น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยาย : ・D Λ R K・

อ่าน 62
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
2
แต่งเมื่อ:
วันที่ 12 พ.ย. 2560 11:34 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง Zallen
หัดอ่านหัดเขียน (9)
เด็กใหม่ (2)
เด็กใหม่ (3)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

1. บทนำ

เขียนเมื่อ วันที่ 12 พ.ย. 2560 11:38 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 13 พ.ย. 2560 20:49 น. โดย เจ้าของบทความ )

•»

บทนำ

                                           

       ลมร้อนพัดผ่านถนนสายหนึ่งในเมืองเอมไพร์วิลโลว์ครีค ใบไม้แห้งกระจายอยู่ตามท้อง

ถนนท่ามกลางรถมากมายที่จอดเรียงกัน ผู้คนที่สวมเสื้อแจ็คเก็ตและเสื้อกันหนาวเดินพล่านไป

มาระหว่างถนนที่เงียบสงบ ดวงตาสีฟ้าคู่หนึ่งมองกวาดไปทั่วบริเวณ แมกซ์ โอไบรอัน เด็กชาย

อายุ 14 ปี อยู่ในชุดสีดำเต็มตัว เดินพายกระเป๋าเรียบไปตามทางเดินที่เริ่มไร้ผู้คน ท้องฟ้าสีเทา

หม่น บ่งบอกบรรยากาศที่หดหู่ของวันนี้ ผมสีทองน้ำตาลปลิวผ่านลมเล็กน้อย ในขณะที่มือของ

เขากำลังเกาท้ายทอย เมื่อเห็นโบสถ์อยู่ตรงหน้า พ่อและแม่ของเขาอยู่ในนั้นกับคนอื่นๆและ

เพื่อนบ้านมากมายที่มาร่วมพิธีศพของคุณปู่วันนี้  แน่นอน ว่าเขาไม่อยากเข้าไปเห็นแม่ที่กำลัง

ร้องไห้ และการทักทายอันน่าเบื่อจากเพื่อนบ้านที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย คิดเพียงแค่นั้น

เขาก็ต้องเดินเข้าไปในโบสถ์อยู่ดี

                  

      เงียบ ทุกอย่างสงบ ไม่มีเสียงร้องไห้ของแม่ที่เคยได้ยินตอนเช้าของวันนี้ แมกซ์ เดินไปยังแถวที่นั่งหน้าสุดแล้วนั่งลงข้างๆแม่ที่ตอนนี้มีผ้าลูกไม้สีดำปกปิดใบหน้าส่วนบน

แต่ริมฝีปากของแม่กลับกัดกลั้นราวกับพยายามเก็บอาการเอาไว้อย่างสุดความสามารถ ส่วนพ่อ

กำลังหยิบแว่นออกมาเช็ดแล้วใส่กลับเข้าไปใหม่ พลางเสียงเดินของใครบางคนเดินกระทบพื้น

ไม้บริเวณโลงศพ คุณพ่อวิลสัน หรี่ตามองมายังเด็กชายแล้วหันกลับไปยังไบเบิลในมือแล้ว

กล่าวอาลัย

              เวลาเย็น ท้องฟ้ามืดไร้แสงจากพระจันทร์ แมกซ์มองออกไปนอกหน้าต่างรถระหว่างทางที่เต็มไปด้วยป่ารกทึบกับต้นสนที่สูงตระหง่าน มีเพียงแสงจากรถที่ส่องตามท้องถนน

ตอนนี้แม่ของเขากำลังหลับหลังจากที่เธอร้องไห้นานจากตอนพิธีฝังศพของคุณปู่ ส่วนพ่อก็ดื่ม

กาแฟไป 2-3 แก้ว ก่อนขับรถกลับบ้าน ดวงตาสีฟ้าที่เลื่อนลอยของเขามองอย่างสงบไปตาม

ทาง ไม่นานนัก เขาก็เห็นเด็กคนหนึ่ง ใบหน้าถูกปิดด้วยหน้ากากหัวกระโหลกของกวาง จ้องมอง

มายังรถของเขา ก่อนจะหายไป แมกซ์ตื่นจากภวังค์ แล้วรีบหันไปที่กระจกหลังรถ ทางที่ผ่านมา

นั้นมืดสนิทจนมองไม่เห็นอะไรอีกต่อไป เขาคิดว่าตัวเองกำลังตาฝาด ก่อนจะค่อยๆหันกลับมา

แล้วเลิกมองออกไปที่กระจก

                     เมื่อมาถึงบ้าน เขานั่งลงบนเตียง จ้องมองสิ่งของภายในห้องของตนเองราวกับตอนนี้เขาเริ่มไม่รู้แล้วว่าจะทำอะไร ภายในบ้านที่ตอนนี้เหลือเพียงเขา พ่อและแม่อาศัยอยู่ เวลา

เที่ยงคืนตรง สิ้นสุดวันสีเทา แต่เขาก็ยังไม่เห็นวี่แววว่าแสงไฟจากบ้านหลังหนึ่งจะเปิดขึ้น เพราะ

ปกติเวลาเที่ยงคืนพวกเขาจะเปิด เพราะเป็นเทศกาลฮาโลวีน ความมืดมิดปกคลุมไปทั่วนอก

หน้าต่าง เขาค่อยๆส่องไปยังถนนที่เคยเห็นสิ่งประหลาดนั่น แล้วค่อยๆเพ่งมอง สักพัก เขาค่อยๆ

ละสายตาออกมาจากหน้าต่าง แล้วเดินไปถอดเสื้อกันหนาว

 

พลัน มือของเขาไปชนกับอัลบั้มรูปถ่ายเก่าบนโต๊ะ แมกซ์ มองสักพัก แล้วหยิบมันขึ้นมาจากพื้น

แล้วเอาเสื้อกันหนาวไปวางไว้บนโซฟา ก่อนจะกลับไปที่เตียง ชื่อสีทองสักไว้หน้าอัลบั้มว่า 'แด่

การจากลา' มือค่อยๆเปิดพลิกเข้าไปหน้าแรกมีรูปถ่ายสีซีเปียเก่าๆ กับกลีบดอกคาโมมายแห้ง

รูปถ่ายเป็นเด็กผู้ชายถือลูกโป่งยืนอยู่ข้างๆผู้ชายใส่สูทแต่กลับถ่ายไม่เห็นใบหน้า สถานที่ที่ถ่ายเ

ป็นเหมือนกับงานวันเกิดในบ้านหลังหนึ่ง และมีเด็กเดินอยู่ข้างหลัง มีข้อความอยู่ข้างล่างรูปถ่าย

เขียนว่า 'Boys and Balloons' เป็นตัวอักษรเขียนอย่างบรรจง 

หน้าที่สอง เป็นภาพของเด็กผู้หญิงกำลังร้องไห้ ยืนอยู่คนเดียว และพื้นหลังสถานที่ที่ยืนอยู่คือ

ป่า มีสนามเด็กเล่นอยู่ในป่า? เขาคิดพลางสงสัย ก่อนจะหยิบรูปถ่ายออกมาแล้วกลับดูข้างหลัง

มีข้อความเขียนว่า 

 

'A crying girl and her dog were eaten. เด็กสาวร้องไห้และสุนัขของเธอถูกกิน'

                

             "อะไรเนี่ย..." เขาเริ่มขมวดคิ้วเป็นปม

    

          "อัลบั้มของปู่?" เด็กชายพลิกอัลบั้มไปด้านหลัง ก่อนจะเห็นชื่อของปู่สลักไว้ 

'Billy Walker(บิลลี่ วอร์คเกอร์)'

  

   ไม่ทันที่เขาจะเปิดดูรูปต่อไป ไฟในห้องก็ดับพรึ่บลง ทำให้เขาต้องปิดอัลบั้มแล้ววางไว้ ตอนนี้เขาต้องลงไปถามพ่อหน่อยแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น ในตอนนี้

   อากาศเริ่มเย็น เพราะเครื่องทำความอุ่นไม่ทำงาน เขารีบเดินลงไปยังห้องนั่งเล่น ก่อนจะพบว่าไม่มีใครอยู่เลย

                    เสียงหน้าต่างกระทบกันเล็กน้อย เขารีบส่องไฟฉายทันที มันก็แค่เสียงลมเท่านั้นเอง...

เขารีบเดินไปที่ห้องครัว และผลลัพธ์ยังคงเหมือนเดิม มันไม่มีอะไรเลย พ่อของเขาไม่อยู่ แม่ก็ด้วย ตอนนี้เขาเพียงแค่คิดว่าพวกเขาอาจจะอยู่ข้างบน แต่แปลกหน่อยที่เวลานี้ พ่อของเขาน่าจะยังไม่เข้านอน...

                  "หรือพ่อจะอยู่ห้องนอน ... เมื่อกี้ยังได้ยินเสียงเปิดทีวีอยู่เลย..." เขาบ่นอุบ แล้วเดินขึ้นชั้นบนไป

                    

                      ก๊อก ก๊อก ก๊อก

                     เขายื่นมือไปเคาะประตูห้องนอนพ่อกับแม่สามครั้ง ไร้เสียงตอบกลับ

                     ก๊อก ก๊อก ก๊อก

                     เขาเคาะอีกครั้ง แต่ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น...

                     ก๊อก ก๊อก....

                     ไร้เสียงใดๆ ก่อนที่เขาจะรู้สึกว่ามีมือๆหนึ่งวางอยู่บนไหล่ของเขา...

                    'เฮือก!'

                เด็กชายรีบหันกลับไปทันที ภาพที่เห็นคือ พ่อของเขาที่กำลังทำหน้างง และในมือถือแก้วกาแฟ เด็กชายได้แต่นิ่งอึ้ง แล้วหันไปมองบรรไดที่ตอนนี้มันมีแสงจากทีวีส่องขึ้นมาตามราวบรรได ก่อนที่พ่อของเขาจะถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วถามเขาว่า

                   "ลูกเคาะประตูห้องพ่อกับแม่ทำไม? ในนั้นไม่มีใครสักหน่อย" เขากล่าวกับลูกชาย

                   "ต...แต่ว่าพ่อฮะ เมื่อกี้ ผมไม่เห็นพ่ออยู่ห้องนั่งเล่น แล้วไหงเป็นเงี้ย?..." เขาสับสน

                  "ไม่เอาน่า ... แมกซ์ ลูกคงละเมอไปเอง ไปนอนซะ พรุ่งนี้ลูกต้องไปโบสถ์นี่"

                  "แต่..." เขาขัด

                  "ไปนอนเถอะ พ่อเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ...แน่นอนว่าลูกก็ต้องเหนื่อย โอเค๊? ไปนอนซะ"

                  พ่อของเขากล่าว ก่อนจะพาเด็กชายเดินไปยังห้องนอนของเขา แล้วส่งเข้านอนตามปกติ เหมือนกับว่าเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น...

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...