นิยาย : ฉันไม่ใช่ทอมนะเว้ย

อ่าน 873
วิจารณ์ 1
แนว:
จำนวน:
1 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 26 ก.ค. 2557 22:29 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (0)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. เรื่องฉันไม่ใช่ทอมนะเว้ย1

เขียนเมื่อ วันที่ 27 ก.ค. 2557 00:32 น.

16 พ.ค 57

วันเปิดเทอมช่วงชั้นมัธยมปลาย 

วันเริ่มแรกแห่งการเปิดภาคเรียนที่1 ฉันเริ่มรู้สึกดีขึ้นเป็นร้อยเท่าเมื่อรับรู้ว่ากำลังจะได้เจอหน้าเพื่อนรักของตัวเองอีกครั้ง 

"เอ่อ ธิวา" ฉันหันไปตามเสียงเรียกที่แสนจะคุ้นเคยก่อนจะยิ้มอย่างดีใจที่ได้เจอ ณิชา เพื่อนรักแสนเก่าแก่คนหนึ่งของฉันเอง

"ณิชา! ได้เจอกันสักทีคิดถึงวะแก" ฉันพูดอย่างร่าเริงก่อนจะเดินไปกอดณิชาให้หายคิดถึงทีหนึ่ง

"เดี๋ยวๆ แกตอบฉันมาก่อนได้ปะว่าไปทำอะไรกับผมมา" ณิชาพูดก่อนจะจับผมฉันดึงไปมา

"โอ๊ย! ณิชาแกดึงผมฉันทำไมเนี้ย" ฉันพูดก่อนจะปัดมือณิชาออกจากหัวตัวเอง

"ฉันก็นึกว่าแกอยากเท่ห์เอาวิกผมมาใส่น่ะสิ" 

"แกจะบ้าอ่อ คิดอะไรตื้นๆ"  

"แล้วจะบอกได้ยังว่าไปทำอะไรกับผมมา"  

"เดี๋ยวเล่าให้ฟังทีเดียวเลยแล้วกัน รอไอคุณแพทตี้มันเสด็จมาก่อน" ฉันตอบกลับอย่างขำขัน แต่คนตรงหน้าฉันกลับไม่ทีท่าตลกด้วยฉันเลยได้แต่ส่งยิ้มอย่างทเล้นไปให้

++++++++++++++++++++++++++++

"ไอวา ไปทำอะไรกับผมมาเนี้ย!" 

"ไปตัดมาน่ะสิถามได้"  ฉันตอบด้วยท่าทีกวนๆ อย่างเช่นเคยกับแพทตี้ที่พึ่งเดินเข้ามาในห้อง

"เดี๋ยวก็ตบคว่ำตอบมาดีๆดิ๊"  

"เออ นี้ไงมาครบแล้งบอกมาเลยอยู่ๆแกตัดผมทำไม" ณิชาพูดเสียงเข้มดูน่ากลัว 

"บอกว่ายัยธิวา"  ตอนนี้ฉันเหมือนปลาในตลาดที่รอเวลาแม่ค้าทุบหัวให้เละและชำแหละขาย ความรู้สึกมันใช่เลย -*-

"เออ เล่าก็ได้วะ" ฉันพูดก่อนจะเริ่มเท้าความเรื่องให้เพื่อนรักทั้งสองฟัง

 

1 พ.ค 57

ณ ร้านคาเตอร์คาเฟ่

วันนี้เป็นวันที่แฟนฉันเรียกฉันออกมาพบ ไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรแต่ฉันก็แต่งตัวให้สวยที่สุดออกไปรอเขาที่ร้านประจำของเรา

"นายเรียกฉันมามีอะไรเหรอ"   เมื่อเขามาถึงฉันก็ถามด้วยท่าทีน่ารักสดใสเหมือนเคย 

"ธิวา เธอรู้สึกไหมว่าช่วงนี้เราดูจะห่างๆกัน"  ฉันชะงักทันทีเมื่อเขาเริ่มพูดเรื่องที่เป็นจุดบอดของเราขึ้นมา

"เอิ่ม ก็ไม่นิเราสองคนออกไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยจะตาย"  

"มันไม่ใช่อย่างงั้นธิวา ฉันแค่"

"แค่ อะไร"  ฉันมองผู้ชายตรงหน้าที่นั่งหน้าเครียดเหมือนกำลังอึดอัด และมีฉันเป็นตัวต้นเหตุ

"ฉันแค่คิดว่าเราสองคนดูไม่เหมาะจะเป็นคู่รักกันเลย"  ฉันนิ่งอึ้งกับสิ่งที่เขาพูดออก ตอนนี้ฉันเริ่มเข้าใจแล้วว่าเขากำลังจะสื่อถึงอะไร

"จะให้เป็นแบบนั้นจริงๆใช่ไหม"  ฉันถามขึ้นอย่างไม่ให้เสียเวลาเขา เพราะดูเหมือนเขาจะมีคนมารออยู่ข้างนอกนานแล้ว

"เธอคงไม่ว่าใช่ไหม" 

"ไปเถอะ ฉันเองก็คิดอยู่เหมือนกันว่าเราไม่เหมาะกันเลยสักนิด"  ฉันก้มหน้ามองมือตัวเองที่กำลังสั่นอย่างคลั่งๆ

"อื้ม ลาก่อนธิวา"  เมื่อชายตรงหน้าทำท่าทีจะลุกออกไปแล้วฉันก็ฉุดคิดอะไรขึ้นมาได้ก่อนจะรั้งแขนเขาไว้ก่อน

"มีอะไรเหรอธิวา" 

ผัวะ ตุบ!!!

"เฮ้ย ธิวา"  

"อย่าได้คิดเล่นๆกับผู้หญิงนะเว้ย จะบอกให้ว่าฉันไม่ใช่ของเล่นของแกที่ พอแกเบื่อก็ทิ้งฉันน่ะรู้มาตั้งนานแล้วว่าแกมันเลวแค่ไหน ระหว่างที่ฉันไม่อยู่แกมีผู้หญิงไปแล้วกี่คน!!!"

ฉันพูดพร้อมกับกระทืบซ้ำเข้าไปที่ท้องของไอผู้ชายสารเลวที่นอนกองอยู่ที่พื้นอีกครั้งอย่างเต็มแรงก่อนจะสะพายกระเป๋าเดินออกนอกร้านมาทันที ตอนนั้นเองฉันก็หันไปเห็นผู้หญิงที่มากับหมอนั้นพอดีเลยรีบเดินเข้าไปใกล้ๆ ผู้หญิงคนนั้นดูกลัวมากเพราะตัวสั่นเหมือนลูกนกตกน้ำเลยทีเดียว

"ระวังตัวไว้เหอะ เธอน่ะดูท่าทีโง่ๆเดี๋ยวจะโดนฟัดแล้วทิ้งแบบไม่รู้ตัว ถือว่าเป็นแค่คำเตือนก็แล้วกัน"  ฉันพูดด้วยท่าทีหงุดหงิดก่อนจะเดินทางกลับบ้าน ระหว่างทางฉันก็เจอร้านตัดผมพอดี ก่อนจะยกยิ้มมุมปากเมื่อคิดอะไรดีๆได้

"ยินดีต้อนรับค่ะ ต้องการทำอะไรค่ะคุณน้อง"  เมื่อฉันเดินเข้ามาในร้านเจ๊กระเทยเจ้าของร้านก็รีบวิ่งเข้ามาต้อนรับทันที

"ตัดผมค่ะ"

"เอ่อ แค่เล็มๆใช่ไหมค่ะ"  

"ตัดให้สั้นเลยค่ะเจ๊"  ฉันพูดอย่างชัดเจนและเสียงดังพอให้เจ๊แกได้ยิง แต่ก็เหมือนพูดให้คนอื่นได้ยินด้วยเพราะทุกคนในร้านต่างมองมาที่ฉันเป็นตาเดียว

"ไม่เสียดายเหรอจ้ะ ผมคุณน้องยาวมากเลยนะเป็นเจ๊เสียดายตายเลย"   

"งั้นเจ๊ก็ตัดผมหนูไปต่อผมเจ๊เลยก็ได้นะค่ะหนูให้ฟรีๆเลย"   พอฉันพูดจบเจ๊แกก็ทำตาเป็นประกายดูดีใจมากที่จะได้ผมของฉัน

"ได้จ้ะๆ เดี๋ยวเจ๊จะตัดให้สุดฝีมือเลย"  พอเจ๊แกพูดจบก็เริ่มเอากรรไกร ใบมีดมาตัดผมของฉันออกไปทีและนิดทีละน้อยจนกระทั่งเสร็จ

"เป็นไงจ้ะสวยไหม อุ๊ยตาย!"  ฉันลืมตาก่อนจะตกใจกับหน้าตัวเอง(และเสียงเจ๊)

"เอิ่ม เจ๊หนูเหมือนทอมเลยอ่ะ"  

"เทห์ด้วยนะคุณน้อง"  

"เจ๊ๆน้ำลายไหลแล้ว-*-"   

"โทษจ้ะ เจ๊แพ้ผู้ชายขาว"  ฉันมองหน้าเจ๊อย่างหวาดๆเพราะหน้าแกตอนนี้ดูหื่นแบบสุดๆ- -*

หลังจากเช็คความเรียบร้อยของผมเสร็จแล้วฉันก็จ่ายเงินและออกมาเช็คเรทติ้งข้างนอกดู

(แกๆดูนั้นดิ ผู้หญิงหรือผู้ชายอ่า)

(นั้นดิแก)

เพราะเสียงรอบข้างทำให้ฉันชะงักไปนิคก่อนจะหันไปมองกระจกหน้าร้านขายเสื้อผ้า

'ซวยละ ทรงผมโครตเท่ห์แต่ดันใส่เสื้อได้แวว มาก'  

ระหว่างที่กำลังวิตกอยู่สายตาก็เหลือบไปเห็นเสื้อข้างในพอดี ดูแล้วเท่ห์น่าใส่ชะมัด

'ไหนๆก็ไหนๆแล้วเปลี่ยนให้หมดเลยแล้วกัน'

+++++++++++++++++++++++++++++++

"เล่าซะยาวเลยเอาแค่สรุปประเด็นก็พอแล้ว"  

"แหะๆ ฉันกลัวพวกแกไม่เห็นภาพเลย เล่าให้ละเอีดยเลยไง"  ทั้ง แพทและณิชามองหน้ากันอย่างเหนื่อยๆ

"ฉันบอกแล้วว่า หมอนั้นมันเลวแกก็ยังจะคบกับมัน"  ณิชาพูดด้วยความโกรธแทนฉัน

"ใจเย็นน๊าณิชา เรื่องก็จบไปแล้วก็ให้มันจบๆไปเถอะนะ"  

"แกรู้แล้วทำไมไม่บอกเลิกมันไปก่อนวะ ให้มันหลอกทำไมอยู่ได้"  แพทพูดอย่างโกรธๆ

"เพราะฉันอย่างรู้นิสัยและสันดานผู้ชายนะสิว่าจะเป็นยังไง และตอนนี้ก็รู้แล้วว่าพวกนี้มันเลวแค่ไหน"  

"เจ็บไหมละ"  ณิชาถามซ้ำเติม

"ไม่อ่ะเพราะฉันก็ไม่ได้ชอบหมอนั้นตั้งแต่แรกแล้ว"   

"แล้วแกจะไปตัดผมทำไมวะ" แพท

"อากาศร้อนไง ฉันขี้เกียจสระด้วย"  

-0-   <------  แพทตี้  ณิชา

"ไอบ้า!!!"  

 

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...