เรื่องสั้น : ความแตกต่าง....ที่ลงตัว

อ่าน 1,208
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 7 ก.ย. 2556 14:39 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง เศษฝัน
หัดอ่านหัดเขียน (15)
เด็กใหม่ (2)
เด็กใหม่ (2)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1.

เขียนเมื่อ วันที่ 7 ก.ย. 2556 15:14 น.

เราต่างมาจากคนละที่ คนละทาง คนละพ่อแม่  แต่เมื่อเรามาโคจรเจอกัน ทำไมเราถึงมีโชคชะตาที่

ต้องมาผูกพันกัน และได้รักกัน

เราจำได้ดี วันที่เราสองคนเจอกันครั้งแรก....

เธอเป็นรูปร่างใหญ่ สูง ผมยาวเคลียบ่า...ใส่กางเกงยีนส์ซีดๆ เสื้อเชิ้ตลายสก็อตสีซีดๆ และเซอร์

ที่สุด เท่าที่เราคือเจอผู้ชายมา ซึ่ง...

เราเป็นผู้หญิงรูปร่างเล็ก ผมยาว  ใส่กระโปรงสั้นๆ เสื้อสูท ตัวกระทัดรัด ตามวัย และการทำงาน

วันนั้น...เธอมาประชุมที่บริษัทของเรา..เราแทบไม่ได้ชายตามองเธอเลยสักนิด เพราะมันไม่ใช่

สเปคของเราเท่าไหร่นัก

"ขอโทษครับ ห้องประชุมอยู่ทางไหน" เธอถามเรา

"ทางโน้น"  เราชี้้ให้เธอมองตาม โดยเรายังคงก้มหน้าทำงานอยู่

"ขอบคุณครับ" เธอกล่าวขอบคุณ

เราพยักหน้ารับรู้ เมื่อเธอเดินจากไป เราจึงเงยหน้ามาดูด้านหลังของเธออย่างไม่ได้แยแสอะไรมากนัก

เมื่อเราต้องเข้าประชุมในที่เดียวกัน เรานั่งตรงข้ามกับเธอ เธอยิ้มเล็กน้อยให้เรา เราก็ยิ้มตอบตามมารยาท

"อ้าว ยัยกุ๊ก นี่วิศวะคุมงานผู้รับเหมาของเรา เธอมีอะไรเสนอก็บอกเขาไปสิ"

"ค่ะ" เรารีบตอบรับหัวหน้า

เราเริ่มอธิบายเรื่องโครงการบ้านจัดสรร ที่ลูกค้าตำหนิ และต้องการมาให้วิศวะได้รับฟัง เพื่อไปสั่งงาน

ต่อและกลับไปแก้ใข

"ครับ ผมจะรีบแก้ไขให้ครับ" เธอรับคำ่ง่ายๆ อย่างเข้าใจที่เราอธิบาย ซึ่งหลายคนไม่ค่อยเข้าใจที่เราพูด

สักเท่าไหร่ เพราะมันดูซับซ้อนจนงง

เมื่อเราเดินออกจากที่ประชุม โดยที่ทุกคนทยอยออกกันเกือบหมดแล้ว เธอจึงเดินเข้ามาทักเรา

"มีอะไรก็ให้บอกได้เลยนะครับ เราคงได้ทำงานร่วมกัน"

เราเงยหน้ามองเธอ อย่างเต็มตาครั้งแรก เธอเป็นคนหน้าตาสะอาด ดวงตาของเธอมีเสน่ห์พอสมควร จน

เรา้ต้องหลบสายตาเธอ และพยักหน้าตอบรับแปทน

"ค่ะ"

ตั้งแต่นั้นเป็นตันมา เรากับเธอต้องทำงานด้วยกันแทบทุกอาทิตย์ เพื่อโครงการบ้านจัดสรร ที่กำลังเร่ง

ก่อสร้างให้เสร็จทันเวลา และไม่ต้องแก้ไขกันอีก

เราเริ่มทำความรู้จักซึ่งกันและกัน... เรารู้ว่าเธอขอบกินข้าวขาหมู โดยเฉพาะตรงที่มันเยอะๆ ซึ่งเราก็ขอบ

กิน.แต่เราไม่ชอบตรงมันๆ เรามักจะตักให้เธอเสมอ

เรารู้ว่าเธอชอบกินน้ำเฉาก๊วย แต่ไม่กินเนื้อเฉาก๊วย เธอจะให้เรากินเนื้อเฉาก๊วยก่อน แล้วค่อยดูดน้ำ

ทีหลัง 

เธอรู้ว่าเราเดินข้า เธอก็จะพยายามเดินข้างๆ และให้เราเดินให้ทันเธอ ซึ่่งเราก็เดินเร็วได้โดยอัตโนมัติ

มันเป็นการเรียนรู้ซึ่งกันและกัน เธออารมณ์ร้อน เราเป็นคนอารมณ์เย็น เมื่อเธอโกรธเราจะเงียบ แต่เมื่อ

เราโกรธ เธอมักจะมีเหตุผลเสมอว่าเพราะอะไรเธอถึงทำให้เราโกรธ ถึ้งแม้นเหตุผลมันจะฟังขึ้นบ้างไม่ขึ้น

บ้าง แต่สุดท้าย เราก็เย็นลง

เธอเป็นไฟ เราเป็นน้ำ ที่แตกต่าง แต่มันต้องตู่กัน 

เรากับเธอไม่เคยทะเลาะกัน แต่เถียงกันอาจมีบ้าง หลายคนถามว่าเพราะอะไร เราว่า

"เพราะความรัก คือการให้  ให้อภัย ให้ความไว้วางใจ ให้ความเข้าใจ และให้ความรักโดยที่เป็นผู้ให้ อย่า

รอแต่จะเป็นผู้รับอย่างเดียว"

ทุกคนจึงเข้าใจว่าทำไม เราจึงอยู่ด้วยกันได้ ทั้งๆ ที่เราแตกต่างกันแทบทุกอย่าง แต่มีอย่างหนึ่งที่เรา

เหมือนกัน คือ เรารักกัน

คุณล่ะ เป็นผู้ให้ โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน หรือเป็นผู้ให้ โดยหวังสิ่งตอบแทน เมื่อมันไม่ได้ คุณรู้สึก

อย่างไรบ้าง เสียใจ น้อยใจ หรือคิดว่าเขาไม่รัก เขาไม่สนใจ แต่...ถ้าคุณคิดว่า เราให้โดยไม่รอสิ่ง

ตอบแทน คุณจะรู้สึกว่า มันมีคุณค่า เขาอาจจะไม่เห็นวันนี้ สักวันหนึ่งเขาต้องรู้ และหวนกลับคิดถึงว่าครั้ง

หนึ่งเขาเคยได้รับการให้จากเรา และวันนั้น มันจะมีความสุขทั้งสองฝ่าย และความอดทนอีกอย่างคือ

กำลังใจที่สำคัญ....ขอบคุุณค่ะ

 

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...