น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยาย : (Touken ranbu)เจ้านกเกรียนตัวนี้ข้าขอเถอะนะ!

อ่าน 34
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
2 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 2 ม.ค. 2560 21:45 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง แมวขี้เหงา
ขีดเขียนฝึกหัด (77)
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (1)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. บทนำ

เขียนเมื่อ วันที่ 2 ม.ค. 2560 22:38 น.
•»

          ท้องฟ้าในวันนี้ยังคงสดใสเช่นเดิม ดาบคนอื่นๆเขาก็ไปทำงานหรือพักผ่อนกันหมด เหลือเพียงแค่ข้า ซานิวะสาวสวย(?)ผู้โดดเดี่ยวและเปลี่ยวหัวใจ และไร้ซึ่งผู้ที่จะมาเป็นสามี เฮ้ออออ!!

          "ถอนหายใจทำไมหรือขอรับ?"จู่ๆก็มีเสียงของใครก็ไม่ทราบดังขึ้นมาที่ข้างหลังของข้า เมื่อข้าหันไปดู...

          อา...เจ้านกกระเรียนตัวดีนี่เอง...

          "ไม่มีอะไรหรอกช่างข้าเถอะ" ข้าพูดตัดบททันที ก็นะ ข้ายิ่งไม่อยากมาโต้วาทีกับเจ้าหมอนี่ซะด้วย เพราะเผอิญว่าข้าสนิทกับดาบเล่มนี้มากกว่าดาบเล่มอื่นเป็นไหนๆเลยล่ะ เหมือนกับว่ายิ่งอยู่ใกล้ยิ่งได้รู้นิสัยที่แท้จริง...แฮรรร่~(?)

          "จะให้ช่างได้ไงล่ะ ก็ท่านน่ะชอบทำหน้าเบื่อโลกแบบนี้ตลอดเลยนี่นา" ไม่ว่าเปล่าเจ้านกกระเรียนตัวดีก็เอื้อมมือมาดึงแก้มข้าทั้งสองข้างอย่างสนุกสนาน

          "อ่อยอ้าอ๊ะอึอุ๊อาอุ๊!" ข้าพูดสั่งให้สึรุมารุปล่อย แต่เขาดันไม่ยอมปล่อยเนี่ยสิ! เจ็บอ่ะ~

          "ไม่ปล่อยจนกว่าท่านจะยอมบอกข้าว่าท่านเป็นอะไร" สึรุมารุตอบ 

          "ไอ้อะเอียนเอ๊ย!! โอ๊ย!? ออมแอ้วๆ!!" ข้าร้องลั่นทันทีเมื่อสึรุมารุเปลี่ยนจากดึงแก้มมาเป็นหยิกแก้มของข้าแทน ปู่มิคาสึกิดูแลภรรเมียตัวเองยังไงเนี่ยห้ะ!? หยิกแก้มได้เจ็บ*ปิ๊บบบ*เลยอ่ะ

          "ท่านจะยอมบอกข้าแล้วใช่มั้ยว่าท่านเป็นอะไร?" สึรุมารุถาม

          หงึก หงึก

          ข้าพยักหน้าตอบ-_-;;;

          "อา ยอมปล่อยแล้วก็ได้-3-"สึรุมารุยอมปล่อยอย่างว่าง่าย แต่ข้าแอบเห็นเล็กๆนะว่าเขาแอบทำหน้าเสียดายนิดๆด้วย

          เสียดายอะไรของเจ้ายะ!

          " อูย ระบมโครตๆ"หลังจากที่เจ้าสึรุมารุปล่อยปุ๊บ ข้าก็รีบจับแก้มที่พึ่งโดนหยิกไปทันที แสบๆมากอ่ะT^T

          "เลิกนอกเรื่องแล้วบอกมาได้รึยังว่าท่านเป็นอะไร" สึรุมารุพูดเสียงเข้ม พร้อมกับใบหน้าที่เริ่มจริงจังขึ้นมาของเขา ทำให้ข้าแทบจะเปลี่ยนอิริยาบทแทบไม่ทัน

          "ขะ ข้าแค่กำลังคิดเฉยๆว่า พวกพี่น้องญาติสนิทมิตรสหายของข้าแต่ละคนเขาเองก็มีครอบครัวมีลูกมีหลานกันแล้ว เหลือเพียงแค่ข้าคนเดียวที่ยังครองโสดมาได้จนถึงทุกวันนี้ และถ้าหากยังเป็นเช่นนี้ต่อไปมีหวังที่ข้าจะได้กลายเป็นยายแก่หนังเหี่ยวขึ้นคานแน่ๆอ่าาาQ[]Q"ข้าพูดความจริงทั้งหมดออกไป เมื่อสึรุมารุได้ฟังเขาก็ได้แต่ส่งยิ้มแห้งๆมาให้ข้า 

          ข้าไม่ต้องการรอยยิ้ม แต่ข้าต้องการสามี!!!

          " เห ที่ผ่านมาท่านคิดแบบนี้ตลอดเลยรึ?"สึรุมารุถามหลังจากเขาฟังจบ

          "อืม ประมาณนั้น" ข้าพยักหน้าตอบกลับไป

          "อา นี่ท่านหิวผู้ชายขนาดนี้เลยรึ?" สึรุมารุพูดพร้อมกับเขยิบหนีข้าไปไกล

          "ไม่ใช่เฟ้ย! ข้าแค่...อ๊ะ! จริงสิ น้องสาวข้าก็ยังไม่ได้มีคนในดวงใจนี่นา เพราะงั้นข้าก็คงจะเลิกกังวลได้แล้วรึเปล่านะ?" ข้านึกถึงไปยังน้องสาวของข้าที่มักจะทำหน้าตายด้านกับทุกสิ่งเสมอ อา นางยังไม่มีใครมาเป็นว่าที่สามีของตัวเองเลยนี่นา แล้วข้าจะรีบไปทำไมกัน?

          "หืม เป็นอะไรไปรึท่านซานิวะ?" สึรุมารุที่เห็นข้านิ่งเงียบไปก็อดที่จะถามขึ้นมาไม่ได้

          "อืม ข้าแค่คิดว่า น้องสาวข้าก็ยังไม่มี แล้วข้าจะรีบไปทำไม เอาเป็นว่าคำพูดก่อนหน้านั้นไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนละกันนะสึรุมารุ" ข้าพูดจบก็เดินออกมาจ่กตรงนั้นทันที ปล่อยสึรุมารุที่แข็งเป็นหินทิ้งไว้อย่างนั้น

          หึหึ ถึงความจริงข้าจะไม่ได้สนใจอะไรมากเท่าเรื่องผู้ชายหันมาได้กันเองก็ตาม แต่ข้าก็ยังเป็นสาวน้อยที่อยากเสีย...ก่อนเป็นยายแก่เหมือนกันนะ!

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...