น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยาย : ตามหาหัวใจ กับ ยัยบ้าพลัง

อ่าน 1,290
วิจารณ์ 2
แนว:
จำนวน:
2 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 22 ก.พ. 2557 22:39 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง NatJung
หัดอ่านหัดเขียน (7)
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. เตรียมตัวเปิดเทอมกันดีกว่า

เขียนเมื่อ วันที่ 22 ก.พ. 2557 23:55 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 23 ก.พ. 2557 12:59 น. โดย เจ้าของบทความ )

•»

 "อะไรก้านนนนน พรุ่งนี้เปิดเทอมแล้วหรอ ฉันยังไม่ได้เตรียมตัวเลยนะ ไหงจะทรงผม ไหงจะไขมันที่หน้าท้องฉันอีกนะ ตายแล้วว"

 "แกจะบ่นไรหนักหนายัย พิว ฉันบอกเรื่องนี้ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วแกก็ยังจะกินเล่นเกมบ้าไรของแกอยู่เลยไม่สนใจฉันสักนิด สมน้ำหน้าย้ะ"

 "แกอย่าลืมนะว่าฉันน่ะเรียนสายไหนมา ฉันทำแกคอหลุดได้นะย้ะ นางแกรน มาบ่นฉันน่ะพุงแกก็ย้วยไม่แพ้ฉันหรอกย้ะ"

"น่ากลัวจริงเลยนะ ยัยบรูด็อก เอ๊ยย "

 ฉันละเกียดคำนี้จริงๆ บลูด็อก ที่แปลว่าสายพันธ์หมาสักพันธ์ ฉันว่ามันต้องดูไม่ดีแน่ ฉันละเฟลลจริงๆ

"เอ้อ แกรนเย็นนี้ไปฟิตเนตมั้ย พรุ่งนี้ก็ไปเรียนละ เรี้ยวแรงฉันหายไปไหนหมดนะ เห้อฉันจะเอาแรงที่ไหนไปฟัดกับคนอื่นละ เห้ออ"

"แหม ที่อย่างนี้มาพูดนะ ตลอดเวลาปิดเทอมเดือนกว่า แกเอาแต่กินนอนเล่น วันนึงนะก็กินเหมือนหมูเลย พุงแกมันคงจะหุบให้หลอกนะ"

 "ตกลงแกจะไปไหม -^- "

 "ฉันไปก็ได้ ฉันสงสารพุงแก ฉันไม่อยากมีเพื่อนหนัก 10 ตัน"

 "ยัยแกรน = = ถ้ายังไม่เงียบหัวแกหายแน่"

 ">[]<"

 ณ ฟิตเนสแฟร้งกริ้ง

 "แกฉันอยากไปซุ้มนั้นอะ ผู้ชายแยอะดี เพื่อฉันจะได้มีแฟนสักที "

 "แหมยัยแกรน แกอยากไปก็ไปคนเดียวสิย้ะ ฉันจะไปลู่วิ่งสะหน่อย มาหาฉันละกัน"

 "จ้ะ อย่่าไปมือบอลละ ฉันไม่อยากขายขี้หน้า"

 "ย้ะ ฉันทั้งสวยทั้งฉลาดไม่ต้องห่วง"

 "ขอให้จริงแถอะย้ะ"

  ตึก ตึก ตึก ไม่ต้องเร็วมากละกันเดี๋ยวหน้าฉันแหก แต่เพิ่มอีกนิดก็ดีนะ อันนี้ก็กำลังดี เพิ่มอีกนิดดีกว่าฉันว่ามันช้าไป อันนี้ก็ช้าไป ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ฟืบบบบ  ขาฉัน วิ่งไม่ทัน ปิดตรงไหน ทำยังไง ฉันจะตายไหม มันเร็วเกินป้ายยยยยย ไม่ไหวแล้ววว ตู้มมมมม!!!!!

 โอ้ย ขาฉัน ไอเครื่องบ้านิ ฉันเดินได้เมื่อไหร่แกพังแน่

 "ยัยผู้หญิงแฟอะฟ้ะเอ๊ย มาล้มไรแถวนี้เนี่ย "

 อีตาบ้านี่ใครเนี่ย คนกำลังเจ็บอยู่นะ

 "คุณครับ เห้ คุณ ได้ยินผมไหมนะ หรือหูหนวกกันนะ สวยๆ อย่างนี้หูไม่น่าจะหนวกนี่หน่าา"

 "ปากเสีย ฉันน่ะนะได้ยินนายแต่ฉันกำลังเจ็บอยู่ เห็นมั้ยว่าฉันพึ่งล้มจากไอเครื่องบ้าเนี่ย"

 "ไหน ให้ผมดูหน่อยสิ "

 "อย่ามายุ่งกับฉัน ฉันดูแลขาฉันได้ "

 ฟึบ ฟึบ

 "นี่นาย บังอาจมาอุ้มฉันได้ไงย้ะ ปล่อยฉันนะ ปล่อยย อีตาบ้า "

 "ก็เทอมันดื้อนี่หน่า ขอดูดีๆ ไม่ได้ "

 และแล้ว ฉันก็โดนอีตาบ้านี่อุ้มมาวางที่เก้าอี้ อย่างง่ายดาย เพราะฉันไม่มีแรง ระบมทั้งตัวแล้ว T.T

 "ฉันว่าขาเทอ น่าจะแพลงนะเดะ ฉันนวดให้ฉันเก่งเรื่องนี้น่ะ "

 อีตาบ้านี่อายุก็น่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับฉันนะ ถึงแม้จะคิ้วหนา จมูกนี่เป็นสัน ตาหวานหยดย้อยจนมดจะขึ้น ผมสีดำมืด ผิวก็ขาวอมชมพู ปากก็บางเฉียบ ดูเหมือนจะสวยกว่าฉันอีกนะ หึก ฉันมานั่งวิจารณ์อีตานี่ทำไมเนี่ย ขาฉันละ ขาฉันหายไปไหน  อีตานี่นวดอยู่ห้ะ อีตานี่นวดอยู่ ทำไมฉันไม่รู้สึกเลยละ แต่อีีตานี่มือก็เบาดีนะ จะว่าไปก็นวดขั้นเทพ เป็นหมอนวดหรือเปล่า แต่ดูมีฐานะนะ ฉันว่าไม่น่าจะใช่

 "นาย จะเสร็จหรือยังละ พรุ่งนี้โรงเรียนฉันเปิดนะ ฉันต้องรีบกลับบ้านไปเตรียมตัว "

 "เสร็จละ ฉันชื่อเทรนเดอร์ นะ เธอละ แล้วเธอเรียนไหนนะ"

 "ฉันชื่อว่า พิวพริ๊งน่ะ เรียนที่ฟรินเน่รีย์ สคูล "

 "อ่อ อืม ฉันว่าเธอเดินไม่ไหวหรอกให้ฉันไปส่งดีกว่า "

 "ไม่ต้องหรอก ฉันไปได้หน่า"

 ตึก ตึก โครมมม

 "เก่งจังนะ ยัย บลูด็อก เอ๊ย ฉันไปส่งเอง "

บลูด็อก? บลูด็อกอีกแล้ว อีตานี่เรียกฉันบลูด็อก แล้วอีตาเทรนดิ้งนี่จะมาอุ้มฉันไปส่งที่รถ ยัยแกรนนะยัยแกรนหายไปไหนนะ ท้องหรือยัง เพื่อนเวรเอ๊ยย

 "ว่าแต่ รถของเธออยู่ไหนละ "

 "ข้างหน้านี่แหละ เดินออกไปก็เจอและ"

 "คันนี้หรือเปล่า สีบอลเนี่ย"

 "ใช่ รถฉันเอง "

 ยัยแกรนนิ มานั่งปั่นจิ้มปั้นเจ๋ออะไรแถวนี้ ฉันแทบตายแกหายไปไหนมา เรื่องนี้เดียวรู้เลยจะบอกให้

 "อ้าวยัย พิว แกไปไหนมา ฉันหาแกตั้งนาน แล้วนี่ใครมาส่งเนี่ย แหม้ะ หล่อเชี่ยวชื่อไรอะ แนะนำฉันบ้างเส่ เก็บไว้คนเดียวไง ยัยเพื่อนบ้าเอ้ย"

 "ฉันน่ะล้มไอลู่วิ่งแทบตายแกอะหายไปไหน อีตานี่เลยมาส่งฉัน แกนี่จริงๆเลย"

 "ผมไปละนะ เจอกันครับ ยัยบลูด็อก"

 "อีตาบ้านี่ ไปเลยฉันจะไม่ขอบคุณนาย"

 "ก็เธอหน้าคล้ายบลูด็อกเลยนี่หน่าา ชอบทำหน้าย่นๆ ไม่มีรอยยิ้มสะเลย

 "อีตาบ้า! "

 "ไปละคร้าบบ "

ณ ฟินเนรีย์ สคูล

 "เฮ้อออ ยัยแกรนไม่ยอมมารับฉัน ฉันเลยต้องเดินมา หน้ากระเจิดกระเจิงไปหมดละ อ้างว่าแม่จะไปส่งๆ อย่าให้ฉันเจอแกนะ หึ เมื่อวานก็ยังไม่เคลีย แต่โชคดีที่หอพักฉันอยู่ใกล้โรงเรียน เห้อ แต่ตอนนี้ฉันก็ยังไปไม่ถึงเลย ถึงจะใกล้ก็แหอะ ก็เพราะว่าขาฉันนะสิ มันยังเจ็บแปล๊บๆ อยู่เลย ตึก ตึกตึก เสียงใครวิ่งนะไม่มีมารยาท สงสัยฉันต้องด่าสะหน่อย

 "สวัสดีคร๊าบ คุณบลูด็อก "

 "อีตานี่นิ ปากเสียจริงๆเลย คะ คะ คือ ชุดนักเรียนนายน่ะมันโรงเรียนฉันนะ มาเรียนที่นี่ด้วยหรอ ฉันไม่เคยพบไม่เคยเห็นคนหน้าแปลกแบบนาย

 "แปลกหน้าเว้ย ยัยบลูด็อก คือ ฉันนะพึ่งย้ายมา อยู่กับพี่ชายฉันที่นี่ ฉันน่ะอยู่ที่พักเดียวกะเธอเลยนะ ห้องติดกันด้วย "

 "นายรู้ได้ไง อย่ามาปราสาทสิ ฉันยังไม่เห็นนายเลย แอบสะกดรอยตามฉันหรือไง"

 " เปล่า เมื่อคืนเธอออกมานอกระเบียงฉันเห็นนะ กะจะทักแต่เทอกำลังเดินเข้าห้องพอดี เลยกะจะเซฺอร์ไพร์ "

 "นายอยู่เกรดไรละ"

 "เกรด11 "

O.O ห้องฉัน ให้ตายสิอีตาเทรนดิ้'นี่ ฉันไปทำกรรมกับอีตานี่หรือเปล่านะตามราวีฉันจริงๆ

 

                         **พรุ่งนี้เค้าจะมาแต่งต่อนะ อย่าพึ่งเบื่อละ บายคะฝันดีน้า***

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

10
โหวต 10 /10 คะแนน
จากสมาชิก 1 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

10 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

10 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

10 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...