น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยาย : รักวุ่นวายสไตล์ลุกซุเรีย

อ่าน 918
วิจารณ์ 8
แนว:
จำนวน:
42 บท
แต่งเมื่อ:
วันที่ 17 ส.ค. 2560 13:10 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง punna
ขีดเขียนเต็มตัว (166)
เด็กใหม่ (5)
เด็กใหม่ (15)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

บท 1. ลุกซุเรีย

เขียนเมื่อ วันที่ 17 ส.ค. 2560 13:35 น.
•»

              ยามเช้าที่อากาศสดใส ณ อาณาจักรอันไกลแสนไกล ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ ที่กำลังสะท้อนภาพของชายหนุ่มรูปร่างอ้วนท้วม ตัวเตี้ย ผมบาง ตาตี่ ผิวคล้ำ หน้าตาธรรมดาๆคนหนึ่ง ในชุดนอนอย่างดีที่มีแต่ชนชั้นสูงของที่นี่เท่านั้นที่มีสิทธิ์สวมใส

              เพล้ง ! เสียงกระจกแตกดังขึ้นเหมือนเช่นทุกวัน ก่อนที่คนรับใช้ที่ยืนอยู่ภายในห้องจะรีบวิ่งมาเก็บกวาดเศษกระจกและยกกระจกบานนั้นออกไป

               " คุณหนูขอรับ ! " ชายชราในชุดพ่อบ้านกล่าวกับชายหนุ่มรูปร่างอ้วนท้วมที่กำลังจะเดินไปที่ห้องอาบน้ำ

               " ขอโทษนะครับ... แต่คุณพ่อบ้านก็น่าจะรู้... " ชายหนุ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด เพราะว่าทุกเช้าที่เขาตื่นนอนมาแล้ว เห็นเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกทีไร เขาจะต้องทำให้กระจกแตกทุกครั้งไป

                 " กระผมทราบดีขอรับ.... แต่ว่านี่ก็บานที่ 20 เข้าไปแล้วนะขอรับ... " พ่อบ้านกล่าวอย่างนอบน้อม

                  " ฝากบอกคุณแม่ด้วยก็แล้วกันนะครับ... ว่าผมไม่ต้องการให้มีกระจกแม้แต่บานเดียวในห้องของผม " ชายหนุ่มกล่าว

                " แล้วคุณหนูจะเดินทางไปโรงเรียนได้ยังไงล่ะขอรับ " พ่อบ้านกล่าวอย่างห่วงใย เพราะว่าที่อาณาจักรแห่งนี้นั้น ทุกคนจะเดินทางไปไหนมาไหนโดยอาศัยกระจกที่ลงอาคมเอาไว้

                 " ผมจะบินไปครับ... คุณพ่อบ้านไม่ต้องกังวลหรอกครับ... ดังนั้น ขอให้บอกคุณแม่ตามนี้นะครับ " ชายหนุ่มกล่าวก่อนที่จะเดินเข้าห้องอาบน้ำไป

                  " ขอรับ ! " พ่อบ้านรับคำก่อนที่จะเดินออกมาจากห้องพร้อมกับคนรับใช้คนอื่นๆ

                  " คุณผู้หญิงขอรับ... คุณชายลุกซุเรียกล่าวว่า... ท่านไม่ต้องการให้มีกระจกภายในห้องของท่านขอรับ... " พ่อบ้านกล่าวกับหญิงสาววัยกลางคนที่กำลังนั่งจิบชาอยู่ที่ห้องอาหาร

                   " เฮ้อ..... ช่างเถอะ... " หญิงสาวกล่าวก่อนที่จะโบกมือไล่พ่อบ้านให้ออกไปจากห้องอาหาร

                   " ลุกซุเรีย เป็นคนหัวแข็งเหมือนใครกันนะ "  หญิงสาวกล่าวอย่างเหม่อลอย

                   " ก็เหมือนเธอยังไงล่ะ " ชายหนุ่มที่กำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์กล่าว

                    " คุณคะ ! " หญิงสาวตำหนิสามีของเธอ

                   " ปล่อยลูกไปเถอะน่าโมนา... เธอก็รู้... " ชายหนุ่มกล่าวก่อนที่จะปิดหนังสือพิมพ์ลง

                  " ค่ะ ! " โมนารับคำก่อนที่จะเงียบไป

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

8.3
โหวต 8.3 /10 คะแนน
จากสมาชิก 2 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

8.5 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

8.5 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

8 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...