น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยาย : ภารกิจป่วน ข้ามมิติพลิกชะตาโลก!

อ่าน 219
วิจารณ์ 3
แนว:
จำนวน:
15 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 29 ต.ค. 2560 20:57 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง MarkitJeff
เริ่มเข้าขีดเขียน (17)
เด็กใหม่ (4)
เด็กใหม่ (2)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. บทเปิดตัว

เขียนเมื่อ วันที่ 29 ต.ค. 2560 21:03 น.
•»

         -บทเปิดตัว-

"--เฮ้! ตื่นได้แล้ว!"

เสียงผู้คนเดินกันอย่างเร่งรีบ ดังกึกก้องในช่วงเช้าตรู่ แดดยามเช้าส่องสว่างสดใสสาดส่อง อากาศกำลังดี

ชายคนหนึ่งสะดุ้งตื่นจากเสียงตะโกน เขาลืมตาโตกวาดสายตาไปรอบๆห้องเพื่อมองหาแว่นตาของเขา

"นี้มันอะไรกันละเนี่ยยยย!"

เขาคว้าแว่นและ รีบเดินไปตรงหน้าต่างห้องพักของเขา ซึ่งอยู่ชั้นสอง เพื่อดูเหตุการณ์ภายนอก ในขณะที่มองลงไปเห็นผู้คนมากมายกำลังเดิน

ไปรวมตัวกันที่อาคารสูงใหญ่แห่งหนึ่ง

"แย่ละ ลืมซะสนิดเลย"                                  

"วันนี้มีประชุมสำคัญของสมาคมจอมเวทย์ที่เมืองซิรินนี้นา!"

เขาสะบัดศรีษะ แล้วจึงล้างหน้า แปรงฟัน สวมเครื่องแบบรีบวิ่งตามไป

สมาคมจอมเวทย์ถูกตั้งอยู่ที่โลกพาเลนเทีย ซึ่งเป็นโลกคู่ขนานกับโลกมนุษย์ทั่วไป ซึ่งในพาเลนเทียมีสมาคมจอมเวทย์ตั้งอยู่มากมาย และหน้าที่คือรักษาความสมดุลระหว่าง2โลก โดยที่โลกมนุษย์ทั่วไปจะไม่รับรู้ถึงการมีอยู่ของโลกฝากนี้ใดๆทั้งสิ้น

"แย่ละ นี้ฉันก็รีบเตรียมตัวแล้วนะเนี่ย" ชายตื่นสายได้เอ่ยขึ้นพราง

รีบพุ่งตรงไปที่จุดรวมตัวของสมาคมที่อยู่ค่อนข้างห่างจากที่ๆเขาพักพอพอสมควร

ซึ่งพวกที่ตื่นตรงเวลาและไม่สายเหมือนเขา คงจะมีเวลาเตรียมตัวและสามารถไปถึงได้โดยไม่ต้องเร่งรีบนัก

แต่มันสายไปสำหรับเขาที่พึ่งตื่นจากการบรรทมได้ไม่นาน เขารีบวิ่งไม่มองหน้ามองหลัง จนถึงจุดนัดประชุม

 

จุดนัดประชุมเป็นอาคารสูงใหญ่สามารถจุคนได้เป็นพันๆคนเลยทีเดียว

มีประตูที่ค่อนข้างสวยงามประดับด้วยอัญมณีเวทย์มนต่างๆ

เขาหยุดพักเหนื่อยจากการที่วิ่งมาอย่างเร่งรีบ แต่ยังไม่ทันที่เขาจะเปิดประตูเข้าไป

เขารู้สึกได้ว่าเมื่อเขาเงี่ยหูฟังจะได้ยินเสียงพูดเกี่ยวกับรายละเอียดและข้อมูลต่างๆภายในตัวอาคารดังออกมาภายนอก

เขาจึงรับรู้ได้ว่าการประชุมมันได้เริ่มไปเสียแล้ว

เขาสูดลมหายใจเฮือกหนึ่งก่อนที่จะเปิดประตูเข้าไป เขาพลักประตูเข้าไปในห้องโถง พร้อมเตรียมตัวโดนสาธยายยาวเป็นบทกลอนเป็น ร้อยๆ บท

ภายในอาคารช่างกว้างใหญ่ ทำด้วยหินแข็ง มีกลิ่นอายของเวทย์มนฟุ้งเต็มไปทั่วห้อง มีเก้าอี้ทำจากไม้แก่แกะสลักลวดหลายสวยงาม เรียงรายหลากแถ่ว  มีเหล่านักเรียนจากสมาคมจอมเวทย์มากมายนั่งประจำทีอยู่ ซึ่งกำลังฟังท่านผู้นำสมาคมอยู่

แต่ทันทีที่เขาเข้ามา ทุกสายตาหันมาจับจ้องมองทีเขา ซึ่งเหมือนจะเข้ามาขัดจังหวะการประชุมนี้ อย่างไม่ได้ตั้งใจ

"ซวยละสิ..." เขาคิดในใจ

"นายตรงนั้นนะ จงเอ่ยนามออกมาซะ" คำพูดแรกที่เขาได้ยินคือคำถามจากชายรูปร่างใหญ่หุ่นล่ำบึก กล้ามเนื้อใหญ่โต มีเคราสีขาว หัวโล้น

ชายคนนั้นคือท่านผู้นำแห่งสมาคมจอมเวทย์ ท่าน กอเจียส นี้เอง!

"ผ.. ผม เดนนิส มาโก้ ครับ!" เขารีบตอบกลับไปทันทีแบบเสียงสั่นๆ

"เอาละไปนั่งที่ซะฉันจะกล่าวรายละเอียดใหัฟัง"

ชายคนนั้นรู้สึกแปลกใจที่ไม่โดนสวดบทกลอนใส่หลังจากนั้นก็ตะโกนในใจว่า “ข้ารอดโว้ย!”

การประชุมนี้คงจำเป็นมากและคงไม่อยากให้มีเรื่องอื่นมาขัดจังหวะจริงๆ

เดนนิสได้เดินไปนั่งที่ที่ยังว่างอยู่ และความสนใจของทุกคนก็กลับไปหาท่านผู้นำสมาคมอีกครั้ง

“เอาละอย่างที่กล่าวกันไป 5ปีที่ศึกษาอยู่ในโรงเรียนจอมเวทย์กำลังจะหมดลงไปแล้วละนะ”

“สิ่งที่ฉันอยากจะบอกกับพวกเธอก็คือพวกนายกำลังจะได้เป็นจอมเวทย์เต็มตัวกันแล้ว”

ทุกคนภายในห้องหันมาพูดกันอย่างเสียงดังกึกก้อง ด้วยอารมณ์รู้สึกตื่นเต้น ราวกับว่ารอช่วงเวลานี้มานานแสนนาน

“เอาละเงียบกันก่อน!”

กอเจียสกล่าวขึ้นอย่างเสียงดังเพื่อให้ทุกคนภายในห้องกลับมาอยู่ในความสงบอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะเริ่มพูดต่อ

“เมื่อพวกเธอเป็นจอมเวทย์แล้ว นั้นก็หมายความว่าพวกเธอพร้อมที่จะทำภารกิจใหญ่ๆ และพร้อมรับหน้าที่ต่างๆนาๆ ซึ่งแน่นอนพวกเธอจะต้องมีความรับผิดชอบที่ใหญ่ยิ่งมากขึ้น!”

ในขณะที่ทุกคนกำลังรู้สึกตื่นเต้น แต่เมื่อกลับมามองเดนนิส เขากลับ

รู้สึกสับสันวุ่นวายเป็นอย่างมาก

“นั้นสินะ เวลาที่เรียนที่นี้ก็จะจบแล้วสินะ ชั้นเข้าเรียนที่นี้ตั้งแต่อายุ13

ตอนนี้ฉันก็อายุ18แล้ว”

ฉันมาประชุมสายก็เลยพลาดเรื่องอาชีพและหน้าที่ที่พอทำได้ไป และนี้ต้องไปคุยเป็นการส่วนตัวกับผู้นำมนุษย์กล้ามนั้นรึป่าวเนี่ย!”

“แล้วฉันจะเอายังไงต่อละ”  “คงกลับบ้านนอนไปวันๆจนกว่าจะได้รับหน้าที่ละมั้ง”

“ฉันมันก็เป็นพวกทำอะไรไม่ค่อยได้ รู้แค่เวทย์พื้นฐานที่สอนๆกัน ไม่ได้มีความโดดเด่นอะไร งานที่ได้ก็คงค่อนข้างน่าเบื่อ”

ขณะที่เดนนิสกำลังคิดทบทวนปัญหาชีวิตภายภาคหน้าของเขาในที่ๆทุกคนกำลังดีใจพร้อมรับชีวิตใหม่ อันน่าตื่นเต้น

ก็มีเสียงดังประกาศขึ้นมาจากกอเจียสผู้นำสมาคมอย่างหนักแน่น

“เอาละและนี้ก็คือสิ่งที่สำคัญสุดๆของวันนี้”

กอเจียสเอามือล่วงกระเป๋า หยิบเพชรที่ภายในอัดแน่นด้วยพลังเวทย์แห่งการคัดสรร สีของเพชรเป็นสีขาวบริสุทธ์ เมื่อได้มองแล้วจะเหมือนตกอยู่ในมนต์สะกด เพชรเป็นที่รู้จักอีกชื่อหนึ่งคือเพชรแห่งการคัดสรร

“เอาละอย่าพึ่งตะลึงกันไปเกล่านักเรียนทั้งหลาย สิ่งสำคัญของมันนะไม่ได้อยู่ที่ความสวยงามของมันหรอกนะ”

กอเจียสบิดตัวก่อนที่จะชูมือล่ำๆที่กำเพชรแห่งการคัดสรรไว้ไปในอากาศ

“สิ่งที่เพชรนี้สามารถทำได้ก็คือ คัดสรรผู้ที่ถูกเลือกมาปฏิบัติภารกิจอันยิ่งใหญ่ ซึ่งต้องใช้ความรับผิดชอบอันใหญ่ยิ่งในการทำยังไงละ!”

“โอ้วววววววววววววววววววววว!” เสียงนักเรียนทุกคนตะโกนด้วยความตื่นเต้น

เดนนิสได้มองเพชรนั้น และรู้อยู่แก่ใจตัวเองว่าตัวเองไม่มีทางได้เลือกอยู่แล้ว

“เพชรนี้จะเลือกจอมเวทย์2คน ชาย 1 และ หญิงอีก1คน เท่านั้น!”

“เอาละน่ะ..”

“ไปเลย!!” กอเจียสขว้างเพชรขึ้นไปในอากาศอย่างรวดเร็วจนไม่มีใครสามารถมองได้ทัน ทันใดนั้น เพชรในอากาศก็แตกออกมาเป็นก้อนพลังเวทย์2ก้อน ก้อนพลังเวทย์นั้นได้พุ่งตรงไปหาจอมเวทย์ที่ถูกเลือก ด้วยความเร็วสูง ทุกคนลุ้นระทึกว่าใครกันนะถึงจะเป็นผู้ที่ถูกเลือก

ก้อนพลังเวทย์ก้อนแรกได้พุ่งไปหาจอมเวทย์สาวคนหนึ่ง

นินาเมะ หญิงสาวผมยาวสลวย ตาสีฟ้า หมาดเข้มดูสุขุม เป็นคนที่ค่อนข้างเป็นที่รู้จักและหมายตาต่อคนรุ่นใหญ่ภายในสมาคมเวทย์มน

 เพราะหญิงสาวคนนี้เป็นเลิศทางด้านการใช้เวทย์มนแทบทุกธาตุ แถมยังเป็นนักเรียนดีเด่นอีกด้วย ถึงบางทีจะเป็นคนเข้าสังคมไม่ค่อยเก่งก็ตาม

“สมกับเป็นเพชรคัดสรรจริงๆ เลือกคนได้ดีมากๆ” เสียงนักเรียนร้องเชียดังเต็มอาคารประชุมแห่งนี้ แต่ทันใดนั้นเอง

“ว๊ากกกกกกกกกกกกกก!”

ความสนใจของทุกคนหันไปหาที่มาของเสียง อย่างกระทันหัน

“นี้มันเรื่องบ้าอะไรรรรรรร!!”

เดนนิสผู้ถูกก้อนพลังเวทย์พุ่งเข้าชนแบบงุนงง ภายในหัวมีแต่ความสับสนวุ่นวาย ทุกคนหันมามองด้วยความสับสนและมองด้วยสีหน้าประมาณ”หมอนั้นมันใครละเนี่ย”

“แย่ละ ถึงยัยนินาเมะจะเป็นคนเข้าสังคมไม่เก่ง แต่สำหรับฉัน ต้องเป็นประมาณว่าเข้าสังคมไม่ได้เลยละมั้ง เพื่อนซักคนยังไม่มีใช้ชีวิตคนเดียว

ช่างน่าอนาถายิ่งนัก” เดนนิส คิดขึ้นมาในใจของเขา

“เอาละรออะไรกันอยู่ ตบมือ! เซ่! ตบมือ!”

ทุกคนตบมือด้วยอารมณ์งุนงงว่าเกิดอะไรขึ้นเนี่ย หมอนั้นมันเป็นใคร

การประชุมจบลงทุกคนแยกย้ายพร้อมเตรียมตัวที่จะเป็นจอมเวทย์ที่แท้จริง และเตรียมตัวรับชีวิตและความตื่นเต้นใหม่ๆในวันข้างหน้า

มีเพียง เดนนิส กับ นินาเมะ เท่านั้นที่ถูกเรียกไปพบเป็นการส่วนตัว

ในห้องพักของเหล่าจอมเวทย์ของกอเจียส ซึ่งภายในเต็มไปด้วยจอมเวทย์ระดับหัวกระทิทั้งนั้น

นินาเมะ นั่งด้วยความสุขุ่มและนิ่ง ต่างจาก เดนนิสที่มีอาการ”นี้มันเรื่องบ้าอะไร”อยู่ในหัว และพร้อมที่จะคัดค้านการคัดสรรครั้งนี้

แต่ทันใดนั้นกอเจียสก็พูดขึ้น

“เอาละนะ..”

“ภารกิจที่พวกเธอ2คนจะได้รับก็คือ..”

“การไปที่โลกมนุษย์ทั่วไปยังไงละ!”

“เดี๋ยวเซ่!”

 

     -บทเปิดตัว End-

 

 

 

 

 

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

7.6
โหวต 7.6 /10 คะแนน
จากสมาชิก 3 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

8.7 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

6.7 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

7.3 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...