น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยาย : เเพนโดร่าตำนานฟื้นคืนภพ

อ่าน 145
วิจารณ์ 4
แนว:
จำนวน:
5 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 2 พ.ย. 2560 13:32 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง ยัยจอมยุ่ง
เริ่มเข้าขีดเขียน (21)
เด็กใหม่ (4)
เด็กใหม่ (2)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 2. ความหวังของเหล่าหายนะ

เขียนเมื่อ วันที่ 4 พ.ย. 2560 18:07 น.
«•
•»

    เเกร็งๆ! โซ่ดังกระทบกันดังมาจากที่ไหนซัก

เเห่งมันกังวานดังมากเเต่กลับไม่มีใครได้ยิน

  'ช่วยด้วย....ข้ากลัวเหลือเกินให้ข้าได้ออกไปเถอะ'

เสียงโหยหวนยังคงดังอย่างต่อเนื่อง

'ฮือ...ฮือ...'

'พอได้เเล้วอุทกภัย..เราร้องไปก็ไม่มีใครได้ยินหรอก'

ภายในกล่องมืดมากจนเเทบไม่ต่างอะไรจากตาบอด

เหล่าหายนะเหล่านี้โดนกักขังมากว่าล้านปี ก็ต้องรู้สึกอยากได้อิสระมั่งหละ---

'ข้าไม่รู้ข้าทำผิดอะไร...ข้าอยากออกไปข้างนอก..'

อุทกภัยพูดกับธรนีวิบัติด้วยเสียงสะอื้นทำเอาคู่สนทนาไม่รู้จะปลอบยังไงดี

'เราคือหายนะหากออกไปก็เป็นภัยต่อโลกเปล่าๆ'

'ฮือ..ข้ารู้อยู่เต็มอกเเต่ว่า..มนุษย์ไม่ควรชิงอิสระภาพไปจากเราเเบบนี้นี่...'

'ใช่!มนุษย์นั่นเเหละผิด!!' อัคคีภัยเเทรก

'อัคคีภัย!!!' ธรนีวิบัติตวาดใส่เจ้าไฟที่พูดอะไรไม่เข้า

เรื่องเเต่ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะไม่สะท้านเลย

'หึ!มันจริงไหมหละถ้ายัยเเพนโดร่าไม่เอาเรามากักไว้ในนี้เราคงใช้ชีวิตอิสระกันเเล้ว!!!'

'เธอทำถูกเเล้ว!!'

'ใช่ซี้!!ก็ยัยนั่นมันเป็นสุดที่รักของนายนี่!!'

คำพูดเเทงใจดำทำเอาธรนีชงักไปซักพักก่อนที่จะ

ระเบิดอารมณ์ใส่อัคคีภัย 'ยัยนั่นไม่ใช่ที่รักของกู!!!'

บั่ก!!กำปั้นหนากระเเทกเข้ากับหน้าเรียวของอัคคี

จนเลือดกลบปาก 'จะเอาเหรอวะ!!!'

การต่อสู้ระหว่าง2ธาตุจึงเกิดขึ้นอย่างกระทันหัน

ทั้ง2เเลกหมัดกันอย่างดุเดือด

'พอได้เเล้ว!!!!!' เปรี้ยง!!

สายฟ้าฟาดลงมาที่กลางวงประลองทั้ง2คนจึงกระเด็น

เเยกออกเป็น2ทาง ใช่เจ้าของสายฟ้านั้นคือวาตภัย

'หนอย!!เจ้าสายฟ้า!!' อัคคีภัยกัดฟันเเล้วมองหน้าคนตรงหน้า 'เเกเป็นต้นเหตุอีกเเล้วสินะอัคคี..'

นำ้เสียงเย็นเฉียบกับเเววตาคมกริบมองมาเหมือนเดาได้ตั้งเเต่เเรก

'รอบนี้กูเปล่านะเว้ย!!ไอ่ธรนีต่อยกูก่อน!'

'นายคงไปพูดเรื่องยัยผู้หญิงโสมมนั่นอีกเเล้วหละสิ'

'....' 

'เอาเป็นว่าอย่ามาทะเลาะกันให้ข้าเห็นอีกไม่งั้นพวกเเกตาย----' วาตภัยถือเป็นพี่ชายในหมู่หายนะจึงไม่มีใครกล้าขัดคำสั่ง

'วาตภัย..'

'อะไรอุทกภัย'

'เมื่อไหร่เราจะได้ออกไป..ข้าเอียนที่นี่จะตายเเล้ว'

วาตภัยมองอุทกภัยอย่างอ่อนโยนก่อนที่กอดปลอบประโลมเพราะเขารู้อยู่เเก่ใจว่าจะออกจากกล่องนี้ได้

เเต่ก็ไม่อยากให้เธอกังวลใจจึงได้เเต่ให้ความหวังลมๆเเล้งๆเเบบทุกที 'อีกไม่นานนักหรอกเราจะได้ออกไปเเล้วถ้าถึงตอนน้นเราจะออกไปเเก้เเค้นกัน..'

'ค่ะ' ทุกคนยังมีความหวังอยู่เพียงเล็กน้อยซักวันคงได้ออกไปสัมผัสกับอิสระนอกกล่อง..

'นี่อุทกภัยอย่าไปหวังอะไรมากเลยยังไงเราก็ออกไปไม่ได้อยู่ดีคิดดูสิพี่เจ้าบอกเเบบนี้มากี่รอบเเล้ว'

ยกเว้นไอ่ธรนีอะนะ==

'เเสดงว่าไม่มีทางออกไปได้เหรอ...'. นั่นไงมาอีก

เเล้วนางทำหน้าเหมือนจะร้องไห้อีกเเล้ว!!!

วาตภัยกับอัคคีภัยจึงมองธรนีเป็นตาเดียว

'อ...เอ่อ...อาจออกไปได้ก็ได้^^;:;'

'ใช่เเล้วหละเราก็ไปเข้าฝันเจ้ามนุษย์ให้มาเปิดกล่องให้เราสิ' อัคคีเสนอไอเดีย

'เเต่เราออกไปได้ก็เป็นเทพเร่ร่อนใช้พลังไม่ได้อยู่ดี..'

เหมือนจะร้องไห้หนักกว่าเก่าอีก

'ข้ามีวิธีให้เราใช้พลังได้..' นำ้เสียงเฉียบของวาตภัยดังขึ้นอีกครั้ง'ถ้าพวกเจ้าจะใช้เเผนนี้จริงๆหลังเราออกไปได่เราก็ไปสิงร่างมนุษย์ที่มีร่างกายที่รับพลังเทพไหว

เเต่มันมีน้อยคนมากตะเสี่ยงไหม??'

'ข้ายินยอม....'

'งั้นมาเริ่มกันเลย--เราจะออกไปสู่โลกกัน'

.

.

.

.

 

 

 

«•
•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

8.2
โหวต 8.2 /10 คะแนน
จากสมาชิก 2 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

9 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

7.5 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

8 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...