น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยาย : Original love หยุดหัวใจนายตัวร้าย

อ่าน 1,224
วิจารณ์ 4
แนว:
จำนวน:
11 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 5 ก.ย. 2558 14:50 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง โนเอล
ขีดเขียนหน้าใหม่ (55)
เด็กใหม่ (20)
เด็กใหม่ (18)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1.

เขียนเมื่อ วันที่ 12 ก.ย. 2558 00:32 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 14 ก.ย. 2558 13:28 น. โดย เจ้าของบทความ )

•»

เช้าวันต่อมา

"อาจารย์กลับไปแล้วหรอ"ฉันที่คิดในใจหลังจากทีลงมา สองคนนั้นคุยอะไรกันนะ อยากรู้จังเอาเถอะ ไม่อยากโดนหาว่ายุ่งเรื่องชาวบ้าน

"พี่ค่ะเช้านี้อาหารคืออะไรหรอค่ะ"ฉันมานั่งตรงโต๊ะอาหาร แล้วเห็นข้าวต้ม ก่อนที่จะมองมัน แล้วหันไปมองพี่

"ไม่ชอบรึไง"พี่สาวที่ถามขึ้นมา
"เปล่าค่ะ พี่ค่ะงั้นไปโรงเรียนก่อนนะค่ะ"ฉันหยิบกระเป๋านักเรียน หยิบเงิน กับ กุญแจบ้านออกมา
"โชคดี"

พักเที่ยง
"นี้แก พาฉันไปบอกเวกัสหน่อยได้ไหม"พริมที่พูดอย่างเขินๆ ฉันที่เป็นเพื่อนยัยนี้ จึงต้องไปด้วย

สาวๆเต็มไปหมดเลย จะเข้าไปหาได้ไหมนะ ฮ็อตจังเลยหมอนี้ ไม่อยากเชื่อเลย ฉันที่เดิน เข้าไปอย่างยากลำบาก กว่าจะเข้าไปได้
"เออเวกัสช่วยมากับฉันหน่อยได้ไหม"พริมที่หน้าแดงถึงหนูทำไมเริ่มมีคนแซ่ว
"บอกชอบอีกแล้วหรอ"เพื่อนในห้องเรียนที่พูดกัน เมื่อเห็น
"ได้สิ"เวกัส ที่ยิ้มทำให้ พริมเดินนำหน้าไป

สวนหลังโรงเรียน

"เออเวกัส นี้จ๊ะ ของขวัญวันเกิด สุขสันต์วันเกิดนะ"พิมี่ยืนของให้ เวกัสที่รับมาก่อนจะกล่าวคำขอบคุณ

"ขอบคุณนะ"
"เออ...คือ...ฉั...ฉัน ชอบนายนะ"-0- กล้าพูดด้วยหรอ ยัยพริมท้าเวกัสตอบตกลงล่ะ ฉันจะทำไงดี ไม่เอาน่าไม่ตกลงนะ
"คือขอโทษด้วยนะ ขอโทษจริงๆ ฉันรู้ว่าเธอต้องรวบรวมความกล้ามากแต่ ขอโทษนะ ฉันคบกับเธอไม่ได้จริๆ"เวกัสที่ยิ้มให้ ก่อนจะเดินออกไป
"พริมแกเสียใจป่ะเนี้ย"ฉันที่เอามือจับบ่ายัยพริมไว้ ยัยนั้นกับยิ้มได้
"ไม่เป็นหรอก ฉันสบายใจมากกว่า ได้บอกชอบเขาไปนะ"
"อืม"ฉันที่ไม่พูดอะไร จนเดินขึ้นห้องเรียน จริงด้วยต้องเอาของไปส่งที่ห้อง ผอ.นี้นะ

ฉันที่วิ่งขึ้นไปบนอาคารชั้น 4 ก่อจะหยิบของ แล้ววิ่งขึ้นไปชั้น 7 อีกครั้ง เหนื่อยว่ะ ต้องวิ่งขึ้นวิ่งลง แล้วทำไมต้องอยู่ตั้งชั้บนสุดอย่างชั้น 7 ด้วยนะ

ครืนนน~
"นายจะบ้าหรอห่ะ!!! ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่ทำยากขนาดนี้ใครจะทำได้ ในเวลาแค่คืนเดียว ฉันมาเป็นครูที่นี้ให้ก็ดีแค่ไหนแล้ว"เสียงของอาจารย์ที่หายไปทั้งวัน ดังขึ้นมาในห้องของผอ. ฉันที่ยืนมองเหตุการณ์ ที่เกิดขึ้น
"แค่นี้ก็ไม่ได้รึไง อีกอย่างงานก็ไม่ได้เยอะอะไรด้วย"ทำไมถึงไม่เลิกเถียงกันนะ ช่วยดูได้ไหมว่าใครคือ บุคคลที่สาม
"เออคือ...อาจารย์ ผอ. ค่ะ"ฉันที่พูดขึ้นมา ทำให้ทั้งสองมองมาทางฉัน
"มีอะไร!!!"

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

8.1
โหวต 8.1 /10 คะแนน
จากสมาชิก 4 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

8.2 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

8.2 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

7.8 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...