เรื่องสั้น : ความคิดถึง

อ่าน 2,526
วิจารณ์ 2
แนว:
จำนวน:
1 ตอนเดียวจบ (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 12 ม.ค. 2554 22:17 น.
ผู้แต่ง Mawmeaw
ผู้ช่วยคนที่ 3 (406)
เด็กหัดเขียน (74)
เด็กหัดอ่าน (32)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอนเดียวจบ 1.

เขียนเมื่อ วันที่ 12 ม.ค. 2554 23:37 น.

 

http://www.keedkean.com

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก !!!

 

เสียงเคาะประตูถี่ๆดังขึ้นในเช้าวันหนึ่ง ขณะที่เจ้าของห้องกำลังนอนหลับสบายๆบนที่นอนหนานุ่มภายในห้องนอนสีเทาหม่นๆขนาดกะทัดรัด

 

"ใครน๊า มาปลุกแต่เช้าเชียว ให้ตายสิเนี่ย"

 

ลัดดาบ่นอุบอิบ ก่อนตัดสินใจสละผ้าห่มและที่นอนนุ่มสบายอย่างเชื่องช้าชั่วครู่ เพื่อเดินย่างกรายไปเปิดประตูให้แขกผู้มาเยือนรายนี้

 

"สวัสดีครับ มีจดหมายส่งถึงคุณครับ คุณผู้หญิง"

 

ลัดดาเดินถือซองจดหมายสีฟ้าขนาดย่อมกลับเข้ามา ก่อนจะตัดสินใจขว้างมันทิ้งไว้บนโต๊ะหัวเตียง และล้มตัวลงนอนบนที่นอนนุ่มอีกครั้ง

 

กริ๊งๆๆๆๆ...

 

เสียงนาฬิกาปลุกบนหัวเตียงดังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่มือเรียวยาวจะยื่นไปกดปิดมันอย่างนึกรำคาญเสียงของมันเต็มที

 

ลัดดาค่อยๆลุกจากที่นอนอย่างอ้อยอิ่งด้วยความเสียดาย เธอบิดขี้เกียจหนึ่งทีก่อนตัดสินใจคว้าผ้าขนหนูและวิ่งเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

 

หญิงสาวใช้เวลาชำระร่างกายเป็นเพียงครู่เดียว จากความหนาวเย็นยะเยือกที่ปกคลุมไปทั่วร่างกาย ทำให้เธอต้องรีบถลันออกจากห้องน้ำหลังเสร็จกิจแทบไม่ทัน

 

หลังจากแต่งชุดลำลองแบบสวมใส่สบายๆเสร็จสรรพ พลันสายตาของลัดดาก็สะดุดเข้ากับซองจดหมายสีฟ้าที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียง

 

"เอ! ใครส่งจดหมายลูกโซ่มาถึงเราอีกละเนี่ย"

 

หญิงสาวคิดในใจ ก่อนจะค่อยๆเอื้อมมือมาหยิบมันขึ้นมาเพ่งพิจารณาด้วยความสงสัยอยู่ครู่หนึ่ง...

 

และในที่สุด...

 

ลัดดาก็เปิดประตูห้องนอนออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์ข้างนอกอย่างสบายอกสบายใจ

 

ขณะที่...

 

ซองจดหมายสีฟ้าขนาดย่อมกลายเป็นสมาชิกใหม่ภายในตะกร้าสีเขียวอ่อนที่มีเศษกระดาษเก่าๆยับยู่ยี่ที่ถูกขยำเป็นก้อนวางอยู่ก้นตะกร้าก่อนหน้านั้นแล้ว

 

---------------------------------------------

 

ในมุมหนึ่งของสวนสาธารณะแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ 

 

ไมค์กำลังบรรจงเขียนบางอย่างลงบนกระดาษอย่างตั้งอกตั้งใจ เขาใช้เวลาเพียงชั่วครู่ จากนั้นก็พับกระดาษแผ่นนั้นลงในซองจดหมายสีฟ้าขนาดย่อม ก่อนจะเดินมุ่งหน้าไปยังตู้ไปรษณีย์ที่เขาแสนจะคุ้นเคยเป็นอย่างดี

 

หลังจากภารกิจประจำวันของเขาสำเร็จลุล่วงไปอีกวันแล้ว ไมค์ก็ค่อยๆก้าวเดินช้าๆไปตามถนนอย่างใจเย็น แม้ว่าวันนี้อากาศที่นี่จะเริ่มหนาวแล้ว อุณภูมิกำลังจะลดลงไปอีก จากเสียงของผู้ประกาศข่าวพยากรณ์อากาศในโทรทัศน์เมื่อเช้านี้ที่ได้แจ้งไว้

 

แต่แปลกที่วันนี้หัวใจเขากลับรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามาปกคลุมหัวใจเขาเอาไว้ เป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบายจริงๆ คงไม่มีใครรู้ดีไปกว่าไมค์อีกแล้ว ความรู้สึกที่ได้เขียน...บางอย่าง...ลงในกระดาษแผ่นนั้น มันส่งพลังมาให้ตัวเขามากมาย ณ ขณะนี้จริงๆ

 

"ลัดดา...หวังว่าคุณคงจะได้รับจดหมายฉบับแรกที่ผมส่งการ์ดแทนความคิดถึงไปให้คุณ และจดหมายฉบับที่สองที่ผมรวบรวมความกล้าสำเร็จ และตัดสินใจเขียนส่งความรู้สึกทั้งหมดที่ผมมีไปให้คุณได้รับรู้"

 

ไมค์ยังคงเดินไปริมทางเท้าเรื่อยๆอย่างใจเย็น เขาไม่ลืมที่จะยิ้มให้ผู้คนที่เดินผ่านไปมา แม้ว่าบุคคลเหล่านั้นจะแสดงปฏิกิริยาหลากหลาย มีทั้งแปลกใจ งุนงง สงสัย แม้กระทั่งยิ้มตอบกลับมาก็ตาม...

 

---------------------------------------------

 

ภายในห้องนอนสีเทาหม่นๆขนาดกะทัดรัด ลัดดาเปิดประตูเข้ามา หลังกลับมาถึงในตอนเย็น เธอไม่ลืมที่จะต้องทำอย่างหนึ่งที่เป็นกิจวัตรของเธอเช่นกัน...

 

หญิงสาวยกตะกร้าสีเขียวที่มีเศษกระดาษอันยับยู่ยี่อยู่ครึ่งตะกร้า เพื่อเตรียมนำมันออกไปเททิ้งในถังขยะใหญ่หน้าบ้านดังเช่นที่ทำเป็นประจำทุกวัน

 

พลันสายตาก็สะดุดเข้ากับซองจดหมายสีฟ้าขนาดย่อมที่นอนแอ้มแม้งอยู่ก้นตะกร้าอย่างเรียบร้อย เธอจ้องมองมันนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง...

 

หลังจากนำตะกร้าสีเขียวบรรจุเศษกระดาษไปเททิ้งเสร็จ ลัดดาก็นำตะกร้าเปล่ากลับเข้ามาวางมันลงไว้มุมห้องตามเดิม ก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะเขียนหนังสือ

 

ลัดดาหยิบปากกาขึ้นมาเพื่อเขียนอะไรบางอย่างลงไปในกระดาษแผ่นหนึ่ง สักครู่เธอก็บรรจงพับมันอย่างเรียบร้อยและสอดมันเข้าไปในซองสีชมพูขนาดย่อม...

 

หญิงสาวจ้องมองซองจดหมายสีฟ้าขนาดย่อมบนโต๊ะ ที่มีร่องรอยของการแกะเปิดซอง และด้านข้างมีการ์ดสีขาวใบหนึ่ง บนการ์ดมีตัวหนังสือที่เขียนด้วยอักษรสีทองตัวเข้มชัดเจน "การ์ดแทนความคิดถึง"

 

ลัดดาเผยยิ้มกว้างบนใบหน้าด้วยความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่างกายและหัวใจหนาวๆของเธอ ณ ตอนนี้

 

"ฉันก็แอบคิดถึงคุณมานานเหมือนกัน...ไมค์ ไม่นึกว่าคุณก็ไม่ต่างจากฉัน จดหมายจากฉันฉบับนี้หวังว่าคงจะถึงมือคุณในไม่ช้า แล้วคุณก็จะได้รับรู้ถึงบางสิ่งในใจของฉัน ที่ฉันตั้งใจจะบอกกับคุณมานานแล้ว...ไมค์"

 

 

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...