น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

เรื่องสั้น : โชคดี

อ่าน 2,215
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 ตอน (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 13 ก.ย. 2554 17:43 น.
ผู้แต่ง Dewy
เด็กใหม่ (2)
เด็กใหม่ (15)
เด็กใหม่ (1)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. โชคดี

เขียนเมื่อ วันที่ 13 ก.ย. 2554 17:59 น.

  ผมเติบโตมาพร้อมกับดวง บางคนอาจเจอเเต่ความโชคร้ายตลอดเวลา เเต่สำหรับผมมันไม่ใช่อย่างเเน่นอน ตั้งเเต่เล็กไม่เเทบไม่ต้องดิ้นรนขนขวายสิ่งใดเลย เหมือนทุกๆอย่างจะคอยมาประเคนให้ผมอยู๋ตลอดเวลาไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียน เรื่องงาน ยกเว้นเรื่องความรัก ตั้งเเต่ตอนเรียนผมก็ไม่ต้องสอบเเข่งขันกับใครผมจับสลากเข้าเรียนตั้งเเต่มัธยม พอถึงช่วงมัธยมปลายใกล้เอนทรานเข้ามหาวิทยาลัย ผมก็ใช้สิทธิ์ที่พ่อผมเคยเป็นศิษย์เก่ามหาลัยเเห่งหนึ่งเข้าศึกษาต่อไม่ต้องสอบเเข่งกับใครให้เหนื่อยสมอง พอเข้ามหาวิทยาลัยความโชคดีของผมก็พาไปพบกับเพื่อนคนหนึ่ง เขามีความสามารถอย่างหนึ่งที่ผมเห็นว่ามันคือพรสวรรค์ เเต่กับคนอื่นจะมองว่ามันคืออาชญากรรม เพื่อนของผมคนนี้ เขาสามารถปลอมเเปลงบัตรเครดิตของใครก็ได้ที่เขาเห็น มันไม่ใช่เรื่องลำบากสำหรับเขาเลย เพราะเขามีอาชีพบังหน้าเป็นเเคชเชียร์ร้านอาหารหรูในโรงเเรมเเห่งหนึ่ง  ใต้โต๊ะเเคชเชียร์ของเขามีเครื่องที่เหมือนเครื่องรูดบัตรเครดิตอยู่อีกหนึ่งเครื่อง โดยเครื่องนี้จะทำหน้าที่จำเเถบเเม่เหล็กที่เป็นข้อมูลของบัตรไว้ เเละเมื่อได้มาเขาจะนำเครื่องนั้นมาให้ผมเพื่อจะนำไปสเเกนไว้ก่อนที่จะก็อปปี้เเละปั้มบัตรออกมา2 ใบ โดยบัตรนี้จะมีอายุการใช้งานคือ 1 ครั้งต่อใบ เพราะเมื่อมีการใช้เกิดขึ้น เจ้าของบัตรมักจะอาญัติบัตรทันที เเต่ไม่สามารถรู้ได้ว่าบัตรถูกใช้จากที่ใดเพราะข้อมูลเหล่านี้มักเป็นความลับของร้านค้าอยู่เเล้ว ด้วยช่องโหว่นี้ ผมกับเพื่อนจึงใช้เงินอย่างสนุกสนาน เที่ยวเตร่อย่างวัยรุ่นที่มีอันจะกินชอบทำกัน เเม้ว่าผมจะจบมหาวิทยาลัยได้เเต่เกรดของผมมันฉิวเฉียดมาตลอด เเต่ผมไม่เคยสนใจ ผมจะต้องใส่ใจทำไมในเมื่อผมมีอาชีพที่ได้เงินมาโดยไม่ต้องใช้เซลล์สมองให้เหนื่อยล้าเลย ไม่ต้องนั่งทำงานบนโต๊ะทำงานน่าเบื่อเหมือนคนอื่น ไม่ต้องวิ่งหัวหกก้นขวิดหางานทำ ไม่ต้องนั่งหน้าเคร่งตอนโดนเจ้านายด่า ไม่ต้องตื่นเช้ามาพบเจอเเต่คนเดิมๆ เพราะผมนั้นโชคดี เเต่กับเรื่องความรักผมไม่เคยมีโชคเลย ไม่ว่าจะกับใครมันต้องมีเหตุทำให้ผมต้องเสียใจ เสียความรู้สึกทุกครั้ง ไม่ว่าหญิงสาวคนนั้นจะหน้าตาดีหรือขี้เหร่เเค่ไหน ผู้หญิงเหล่านั้นก็มักจะทิ้งผมไป ผมไม่เคยเข้าใจถึงเรื่องนี้ว่าทำไมฟ้าถึงกลั่นเเกล้งผมในเรื่องความรัก จนเมื่อผมได้มารู้จักกับเธอ เพียงเเค่เจอเธอครั้งเเรกในผับเเห่งหนึ่ง ผมก็รู้สึกได้ทันทีเลยว่ารักเเท้ของผมอยู่ตรงหน้าของผมเเล้ว ผมไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หยุดลอยผมไปอีกเเน่นอน ผมเริ่มเข้าไปพูดคุยกับเธอ ความสัมพันธ์ของเราก้าวหน้าอย่างรวดเร็วเมื่อผมได้สั่งให้ร้านนำเหล้าที่เเพงที่สุดของร้านออกมามันคือ Blue Label King George V Edition ขวดนี้ไม่สามารถหาซื้อได้ตามร้านขายเเอลกอฮอล์ทั่วไป เพราะราคาของมันนั้นเจ้าของร้านไม่กล้าพอที่จะวางจำหน่วย ราคาของมันซื้อทองคำได้1บาทกับอีก1สลึง เเต่ผมไม่สนใจเพื่อรักเเท้ของผมคนนี้เเล้วผมยอมทุ่มให้ได้ ความสัมพันธ์ของเราก้าวหน้าไปตามลำดับ ผมพาเธอเที่ยวทุกที่ที่เธออยากไป ผมซื้อของให้เธอทุกอย่างที่เธอต้องการ เราเป็นคู่รักที่หวานที่สุดในโลกผมคิด ทุกวันๆผมจะส่งดอกไม่ช่อใหญ่พร้อมกับของขวัญให้เธอ ผมนึกถึงรอยยิ้มที่เธอมีตอนเปิดกล่องของขวัญทุกวัน เธอคงมีความสุขมาก เเต่ระยะหลังเพื่อนผมเริ่มเตือนๆผมว่าผมใช้บัตรเครดิตหนักเกินไปเเล้ว เพราะหลังๆมานี้บัตรเครดิตเริ่มสเเกนไม่ติดเนื่องจากธนาคารเปลี่ยนบัตรเป็นเเบบใหม่ เเต่ผมจะสนใจทำไมในเมื่อตอนนี้ผมมีบัตรตุนไว้เป็นร้อยๆใบ วันๆหนึ่งผมใช้บัตรเครดิตกับเธอเกือบสิบใบ เธอช่างเป็นผูหญืงที่ไม่ยอมตกเทรนเลยจริงๆ เธอต้องสรรหาเเฟชั่นใหม่ๆมาให้ผมช่วยเลือกเสมอ ไม่ว่าจะเป็นกระเป๋า รองเท้า โทรศัพท์มือถือ เสื้อผ้า ล้วนเเต่เป็นของเเบรนเนม บางยี่ห้อต้องสั่งนำเข้ามา ก็ให้ทำอย่างไงได้ละคนสวยก็ต้องคู่กับสิ่งสวยงามเป็นธรรมดา เเละทุกครั้งที่ผมซื้อของให้เธอ เธอมักบอกรักผมเสมอ ทำให้ผมรู้สึกเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลก เเละวันนี้ผมก็ได้นัดเธอเพื่อพาเธอไปเที่ยวห้างสรรพสินค้า เพราะวันก่อนเธอได้ให้ผมดูกระเป๋าเเบรนเนมใบใหม่ที่เพิ่งส่งตรงมาจากฝรั่งเศส ผมหยิบบัตรเครดิตใส่กระเป๋าไปสิบกว่าใบเพื่อกันเหตุฉุกเฉิน เเต่ผมไม่เคยพกเงินสดเพราะผมไม่เคยมีเงินสดติดตัวมานานเเล้ว บัตรเครดิตของผมมีกฏว่าห้ามกดเงินสดออกมาใช้เด็ดขาดเนื่องจากการกดเงินสดจะทำให้รู้ว่ากดจากตู้ATMไหนเเละตู้ATMทุกตู้มีกล้องวงจรปิดเสมอ ผมยิ้มอย่างมีความสุข ผมอดนึกถึงตอนที่เธอดีใจตอนที่ผมซื้อกระเป๋าใบที่เธออยากได้ให้เธอไม่ได้จริงๆ หน้าเธอจะมีความสุขมากเเค่ไหนนะ เเค่คิดผมก็มีความสุขเเล้ว ผมไปรอเธอตรงที่เรานัดพบกันประจำ ผมพาเธอเดินเที่ยวไปเรื่อยๆเเละของก็เริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆเหมือนกัน จนผมพาเธอมาซื้อกระเป๋าใบที่เธอต้องการจนได้ หน้าเธอดูมีความสุขเหมือนที่ผมคาดฝันไว้ไม่มีผิด ผมช่างเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลกจิงๆ ผมยิ้มอย่างมีความสุข ผมเหลือบัตรเครดิตใบสุดท้ายบัตรVisa Platinum ผมจะพาเธอไปทานอาหารร้านที่เธอชอบ เป็นร้านประจำของเธอ มันเป็นร้านอาหารหรูในโรงเเรมเเห่งหนึ่ง เราเริ่มสั่งอาหารด้วยซุปเพื่อเรียกน้ำย่อยก่อนที่จะสั่งไวน์จากเบอร์กันดีประเทศฝรั่งเศสปี 1987 ไวน์ที่เเคว้นนี่ขึ้นชื่อว่าเป็นเเคว้นที่หมักไวน์ได้รสชาติดีสุด จนเป็นทียอมรับไปทั่วโลก ผมจึงไม่พลาดที่จะต้องลิ้มรสดู เมนูต่อมาที่เราสั่งคือขนมปังงานุ่มๆ  พร้อมตับบดให้ทาหน้าเพื่อเเกล้มกับไวน์ซึ่งเข้ากันเป็นอย่างดี เเละจานรองต่อมาเป็นกุ้งลอบสเตอร์ พร้อมสลัด ก่อนที่จะเข้าจานหลักคือ เนื้อเเกะย่าง จากนั้นตบท้ายด้วย ชีสเค้กก้อนโต ผมอิ่มจนลุกเเทบไม่ไหว เเละเธอเคยก็คงไม่ต่างกัน ระหว่างการรับประทานอาหารเราพูดคุยกันอย่างถูกคอ ผมเกือบจะขอเธอเเต่งงานอยู่เเล้วเเต่ใจไม่กล้าเเละบัตรที่จะซื้อเเหวนเพรชให้ในวันนี้ก็หมดเเล้วด้วย โอกาสหน้าๆไม่พลาดเเน่นอนผมคิด เราจบการสนทนาก่อนที่ผมจะเรียกบริกรมาเคลียค่าอาหาร บริกรหยิบใบเซ็นพร้อมที่รองส่งมาให้ผม หญิงสาวเหมือนจะล่วงกระเป๋า ผมรีบห้าม"อย่าเลยครับผม มื้อนี้ผมเลี้ยงเองนะที่รัก ไว้โอกาสหน้าเเล้วกัน" เธอตอบผม"อีกเเล้วนะค่ะ ครี้งก่อนก็บอกว่าอย่างนี้ คุณช่างใจดีจริงๆ " ผมยิ้มพร้อมกับลวงหยิบบัตรเครดิตใบสุดท้ายขึ้นมาส่งให้บริกร ซักพักระหว่างที่เราสนทนากันอยู่ ข้อความในโทรศัพท์ที่ผมซื้อให้เธอครั้งก่อนก็ดังขึ้น เธอหยิบมันขึ้นมาอ่าน เธอทำท่างุนงงเล็กน้อย เธอเรียกบริกรมา เธอบอกว่าเธอจะสั่งของหวานไปฝากน้องสาวเธอ เธอช่างเป็นคนรักครอบครัวจริงๆ ผมบอกให้บริกรใช้บัตรเครดิตใบเดิม ใช้2ครั้งติดๆกันคงไม่เป็นไรหรอก ผมคิด เสียงข้อความในมือถือเธอดังอีกครั้ง เธอบอกผมว่าขอตัวเข้าห้องน้ำสักครู่  สักพักหนึ่งเธอก็กลับมาของหวานที่เธอสั่งวางอยู่บนโต๊ะเเล้ว ผมกำลังจะลุกขึ้นยืน ผมก็เห็นตำรวจสองนายเดิมเข้ามาในร้าน มองมาทางผมเเละเดินตรงเข้ามา เธอบอกกับผมก่อนเดินจากผมไปว่า"ขอบคุณมากนะค่ะที่รักที่เลี้ยงอาหารฉัน ด้วยเงินของฉันเอง เเต่ของที่เหลือฉันไม่คืนหรอกนะค่ะ เชิญตามสบายค่ะคุณตำรวจ" ผมนั่งหน้าซีดเผือกตอนที่ตำรวจเดินเข้ามาหาเเละบอกผมว่า โดนจับข้อหาปลอมเเปลงเอกสาร เเละหยักยอกทรัพย์ ที่รักผมจากไปเเล้วปล่อยให้ผมผจญกับปัญหานี้อย่างเดียวดาย "ผมมันช่างโชคร้ายเรื่องความรักจริงๆ"

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

9
โหวต 9 /10 คะแนน
จากสมาชิก 1 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

9 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

10 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

8 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...