น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยาย : รี รี ข้างถัง

อ่าน 13
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 7 ธ.ค. 2560 14:26 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง ภูมิคุ้มกัน
เริ่มเข้าขีดเขียน (18)
เด็กใหม่ (0)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. ของกินในวันเกิด

เขียนเมื่อ วันที่ 7 ธ.ค. 2560 14:32 น.

หนูรีเกิดในวันหนึ่งของฤดูร้อน

วันนั้นท้องฟ้าแดดจ้า ดวงอาทิตย์ทำงานอย่างเต็มที่ ก้อนเมฆรูปร่างเหมือนปุยนุ่นก้อนใหญ่ ๆ ล่องลอยเต็มท้องฟ้าและดอกคูณสีเหลืองสดใสบานสะพรั่ง

ตะวันตรงศรีษะหนูรีเกิดเวลานั้นพอดี เธอร้อง อุแว้ อุแว้ แล้วเธอก็ถูกจับอาบน้ำปะแป้งหอมฟุ้งและสวมชุดเด็กชุดใหม่ที่พ่อซื้อให้เป็นของขวัญในวันแรกเกิด หนูรีไม่งอแง ดูดนมแม่แล้วหลับปุ๋ยไปในทันที

คืนนั้นเอง ขณะที่หนูรีกำลังนอนอยู่กับแม่ก็มีเสียงเคาะประตู

“นั่นใคร?” แม่ถามประตูห้องจึงเปิดกว้างออกจึงได้พบกับ มันฝรั่ง หัวหอมใหญ่และหัวแคร็อต แบกถุงใส่ผงพริกแกงเข้ามาในห้อง

“ขอแสดงความยินดีด้วยครับ พวกเราจะทำผัดพริกแกงให้หนูรีกินเป็นการแสดงน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆเท่านั้นไม่ต้องเกรงใจ”

แม่ตกใจรีบโบกมือห้าม

“อย่าเพิ่งเลยจ้ะ รอให้หนูรีโตขึ้นกว่านี้ก่อนนะจ๊ะ”

“อ้าว! หมายความว่าหนูรียังกินเผ็ดไม่ได้หรอเนี่ย แหมน่าเสียดายจริง”

มันฝรั่ง หัวหอมใหญ่และหัวแคร็อตทำท่าแปลกใจและกลิ้งคลุก ๆ ออกจากห้องไป ได้ยินเสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ดังอยู่นอกห้อง

ครู่เดียวทั้ง ๆ ที่ยังปิดประตูอยู่แท้ ๆ ก็ยังมีใครลอดเข้ามาได้พร้อมกับกลิ่นหอมหวานอบอวล ลูกกวาดสีสวยนั่นเอง

“ดีใจด้วยนะ” ลูกกวาดสีสวยกล่าวทักทายกับหนูรี

“หนูรีจ๋าชอบลูกกวาดสีชมพูหรือเปล่า รสสตรอเบอร์รี่หรือจะชอบสีเหลืองรสสับปะรดหรือสีเขียวรสมะนาวดีล่ะ ?”

แม่ตกใจบอกลูกกวาดไปว่า “ยังให้กินไม่ได้หรอกต้องรอให้โตกว่านี้อีกสักหน่อยถึงจะอมลูกกวาดได้ตอนนี้หนูรียังเล็กอยู่มากจ้ะ”

“อ้าว ! ยังอมลูกกวาดไม่ได้หรอ” เจ้าลูกกวาดก้มลงมามองหนูรี

“จริงด้วยสิปากเล็กนิดเดียวเอง ตัวฉันลื่นมากเดี๋ยวจะไหลลงคอ อันตรายแย่เลย”

ลูกกวาดเลยลากลับก่อน แต่ไม่ทันไรประตูห้องก็เปิดออกอีก

“โอ๊ย ! หนักจริง ๆ”

ไอศกรีมเดินบ่นเข้ามามันค่อย ๆ เดินเพราะกลัวว่าจะหก

“ดีใจจังได้พบกันแล้วหนูรี ไอศกรีมชื่นใจมาแล้ว”

แม่ต้องตกใจอีกครั้งกับเจ้าไอศรีมก้อนโต

“ไม่ได้จ้ะ ไม่ได้ ต้องให้โตกว่านี้ก่อน” แม่รีบปราม

“อ้าว ! กินไม่ได้หรอ อากาศร้อนขนาดนี้ยังกินไอศกรีมไม่ได้อีกหรอ?”

ไอศกรีมยืนงงจนตัวเองเริ่มละลาย

“แย่แล้ว ! ต้องรีบไปเข้าตู้เย็น” ว่าแล้วไอศกรีมก็วิ่งต้วมเตี้ยมกลับไป

หนูรีเริ่มรู้สึกตัวตื่นและร้องไห้

“หิวหรอจ๊ะ ? ลูกแม่ กินนมนะจ๊ะ นมที่ลูกชอบไงล่ะ”

แม้อุ้มหนูรีขึ้นและป้อนนมเธอดูดเสียงดัง จ๊วบ จ๊วบ ดวงตากลมโตของเธอจ้องมองหน้าของแม่

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...