นิยาย : อภิมหาสงครามต่างเผ่าพันธุ์

อ่าน 199
วิจารณ์ 1
แนว:
จำนวน:
4 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 17 พ.ค. 2561 22:03 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

เริ่มเข้าขีดเขียน (27)
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (2)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 2. มนุษย์จิ้งจอก?

เขียนเมื่อ วันที่ 24 พ.ค. 2561 19:39 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 10 มิ.ย. 2561 23:01 น. โดย เจ้าของบทความ )

«•
•»

 

     "ริว!!!  ริว!!!" เสียงของมิซูดังเข้ามาในหัวของริว.....

     "นี้ข้า...." ริวค่อยๆลุกขึ้นนั่ง แล้วเช็ดตาตัวเอง เห็นมิซูกำลังจ้องตัวเขาอยู่

 

     "ดีใจจัง เจ้ายังไม่ตาย..." เธอพูดด้วยน้ำตาที่กำลังไหลออกมา เธอนั่งอยู่ข้างเตียงของริว

 

     ริวมองไปรอบๆตัวเขา เขากำลังอยู่ในห้องที่ทำมาจากฟากกับเชือก รวมถึงเตียงของเขาก็เช่นกัน

 

     ตึกๆ ตึกๆ เสียงเท้าดังเข้ามาจากหน้าประตู ที่อยู่ข้างขวาของเตียงที่ริวนอนอยู่

     "ที่นี้ที่ไหน...." ริวพูกกับมิซู

 

     "ที่นี้คือหมูบ้านเอลฟ์ ในที่จริงเจ้าไม่มีสิทธิ์เข้ามาที่นี้ด้วยซ้ำ เจ้ามนุษย์" เสียงผู้ชายดังขึ้นมาจากทางประตู

 

     แอ๊ด.... เสียงเปิดประตูดังขึ้น เผยให้เห็นเจ้าของเสียง เป็นชายหูยาวหน้าตาดูดีจนใครๆก็คิดว่าเป็นตระกูลสูง

 

     "นี้เจ้าช่วยพูดมันดีๆหน่อยเถอะ ไอดะ..." มิซูพูด

 

     "อะไรกัน ตอนเธอพาเจ้านั้นมา ทุกคนในหมู่บ้านมองเธอด้วยสายตายังไงเธอก็รู้ดี" ไอดะพูดขึ้น

 

     "ถ้าเจ้าไม่มีอะไรเจ้าก็ออกไปซะ!!!! ไอดะ"

     "หรือว่าเจ้ามีใจให้กับมนุษย์นั้นซะแล้วหรอ มิซู?"

 

     "เจ้าจะออกไปดีๆ หรือเปล่า?!" เธอจ้องด้วยสายตาโกรธจัด

 

     "ก็ได้ ข้าไปก็ได้ แต่จำไว้ก่อนนะ ถ้าเมื่อไหล่ที่มนุษย์นั้นหายดี ทุกคนในหมู่บ้านจะไล่เขาออกจากหมู่บ้านทันที"

 

     "ข้ารูดี" เธอพูดด้วยอารมณ์ที่ใจเย็นลง และไอดะก็ออกจากห้องไป

 

     "ข้าอยู่ที่นี้ต่อไปคงมีปัญหาสินะ"

     "ไม่เป็นไร เจ้าอยู่ต่อไปเถอะ"

     "พวกเจ้าเป็นใครกันแน่ข้าอยากรู้มานานแล้ว ทำไมหูพวกเจ้าถึงยาวแบบนั้นละ" ริวมองไปที่หูของมิซู

 

      "เจ้าไม่รู้จักเอลฟ์จริงๆหรอ?"

      "ข้าไม่รู้มาก่อน เจ้าพวกที่ไล่ตามเจ้ากับข้าเมื่อคราวที่แล้วด้วย ตัวถึงจะเตี้ยแต่ก็มีพละกำลังมากมาย หมายความว่าไง?"

 

      "เจ้าคงอยู่ในน้ำแข็งนั้นนานก่อนที่จะเกิดเรื่องขึ้นสินะ"

      "เรื่อง? เรื่องไรละ"

      "ก็ได้ ข้าจะอธิบายให้ฟังตั้งใจฟังด้วยละ"

      "เมื่อ1000ปีก่อน มีเผ่าพันธุ์ใหม่เกิดขึ้นมาบนโลก หลังจากนั้นได้ไม่นาน พวกมนุษย์ก็รู้ถึงการมีตัวตนอยู่ของพวกเรา พวกมนุษย์คิดว่า พวกเผ่าต่างๆเป็นสัตว์ประหลาด ต่างพากันเข่นฆ่าเผ่าต่างๆ แต่เพราะมนุษย์นั้นอ่อนแอ จึงกลายเป็นว่าเผ่าอื่นๆก็พากันโต้ตอบ จนตอนนี้ก็ไม่เหลือมนุษย์อยู่บนโลกนี้อีกแล้วละ"

 

      "แล้วข้าทำไมถึงยัง มีชีวิตอยู่กันนะ.... ก่อนที่ข้าจะมาอยู่กับเจ้า ข้าเป็นคนในยุคที่มีแต่มนุษย์แท้ๆ"

 

      "ตอนที่ข้าเจอเจ้า เจ้าถูกแช่แข็งอยู่ ข้าคงพูดได้แค่ว่า เจ้าน่าจะถูกใครบางคนแช่แข็งเอาใว้ไม่ก็เกิดอุบัติเหตุ จนทำให้เจ้าถูกแช่แข็งเป็นเวลานาขนาดนี้ แต่เพราะน้ำแข็งนั้นมีสารจากเวทย์มนต์บางอย่าง มันสามารถฟื้นฟูตัวเองและสิ่งใกล้ตัวได้ตลอดเวลา เจ้าจึงไม่ตาย"

 

      "เดี่ยวก่อนนะ เจ้าบอกน้ำแข็งมีเวทย์มนต์งั้นหรอ แสดงว่ามีคนใช้เวทย์มนต์ใส่ข้างั้นหรอ?"

 

      "น่าจะเป็นอย่างนั้น ข้าก็ไม่แน่ใจว่าเป็นใคร เจ้าจำอะไรในวันนั้นได้อีกไหม?"

 

      "ข้าจำไม่ค่อยได้" ในขณะที่ริวกำลังนึกเหตุการณ์ในวันนั้น ริวก็จำได้ว่าเขาเจอกับมนุษย์จิ้งจอกร่างสายคนนึง ภาพของเธอลอยขึ้นมาในหัวของเขา และมีคำถามเป็นร้อยเพิ่มเข้ามาในหัวของเขา"

 

 

       "มนุษย์จิ้งจอก? ข้าจำได้แค่นี้ ข้าเห็นนาง...."

       "ว่าไงนะ มนุษย์จิ้งจอกงั้นหรอ?"

 

       "เจ้ารู้จักงั้นหรอ?"

       "ข้าพอรู้ มนุษย์จิ้งจอกอยู่ในเผ่า มนุษย์ครึ่งสัตว์ เป็นเผ่าที่มีความสามารถอันดับ1 และอายุยาวที่สุด แต่ว่ามนุษย์จิ้งจอกเป็น1ในตระกูลสูงสุดของเผ่าครึ่งสัตว์ ทั้งอายุที่ยาวนานเป็นพันๆปี จนเกือบคำว่าอมตะ และความสามารถในการใช้เวตย์มนต์ในระดับสูง"

 

       จากนั้นริวก็มองหาบของเขา เมื่อเขาเจอดาบที่อยู๋ข้างๆเตียงของเขา ก็หยิบดาบเล่มนั้นขึ้นมาและพูดขึ้น

      "เจ้าจะทำอะไร!?" มิซูพูด

 

      "ถ้างั้น คนที่แช่แข็งข้าก็คือหญิงคนนั้นสินะ..." ริวพยายามนึกรูปและหน้าตาของมนุษย์จิ้งจอกตนนั้น"

 

      "ข้าจำได้แล้ว"    ริวนึกหน้าตาของมนุษย์จิ้งจอกคนนั้นออก เป็นหน้าตาผู้หญิงสายสวยงามที่ใครก็ไม่อาจจะมองข้ามและขนาดลำตัวและหน้าอกที่ดูสง่างามของเธอ พร้อมกับหาง9หางและหูจิ้งจอกสีเงินที่อยู่บนหัวของเธอคนนั้น

 

     "เจ้ารู้หรือเปล่า ที่ๆพวกเผ่ามนุษย์จิ้งจอกอยู่"

     "เจ้าจะไปงั้นหรอ ร่างกายเจ้ายังไม่อุ่นดีเลยนะ"

 

     "ข้าต้องรู้เรื่องพวกนี้ให้ได้"

     "เผ่าของมนุษย์จิ้งจอกอยู่ทางใต้ เจ้าพักฟื้นตัวก่อนเถอะ"

     "สิ่งเดียวที่ข้าควรทำตอนนี้คือ ไปหาเธอคนนั้น"

 

     ตู้ม!!!!!!!!....... เสียงระเบิดดังขึ้นมาจากในใจกลางหมู่บ้าน

 

     "พวกเราหนีเร็ว เผามมุษย์จิ้งจอกบุกมา!!!!!!!"

 

     "ว่าไงนะ!?" ริวพูดขึ้น

 

     แล้วริวก็วิ่งออกมาจากห้องที่เขาอยู่ พร้อมกับดาบของเขา และมิซูที่ออกตามมาด้วย

 

     "นั้นมัน....อะไรกัน" สิ่งที่อยู่ต่อหน้าริวนั้นก็คือหมู่บ้านที่กำลังลุกไหม้

     "ทุกคนหนีเร็ว!!!!" เสียงชาวบ้านดังขึ้นมาเรื่อยๆ

 

     ตู้ม!!! เสียงระเบิดค่อยๆดังขึ้นมาเรื่อยๆ

     "นั้นมันเวทย์มนต์ระเบิดขั้นสูงนี้หน่า"

     "ว่าไงนะ มันคืออะไร"

     "เวทย์มนต์ที่ระเบิดที่เผ่าครึ่งมนุษย์ถนัด งั้นแสดวงว่าคนที่ร่ายเวทย์นี้ก็..."

     "เป็นตระกูลมนุษย์จิ้งจอกสินะ..."

 

 

     หลังจากนั้นเสียงระเบิดก็เงียบลงแต่ ความเสียหายของไฟไม่ได้ลดลงตาม ไฟก็ยังลามไม่หยุด

 

      คลึงๆๆๆๆๆ เสียงกองทัพขนาดคนราวๆ10000คนกำลังมุ่งมา

 

      "มิซูหนีไปซะ"

      "แล้วเจ้าละ ริว.."

      "ที่นี้อันตรายเกิดกว่าเจ้าจะทนไหวแล้ว"

      "เจ้าก็หนีมากับข้าด้วยสิ"

      "ที่หมู่บานเป็นอย่างงี้ข้ารู้ดี เป็นเพราะข้าเอง.... เจ้าไปซะ"

      ทันใดนั้นเองก็มีมนุษย์จิ้งจอกสีเงินปรากฎตัวต่อหน้าริว

     

 

 

 

     "มากับข้าเถอะ... ริว"

จบตอนที่2 มนุษย์จิ้งจอก?

ดีหรือไม่อย่างไรฟากคอมเม้นด้วยนะคราบ ในส่วนของตอนที่มิซูแบกริวเข้ามาในหมู่บ้านผมได้ทำการตัดออกไปนะครับ ว่าจะค่อยเป็นตอนพิเศษ แล้วค่อยมาต่ออีกทีหลัง

«•
•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

10
โหวต 10 /10 คะแนน
จากสมาชิก 1 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

10 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

10 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

10 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...