นิยาย : War Lover สงครามขยุ้มหัวใจนายเย็นชา

อ่าน 822
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
2 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 9 ก.ย. 2558 20:32 น.
ผู้แต่ง อายซ่านิ
ขีดเขียนชั้นอนุบาล (94)
เด็กใหม่ (11)
เด็กใหม่ (8)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. งานอะไรละ

เขียนเมื่อ วันที่ 9 ก.ย. 2558 22:05 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 19 ม.ค. 2559 21:58 น. โดย เจ้าของบทความ )

•»

  ตื้ดดดด

เสียงโทรศัพท์ของฉันกำลังสั้นอย่างรุ่นแรง ฉันเลยเลื่อนจากเปียโนที่ตนกำลังบรรเลงเล่นลง

มาสนใจกับไอโฟนหกพลัสของฉัน ชื่อที่ขึ้นคือ "เรน่าเน่า" เพื่อนสนิทสุดสวยของฉันและรับสาย

'เฮ้..ทำไมรับสายช้าจังรู้ไมเค้าเหงานะT^T' ปลายสายพูดและฉันก็ขำออกไปนิดๆ

"กำลังบรรจงบรรเลงเปียโนอยู่คะ...ว่าแต่มีไรรึป่าวถึงโทรมา"

'โทรมาเฉยๆไม่ได้รึไงกันจ้ะ เข้าเรื่องเลยละกันก็อาทิตหน้าที่จะถึงนี้ไงโรงเรียนเรากำลังจะจัดงาน

รื่นเริงที่อาคารชุมนุมเห็นว่ามีอะไรใครมาเยี่ยมเนี่ยละหรือจัดงานเพื่ออะไรสักอย่างแถมชวนโรงเรียน

อื่นมาด้วยนะ เธอนะเตรียมตัวรึยังละ' -....- เอ....ทำไมฉันไม่เคยนึกถึงเรื่องนี้เลยนะหรือฉันลืม

หรือเขาประกาศอะไรกันตอนไหนกันเนี่ย

'เธอคงลืมไปแล้วใช่ไมเนี่ยว่าตัวเองต้องโชว์เล่นเปียโนเปิดงาน!!' เรน่าพูดทำให้ฉันสะดุ้งไปเลย

จริงด้วยทำไมฉันขี้ลืมอย่างนี้นะ

"ลืมไปเลยนะสิ0,0"

'นั้นไงตื่นเต้นเกินไปสินะ ไม่มีไรแล้วละก็แค่มาบอกนี้ดีนะที่บอกก่อนงานอีกตั้งอาทิตไม่งั้นตายแน่ๆ'

 เออ....ฉันยังไม่ตายนะยังมีชีวิตอยู่นี้ไงT^T

"OK ขอบใจมากเลยฉันรักเธอที่สุดเลย"

'จ้ะเปลี่ยนคำขอบคุณเป็นคัพเค้กได้ไม'นั้นไงยัยนี้อยากกินอีกแล้ว

"เธออ้วนตายแน่ๆเลยฉันว่า" จากนั้นฉันก็ได้ว่างสายจากเธอไป

  เอ๊ะ...จริงสิยังไม่ได้แนะนำตัว สวัสดีคะฉันชื่อ พิชญ์สินี จารุลักษณ์ ชื่อเล่น บิสกิต(น่ากิน)

อายุ 18 ปี เป็นลูกสาวคนเดี่ยวของบ้านจารุลักษณ์ฉันเล่นเปียโน กีต้าร์ และกีฬาพอได้คะ

เพื่อนสนิทชื่อ เรน่า เธอนั้นแตกต่างจากฉันมากๆเลยมั้งคะเธอทั้งสวยเริ่ดได้ใจจริงๆและฉลาดมาก

กล้าแสดงออก ฉันอิจฉาเธอนะเพราะเธอเป็นคนมั่นใจในตัวเองมาก เลยอยากมั่นใจบางและตอนนี้

ฉันก็ได้ความกล้ามาจากเธอบ้างไม่มากไม่น้อยเลยละเราสองคนสนิทกันมากๆเพราะเรียนอนุบาล

มาด้วยกันละเรียนโรงเรียนเดี่ยวกันมาตลอดพ่อแม่เรารู้จักกันแถมพ่อฉันและพ่อเธอเป็นเพื่อนใน

สมัยเรียนด้วยล่ะ เราเลยโตมาด้วยกันไม่ว่าใครจะทำอะไรแทบรู้ใจกันไปซะทุกเรื่องใครมีอะไร

โดยไม่บอกกันยังไงก็รู้ทันอยู่แล้วละคะตอนนี้เราทั้งคู่โสดและเราสองคนก็เป็นตัวเด่นของโรงเรียน

ด้วยนะคะไม่อยากจะโม้ เรน่าโด่งดังในเรื่อง สวยฉลาดส่วนฉัน เรียบร้อยน่ารักซะมากกว่า

งั้นวนกลับมาเรื่องเดิมกันเถอะคะT^T ฉันก็ไม่อยากวนกลับมาหรอกนะ

อย่างที่รู้กันฉันต้องเล่นเปียโนเปิดงาน ซึ่งฉันก็จำไม่ได้ว่าเปิดงานอะไรสนใจอย่างเดี่ยวคะ

ฉันจะเล่นโชว์ยังไงดี ความหวังทั้งโรงเรียนมาหยุดที่ฉันซึ่งเป็นคนเปิดงานงานก็ยิ่งใหญ่ซะด้วย

นะสิหึ....บิสกิตคนนี้เซ็ง -^- ส่วนเรน่าก็เป็นพิธีกรเปิดงานเฉยๆดีนะ ไม่ใช่พิธีกรหลักไม่งั้น

งานทั้งานฉันเหงาเศร้าตายแน่เลยแถมยังมีโรงเรียนอื่นมาอีกตั้งหากให้ตายเถอะ

  เช้าวันที่น่าเบื่ออออ

"ไงคะสาวสวยของเรน่า" เรน่าพูดพอฉันมานั่งที่ประจำที่โรงเรียนกัน

"ยังไงละ...T^Tฉันยังไม่รู้จะเล่นเพลงอะไรดีอ่ะทำไงดีละตายแน่งานนี้"ฉันอวดอวย

"ก็เล่นเพลงที่เธอถนัดก็ได้นิของกิน" อ่าของกินที่เรน่าพูดคือ ชื่อฉันละคะอย่าตกใจไป

"มันก็ได้นะแต่ก็แค่เพลงฟื้นๆอ่ะ"

"เพลงฟื้นๆแล้วยังไง เธอนะเล่นเพราะอยู่แล้ว"

"ก็ฉันกลัวนิทำไงได้ละ-^-"

"ถ้าเพลงนี้เล่นยากแต่เพราะมากๆ แต่งานใกล้เปิดละเธอคงไม่อยากเล่นเพลงนั้นล่มกลางงาน"

เอ๊ะ...นั้นก็แย่ไปใหญ่สิจริงด้วยสินะ

"ก็จริงงั้นฉันจะส่งชื่อเพลงที่เล่นให้ครูแล้วกัน ถ้าเวิร์กก็ok" จบการสนทนาเพียงเท่านี้คะ

ฝากติดตามด้วยนะคะ

 

 

 

 

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...