น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

กลอน : กลอนเปล่า ฉบับทดลอง

อ่าน 469
วิจารณ์ 0
หมวด:
จำนวน:
2 ตอน (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 20 พ.ค. 2559 08:28 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ขีดเขียนหน้าใหม่ (39)
เด็กใหม่ (5)
เด็กใหม่ (0)
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. การอ่าน

เขียนเมื่อ วันที่ 20 พ.ค. 2559 08:32 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 8 พ.ย. 2560 21:36 น. โดย เจ้าของบทความ )

•»

                      ตอนอยู่มัธยม

               ครูมักจะให้หนังสือฉันมา                                   อ่าน

                   แต่หนังสือเหล่านั้น

                     ฉันมักอ่านไม่จบ

             และอาจอ่านไม่เคยจบเลย                                    เพราะ

                    ฉันไม่ชอบอ่านหนังสือ

                     หากแต่ชอบเขียน       

                               มากกว่า

                   ทุกคนคิดว่าฉันเรียนเก่ง

                          น่าจะชอบอ่าน     

                            หนังสือ และ

                             เป็นคนขยัน

                        ถ้าได้ให้สัมภาษณ์

                        ฉันจะไม่เถียง ว่า

                           ฉันเป็นคนขยัน

                           ฉันขยัน แต่ขยัน     

                                   เขียน

                               ไม่ใช่อ่าน

                   หนังสือเป็นยานอนหลับ

                                  ชั้นดี

       แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาของฉันหรอก

                  ฉันติดโรคขี้เกียจ

         ฉันเรียนได้เกรดสามเกรดสี่

                        ไม่มีตก

        ด้วยความขยันทำการบ้านส่ง

        และสนใจคำพูดของครู

                      เป็นพิเศษ

                      เวลาเรียน

       ถึงครามิดเทอมหรือไฟนอล

       ฉันจึงทำข้อสอบได้คะแนนดีๆ 

            อย่างไม่ต้องสงสัย

        ไม่ใช่เพราะตั้งใจอ่านหนังสือ

                      หนัก

       แต่เป็นความรู้ที่ได้รับจาก

            การจำคำพูดผู้สอน

                   ตอนนี้หรือ

           อายุย่างยี่สิบสองแล้ว

              นี่ก็เพิ่งลงมือเขียน    

                       อีกครั้ง

              หลังจากที่จบม.๖

               แล้วไม่ได้จริงจัง

          กับงานเขียนของตนเอง

                   เท่าที่ควร

                    ปัจจุบัน

      ฉันก็ไม่ได้รักการอ่านมากขึ้น

อาจเพราะฉันไม่ได้อยากเป็นนักเขียน

                    แต่แรก

                  นักเขียน...

            เป็นอาชีพที่ฉันวาดไว้

       หากเป้าหมายแรกไม่สำเร็จ

            ฉันอยากเป็นนักร้อง

            แต่ความฝันของฉัน

           ดูเหมือนว่าจะอยู่ไกล

  เกินเส้นขอบฟ้าในแผนที่โลกเหลือ

                      ทว่า...

            ฉันไม่คิดที่จะยอมแพ้

         แม้ความหวังจะริบหรี่เพียง

                     หิ่งห้อย

      เพราะโชคชะตามันเปลี่ยนได้

           แล้วฉันก็เชื่อเช่นนั้น

          ถึงฉันจะไม่ได้รู้สึกพิศวาส

                     การอ่าน

                      เท่าไร

      แต่ฉันอ่านหนังสือจบบ้างแล้ว

                 ทำไมน่ะหรือ

             ฉันเองก็ตอบไม่ถูก

                   รู้เพียง...

          อ่านเพราะสัญชาตญาณ

                     กระมัง

             พออ่านมาถึงตรงนี้

          ทุกคนคงรู้สึกเสียเวลา

            เสียดายเงินที่มีค่า หาก

      สิ่งที่กล่าวมาถูกปั้นเป็นหนังสือ

                  เอาเป็นว่า

    นักเขียนอยู่ในช่วงสะสมความรู้

         นักร้องอยู่ในช่วงพักผ่อน

                      แล้วกัน

     ในฐานะนักร้องก็ไม่มีอะไร

             แต่ในฐานะนักเขียน

          ถ้าไม่อ่านก็เขียนไม่ได้

                    จริงไหม...

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...