นิยาย : Talesrunner ผู้พิทักษ์คนที่1

อ่าน 174
วิจารณ์ 1
แนว:
จำนวน:
6 บท (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 27 เม.ย. 2561 23:56 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง จูเนียร์เคะ
ขีดเขียนฝึกหัด (75)
เด็กใหม่ (12)
เด็กหัดอ่าน (23)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

บท 1. วันปกติของคนอ่อนโยน

เขียนเมื่อ วันที่ 28 เม.ย. 2561 00:45 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 28 เม.ย. 2561 01:25 น. โดย เจ้าของบทความ )

•»

ณ หมู่บ้านขนาดใหญ่ ในแพนโดร่า หรือที่เรียกกันว่าเกาะลอยฟ้า

เกาะลอยฟ้าที่ไม่มีอะไรมายกให้มันลอย น้ำตกจากเกาะใหลลงสู่พื้นดินเหมือนละอองฝนตลอดวัน

พืชพันธุ์ ป่าไม้ ไร่นา มีแต่ความอุดมสมบูรณ์

"ชิโฮะ..." โฮซอนตะโกนเรียก เธอเดินตามหาพร้อมกับตะโกนเรียก

ชุดผ้าคลุมสีม่วงๆ เพิ่มเติมด้วยผ้าพันคอสีครีมอ่อนๆของเธอ มันทำให้ดูอบอุ่นจริงๆ

"ไปใหนละเนี่ยะ" เธอหยุดเดิน มือเกาหัวยิ้กๆ "เฮ้อ..." เธอถอนหายใจยาว "ชอบหนีเราตลอด"

ทันใดนั้น ก็มีเสียงในพุ่มไม้ดัง ซ่าๆ "หือ...ใครนะ" สักพักคนๆนั้นก็กระโจนออกมาจากพุ่มไม้

"555+" เขาหัวเราะและวิ่งออกไปกลางทุ่งหญ้า ท่ามกลางเกาะลอยฟ้ารอบๆ

โฮซอนไม่รีรอ เมื่อเธอเห็นชิโฮะวิ่งหนีไป "นี่...!!! เดี๋ยวก่อนสิ!!!" เธอก็วิ่งไล่ตามไปติดๆ

ชิโฮะวิ่งหันมองดูโฮซอนที่กำลังวิ่งตามอยู่ด้านหลัง "อิอิ..." เขายิ้มกริ้มด้วยความสนุก

แต่แล้วมีคนอีกคนนึงวิ่งเข้ามาชนชิโฮะ "โอ๊ะ!!!" ตัวกระแทกกันจนล้มลงดัง ตุบ!!!

"เสร็จชั้นละ!!!" มิโฮะตะโกนใส่ชิโฮะ และฉีกยิ้มทำหน้าหวาน "แฮะๆๆ" เพื่อนสาวที่สุดจะน่ารัก

คนนี้ดูแลเพื่อนตนเองดีจริงๆเชียว "นายหนีออกมาอีกแล้วนะ ชิโฮะ" ทั้งสองค่อยๆยืนขึ้น

ชิโฮะเอามือจับหัวของตนที่โดนชนกระแทกมาเมื่อครู่ "ไม่ได้หนีบ่อยซักหน่อย"

โฮซอนเดินมามองข้าง มิโฮะเอามือท้าวเอวมอง สีหน้าดูโกรธ "นี่ครั้งที่32แล้วนะคุณเธอ!!!"

ชิโฮะก็รีบพูดกับ "ก็ได้ นิดหน่อยเอง" พูดเหมือนจะหนีน้อย แต่ก็โกหกทั้งสองคนนั้นไม่ได้อยู่ดี

โฮซอนมองดูทั้งสองคนนั้นพูดเถียงกัน "หึๆๆ" เธอยิ้ม "เอาละพอแล้วๆ กลับกันเถอะ"

ณ บ้านของชิโฮะ พ่อและแม่ของเค้าก็กำลังทำงานบ้านกันอยู่

"กลับมาแล้วหรอ" พ่อและเแม่ต่างพูดถาม

"เป็นไงบ้านละ หายตัวไปอีกแล้วนะชิโฮะ" พ่อว่าชิโฮะอย่างเป็นห่วง "อย่าหายไปอีกละ

พ่อกลัวจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับลูก"

"ครับ..." เขาตีหน้าเศร้า หูตก เรียกร้องความสงสารและความหน้ารักจากพ่อ

มือขวามิโฮะวางแตะใหล่ซ้ายของเข้า เธอหลับตาและฉีกยิ้มด้วยความอำมหิต "ฮี่ๆๆ"

ชิโฮะหันมามอง ดูท่าจะหน้ากลัว "อึ๋ย...ซวยแล้วเรา" เขาพูดเบาๆ

Follow in next time

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

8
โหวต 8 /10 คะแนน
จากสมาชิก 1 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

8 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

7 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

9 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...