น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

เรื่องสั้น : รักวันละนิด

อ่าน 851
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 12 พ.ย. 2556 16:12 น.
ผู้แต่ง thiscrazychick
เด็กใหม่ (0)
เด็กใหม่ (0)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. นี่เเค่เริ้มต้น

เขียนเมื่อ วันที่ 12 พ.ย. 2556 16:16 น.

     "พี่โอม ตื่นได้เเล้วมั้ง ไปอาบน้ำก่อนค่ะ เเล้วค่อยมานอนต่อ”
คิวพยายามปลุกพี่โอมให้ไปอาบน้ำ เเต่ปลุกยังไงพี่เค้าก็ไม่ลุกสักที
“พี่โอมค่ะ พี่โอม... ตัวเองลุกดิ ไปอาบน้ำก่อน เร็วๆ”
คิวพยายามดึงเเขนของพี่โอมขึ้นเพื่อที่จะให้ลุกนั่งบนโซฟาที่นอนอยู่ เเต่พี่เค้าก็ไม่ยอมลุกขึ้นมาเลย ได้เเต่ลุกขึ้นมาเเป๊ปเดียวเเล้วโน้มลงนอนเหมือนเดิม คิวไม่รู้จะทำยังไงให้พี่โอมนั้นลุกขึ้นมา ก็ได้เเต่ยืนมองหน้า เเล้วไปนั่งอยู่ข้างๆพี่โอมที่โซฟา ที่เหลือที่อยู่เพียงน้อยนิด คิวนำมือทั้งสองข้างของเธอประกบที่ใบหน้าของพี่โอม เเล้วก็ส่ายไปมา
“ตัวเอง ตื่นได้เเล้วๆ ตื่นๆ”
พี่โอมก็ยังนอนนิ่งเฉย คิวก็ได้เเต่รู้สึกนอยๆ เเละตบไปที่ใบหน้าพี่โอมเบาๆ ไป สองที
“ตื่นสิ” คิวพูดด้วยน้ำเสียงนอยๆ เเล้วก็ลุกหนีจากไป


หลายชั่วโมงก่อนหน้านี้

*กริ๊งๆๆ*
“ใครโทรมาเนี้ย?” กดรับโทรสับ
“นอนยัง ที่รัก” เอ๊ะ เสียงคุ้นๆ
“นอนเเล้ว”
“ตื่นๆ เดี๋ยวเค้าไปรับ น๊ เก็บเสื้อผ้าไว้ด้วยหลายๆตัว”
“จะไปไหนน...(ตื้ดๆๆ) เฮ้ย ยังไม่รู้เรื่องเลย”

ครึ่งชั่วโมงผ่านมา …

“พร้อมยังตัวเอง”
“อื้มม จะไปไหนอ่ะ”
“เหอะน้า ขึ้นรถๆ”

คนนี้อ่ะ เค้าชื่อ โอม เป็นเเฟนของคิวเอง พี่เค้าอ่ะ อายุมากกว่าคิวหลายปี เเล้วปีนี้คิวพึ่งจะ 19 เอง ก็ไม่เด็กเเล้วน๊ พี่เค้าชอบทำตัวเป็นเด็ก ไม่อยากให้คิวเรียกพี่ กลัวว่าจะรู้สึกเเก่ อยากจะอายุ 19 เท่ากัน เเล้วก็ขี้งอลเป็นบ้า คนอะไรไม่รู้

“ถึงเเล้วๆ รออยู่นี่น๊ เดี๋ยวไปเช็คอิน เเปป”
“เครๆ เร็วๆน๊”
คิวก็เปิดประตูรถออกมา เดินเล่นรออยู่เเถวๆนั้น

*ปีปๆๆ*
คิวตกใจที่เห็นรถกำลังพุ่งเข้าหาเธอ ถึงกับทำอะไรไม่ถูกเเล้วล้มลงกับพื้น
โชคดีน๊ ที่รถคันนั้นจอดทันเเล้วไม่ได้ชนเจ้าหล่อนที่ล้มกองอยู่กับพื้น

“ขอโทดนีครับ เป็นอะไรมากรึป่าว?” มีผู้ชายคนหนึ่งรีบวิ่งออกมาจากประตูรถ เค้ามีสีหน้าที่ตกใจ เเละเสียงที่สั่นคลอ
“ค่ะ ไม่เป็นไรมากค่ะ ก็เเค่ตกใจเเล้วล้มลงเฉยๆ”
“เเน่ใจหรอครับ ให้ไปส่งพี่โรงพยาบาลไหม?”
“ไม่เป็นไร จริงๆค่ะ”
คิวเงยหน้าขึ้นมา พร้อมกับลุกขึ้นปัดกระโปงที่เต็มไปด้วยผุ่นละออง โอ้เเม่เจ้า เธอถึงกับอึ้ง เพราะผู้ชายคนที่ยืนต่อหน้าเธอนั้น หล่อ ม๊าก ทั้งหน้าเป๊ะ หุ้นนี้ก็เป๊ะ ยิ่งกว่าพระเอกละคร ช่อง 3

“ไม่เป็นไรเเน่น๊ครับ งั้นนี่ นามบัตรผม ถ้าเกิดว่ามีอะไรก็ติดต่อผมได้น๊ครับ”
“ค่ะๆ”
“ครับ งั้นผมไปก่อนน๊ ระวังตัวด้วยน๊ครับ”
“ค่ะ ขอบคุณค่ะ”

พี่โอมเปิดประตูออกมาจากโรงเเรมพอดี
“มีไรหรอ”
“ป่าว อุบัติเหตุนิดหน่อย”
“ไม่เป็นไรมากน๊”
“ค่ะ”
“ดี งั้นขึ้นห้องเถอะ เดี๋ยวเค้าไปเอากระเป๋า เเล้วจะเดินตามไป”
“เเล้วห้องไหนอ่ะ?”
“1006!”
“อ๋อ ค่ะ 1106”

คิวเดินขึ้นมาถึงหน้าห้อง 1106 เเล้วก็พึ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองไม่มีกุนเเจเข้าห้อง ก็ได้เเต่เดินวนไปวนมาหน้าห้อง รอพี่โอมเพื่อที่จะเอากุนเเจมาไขประตู ทันใดนั้น คิวก็ได้ยินเสียงประตูเปิดออก เเล้วก็หันไปดู เพราะความสงสัยที่หล่อนนั้นมาถึงห้องก่อนพี่โอม เเล้วใครมาเปิดประตู ทั้งๆที่พี่โอมก็ยังไม่ขึ้นมา

“เอะ นี่คุณ” มีเสียงร้องออกมาทางประตู ด้วยความเเปลกใจ
“เอะ” คิวร้องออกมาด้วยความตกใจ เพราะ หล่อนเห็นผู้ชายที่เกือบขับรถเฉี่ยวเธอ ยืนอยู่ตรงหน้าประตู
“มีปันหาอะไรรึเปล่าครับ มีอะไรให้ผมช่วยรึเปล่า” ผู้ชายคนนั้นถามด้วยความเป็นห่วง
“เออ…” คิวเหลือบเห็นพี่โอมเดินมาพอดี “เออ ไม่มีไรค่ะ” หล่อนจึงรีบวิ้งหนีไปทางที่พี่โอมเดินอยู่เเล้วตะโกนเรียก “โอม รอด้วยดิ” เเล้วก็ได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆจากด้านหลัง

เมื่อมาถึงในห้อง คิวก็รีบอาบน้ำเเต่งตัวเพราะรู้สึกเหนื่อยเเล้วอยากพักผ่อนมาก เเละก็ยังไม่รู้ว่าพี่โอมเค้าพาเรามาทำอะไรที่เชียงใหม่


หลังจากอาบน้ำเเต่งตัวเสร็จ คิวก็พบพี่โอมนอนสลบอยู่บนโซฟา
“ตัวเอง ตื่นได้เเล้วๆ ตื่นๆ ลุกไปอาบน้ำก่อน จะได้สบายตัว”
พี่โอมก็ยังนอนนิ่งเฉย คิวก็ได้เเต่รู้สึกนอยๆ เเละตบไปที่ใบหน้าพี่โอมเบาๆ ไป สองที
“ตื่นสิ” คิวพูดด้วยน้ำเสียงนอยๆ เเล้วก็ลุกหนีจากไป
พี่โอมก็ยังนอนเฉย คิวเลยเดินไปหาที่โซฟาอีกรอบ เเล้วขึ้นไปนั่งคล่อมบนตัวของพี่โอม ที่กำลังนอนอยู่ ไม่รู้ว่านอนจริง หรือเเกล้งหลับกันเเน่

คิวนั่งลงตรงหน้าท้องของพี่เค้า เเล้วเอามือทั้งสองข้างสอดเข้าไปในใต้เสื้อสัมผัดกับผิวหนังอันหนาบเเน่นของพี่โอม เเล้วคิวก็ค่อยๆ โน้มต้วขึ้นเพื่อที่จะเอาจมูกของตนไปชิดกับหน้าผากของพี่โอม เเล้วค่อยๆเลื่อนลงมาเพื่อพี่โอมจะได้รู้สึกถึงความเร้าร้อนของลมหายใจของคิว ค่อยๆเลื่อนลงมาจากหน้าผากมาที่ต้นคอ เเล้วก็ขึ้นไปที่ใบหู เเล้วกระซิบเบาว่า “โอมค่ะ ตื่นได้เเล้วมั้ง น๊ๆ” เเล้วคิวก็ใช้ริมฝีปากขมิบใบหูของพี่โอมเบาๆ เเล้วกระซิบต่อไปว่า “น๊ ถ้าไม่ตื่นเดี๋ยวจุ๊ฟปากน๊” เเล้วก็ย้ายไปกระซิบข้างหูอีกข้างหนึ่ง “ถ้าไม่ตื่นเค้าจะลักหลับตัวเองน๊” เเล้วก็ขมิบใบหูเบาๆอีกหนึ่งที เเล้วก็ไซซอกคอลงมาด้วยการ จูบอยากเบาๆ เลียจากต้นคอขี้นไปหลังใบหู เเล้วก็ค่อยๆ จูบเลื่อนลงมาจนถึงหน้าอกอันผ่าเผย คิวเริ่มรู้สึกเหมือนมีอะไรทิ้มทางด้านหลัง เเล้วก็ไปกระซิบข้างหูของพี่โอมอีกว่า “น้องชายของโอมอ่ะ ลุกเเล้วน๊ เเล้วตัวเองอ่ะจะลุกตอนไหน?” หลังจากนั้นคิวก็เปลี่ยนไปเลียริมฝีปากด้านล่างของพี่โอมด้วยปลายลิ้นเบาๆ พอเยิ้มๆ เเล้วก็ดูดขึ้น ตามด้วยฟันขบเบาๆ ทำให้รู้สึกหวาดเสียวนิดๆ เเล้วก็ลุกขึ้นออกจากตัวพี่โอม

หลังจากนั้นสักพัก พี่โอมก็ลุกขึ้นมางอเเงเหมือนเด็กน้อย
“ตัวเองอ่ะ ไมไม่ทำให้เสร็จอ่ะ”
“อ้าว ลุกได้เเล้วหรอ มาๆ อาบน้ำ”
“ใจร้าย อ่ะ”
“ร้ายเเล้วรักป่ะหล่ะ”
“ไม่ๆ เเบร๋ ใจร้ายสุดๆ”
“ง่ะ” คิวก็ได้เเต่เเอบหัวเราะเบาๆเพราะความสะใจ

35 นาทีผ่านไป พี่โอมก็ยังอยู่ในห้องน้ำ
“ที่รัก! เข้ามานี่หน่อยสิ! มารับผิดชอบเลย ตัวเองทำไรไว้”
“พูดเรื่องไร ไม่เห็นรู้เรื่องเลย”
“นา น๊ เเปปเดียว 5 นาทีก็ได้ เเค่นั้นพอ”
“เเค่นั้นน๊ ไม่มีต่อ”
“จร้า ที่รัก น่ารักสุดๆ”
“จะให้ทำให้ป่ะ ออกมานี่สิ”
“จร้าๆ เเปปน๊ๆ”
“นี่มานั่งตรงนี้ มานั่งบนเตียงนี่ เดี๋ยวเค้าทำให้”
“เเฟนใครน้า น่ารักสุดๆ”
“อย่าพูดมาก นั่งลงสิ”
“จร้าๆ เอาสองมือน๊ จัดหนักเลยน๊ที่รักของผม”
“พูดมากอ่ะ เดะจับจุ๊ฟปากเลย”
“จุ๊ฟๆ” พี่โอมก็หันหน้ามาหาคิวที่นั่งคุกเข่าอยู่บนเตียงเเล้วก็ทำปากจู๋ น่ารักซะมัด
“อย่าเเรงนักน๊ เดี๋ยวเจ็บ”
“เหอะน่า ขั้นนี้เเล้วไม่เจ็บหรอก”
คิวใช้มือทั้งสองข้างลูบๆคำๆ อย่างเมามัน
“อุ้ยๆ กำลังดีๆ ไกล้หล่ะๆ”
“หรา ชอบป่ะ”
“อื้มๆ ชอบสิ สุดที่รักทำให้”
“หรา ปากหวานจริง”
“คิวๆ บีบเเรงๆ ข้างซ้ายอ่ะ ปวดมาก”
“คร้า ไหล่ด้านซ้ายหรอ ได้ๆ”
“อุ้ยๆๆ”
“จะครบ 5 นาทีเเล้วน๊”
“งั้นพอก็ได้”
“เย้ๆ ปวดมือซะมัด”
“เมื่อกี้ว่าไร”
“ป่าวคร้า”
“งั้นเเล้วไป คิวเหนื่อยป่ะ”
“ถามได้ ก็เหนื่อยสิ”
“ให้โอมนวดให้ป่ะ นวดนมน๊”
“บ้าๆ ไปใส่เสื้อผ้าเลย เเล้วไปหาไรกินกัน” คิวโยนหมอนใส่หน้าพี่โอม เพราะรู้สึกอายนิดๆ เเล้วโอมก็เดินจากไปที่ห้องเเต่งตัว

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...