น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยาย : อุ่นไอหมอกโอบรัก

อ่าน 499
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 16 ก.ย. 2557 11:52 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง WhitRose
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. ตอนที่1

เขียนเมื่อ วันที่ 16 ก.ย. 2557 11:57 น.

ในรีสอร์ทที่ถูกตกแต่งออกแบบไว้อย่างสวยงามดูกลมกลืนกับธรรมชาติที่เป็นหุบเขาสีเขียวขจี ภายในตัวรีสอร์ทยังมีสวนดอกไม้ที่มีดอกไม้หลากหลายสายพันธุ์สวยงามละลานตาไปหมด ลานว่างที่ปูพื้นด้วยไม้ถูกจัดให้เป็นงานปาร์ตี้ขนาดไม่ใหญ่มากนัก มีเวทีขนาดกลางที่เอาไว้ใช้สำหรับเปิดงานปาร์ตี้ที่จัดขึ้นสำหรับขอบคุณแขกที่เข้ามาพักในธารธารา

รีสอร์ท   รีสอร์ทระดับห้าดาวของจังหวัดที่ถูกคัดเลือกให้ชิงรางวัล สุดยอด   รีสอร์ท จาก ท.ท.ท.ในปีนี้ ซึ่งมีรีสอร์ทอีกมากมายจากทั่วประเทศที่ได้รับการพิจารณาเช่นเดี๋ยวกัน  วายุภัคเดินเข้ามาในงานโดยมีน้ำทิพย์เดินควงแขนกันเข้ามาในงาน อย่างสง่าผ่าเผย วายุภัคเดินขึ้นมาบนเวทีเพื่อกล่าวเปิดงานขอบคุณแขกทุกท่านที่มั่นใจในบริการของทางรีสอร์ทและมีส่วนที่ทำให้ธารธารารีสอร์ทได้ถูกคัดเลือกเป็นหนึ่งในสุดยอดรีสอร์ท โดยที่มีน้ำทิพย์ผู้เป็นภรรยาคอยยืนยิ้มให้กำลังใจอยู่ด้านล่าง เมื่อกล่าวเปิดงานเสร็จ วายุภัคก็รีบปรี่เดินลงมาพร้อมกับกวาดสายตามองหาอะไรบ้างอย่าง พอมาถึงตรงที่ภรรยายืนให้กำลังใจอยู่ก็ถามภรรยาขึ้นด้วยความแปลกใจ

“คุณ นี่ลูกเรายังไม่ลงมาอีกเหรอ”

“คุณค่ะ ใจเย็นๆก่อนสิค่ะลูกคงยังแต่งตัวไม่เสร็จน่ะค่ะ” น้ำทิพย์พูดแบบยิ้มๆและรู้สึกขำๆอยู่ในใจที่วายุภัคเป็นห่วงลูกมากจนเกินไป พูดยังไม่ทันขาดคำร่างบางที่สง่างามดั้งหงส์ในชุดราตรีกระโปรงสั้นสายเดี่ยวสีชมพูบางบางก็ปรากฏขึ้นและเดินเข้ามาในงานอย่างที่เรียกได้ว่าสะกดทุกสายตาให้มาหยุดอยู่ที่เธอเพียงคนเดียว ผู้คนที่ได้เห็นต่างก็คาดเดาไปต่างๆนาๆเกี่ยวกับหญิงสาวปริศนาที่เข้ามาในงานเพราะเธอช่างสวยช่างงดงามประเภทที่ว่านางสาวไทยหรือดาราระดับซุปตายังอาย หญิงสาวนิรนามได้เดินมาหยุดอยู่ที่โต๊ะของวายุภัคและน้ำทิพย์ทั้งสองคนยิ้มอย่างภาคภูมิใจให้แก่หญิงสาว

“เป็นไงค่ะ ธารสวยพอรึยังค่ะคุณพ่อ คุณแม่”ธารธารายิ้มหวานอย่างสดใส ทำให้คนที่เป็นพ่อเป็นแม่อดภูมิไม่ได้ที่มีลูกสาวที่ทั้งเก่งทั้งสวยแล้วก็น่ารักแบบนี้

“สวยจ๊ะ ลูกสาวแม่สวยที่สุดเลย ดูโน่นสิมีแต่คนเขามองลูกกันใหญ่เลย”น้ำทิพย์ยิ้มพร้อมกับเอามือลูบหัวของบุตรสาวอย่างแสนรัก “แล้วองครักษ์สามทหารเสือของเรายังไม่มาอีกเหรอลูก” น้ำทิพย์พูดเย้าลูกชายฝาแฝดของตนที่มีนิสัยหวงน้องสาวสุดๆตั้งแต่เด็กจนโตไม่เคยมีใครกล้าที่จะมาจีบธารธาราถ้ามีก็โดนพวกสามแฝดเล่นงานเตลิดเปิดเปิงกันไปหมด

“นั่นไงล่ะค่ะสามทหารเสือสุดหล่อของเรา”ธารธาราเพยิบเพยินหน้าไปทางสามหนุ่มหล่อ ที่ดีกรีความหล่อของแต่ละคนเรียกว่าเข้าขั้นซุปตาไม่แพ้กับน้องสาวของตนเองเลย สาวๆในงานหันมาสนใจและยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ใส่สามหนุ่มหล่อกันทั้งงาน สามหนุ่มเดินมาหาธารธาราจากทางด้านหลังและเอามือมาเกาะเก้าอี้ของพ่อแม่ และธารธาราผู้ซึ่งเป็นน้องสาว เป็นหนึ่งในสี่แฝดแห่งอาณาจักรอติศวรรธภายใต้การโอบล้อมแห่งขุนเขาอันอบอุ่นและครอบครัวใหญ่อันแสนสุขสันต์ ครอบครัวอติศวรรธไม่ได้มีเพียงแต่รีสอร์ทธารธาราเพียงเท่านั้นแต่ยังมีทั้งฟาร์มโคนมอติศวรรธ ไร่องุ่นวายุภัค

“ว่าไงหะ น้องสาวสุดที่รักกลับมาตั้งแต่เมื่อไร ไม่เห็นบอกพวกพี่บ้างเลยนะ” ศิลาที่เป็นพี่คนโตหนึ่งในสี่แฝดพูดกับน้องสาวอย่างเอ็นดู

“นั้นซิ ทำไมมาแล้วไม่บอกพวกพี่ นี่! อย่าบอกนะว่าธารพาผู้ชายกลับมากับธารด้วยน่ะ” เพลิงว่าแล้วพาลโกรธ “มันเป็นใครห่ะธารบอกพวกพี่มาเดี๋ยวนี้”

“ใช่!!มันเป็นใคร”เสียงของทั้งศิลาและสายลมขานรับอย่างหนักแน่น

“โอ๊ย...ไปกันใหญ่แล้วทั้งสามคน ไม่มีใครมากับธารทั้งนั้นแหละ”

“แล้วที่ธารมาพ่อกับแม่ก็รู้มีแต่พี่สามคนเท่านั้นแหละที่ไม่รู้” ธารธาราเริ่มฉุนในความที่หวงน้องมากจนเกินไปของทั้งสามคน

“โอเคๆเอาเป็นว่า...พวกพี่ขอโทษก็แล้วกันที่ไม่ไว้ใจธาร”ศิลาพูดแบบสำนึกผิดและยกมือขึ้นแบบยอมแพ้

“พี่ว่าธารคงหิวแล้วใช่ไหม... งั้นเราไปหาอะไรกินกันดีกว่านะ พ่อกับแม่จะทานอะไรหรือเปล่าครับเดี๋ยวผมไปเอามาให้”สายลมซึ่งเป็นพี่ชายฝาแฝดคนที่สองของธารธาราพูดขึ้นแบบตัดปัญหา

“ตามสบายเถอะลูก เดี๋ยวถ้าพ่อกับแม่หิว พ่อกับแม่ก็ไปกินเองแหละจ๊ะ”น้ำทิพย์ยิ้มให้กับลูกชาย

“ไป! เราไปหาอะไรกินกันดีกว่า พี่ว่านะธารไปอยู่เมืองนอกมาตั้งนานคงจะคิดถึงอาหารที่บ้านมากเลยนะซิ”เพลิงพูดพลางเอามือไปโอบไหล่ของน้องสาวที่ทำหน้างอนๆอยู่ ทั้งสี่คนเดินไปคุยไปตามประสาพี่น้องที่ไม่ได้เจอกันนาน จนไม่ได้ดูทางทำให้ธารธาราเดินไปชนเข้ากับภูผานักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่สื่อต่างจับตาให้ความสนใจอยู่ในขณะนี้

“อุ๊ย! ขอโทษค่ะ คุณเป็นอะไรรึเปล่าค่ะ” หญิงสาวเงยหน้ามองชายหนุ่ม เพียงแค่สบตาครั้งแรกภูผาก็ถึงกับรู้สึกใจเต้นรัวจนต้องถามกับตัวเองว่าเป็นอะไร เพลิงที่ไม่ค่อยชอบใจนักที่ภูผามองหน้าของธารธาราแบบตาไม่กระพริบทำให้เขามีสัญชาตญาณแม่งๆเหมือนเป็นอคติกับภูผาตั้งแต่แรกเจอ เพลิงเกือบจะหาเรื่องภูผาอยู่แล้วถ้าหากภูผายังมองหน้าของธารธาราแบบตาไม่กระพริบอยู่แบบนี้ดีที่วิรัชเพื่อนของภูผาเดินเข้ามาเรียกภูผาให้กลับไปที่ห้องจึงทำให้ชายหนุ่มที่เหมือนโดนมนต์สะกดกลับมามีสติอีกครั้งธารธารายิ้มให้ภูผาและภูผาก็ยิ้มให้ธารธาราเช่นกัน พอภูผาเดินหันหลังไปได้พ้นสายตาแล้วเพลิงก็พูดโพลงผางออกมา

“พี่รู้สึกไม่ถูกชะตากับมันเลย”

“เฮ้ย ใครว่ะไอ้เพลิง”ศิลาเลิกคิ้วพูดขึ้นอย่างแปลกใจ พร้อมทั้งยกไวท์ดื่มอย่างอารมณ์ดี ชายหนุ่มไม่ตอบกลับมองไปยังทางที่ภูผาเดินหันหลังให้ สายลมมองหน้าของน้องชายแล้วก็รู้ทันที

“อ้อ...นี่แกคงหมายถึงไอ้หนุ่มหล่อคนเมื่อกี้ใช่ไหม”สายลมไม่ว่าเปล่าพลางเอามือไปกอดคอของเพลิงไว้

“คิดมากไปหรือเปล่าเพลิงเขาก็เป็นแค่แขก”

“แขกนั้นแหละตัวดีเลยธาร ธารน่ะยังไม่รู้อะไร ไม่เชื่อธารลองถามไอ้ลมดูซิ”เพลิงพูดพร้อมทั้งหันหน้าไปทางสายลม ที่ทำหน้าแบบไม่รู้ไม่ชี้ทำเป็นยืนคุยโทรศัพท์อยู่ พอจะหันไปทางศิลาเจ้าตัวก็ทำเป็นเดินเลี่ยงไปบอกว่าปวดท้องอยากเข้าห้องน้ำปล่อยให้เพลิงมองตามทั้งสองอย่างเก้อๆ แต่พอหันมาทางธารธารา ก็พบว่าหญิงสาวกอดอกมองหน้าของพี่ชายอย่างผิดหวังที่กังวลห่วงเธอมากจนเกินไป หญิงสาวเดินกลับไปที่โต๊ะที่ที่พ่อและแม่นั่งคุยกันอยู่ เมื่อผู้เป็นพ่อและแม่เห็นลูกสาวมานั่งทำหน้าหงิกหน้างออยู่ก็รู้ว่าต้องทะเลาะกับบรรดาพี่ๆอย่างแน่นอนแล้วก็เป็นอย่างที่คาดไว้เมื่อ เพลิงรีบเดินตามหลังมา

“ธารฟังพี่ก่อนสิ”ธารธารามองหน้าของพี่ชายเหมือนมีอะไรบ้างอย่างที่มันเก็บกดอยู่ในส่วนลึกๆที่อยากจะระบาย สองหนุ่มศิลากับสายลมเดินเข้ามาพอดีเห็นสีหน้าของธารธาราบอกบุญไม่รับสักเท่าไรก็นึกสงสัยขึ้นมาว่ามีเรื่องอะไรกันจึงเร่งฝีเท้าเพื่อเดินไปที่โต๊ะ

“เพลิงรู้ไหมว่าธารผิดหวังมากๆ กับการที่พวกพี่ชายของธารคิดว่าธารยังเป็นเด็กๆอยู่ ที่ต้องคอยมีพี่ชายมาตามดูแล นี่ถ้าเพลิงมีครอบครัวแล้วเพลิงยังต้องมาคอยห่วงคอยตามดูแลธารอยู่แบบนี้คนอื่นเขาจะคิดยังไงเพลิง!”สีหน้าของเพลิงจ๋อยไปเหมือนคุ้นคิดและรู้สึกสำนึกผิด

“เพลิงรู้ไหมว่าทำไมธารถึงขอพ่อกับแม่ไปเรียนที่อิตาลี ก็เพราะพวกพี่ของธารเป็นแบบนี้ไง! นี่ธารไปอยู่ที่โน่นตั้งสามปี แล้วเรียนจบกลับมามันยังไม่ได้พิสูจน์ให้เพลิงเห็นเลยใช่ไหม! ว่าธารโตแล้ว ธารดูแลตัวเองได้แล้วโดยที่ไม่ต้องมีพวกพี่มาคอยรับส่งคอยกันท่า! เพลิงคอยดูนะถ้าพวกเพลิงยังเป็นกันอยู่แบบนี้ธารจะหนีตามผู้ชายให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย” พอพูดเสร็จธารธาราก็ลุกเดินออกไปจากโต๊ะทันที โดยที่มีทั้งสามหนุ่มตะโกนตามหลังแต่หญิงสาวกับไม่สนใจ ทั้งสามคนได้แต่นั่งทำหน้าจ๋อย ไปตามๆกัน

“เป็นไงล่ะไอ้เสือ โดนน้องสาวตัวเองประกาศลั่นซะขนาดนั้นถึงกับจ๋อยเลยละซิ”วายุภัคพูดขึ้นเหมือนอยากจะสมน้ำหน้าลูกชายตัวเองที่หวงน้องสาวมากเกินไป

“โธ่ พ่อครับก็พวกผมมีน้องสาวคนเดียวนี่ครับพวกผมก็ต้องหวงต้องห่วงเป็นธรรมดา”

“ใช่!!”ศิลาเป็นคนเริ่มพูดแล้วก็มีเสียงของทั้งสายลมและเสียงของเพลิงขานรับกันอย่างหนักแน่น

“แม่ก็เข้าใจจ๊ะว่าพวกเราน่ะห่วงแล้วก็หวงน้องแต่พวกลูกๆก็ต้องคิดถึงบ้างว่าน้องน่ะโตแล้วเรียนจบแล้ว เขาควรที่จะมีชีวิตเป็นของตัวเอง”น้ำทิพย์พูดขึ้นอย่างอ่อนโยน ทั้งสามนั่งคิดกันอย่างจริงจังถึงคำพูดของน้องสาวและมารดา

 

วิรัชและภูผาเดินกลับมาที่ห้องพักแต่วิรัชมีความรู้สึกว่าเพื่อนไม่ค่อยเหมือนเดิม

“เฮ้ย ผาแกเป็นอะไรรึเปล่าว่ะ”วิรัชถามเพื่อนด้วยความเป็นห่วง

“ก็เปล่าเป็นอะไรนี่ว่ะ”ภูผารู้สึกว่าตัวเองจะไม่ค่อยกับล่องกับลอยแต่พยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุดและดึงสติเฮือกสุดท้ายกลับมา

“แกว่าผู้หญิงที่เดินเข้ามาไหนงานวันนี้สวยเปล่า” วิรัชว่า

“ใครว่ะ ฉันเห็นมีตั้งหลายคน”ภูผาแกล้งทำเป็นไม่รู้

“ก็คนที่ดูสูงๆ สวยๆดูสง่าเหมือนกับหงส์คนนั้นไง ที่ใส่ชุดสีชมพูอ่อน หมัดผมที่เป็นลอนสีน้ำตาลเข้มไขว้มาข้างซ้ายน่ะ”วิรัชพูดแบบชื่นชมออกหน้าออกตา แต่จริงๆแล้วไม่ได้คิดอะไรเพราะรู้อยู่ว่าเพื่อนที่สนิทของเขาอย่างภูผาแอบมีใจให้ตั้งแต่แรกเห็น

“เฮ้ย จำแม่นขนาดนี้เว่อไปเปล่า”ชายหนุ่มทำท่ายิ้มเยาะเพราะไม่นึกว่าเพื่อนที่สนิทที่สุดตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมต้นอย่างวิรัชจะจำแม่นขนาดนี้

“แล้วแกล่ะ ได้มองหน้าเขาแกคิดว่าเขาเป็นไงบ้าง”

“ก็...ตาโต ผมยาว จมูกโด่งเป็นสัน ปากเรียวไม่มากจนเกินไป รวมๆแล้วก็สวยดี”ตอนแรกๆพูดเหมือนเพ้อๆแต่พอได้สติก็พูดเหมือนไม่ได้ใส่ใจอะไร

“ว่าแต่ฉัน แกนี่อาการหนักกว่าฉันอีก”คุยกันจนเพลินจนทั้งสองหนุ่มเดินมาถึงหน้าห้องพอดี

“ฉันว่าเลิกคิดเถอะน่าดูๆเหมือนเขาจะมีแฟนแล้วนะ เห็นผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆเขามองหน้าแบบไม่พอใจฉันยังไงก็ไม่รู้”ภูผานึกไปถึงเพลิงที่จริงๆแล้วภูผาไม่รู้เลยว่าคือพี่ชายฝาแฝดของธารธารา

“แกมองโลกในแง่ร้ายไปเปล่าบางทีเขาอาจจะเป็นแค่เพื่อนกันก็ได้”

“พอๆพรุ่งนี้เราก็กลับกรุงเทพกันแล้วจะมั่วมาคิดมากทำไมว่ะ ไป! ไปนอนดีกว่าพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า”ภูผามองหน้าวิรัชแล้วบอกให้เพื่อนเลิกคิดเรื่องนี้แต่กลับเป็นตัวภูผาเองที่เก็บไปนอนคิดถึง ฝันถึงหญิงสาวที่เขาเดินชนในวันนี้ทั้งคืน

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...