นิยาย : ฺฺTHE butterfly ผีเสื้อสยายปีก

อ่าน 45
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 5 ส.ค. 2561 14:02 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง ฟ้าแจ่มใส
เริ่มเข้าขีดเขียน (21)
เด็กใหม่ (5)
เด็กใหม่ (2)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. จุดเริ่่มต้น

เขียนเมื่อ วันที่ 5 ส.ค. 2561 15:12 น.

               ทุกคน... เคยอยู่ดีๆแล้วต้องรับภาระที่หนักอึ้งไหมคะ...

 

เมื่อ4เดือนก่อน...

               สวัสดีค่ะ ฉันชื่อรินจัง หรือ ยู ยูรินนา เดอ ฟลอล่า ฉันอยู่ในบ้านหลังเล็กๆกับแม่เพียงสองคน ที่งที่...ความจริงแล้ว เราไม่ควรมาอยู่ตรงนี้ แม่ฉันเคยเป็นคนที่สวย เคยมีพ่อที่ดี แต่ตระกูลฟลอล่ากลับพยายามผลลักไสแม่ของฉันออกจากตระกูล เพียงเพราะแม่ของฉันไม่ได้ร่ำรวยเหมือนใครเค้า... หลังจากวันนั้นแม่ฉันก็เกิดอุบัตติเหตุที่ฉันไม่ทราบสาเหตุ ฉันจึงต้องอยู่กับป้าคนนึงที่เอ็นดูฉันมาก ฉันสัญญากับคุณป้า ว่าจะดูแลป้าให้ดีที่สุด แต่ไม่เป็นไรค่ะ ฉันจะช่วยป้าทำงานหาเงินอย่างงี้ต่อๆไป ฉันจะเลี้ยงป้าของฉันต่อไปจนฉันตายเนี่ยแหละ!

 

               ส่วนคุณพ่อของฉัน... ท่านเสียไปเมื่อ5ปีก่อน... เพราะอุบัติเหตุ ท่านโดนฟ้าฝ่าลงมากลางอก ทำให้สิ้นใจทันที แต่ก่อนหน้าที่ท่านจะเสีย ท่านได้สั่งไว้ว่า วันไหนที่ฉันอายุครบ15ปี ฉันจะได้รู้เรื่องทุกอย่าง...

 

               ถึงแม้มันจะเป็นปมที่ฉันพยายามค้นหามัน ทุกๆวัน ฉันจะคอยนับปฎิทิน รอคอยวันเกิด และนั่น คือวันพรุ่งนี้ค่ะ...

 

               "รินจังจ๊ะ" เสียงป้าเรียก.. "คะ คุณป้า" ฉันตอบกลับ พลางทำท่างัวเงียๆ แต่พอสติฉันกลับมา และตระหนักได้ว่าวันนี้คือวันเกิดของฉัน

                

               "คุณป้าคะ มีอะไรมาส่งไหมคะ หรือใคร มีคนมาหาไหมคะ" ฉันรีบถามป้าด้วยความกระสับกระส่าย "ใจเย็นๆนะจ๊ะ คือว่า.. มีจดหมายมาหน่ะ"

               

               ทันทีที่ฉันเปิดอ่าน ฉันกลับเจอพิกัดที่คุ้นเคย 'พิกัดบ้านฟลอล่า' สิ่งแรกที่หัวสมองฉันพอจะคิดได้ คือ.. พ่อต้องการอะไรกันแน่...

               

               แต่ฉันก็รีบปั่นจักรยานส่งไก่ทอดคันที่ใช้ทำงานเป็นปกติของฉันไปที่บ้านเฮงซวยนั่นทันที

 

               ฉันกดกริ่งซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่กลับไม่มีเสียงตอบรับ บ้านนั่นดูรกร้างกว่าที่มันเคยเป็น ฉันล่ะสงสัยจริงๆ ว่าท่านย่าที่จู้จี้เจ้าระเบียบ ทำไมตอนนี้ถึงไม่ใส่ใจสวนหน้าบ้าน

 

               "ยินดีต้อนรับค่ะ คุณหนูริน" แม่บ้านที่ผมสีทองยาว รูปร่างหน้าตาดูภูมิฐานเป็นบ้าออกมาต้อนรับ พร้อมพาฉันเข้าไปในบ้าน

 

                บ้านหลังนี้ยังมีกลิ่นอายของผู้ดีเหมือนอย่างเคย ความเรียบหรูที่แฝงความงดงามไว้ ทำให้ฉันตื่นเต้นได้ทุกทีที่ก้าวขาเข้ามาภายในบ้านนี้ ฉันก้าวขาเข้าไปในห้องนอน..  ที่มันเคยเป็นของฉัน เปียโนตัวใหญ่ยังคงตั้งตระหง่าน ถึงแม้มันจะผ่านมานาน.. แต่ฉันก็ยังจำมันได้ดี..

     ตัวโน๊ตที่ฉันกับแม่เคยแต่งด้วยกัน ฉันลงเล่นมันอย่างช้าๆ

....กลีบดอกไม้สีขาวร่วงลง.. เปรียบดั่งชะตาฉัน ที่ไม่มั่นคง... ต้องโรยราหา ความไฝ่ฝัน... สิ่งที่ฉันนั้นเคยโหยหา... เปรียบดั่งผีเสื้อน้อย ลอยเล่นลม..กลับโดนหักปีกที่สวย...งาม...

 

      "พี่รินจัง... นั่นพี่จริงๆใช่ไหม.." สิ่งหนึ่งที่ฉันไม่ได้บอก คือ...ฉันมีน้องสาวค่ะ...      

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...