น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยาย : My Boyfriend is Girl

อ่าน 278
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 22 ม.ค. 2559 14:39 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

หัดอ่านหัดเขียน (7)
เด็กใหม่ (0)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. การเปลี่ยนแปลงแบบหักมุม

เขียนเมื่อ วันที่ 22 ม.ค. 2559 15:07 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 25 ม.ค. 2559 13:58 น. โดย เจ้าของบทความ )

               เคยได้ยินใครสักคนกล่าวไว้ว่า ทุกๆสิ่งบนโลกล้วนแล้วแต่มีการเปลี่ยนแปลง ฉันเชื่อในสิ่งนั่น และเชื่อดวยว่าเมื่อเจอจุดที่เรียกว่า อิ่มตัว หรือลงตัวแล้ว การเปลี่ยนแปลงนั้นจะเกิดการหยุดนิ่ง แต่ไม่รู้นะว่ามันจะหยุดนิ่งได้นานขนาดไหน กี่วัน กี่เดือน หรือกี่ปี เหมือนเรื่องราวที่ฉันจะเล่าต่อไปนี้  มันไม่ได้แปลกหรือมหัศจรรย์อะไรมากมาย แต่ฉันคิดว่ามันเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ต้องการหาจุดอิ่มตัวของความรู้สึก ฉันเรียกมันแบบนั้น

                          ตอนที่ 1 การเปลี่ยนแปลงแบบหักมุม

 @ ณดา

ณ งานบายเนียที่โรงแรงหรูระดับห้าดาว

สวัสดีคะ ฉันชื่อณดา วันนี้เป็นงานบายเนียที่ปีสามจัดขึ้นให้รุ่นพี่ปีสี่ที่เพิ่งกลับมาจากฝึกงาน ตอนนี้ฉันอยู่ปี สองได้ได้กินของฟรีไปตามระเบียบ ตรีมปีนี้คิดแฟนซี ฉันเลยมาในชุดเดสสีฟ้าน้ำทะเล ทรงผมเปิดเหม่งที่พี่สาวทำให้ และหน้าที่พี่สาวแต่งให้ ก็ไม่ได้เด่นหรือดูสวยกว่าใครเท่าไหร่อ่ะ แต่ฉันว่ามันก็แปลกดี เอาจริงๆ ฉันไม่ได้รู้สึกอยากจะแต่งเท่าไหร่แต่ด้วยแวดล้อมเพื่อนๆที่แต่งจัดเต็มตั้งแต่บ่ายโมง ทั้งๆที่งานเริ่มหนึ่งทุ่ม แต่เอาเถอะฉันปลงละ ภายในงานถูกตกแต่งแบบผู้ดี มีเวทีการแสดงที่ปีนี้ไม่รู้ว่าเอาอะไรมาโชว์  แต่ที่รู้ๆคือ กับข้าวอร่อย และฉันก็ตั้งใจมากกับการตักแบบบุฟเฟ่ และก็เริมนั่งเฝ้าโต๊ะ เนื่องจากอิ่มแล้ว

"ณดา  ไปเต้นๆๆๆ กาน น น น น " เพื่อนสาวของฉันชื่อว่า มิน ก็ชวนไปเต้นหน้าเวที มีหรือพี่ณดาจะปฎิเสธ แล้วเราก็เริ่มเมาไฟที่เปิด  ห้องอาหารของโรงแรมก็กลายเป็นผับแถวมอขึ้นมาทันที งานเลี้ยงถึงคราวเลิกลา ฉันก็ขี่มอไซด์กลับหอตัวเองด้วยสภาพหัวยุ่ง เหงื่อไหล หน้าเยิ้ม อื้มมมมมดีงาม อีกไม่กี่วันก็สอบปลายภาค แต่ก่อนสอบปลายภาค เป็นวันหยุดปีใหม่ขั้นก่อน และการเปลี่ยนแปลงที่ทุกคนรอคอยก็กำลังเกิดขึ้นในหัวฉัน

.

.

.

วันหยุดปีใหม่

.

.

.

วันที่ 31 ธค 56

"พี่คะ  ตัดผมหน่อย ไม่สระคะ" ฉันเปิดประตูเข้าไปในร้านตัดผมแถวบ้านที่เค้าบอกว่าแพง ยังไม่เคยลอง มันจะแพงแค่ไหนกันวะหะ

"งั้นนั่งเลยคับน้อง  เอาทรงไหนดี" ฉันลืมบอกไปใช่ปะ ว่าตอนนี้ผมฉันยาวกลางหลังเหมือนสาวทั่วไป ที่ไม่เคยย้อมผม ไม่เคยครีมนวด 

"ตัดสั้นคะ  เอาทรงทอมอ่ะพี่ ขอหล่อๆเลยนะ" พี่ที่ตัดผมเลิกคิ้วเล็กน้อย ด้วยความที่หน้าไม่ให้แต่อยากลอง เลยพูดแก้เขินไปนิดนึงว่า

"ขี้เกลียดสระผมบ่อยอ่ะคะเลยอยากตัดสั้น แหะๆ" พี่แกก็ยิ้มมุมปาก ก่อนจะไม่ได้ถามอะไรต่อตอนที่ตัดผม บอกเลยว่าไม่กล้ามองกระจกที่อยู่ด้านหน้า ไม่เคยตัดสั้นขนาดนี้มาก่อน แต่อยากเปลี่ยนแปลงเลยเริ่มจากตัดผมก่อน ประเดิมก่อนเนาะ  พอตักเสร็จก็แอบชำเลืองมองแว๊บนึง ก็จะพูดในใจว่า แหมะๆๆหล่อเหมือนกันนะเราเนี่ย ฮ่าาๆๆๆๆๆๆ

 

พอกลับมาบ้านแม่ก็แอบชงักเล็กน้อย ถึงปานกลาง เพราะแม่ไม่ชอบให้ตัดผม แม่คงชอบลูกสาวผมยาวมากกว่าไรงี้ แต่หนูเบื่อแม่คะแม่ แม่ต้องเข้าใจลูกนะ อันนี้ก็คิดในใจ แต่แม่ก็พูดแค่ว่า

"ทำไมตัดสั้นขนาดนี้เนี่ย

"^______________^" ยิ้มแรงใส่แม่ ไม่ตอบอะไรแม่ไป

.

.

.

วันหยุดหมดไป มาเผชิญหน้ากับคำถามของเพื่อนดีกว่า

.

.

.

"มึงเป็นอะไรเนี่ย ณดา !!!!!" ไอ้มิน

"อะไรเข้าสิงบอกกูมา !!!" ไอ้แตน

"พูดดดดดดดดดดดดดดด !!!!" ไอ้ม่อน

"ก็อยากเปลี่ยนแนวบ้างไง ไม่ได้หรอออออออ !!!" ผมทรงใหม่ก็ทำให้เพื่อนแตกตื่นว่าฉันจะมามุขไหน จะทำอะไร เอาน่าค่อยๆดูกันไป มีอะไรอีกเยอะที่ฉันอยากจะทำมาตั้งนาน แต่ยังไม่มีอรงฮึดสักที ตอนนี้แหละที่ฉันจะแหวก ให้มันแหกสุดๆไปเลย

"เออมึง กูจะไปทำงานพิเศษที่ร้านข้าวหน้ามอนะ วันนี้เริ่มงานวันแรกละ ไอ้ม่อนไม่เจอกูที่ห้องอย่าตกใจละ แล้วก็ล็อกห้องดีๆนะ สี่ทุ่มกลับ" ฉันพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกจากห้องเรียน เพราะรีบไปร้านข้าวเข้างานสี่โมง วันแรกไปสายคงไม่ดี

.

.

.

"สวัสดีคะพี่ เออหนูเพื่อนเฟินอะคะ ที่สมัครงานไว้ " ฉันแอบประหม่าเล็กน้อยถามพี่ที่อยู่หน้าร้าน พี่ผู้ชายมองหน้าฉันแบบงงๆ ก่อนจะชี้เข้าไปในร้าน

"อ่า  ขอบคุณคะ" ฉันเดินเข้าไปตามนิ้วที่ชี้  ภายในร้านเป็นเหมือนร้านอาหารทั่วไปที่มีสองห้อง มีโต๊ะ เก้าอี้ และตรงกลางเป็นห้องเตรียม  ห้องหลังเป็นห้องครัวและที่ล้างจาน ฉันเดินไปหยุดที่พี่สาวคนนึงอายุกลางคน แต่งตัวน่ารักวัยรุ่นตามเทรน พี่สาวคนนั้นหันมาหาฉัน

"ว่าไงคะ  มีไรเอ่ย"

"คือเฟินบอกว่าที่นี่.."

"อ้อ  ไอ้เฟินแนะนำมาเนาะ  งั้นไปใส่ผ้ากันเปื้อนเลย  ผ้าอยู่ฝั่งโน้น " 

"ค่ะ .. " ฉันก็ทำตามอย่างว่าง่าย พอไปงมหาผ้ากันเปื้อนเสร็จก็เดินกลับไปหาพี่สาวคนนั้นอีกรอบ

"เราชื่ออะไรหนะ "

"หนูชื่อณดาคะ"

"โอเคร ณดา พี่ชื่อนิดนะเจ้าของร้าน พี่จะบอกวิธีทำงานนะ ฝั่งที่เรายืนอยู่เรียกฝั่งเอ ส่วนอีกฝั่งเรียกบีนะ เวลาส่งอาหาร ก็จะเขียนฝั่งก่อนหมายเลขโต๊ะ เช่น เอหนึ่ง เข้าใจนะ" 

"อ่อ ค่ะ"

"แล้วโต๊ะหน้า เรียกว่าโต๊ะไม้ โต๊ะนอก ตามนั้นนะ แล้วเวลาที่ลูกค้าสั่งผัดผักบุ้ง คะหน้า ผักรวม ณดาก็เอาไปส่งพี่สอนด้านหน้า พี่สอนจะเป็นคนผัดอยู่ด้านหน้า ถ้าลูกค้าสั่งยำ มาที่โต๊ะยำนี้ สั่งต้มยำก็มาโตะนี้ที่อยู่ตรงข้ามโต๊ะยำ แล้วถ้าลูกค้าสั่งรายการอื่นๆนอกเหนือที่พี่บอกให้ไปจดบนกระดานดำต้องห้องเตรียมนะ เข้าใจปะ? "

ฉันมองตามที่พี่บอก แล้วก็เข้าใจนะ แต่ไม่รู้ว่าตอนทำมันจะ โอเครรึป่าว

"คิดว่าเข้าใจนะพี่"
"ฮ่าๆๆ เอาน่าวันแรกเอง ค่อยๆเรียกรู้กันไป แต่อย่าทำพลาดมากนะ จะตัดเงิน" มีขู่เบาๆ ฮ่าๆๆ

แล้วลูกค้าก็ค่อยๆทยอยมา  ยิ่งเย็น ค่ำ คนก็เต็มร้าน ฉันนี่บอกเลยว่ามึนสุดๆ แต่เสริฟวันแรกก็สนุกดีอะนะ เจอพวกเพื่อน อาจารย์มานั่งกินแล้วก็ถามว่า' มาทำงานที่นี่หรอไม่เคยเห็นเลย' ก็เพิ่งมาเนอะ

กว่าจะสี่ทุ่มเล่นเอาฉันล้าไปหมด กลับถึงหอก็อยากจะสลบเลยอ่ะ แต่หน้ามันเยิ้ม หัวเหม็นกลิ่นกับข้าว ต้องสระผมทุกคืน และกิจวัตรประจำคืน คล้ายๆประจำวันนั่นแหละ ที่ฉันต้องทำคือการ ออนเว็บแชทสด ที่ทอมดี้เลสเบี้ยนส่วนใหญ่ชอบมาคุยกัน จนตอนนี้ฉันกลายเป็นหนุ่มฮอตของที่นี่ไปแล้ว ก่อนที่ฉันจะตัดสินใจเปลี่ยนแปลงตัวเองด้วยซ้ำ ด้วยคารมที่หวาดล้อมสาวๆเก่งทำให้ฉันมีกิ๊ก เป็นสิบในตอนนี้ สับรางสนุกไปวันๆ แต่ตอนนี้ฉันกำลังคบกับสาวคนนึงในแชทนี้อยู่ เราคุยถูกคอกันมาก เธอน่ารัก เซ็กซี่ และทะลึ่ง โดนใจฉันเป็นที่สุด เราคุยกันได้สามเดือนกว่าแล้ว ทั้งคุยโทรศัพท์ และคุยแชท เธอชื่อว่าแนท แนทบอกฉันว่าเธอมีเพื่อนสนิทชื่อว่าเนย เนยเป็นดี้ที่ชอบเปิดกล้องในห้องแชทสด เธอเป็นสาวร่างเล็ก แอ๊บแบ๊ว แต่งตัวเป็นสก๊อยบางวัน  แต่เธอก็น่ารักดีนะ แต่กับแนทฉันไม่เคยเห็นเธอเปิดกล้องเลยแม้ตอนนี้เราจะเป็นแฟนกันสามเดือนแล้วก็ตาม เคยขอเธอเปิดกล้องหลายรอบก็แห้วแดกตลอด ถึงจะสงสัยก็ตามอะนะ พยายามจะแอบถามเนยหลายครั้งว่าทำไมแนทไม่เปิดกล้องบ้าง  เนยก็ตอบเพียงว่ากล้องแนทเสีย ไล่ถามคนในห้องแชทว่ามีใครเคยเห็นหน้าจริงๆของแนทบ้าง ก็ไม่มีแต่จากรูปและเสียงมันน่ารักจนโกรธไม่ลงฉันก็เลยปล่อยเลยตามเลย

แล้ววันนึงที่ฉันไปเจอเฟสบุ๊คแนท  ซึ่งในนั้นทุกคนในเฟสบุ๊คเรียกเธอว่า เมย์ ทุกๆอย่างก็เบลอไปหมด นี่เขาฉันงอกออกมาสามเดือนแล้วหรอเนี่ย  ตั้งแต่ตอนนั้นเองที่รู้ตัวว่าโดนหลอกชื่อ แถมแนทยังมีแฟนในเฟสบุ๊คอยู่แล้วอีกต่างหาก ฉันเลยตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปฉันจะไม่คุยกับใครผ่านอินเทอเนทอีก

 

 

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...