น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยาย : แอบรัก look into my eyes

อ่าน 20
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 บท
แต่งเมื่อ:
วันที่ 6 ธ.ค. 2560 23:27 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง ispoppy
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (0)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

บท 1. บทที่1 เธอและเขา

เขียนเมื่อ วันที่ 6 ธ.ค. 2560 23:58 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 7 ธ.ค. 2560 00:14 น. โดย เจ้าของบทความ )

 บทที่1

Partporsa.

 

 

โป๊ก!!! 

"โอ้ย" เสียงหวานร้องทันที เมื่อลูกบาสกระดอนมาโดนศีรษะของเธอ พร้อมกับคลำศีรษะตน หันมามองที่มาของลูกบาส ก็ต้องตกใจ เพราะคนที่วิ่งหน้าตั้งมาหาเธอนั้น เป็นคนที่เธอแอบรักมาตั้งนานแล้ว 

" ปอ นิกขอโทษที พอดีมันหลุดมือมาทางปอพอดีอ่ะ เจ็บมั้ย? " นิกเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนของเธอเอง และเขาเป็นนักกีฬาบาสของโรงเรียน มีน้องๆ ชื่นชอบมากมาย ทั้งที่เขาก็เป็นผู้ชายเบดบอยนิดๆ

"ไม่เป็นไร ปอไม่ได้เจ็บมาก" เธอยิ้ม และเขา .. ก็ยิ้ม

"งั้น เดี๋ยวเราเลี้ยงข้าวไถ่โทษนะ ตอนเย็น"

"ตอนเย็นติวหนังสือกันนี่หน่า นิกไม่ติวหรอ? ". ก็เธออยากให้เขาอยู่

"อยู่สิ ให้ปอติวมันจะทำให้นิกเข้าใจมากขึ้นหน่อยอ่ะ คนอื่นติว นิกงง ไว้เจอกันตอนเย็นนะ เล่นบาสก่อน". 

"โอเค"

     เราชื่อ ปอสา ปาริสรา วงค์คนันวิริยะ เรียนชั้นม.6 ของโรงเรียนจังหวัด เรียบร้อยและไม่ค่อยพูดเยอะ เรามีเพื่อนสนิทมากที่สุดคือ พลอย พลอยรู้ทุกเรื่องที่เราแอบชอบนิก แต่พลอยก็เก็บความลับให้เราได้ดีมากๆ เราไม่อยากให้ความสัมพันธ์แบบเพื่อนของเรากับนิกหายไป เราเลยเลือกที่จะเก็บงำความลับของการแอบชอบเอาไว้ มองเขาอยู่ในสายตาดีกว่า ...

 

"ยัยปอสาจ๋าาา อย่ามโนไปไกล แค่ไอ้นิกมันเลี้ยงข้าวเอง ตาลอยเลยน้ะ"

"โธ่พลอย ! ก็เราชอบ คนที่เราชอบชวนกินข้าวใครก็ต้องยิ้มป่าวล่ะ"

"จ้าาาา เอาเลยจ้าสายมโนของเรา ให้บอกๆ ไปให้จบๆ ก็ไม่เอา ไม่รู้ไปชอบอะไรไอ้นิกมัน แค่หล่อ รวย สูงยาวเข่าดี ดีกรีนักกีฬาบาสของโรงเรียน แต่ก็เจ้าชู้ใช่ย่อย. ดูดิ ชะนีมาเกาะขอบสนามอีกล่ะนั่น". พลอยพูดพร้อมพยักพเยิดให้มองไปยังสนาม 

 

ใช่ !! นิกมีคนมาชอบเช่นกัน และดูเหมือนนิกก็ชอบด้วย ดาด้า น้องม.4 ดาวเด่นของโรงเรียน เป็นดรัมเมเยอร์ของโรงเรียน และยังเป็นคนที่นิกมีใจ โธ่ ปอสาเธอหมดหวังแล้วละ

 

แต่....

"หยุดนะ ปอสา แกอย่าหมดหวังเด็ดขาด. แอบรักแอบชอบมาตั้ง3ปีล้ะ. แค่ชะนีมาวนเวียน อย่าท้อใจเด็ดขาด เพื่อนคนนี้จะช่วยแกเอง "

"จะทำอะไรน่ะพลอย". เธอปราม

"เอาน่า ไม่มีอะไรเสียหาย แกอยู่เฉยๆก็พอ พลอยคนนี้จะทำให้เพื่อนสมหวังให้ได้ สัญญาเลย"

"แล้วแต่พลอยเลย แต่อย่าให้ความเป็นเพื่อนหายไปก็พอนะ"

"โอเค ไปเก็บของกลับบ้านกันเถอะ เดี๋ยวไปติวกันอีก "

"จ้ะ" เรากับพลอยเก็บของกลับบ้าน เพื่อเตรียมไปติวกันตอนเย็น สายตาเจ้ากรรมดันไปเห็นดาด้าซับเหงื่อให้ชายหนุ่ม เธอได้แต่มองอย่างเศร้าใจ

 

เดินออกห่างจากสนามให้เร็วที่สุด เจ็บที่แอบรักก็ว่ามากแล้ว แต่เจ็บที่ต้องทนเห็นเขารักกันมันเจ็บกว่าซะอีก พลอยตบบ่าสวยอย่างเข้าใจ

 

ติ๊ง ต่อง ติ๊ง ต่อง !!!

"เห้ย!! เต้ย บาส เข้ามาก่อนๆ ไอ้นิกล่ะ ไม่มาติวหรอ? " พลอยและเพื่อนทุกคนมายังบ้านของเธอกันหมด เพราะบิดามารดาไปต่างจังหวัด ไม่มีใครอยู่บ้าน พร้อมให้ติวกัน แต่คนที่อยากให้มา ดันไม่มาซะอีก

 

"น้องดาด้าชวนไปกินข้าวว่ะ สงสัยไม่กลับมาติวแล้วล่ะ" เต้ยบอกพร้อมนั่งลงบนโซฟา

"อ่อ แล้วมาชวนปอสากินข้าว เพื่อนแกนี่แม่ง !! " พลอยฮึดฮัด

" อ้าว เกี่ยวไรกับพวกกู กูก็ไม่ได้ชอบน้องด้าอะไรนี่เลยว่ะ แม่ง ดัดจริตสุด ไม่รู้ไอ้นิกชอบไปได้ไง ดูท่าบ้าผู้ชายทั้งแก๊ง "บาสพูดอย่างหัวเสีย

" ปอ พวกเรารู้ว่าปออ่ะชอบไอ้นิก พวกเราเอาใจช่วยปอนะ อย่าท้อ เราจะพยายามช่วยปอด้วย จะดึงมันกลับมาให้ " เต้ยมองหน้าปอสาพร้อมให้กำลังใจ

" เต้ย บาส รู้ได้ไง??? " เธอตกใจมากที่ทั้งสองรู้เรื่องนี้ เธอหันหน้าไปมองพลอยเขม็ง

"พลอยไม่ได้บอกพวกเราหรอกปอ  รู้ป่าวว่าสายตาของปอสาคนนี้มองง่ายมาก" บาสพูดยิ้มๆ

"แล้วทำไมไอ้นิกไม่มองเห็นบ้างว่ะ"  พลอยทำหน้าเซ็ง

"กรรมมันบังตาอยู่ สักพักคงจะรู้ตัวล่ะ"  เต้ยและบาสเอ่ยกันอย่างเข้าใจ

"เรามาติวดีกว่า อย่าใส่ใจเรื่องนี้กันเลย ปอไม่ได้คิดอะไร" 

"อ่าจ้ะ ไม่ได้คิดอะไร" พลอยเหนื่อยหน่าย  มองหน้าเพื่อนอย่างสงสาร  ได้แต่มองเพราะไม่สามารถช่วยอะไรได้ในตอนนี้

 

 

เช้าวันพุธ ณ โรงเรียน

 

" เห้ย พวกมึงเห็นปอสาป่ะ?" นิกเดินเข้ามาถามเพื่อน พร้อมกวาดสายตามองหาปอสา

" ถามทำไม เพื่อนเค้าอุตส่าจะติวให้ ดั๊นนนนน ไปอยู่กับสาว" เต้ยพูดแซวเบาๆ 

" เออ เลยกะจะขอโทษนี่ไง เมื่อวานก็นัดจะเลี้ยงข้าว  ไม่ได้ไปอีก ไม่รู้ปอสาจะโกรธกูมากป่าว" นิกคอตก เขารู้สึกผิดที่ผิดนัดเพื่อนสาว

" คนอย่างปอสาอ่ะนะจะโกรธมึงไอ้นิก หมาคงร้องออกวัวอ่ะ" บาสเอ่ยติดหัวเราะ อยากให้นิกรู้ความจริงซะบ้าง

" ทำไมว่ะ ทำไมปอสาถึงไม่โกรธกูอ่ะ?" นิกสงสัย

" ไม่รู้ว่ะ ถึงรู้พวกกูก็ไม่บอกมึงหรอก ฮ่าๆๆๆ " เต้ยกับบาสวิ่งหนีนิกที่พยายามจะถามสิ่งที่บาสพูด แต่เพื่อนกลับไม่ยอมบอกเขา 

 

เห้ย!! โครม!!

โอ้ย !!! เสียงหวานร้องขึ้น 

" ปอสา นิกขอโทษๆ เจ็บมั้ย?  เราทำปอเจ็บอีกแล้ว" นิกเองเมื่อเห็นว่าคนที่ตนชนเป็นปอสาก็รีบขอโทษ เขาเห็นน้ำตาขังอยู่ในดวงตาสวยคู่นั้น

" อ่อ นิกเองหรอ เราไม่เป็นไรๆ เจ็บนิดหน่อยเอง " ปอสากุมมือไว้ข้างหลัง แต่พลอยที่เดินตามหลังมามองเห็นเลือดเต็มมือเพื่อน เธอโวยวายทันที

" ปอสาาาาา เลือดๆ เลือดเต็มมือแกเลย ใครทำอะไรแก แกโดนอะไรปอสา?"

"เราล้มน่ะพลอย สงสัยคงจะโดนหินบาดเอา "

" ปอสา นิกพาไปห้องพยาบาลนะ " นิกเอ่ย เขาตกใจที่เห็นเลือดจากมือบาง ความรู้สึกเป็นห่วงเริ่มเอ่อล้นขึ้น

" เออใช่ๆ ไปทำแผลนะปอ เดี๋ยวเราเอาหนังสือไปให้ครูเอง นะ นะให้นิกพาไป " พลอยคะยั้นคะยอ เพราะต้องการให้เพื่อนอยู่ใกล้คนที่แอบรัก พร้อมขยิบตาให้ปอสาทำตามคำแนะนำของเธอ

" ไปเถอะ เลือดออกมากแล้ว ปอสา " นิกจับข้อมือพร้อมลากเธอเดินไปห้องพยาบาล

ปอสามองมือของนิกที่จับข้อมือของเธอไว้ รู้สึกอบอุ่นและไว้ใจนิกมาก  อยากจะเก็บช่วงเวลานี้ไว้นานๆ

 

"ปอ นิกขอโทษนะ เมื่อวานนิกผิดนัด แถมไม่ได้ไปติวด้วยอ่ะวันนี้นิกก็ทำปอเจ็บตัวเลือดตกยางออกด้วย"

"ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวนี้นิกเก่งสภาษิตนะเนี้ย"  ปอสาเอ่ยติดหัวเราะ  แซวเขาเบาๆ

"ปอโกรธนิกรึป่าว?" นิกยังคงทำสีหน้าจริงจัง  เค้าอยากรู้ว่าปอสาจะโกรธเค้ามากหรือเปล่า  

"ปอจะโกรธนิกไปทำไมล่ะ ยังไงแฟนนิกก็สำคัญกว่าอยู่แล้ว"

ปอสาเอ่ยยิ้มๆ มองหน้านิก แต่ภายในใจเธอร้องไห้ เจ็บที่ต้องพูด

" อือ พอดีด้าเค้าชวนไปเที่ยว จะขัดก็ไม่ได้ เพิ่งเริ่มคบกัน เดี๋ยวจะเบื่อเร็ว ฮ่าๆ" นิกเอ่ย ประกายตาสดใสยามเอ่ยถึงแฟนสาว แตกต่างจากแววตาที่มองไปยังนิก มีประกายตาแห่งความปวดร้าว ปนอยู่

"ไปกันเถอะ ทำแผลเสร็จแล้ว " หญิงสาวเอ่ยทำลายบรรยากาศ

"นั่งเรียนไหวรึป่าว เดี๋ยวมันคงจะปวดเมื่อย มีอีกหลายชั่วโมงกว่าจะเลิกเรียนอีกนะ" เขาบอกอย่างเป็นห่วง

" นิกไปก่อนก็ได้ เราขอนอนพักในนี้สักแปบนึง" หญิงสาวหันหลังเตรียมตัวจะนอน

" ปอสา นิกเป็นห่วงปอสาจริงๆนะ นิกขอโทษที่ทำให้ปอสาเจ็บ "

" ต่อไปอย่าทำอีกนะนิก " ปอสาเอ่ยขึ้นมา ต่างคนต่างความคิด ต่างความหมาย ต่างความรู้สึก 

" ครับ นิกสัญญา กับเพื่อนอ่ะ นิกมห้เต็มร้อย สัญญาคือสัญญานะ " 

น้ำตาหยดลงบนหมอน พยายามไม่สะอื้นไห้ รอจนกว่านิกจะออกไป พ้นร่างหนาของชายหนุ่ม เธอปล่อยโฮ คู้ร่างนอนสะอื้นไห้ เจ็บกับการแอบรักข้างเดียวครั้งนี้จริงๆ แต่ก็ตัดใจไม่ลงสักที ทำไมนะทำไม? เธอได้แต่ถามใจตัวเอง ..

 

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...