น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยาย : Pinkfinite ร้ายนักรักซะเลย

อ่าน 477
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 31 มี.ค. 2558 21:35 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง Minrim
ขีดเขียนหน้าใหม่ (41)
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (2)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. Pinkfinite ร้ายนักรักซะเลย

เขียนเมื่อ วันที่ 1 เม.ย. 2558 11:28 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 1 เม.ย. 2558 11:42 น. โดย เจ้าของบทความ )


02:50
เปี้ยงๆ!เสียงฟ้าร้องดังสนั่นลั้นหมู่บ้าน
"โอ้ย...เงียบๆหน่อยเด้ไอ้ฟ้าบ้าเอ้ย"
ฉันตะโกนแข่งกับเสียงฟ้า เธอกำลังทำรายงานส่งครู
"ห้าว....โอ้ยง่วงๆๆๆๆเมื่อไรจะเสร็จเนี่ย =0="
เรื่องราวมันเริ่มเมื่อตอนที่พบเครื่องมือเอเลี่ยนประหลาด
มันเกาะมือเขาด้วยแรงลึกลับกลับส่งพลังอย่างมากมายเบน เทน~ เสียงโทรสัพดังขึ้ง
"ป่านนี้ใครโทรมาอีกเนี่ย"
ฉันจึงหยิบโทรสัพขึ้นมา
"เบอร์ใครว่ะเนี่ยบังอาจโทรมายามค่ำคืน"
ติ้ด ฉันกดรับสายแล้วยกขึ้นมาฟัง
"สวัสดีค่ะ...คุณคือผู้โชคดี...คุณจะได้พบ...~"
เปี้ยง!! แกร็ก ฉันตกใจจนทำโทรสัพหล่นมือ
"เฮ้ย!!ตกใจหมด ใครพูดวะเนี่ยขนลุก ยิ่งอยู่คนเดียวซะด้วย"
ฉันมองไปรอบๆห้องแล้วหันกับมาที่สมุด
"กูเกลียดมัน กูเกลียดมัน~"
ฉันได้ยินเสียงเหมือนผู้หญิงเสียงเล็กๆหวานๆแต่ปนไปด้วยความโกรธแค้นพยาบาทที่หน้ากลัว
ฉันตกใจมากจนไม่สนใจรายงานเลย
"ไม่เอาแล้วไม่ไหวแล้วไม่ทำแล้วไปนอนเเล้วหน้ากลัวว่ะ"
วันต่อมา
10:20
กริ้งๆๆๆๆๆ
"ทุกคนทำความเคารพ"เสียงหัวหน้าห้องพูดขึ้น
"ขอบคุณค่ะ/ครับ"
"นิยัยเปียฉันมีอะไรที่สยองขวัญมาเล่าให้ฟัง"
ฉันเรียกเปียเพื่อจะมาเล่าเรื่องเมื่อคืน
"อะไรหรออย่าบอกนะว่าเธอเจอ....."
เสียงเปียดูเหมือนจะเชื่อฉัน
"เจออะไรนะหรอ เฮอะเจอหน้าของยัยอตอมต่อมต้อมนะสิ"
อีตาบ้าซัลเฟอร์พูดขัดจังหวะฉัน
"นินายมีอะไรมั้ยที่ฉันพูดอะไรแล้วนายไม่ขัดเนี่ยอยากตายรึไง"
อีตานั้นทำหน้ายั้วยวนกวนบาทาใส่ฉันไอ้บ้าเอ้ย
"ก็มันจริงนิก็หน้าเธอหน้ากลัวกว่าเจอผีอีก"
"นินาย..."
"หรือไม่จริง"
"ไอ้... ฉันไม่พูดกับนายละเล่าต่อดีกว่า"
พอฉันหันไป อ้าวเปียหาย
"อ้าวเปียหายไปไหน นายๆเห็นเปียป่ะ"
ซัลเฟอร์หันมาบอกว่า
"ไม่เห็น!!!"
อีต้านั้นมันตะคอกใส่หน้าฉันอย่างแรง
"ไม่เห็นเฉยๆก็ได้ไม่จำเป็นต้องตะคอกด้วยตัวฉันยิ่งบอกบางอยู่ด้วยตกใจง่าย"
"งั้นเดี๋ยวฉันไปตามเองเห็นอ่านไลน์แล้วทำหน้าเบื่อโลกเดินออกไป"
เสียงซีวอนพูดขึ้น
"อะๆๆ เป็นห่วงกันด้วย ฟินนะเนี่ย....>///<"
เสียงวินพูดขึ้น แต่ซีวอนไม่สนใจเดินออกไปหน้าตาเฉย แต่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นฉันจึงแอบตามไปแต่ฉันไม่ได้ไปคนเดียวนะแต่มีนายซัลเฟอร์กับวินไปด้วย
"เปีย"
เปียหันมาน้ำตาซึ่มๆ
"มีอะไรหรอซีวอน"
"เปียร้องไห้ ใครทำอะไรเปียบอกผมมาสิ"
ซีวอนดูเป็นห่วงเป็นใยเปียมาก
"ซีวอน..."
เปียเข้าไปกอดซีวอนแล้วร้องไห้ออกมาดูเหมือนเสียใจมากจริงๆ
"ไอ้เนียร์ใช่มั้ย"
"ใช่...จูเนี่ยร์มีคนใหม่แล้ว ซีวอนฉันจะทำไงดี"
ซีวอนดูเหมือนจะโกรธแทนเปียมาก ยังนี้แหละน้่าาาคนมันแอบชอบ
"ผมจะจัดการมันเอง"
"อย่านะซีวอน นายอย่าทำเป็นตัวเป็นนักเลงเลยมันไม่เข้ากับนายหรอกแต่ขอบคุณนะนายเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดขอบคุณจริงๆ"
"แค่เพื่อนเองหรอ"
"นายพูดว่าอะไรนะ"
"โฮ้ฟินเฟร้อ แต่สงสารเปียมันว่ะโดนไอ้เนียร์ทิ้งนายว่ามั้ย"
ฉันพูด 
"นายได้ยินฉันเรียกป่ะ"
ฉันหันไปหาซัลเฟอร์ฉันกับซัลเฟอร์สบตากันแต่ริมฝีปากเริ่มเข้าใกล้ ซัลเฟอร์มองฉันแววตาขอเค้าชั้ง.....ตี๋แต่ตอนนั้นหัวใจฉันเริ่มเต้นแรงทุกทีเรื่อยๆๆๆ
"ทำไรกันนะ ซัลเฟอร์ อตอม"
ไอ้วินตะคอก
"เปล่านิ"
ฉันพูดไปเพราะกลัวมันล้อ
"เปล่าหรอกเราสองแค่......"
อีตานั้นมันมองหน้าฉันแล้วเลี่อนสายตาไปที่ริมฝีปากหน้าตาดูเจ้าเล่ห์ คิดว่าตัวเองหล่อตายแหละ
"ไอ้บ้าหยุดคิดเรื่องบ้าๆได้แล้ว"
"ก็แค่...."
อีตานั้นมันยังไม่เลิก
"ไอ้โลคจิต"
ฉันเดินออกมาจากอิตาบ้านั้น

 

 

 

 

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...