้าน แม่ร้องไห้ไม่หยุด ผมเข้าไปกอดแม่ แม่กระซิบข้างหูบอกผมว่า "พ่อทิ้งเราไปแล้วลูก" ผมพูดอะไรไม่ออกได้แต่กอดแม่แล้วร้องไห้อยู่แบบนั้น

 

ตั้งแต่พ่อทิ้งผมและแม่ไป แม่ต้องทำงานหนักเพื่อเลี้ยงดูผม จนผมเรียนจบปริญญาตรี เป็นเวลา 13 ปีมาแล้ว ที่ผมไม่เคยเจอพ่อหรือแม้แต่ส่งข่าวกลับมาให้รู้ มีเพียงข้อความเสียงเมื่อ 13 ปีก่อน คำ ๆ นั้นก้องอยู่ในหัวผมตลอดเวลาที่พ่อพูดว่า "แล้ววันหนึ่งพ่อจะกลับไป" ผมยังรอพ่อเสมอ รอพ่อกลับมาเติมเต็มให้ครอบครัวสมบูรณ์เหมือนเดิม

 

ผมเคยถามแม่ว่า "ทำไมพ่อต้องทิ้งผมและแม่ไป" แม่มีเพียงน้ำตาที่เป็นคำตอบ บางคืนผมแอบเห็นแม่ร้องไห้พร้อมกับดูรูปถ่ายที่มีพวกเราพร้อมหน้าพร้อมตา ผมอดกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ที่เห็นแม่ทุกข์ใจแบบนี้ตลอดเวลา ผมจึงต้องเก็บคำถามที่ผมอยากรู้ที่สุดไว้ในส่วนลึกของหัวใจตัวเอง

 

ผมยังรอพ่ออยู่เหมือนเดิม ทุก ๆ วันผมจะเขียนบันทึกเรื่องราวที่เกิดขึ้น 13 ปีระหว่างที่พ่อไม่อยู่ เพื่อวันหนึ่งพ่อกลับมา พ่อจะได้อ่าน ไม่ว่ากี่ปีผมก็จะยังรอพ่อ และจะเขียนบันทึกเรื่องราวต่อไป จนกว่าพ่อจะกลับมาอ่าน

 

เนื้อความในสมุดบันทึกหน้าหนึ่งเขียนไว้ว่า "...ผมไม่รู้หรอกว่าพ่อมีปัญหาอะไร พ่อทิ้งผมกับแม่ไปทำไม ผมรักพ่อ ยังรอพ่ออยู่ เมื่อไหร่พ่อจะกลับบ้าน..."

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

10
โหวต 10 /10 คะแนน
จากสมาชิก 1 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

10 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

10 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

10 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...