นิยาย : Hello my prince! ปล้นหัวใจเจ้าชายซาตาน

อ่าน 3,540
วิจารณ์ 11
แนว:
จำนวน:
25 chapter (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 15 พ.ย. 2558 15:58 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง Evennine
ขีดเขียนดีเด่น (266)
เด็กหัดเขียน (24)
เด็กใหม่ (6)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

chapter 1. please prince cast!

เขียนเมื่อ วันที่ 15 พ.ย. 2558 17:54 น.
•»

ณ วังอันกว้างใหญ่

"ปล่อยยัยโจรออกมาได้" เจ้าชายสั่งพวกทหารทันทีเมื่อรถจอดถึงหน้าวัง

"ครับผม!" ทหารทำความเคารพก่อนจะเปิดประตูแล้วผลักฉันออกมาจะบอกว่าผลักก็ไม่ถูกนะ ฉันว่าน่าจะถีบฉันมากกว่า พอเจ้าชายเห็นฉันที่ล้มลงไปกับพื้นเจ้าชายก็โวยวายทันที

"เฮ้ย! เบาๆหน่อยสิฉันรู้ว่าคือกบฏไม่ต้องถึงกับถีบขนาดนั้น" เจ้าชายพูดพร้อมพร้อมกับเดินมายื่นมือเพื่อให้ฉันจับแต่พอฉันจะเอื้อมมือไปแตะ เขาก็ชักมือกลับทันที =[ ]=! โหยอีกนิดเดียวฉันจะได้จับมือผู้ชายแล้วนะ กรี๊ดดดด อยากจับๆๆ เย้ย!ไม่ใช่แล้ว ฉันพยุงตัวเองขึ้นก่อนจะโดนพวกทหารล็อกแขนไว้ =_= ปล่อยให้ฉันมีอิสระบ้างเถอะ

"เธออยากเป็นอิสระไหม" เจ้าชายหันมาถามที่กำลังก้มหน้าก้มตาคุยกับตัวเองในใจอยู่ แล้วทำไมเขาชั่งกล้าถามเช่นนี้นะ ใครกันไม่อยากมีอิสระเล่า!!!

"อยากสิ!" ฉันตอบเจ้าชายไป พอเจ้าชายได้ยินคำตอบ เจ้าชายก็เผยยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะชี้ไปที่ตุ่มขนาดใหญ่ น่าจะเป็นที่ทรมานมากกว่านะมีมีดด้วยน่ากลัวจัง T^T เอ๊ะ! หรือความอิสระที่ว่าเขาจะเอาฉันจับไปถ่วงน้ำแล้วปล่อยมีดลงมาตัดคอฉันเรอะ อ้ากกกกกกกกก

"ฉันจะให้เธอไปตักน้ำให้เต็มตุ่มนั่นภายในวันนี้ ตอนเช้าจะมาดู" เจ้าชายพูดพร้อมกับลากฉันให้ไปดูน้ำในตุ่ม ซึ่งน้ำในตุ่มบัดนี้มีอยุ่เพียงก้นบ่อ >O< อ้ากกกกก ใครจะเติมจนเต็มกันเล่า มันไม่ใช่เล็กๆเลยนะเจ้าชาย อ้ากกกกกกกกกกก "เอ่อ...มันไม่ใช่น้อยๆเลยนะ" ฉันหันไปพูดกับเจ้าชายที่ยืนนิ่งแบบไม่แยแสอะไร ฮึ่ยย!ทำไมเขานิ่งอย่างนี้นะ

"สนอะไร ทำได้ไหมละ ถ้าทำได้ฉันจะไม่ประหารเธอ" อึกกก ทำฉันสะอึกเลยทันที ก็ได้~~~~~~ ฉันทำก็ได้

"ตกลง ฉันทำค่ะ" ฉันพูดพร้อมกับยกกำปั้นพุ่งไปทางเจ้าชาย O.O เจ้ยย ลืมตัว

"><แหะๆขอโทษค่ะ ลืมตัว" เจ้าชายอึ้งซักพักก่อนจะเดินหนีหายไป =o=

ฉันหันไปมองถังน้ำสองถังกับแม่น้ำลำธารที่ไกลแสนไกล เห็นแล้วฉันก็ไม่อยากลุกขึ้นไปตักเลย แต่ว่าไม่ได้นะ!ฉันจะต้องทำเพื่อความอิสระภาพของตัวเอง ฮึบ! ฉันแบกถังน้ำเดินไปที่ลำธารพร้อมกับตักน้ำกลับไปเติมที่ตุ่ม ฉันทำอย่างนี้จนตะวันตกดินแล้วร่างกายฉันเริ่มไม่ไหวแล้ว อ่า~~ หนังตาเริ่มหย่อน ตาเริ่มลาย จนฉันเห็นตุ่มมีสองตุ่มแล้วฉันก็ก้มลงไปในตุ่มที่มีน้ำอยู่ไม่มากเพราะความลึกมันชั่งเกินบรรยายเหลือเกิน เอาเป็นว่าฉันก้มลงไปก้มแล้วก็ก้มจนฉันพลาดตกลงไปในตุ่ม"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!" ฉันกรี๊ดร้องทันทีที่ตัวฉันเริ่มดิ่งลงไปในบ่อแล้วรู้สึกหัวฉันก็จะกระแทกกับบ่อน้ำเต็มที่ จึงทำให้หัวฉันมึนมากกกกกกกก แล้วก็หลับไป

"=_=........" ฉันลืมตาขึ้นพร้อมกับทำหน้างงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้วจนบัดนี้.. เย้ย! ฉันมานอนอยู่ในนี้ได้ไงเนี่ย แล้วทำไมความเจ็บปวดที่หัวมันไม่รุ้สึกแล้ว =[]=แล้วเจ้าชายมานั่งมองฉันทำไมเนี่ย

"ฟื้นซักทีนะ ยัยโจรยั่วสวาท" เขาพูดพร้อมกับยกชาขึ้นดื่มก่อนจะวางลงบนโต๊ะเสียงดัง พร้อมกับเดินมาบีบไหล่ฉันอย่างแรง T^T โอ้ยยย ฉันทำไรผิดรึเปล่าทำไมเขาถึงได้รุนแรงกับฉันเช่นนี้นะ

"เจ้าชายมาบีบไหล่ฉันทำไมเนี่ยโอ้ยยไหล่จะหักแล้วนะ" ฉันทำเสียงโอดโอยก่อนจะบีบน้ำตาออกมา แต่รู้สึกจะไม่สะทกสะท้านไรกับฝ่ายตรงข้ามเลยนะ   "ดีไหล่หักไปเลย" T^T เจ้าชายใจร้าย แทนที่จะเลิกบีบกลับมาบีบแรงกว่าเดิมซะนี่ ถ้าไหล่ฉันหักขึ้นมาเจ้าชายต้องชดใช้ ยอมไม่ได้ต้องสะบัดแขนเขาออกจากไหล่ฉันซะแล้วไม่งั้นหักแน่ๆ ฉันสะบัดๆพร้อมแกะมือเขาออกแต่ก็ไม่ทำให้เส้นเลือดเขากระตุกเลยซักนิด แต่มันดันไปกระตุกยิ้มเจ้าชายซะนี่!

"หึ มีแรงแค่นี้เองเรอะ" เออ! ฉันมีแรงแค่นี้แหละใครจะมีแรงเท่านายล่ะ ดูแขนเขาเซ่ กล้ามเป็นมัด แล้วแขนฉันน่ะเรอะ แขนผู้ทรงเป็นกระดูกกกกกกก

"T^T พอเถอะค่ะฉันเจ็บ" ฉันพูดพร้อมกับน้ำตาหยดนึงให้เขาเห็น เขาจึงปล่อยมือออกแล้วก็หันมาพูดแทน

"เธอทำภารกิจไม่สำเร็จเอาเป็นว่าเธอก็ตักมาน้ำมาหลายถังแล้ว งั้นฉันจะไม่ประหารละกัน" เจ้าชายพูดพร้อมกับเดินไปดื่มชาต่อ พอฉันได้ยินก็ทำเอาฉันลืมตัวทันที

"เย้!!" แต่ก่อนที่ฉันจะดีใจไปมากกว่านี้เขาก็พูดต่อว่า

"แต่เธอจะไม่สามารถออกไปข้างนอกที่ไหนได้ แล้วเธอต้องนอนนี่!" เขาชี้ไปที่โรงเก็บขี้หมูขี้ไก่ โอ้ยยยย! ถ้าจะให้ฉันทนอยู่อย่างนั้นไม่ต้องประหารหรอก แค่นั้นก็ทำให้ฉันตายทั้งเป็นแล้ว

"เจ้าชายขอเป็นที่อื่นไม่ได้หรอ" ฉันหันไปถามเจ้าชายที่ยืนจิบชาอยู่ =_=บทพูดเจ้าชายน้อยจังเลย

"ไม่ได้" จบ..T^T

ณ โรงขี้หมูขี้ไก่บ้านเกิด

"อี๋~~~~" ฉันร้องอี๋ทันทีที่ได้รับรู้กลิ่นของมัน T^T นี่เขาจะให้แันไปนอนจริงๆหรอเนี่ยโอ้วว แล้วฉันจะไปชีวิตรอดออกไปจากโรงขี้หมูขี้ไก่ไหมนะ

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

8.9
โหวต 8.9 /10 คะแนน
จากสมาชิก 9 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

9.1 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

8.6 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

8.9 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...