น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยาย : หัวใจสั่งมา!

อ่าน 969
วิจารณ์ 2
แนว:
จำนวน:
8 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 27 มิ.ย. 2558 19:47 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ขีดเขียนชั้นอนุบาล (89)
เด็กหัดเขียน (23)
เด็กใหม่ (17)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1.

เขียนเมื่อ วันที่ 28 มิ.ย. 2558 13:35 น.
•»

สั้นๆI love you.                                                                                          

เนื่องจากพ่อของฉันเป็นพวกศัตตรูเยอะมากเเม่ก็เลยเป็นห่วงบอกให้ฉันไปอยู่บ้านเพื่อนเเม่เเละตอนนี้ฉันก็ยืนอยู่หน้าบ้านของคนที่มีลูกชื่อ"บารอน"ซึ่งก็เป็นเพื่อนสมัยเด็กอะนะว่าเเต่....เค้าไปอยู่อเมริกาตั้ง10ปีจะเป็นยังไงบ้างนะ.....

"อ่าว...คุณหนูชิเบลล์มาทำอัไรตรงนี้คะไม่เข้าบ้าน"เสียงเเม่บ้านสาวทักทาย

"คือ...ฉันเหม่อลอยไปเรื่อยเเหล่ะไม่ต้องห่วง"ฉันก็พูดไปเเบบปกติ(มั้ง)

ระหว่างที่ฉันกำลังคุยกับเเม่บ้านสาวก็เห็นผู้หน้าตาดีจมูกเป็นสันปากได้รูปหน้าเรียวผมสีนำ้ตาล

"เธอคือ...ชิเบลล์เหรอ"เขาพูด

"อืม....."ฉันตอบเเบบเรียบๆ

"เตี้ยเหมือนเดิม"เขาพูดทำนองเหยียดหยามเเต่มันก็จริงฉันสูงเเค่161ซม.มันคงเตี้ยมากสำหรับเค้าที่ถ้ากะด้วยสายตาส่วนสูงของเค้าประมาณ...189ซม.

"คงงั้น..."ฉันพูดเเบบเก็บอาการให้ได้มากที่สุดเเล้วเดินไปสวัสดีคุณป้าสักพักก็เดินขึ้นห้องที่เเม่บ้านสาวเตรียมไว้ให้ในขณะที่ฉันกำลังจะเปิดประตูมือหนาก็มาจับใหล่ของฉันให้ตรงหน้าของเค้าตอนนี้หน้าเราห่างกัยเเค่5ซม.ส่วนเจ้าของมือหนาที่ว่าก็คือ...บารอน

"จะมาหาเรื่องเหรอ"ฉันพูด

"เปล่า..."เขาตอบเเล้วยิ้มเเสยะชวนขนลุก

"เเล้วมาทำอะไร"ฉันก็พยายามเก็บอาการเหมือนเดิมนั่นเเหละ

"ก็เเค่จะดูว่าเธอจะหวั่นไหวหรือเปล่า"เขาพูดเเบบคนมีเลห์เหลี่ยม

"...ฮึ...ใครกันเเน่ที่จะหวั่นไหว...นายคิดว่าฉันจำนายไม่ได้เหรอ.....บารอน"ฉันตอบเเบบผู้ชนะ

"..."เขาดูสะดุ้งนิดหน่อยกับคำตอบของฉัน...หรือว่าฉันพูดตรงเกินไป!

"ว่าไงบารอนเด็กชายในตอนนั้นอายุ14ปีที่เดินตามฉันต้อยต้อยเเล้วตอนนี้ละหวั่นไหวบ้างหรือปล่าว..."ฉันรื้อฟื้ความทรงจำให้เขา

"ใช่!ตอนนั้นเธอคือคนที่ฉันชอบคนที่ฉันหลงรักเเต่...ก็เธออีกนั่นเเหล่ะคนที่ทำให้ฉันเจ็บมากที่สุด!เธอบอกว่าฉันไม่ใช่คนที่เธอชอบวันนั้นฉันร้ิงไห้เเทบตายเธออรู้บ้างไหมรักเค้าข้างเดียวมันเจ็บเเค่ไหน!เธอรู้บ้างไหม!"เค้าพูดด้วยความเจ็บปวดเเววตาเเดงก่ำ...รู้สึกว่าตอนนี้คนที่หวันไหวจะเป็นฉันเข้าไปทุกที....

สวัสดีงับพ่อเเม่พี่น้องเค้ากลับมาเเล้วอบ่สพึ่ทิ้งกันน้าาขอบอกว่าตอนต่อไปมันมากกกก

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

8.7
โหวต 8.7 /10 คะแนน
จากสมาชิก 1 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

7 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

9 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

10 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...