น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยาย : Net Idol ก็กูดัง!

อ่าน 5,183
วิจารณ์ 2
แนว:
จำนวน:
8 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 2 พ.ย. 2556 18:27 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง AiSaka
เริ่มเข้าขีดเขียน (30)
เด็กใหม่ (5)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. EP.0:อณุญาต

เขียนเมื่อ วันที่ 2 พ.ย. 2556 18:34 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 30 ธ.ค. 2556 22:17 น. โดย เจ้าของบทความ )

•»

 

NET IDOL Ep.0

 

 

“นี่จะเดินตามกันอีกนานป้ะ ?”ร่างโปรงบางเจ้าของนัยต์ตาสีน้ำตาลอ่อนหันมามองร่างสูงกว่าที่เดินตามมาสักพักจนเขารู้สึกรำคาญ

 

"ก็ไม่เห็นมีใครบอกสักคนว่าห้ามเดิมตาม" ร่างสูงกว่าตอบกับหน้าตาย ยิ้มมุมปากเมื่อกวนประสาทร่างเล็กกว่าได้สำเร็จ คนอะไรก็ไม่รู้ยิ่งโกรธยิ่งน่ารัก เพราะงี้ไงเขาถึงต้องการจะแกล้งไปนานๆ

 

“ก็ผมกำลังบอกอยู่นี่ไง”ร่างเล็กตอบกับใบหน้าเริ่มขึ้นสีด้วยความโกรธ

 

“เอ่า ! โรลเป็นคนด้วยหรอ” ยัง ยัง ยังไม่พออีกหรอทั้งๆที่เห็นว่าเค้ากำลังโกรธยังจะมากวนประสาทอีก 

 

“-_-* หมายความว่าไง?”

 

“เปล๊า~ พี่แค่คิดว่าโรลไม่ใช่คน”คนสูงกว่ารากเสียงตอบกับยิ่งเพิ่มอารมณ์ให้กับโรลได้อย่างดี

“ถ้าไม่ใช่คนแล้วเป็นอะไร หรือพี่จะบอกว่าผมเป็น..” 

 

“นางฟ้าไง” พูดไม่ทันจบคำโซลก็พูดแทรกขึ้นมา เล่นทำให้โรลทั้งอายทั้งโกรธก็รู้ว่าตัวเองหน้าหวาน แต่ถึงอย่างนั้นก็เป็นผู้ชายแท้ 100 % พอมีผู้ชายด้วยกันมาจีบก็ทำตัวให้ชินไม่ได้สักที โดยเฉพาะคนที่กำลังตามจีบเขาอยู่ตอนนี้เป็นถึงเน็ตไอดอลทำให้เป็นที่สนใจของคนที่ผ่านไปมา เขาถึงต้องทำตัวออกห่างยิ่งไม่ชอบเป็นเป้าสายตาใครอยู่ 

 

“=[]= นางฟ้าพร่องกูผู้ชายสัส!เลิกตามกูสักที โมโหแล้วนะโว้ย!!!!”ว่าจบก็ชูนิ้วกลางให้ แล้วเดินหนีไป ปล่อยให้คนถูกด่ายืนยิ้ม ไม่ใช่ว่าโรคจิตชอบโดนด่าหรอกนะ แต่เพราะว่ากำลังตั้งคำถามกับตัวเอง ..คนอะไรโกรธได้น่ารักชะมัด..

 

Roll Part 

 

ชิ น่ารำคาญชะมัด เสียอารมณ์หมด วันนั้นไม่น่าไปตามที่ไอ้เชี่ยออมไอ้เชี่ยอาร์มบอกเลยสมกับเป็นฝาแฝดกันจริงๆ ต้มเค้าซะเปลื่อยเลย บอกว่าจะมีโปรเจคให้ทำ มีรุ่นพี่ที่แสนดีมาช่วยเสนอ พอเจอกันจริงเค้าถึงมาลำบากอยู่นี่ไง ทำไมนะเหรอ ก็รุ่นพี่ที่มันพูดก็คือ พี่โซล เดือนวิศวะ/เน็ตไอดอล สุดฮอตที่ตามจีบเค้าตั้งแต่เค้าเข้าปี 1ใหม่ๆ หนีได้ไม่ทันไรก็ดันมาเจอกันอีกเพราะเค้าตกลงทำโปรเจคร่วมกับ ไอ้แฝดนรก2ตัวนั้น อ่อลืมแนะนำตัวไปผมชื่อโรล วรัญยู เทวราช เป็นนักศึกษาปี 1 คณะวิศวกรรมศาสตร์ ว่าที่วิศวกร ในอนาคต และเป็นหนุ่มฮอตในหมู่สาวๆที่เรียกตัวเองว่าสาววาย ตอนนี้กำลังเจอเรื่องน่าปวดหัว พวกคุณน่าจะรู้นะว่าเรื่องอะไร เรื่องพี่โซล ปี 2 ไง

 

ย้อนความกันหน่อย

 

“พี่โรล มึงจะทำโปรเจคร่วมกับพวกกูเปล่า รุ่นพี่ที่รู้จักเค้าแนะนำมารับรองเรื่องนี้ผ่านชัว” ออมสินเพื่อนสนิทที่เหมือนน้องชายแท้ๆของผมถาม ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมมันใช้สรรพนามแบบนั้น ก็เพราะ พวกเราอายุเท่ากัน แต่ผมเกิดก่อนมัน และเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็กๆไอ้ออมสินมีพี่น้องฝาแฝดชื่ออาร์ม มันเป็นเพื่อนสนิทผมอีกนั่นแหละ ผมหันไปหามันยิ้มๆก่อนตอบ

 

“อื้ม ๆ ก็ได้ว่ะ กูก็คิดโปรเจคใหม่ไม่ออกด้วย เอ่าเป็นว่าตกลง ว่าแต่รุ่นพี่มึงไว้ใจได้เปล่าวะ แล้วกูรู้จักเปล่า”

 

“รู้จักดีแหละพี่ เดี๋ยวเจอก็รู้”อาร์มพูดแทรกขึ้นมา และเขียนรายชื่อส่งให้อาจารย์ ตกเย็นจึงพาผมไปเจอรุ่นพี่ มันควรจะดีกว่านี้ ถ้าคนที่ผมรู้จักดีไม่ใช่มัน

 

Roll Part End 

 

โซลยิ้มน้อยๆให้คนที่กำลังทำหน้าเหวอเมื่อรู้ว่ารุ่นพี่ที่จะมาช่วยงานเป็นใคร ใบหน้าขาวอมชมพูซีดลงเมื่อร่างสูงคำกล่าวทักทาย

 

“สวัสดีครับน้องโรลดีใจที่ได้ทำงานร่วมกันนะ หวังว่าเราจะร่วมงานกันได้นะครับ”

 

 

 รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าขาวตี๋สไตล์เกาหลี ออร่าที่แผ่ออกมาจากร่างสูงทำให้คนตัวเล็กกว่าหน้าซีดลงถนัดก่อนจะขอตัวกลับหอก่อนเพราะไม่อาจทนอยู่หน้าสายตาหวานหยาดเยิ้มที่ส่งมาให้ตัวเองได้แต่คนจอมตื้อก็ยังคงเดินตามติดๆจนเค้าต้องโวยวายวีนแตก ที่จริงเขาก็ไม่ได้สนหรอกว่าใครเป็นผู้ชาย ใครเป็นผู้หญิง ถ้าคบด้วยแล้วมีความสุขมันก็ดีหมดแหละ โดนจีบมาก็เยอะ   ทั้งชายทั้งหญิง แต่ก็ยังไม่เคยเจอคนที่มันจะตามจีบจนน่ารำคาญขนาดนี้ ตามไปทุกที่ เจอแม่งทุกที่ ไม่รู้มันจะอะไรกันนักกันหนา

 

พอเดินมาถึงหน้าหอพักเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

Rrrrrrrrrrr

 

Mum’ โรลก้มมองไอโฟน 5 ที่ปรากฏเบอร์ที่คุ้นเคยตั้งแต่เค้าย้ายมาเรียนกรุงเทพ ตอน ม.ปลาย นี่ก็เข้าปีที่ 4 ที่เค้าใช้ชีวิตเป็นเด็กกรุงเทพ เหนื่อยบ้างไรบ้างแต่ก็มีกำลังใจดีๆที่โทรมาทุกวันอย่างมัมของเขา โรลยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าเป็นใครก่อนจะกรอกเสียงลงไป

 

“สวั๋สดีเจ้า”

 

(เป๋นจะใด๋พ่อง สบายดีบ๋อ)

 

“บ่เป๋นหยังเจ้า สบายดีเจ้า แม่สบายดีบ๋อ”

 

(เออแม่สบายดี โรลกิ๋นเข้าแล้วกา)

 

“กิ๋นแล้วเจ้า” ที่จริงยังไม่กิน

 

(อ่อๆ ฮักษาเนื้อ ฮักษาตั๋วเน้อ  แม่เป๋นห่วงเน่อ ตั๋งใจ้เฮียนเน้อ)

 

“เจ้า~~~”   โรลกดวางสายเดินเข้าร้านอาหารหน้าหอที่ทานประจำ

 

“เหมือนเดิมครับ”ยื่นเงินไปให้เจ้าของร้านก่อนไปนั่งที่โต๊ะที่ว่างอยู่ วันนี้คนเยอะกว่าปกติทำให้โต๊ะเหลือโต๊ะเดียว เขานั่งรอข้าวผัดกะเพรากุ้งที่ทานทุกวันและเสียงหนึ่งที่เหมือนได้ยินตอนไหนมาก่อนก็ดังขึ้น

 

“ขอนั่งด้วยได้ไหมครับ โต๊ะเต็มหมดแล้ว”โรลพยักหน้าไม่ใส่ใจก่อนจะเงยหน้าขึ้น เมื่อเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยยิ้มมาให้จึงได้รู้ว่าคิดผิด

 

“ไอ้ พะ พี่โซล” =[]=’

 

“ครับผมเอง” ซวยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เพิ่งหนีมาจากมหาลัยทำไมถึงยังต้องมานั่งร่วมโต๊ะทานข้าวด้วยนะ ซวยจริงๆ นั่งไปไม่มีใครพูดอะไร เป็นพี่โซลที่พูดขึ้น

 

             "มากินข้าวหรอ?"

 

“อะ เอ่อ ครับ”โรลตอบรับเสียงสั่น

 

 

“อะไร นี่คิดว่าพี่ตามมาจีบรึไง ? ตอนนี้พี่ไม่มีมุกมาหยอดหรอกนะ แค่มาหาอะไรกินแล้วโต๊ะเต็มจริงๆสบายใจได้ ”

 

พี่โซลยิ้ม ผมยิ้มแหยๆตอบกับไป สักพักกะเพรากุ้ง กับ ข้าวผัดปู ก็ถูกเสริฟ

 

“เอ่อคือ พี่โซล ผมถามอะไรหน่อยได้ไหม”ร่างสูงที่มัวแต่ทานข้าวผัดปูเงยหน้าขึ้น ยกคิ้วเป็นเชิงเปิดให้ถาม

 

“ทำไมหรอ?”พี่โซลพูดแล้วก้มหน้าทานข้าวต่อ

 

“ทำไมถึงจีบผมอะ ? ดาวคณะสวยๆตั้งเยอะแยะ ทำไมต้องตามจีบผม พี่ดังพอจะจีบพวกนั้นไม่ใช่หรอ?พี่น่าจะรู้นะว่าผมเป็นผู้ชายแท้ๆแล้วผมก็ไม่คิดจะชอบพี่ด้วย ”

 

โรลพูดเสียงนิ่ง พยายามไม่ใส่อารมณ์โกรธที่ก่อขึ้นตอนนี้ ถ้าโดนคนที่เราไม่ได้รักมาตามจีบเป็นใครก็ต้องรำคาญป้ะ ?

 

เค้าเลยอยากรู้ว่าทำไมถึงต้องจีบเค้าไงชอบจริงๆหรือแค่เล่นสนุกก็ไม่รู้

 

พี่โซลเงยหน้าขึ้นอีกครั้งและตอบหน้าตายตามสไตล์ ทว่าคำพูดนั้นกับทำให้คนโกรธง่ายหน้าแดงขึ้นมาอีกครั้ง

 

โกรธ เราโกรธอยู่สินะ หน้าถึงร้อนขนาดนี้ ต้องใช่แน่ เพราะคำพูดกวนประสาทแบบนั้นไงเราถึงโกรธ เป็นใครก็ต้องโกรธทั้งนั้น  ไอ้คำพูดที่ไม่สนว่าอีกคนจะรู้สึกยังไง..

 

“ถ้าชอบใครแล้วมันจำเป็นด้วยหรอที่จะต้องสนว่าเค้ารักเราหรือเปล่า ต้องสนด้วยหรอว่าเค้าจะรับรักเราไหม?  จะใจอ่อนหรือเปล่า จะรังเกียจเราหรือเปล่า  ถึงอย่างนั้นสำหรับพี่ ถ้าคิดจะชอบก็ไม่เปลี่ยนใจง่ายๆหรอก ไม่ถอดใจง่ายๆหรอก  ต้องลองดูสักครั้งทำให้เต็มที่ที่สุดจนกว่าเค้าจะรักพี่

จนกว่า ‘โรล’ จะรักพี่ พี่จะไม่ถอดใจเด็ดขาด ใครจะมองยังไงก็ชั่ง แค่พี่ได้ทำเต็มที่ที่สุด เท่านั้นก็พอ ว่าแต่ไปไม่เป็นเลยดิ ”-_-*

  

ความเงียบเข้าปกคลุม โรลไม่รู้จะพูดอะไรต่อ ทุกอย่างที่เค้าอยากรู้ เค้าได้คำตอบแล้ว ถึงตอนนี้จะรู้สึกหน้าร้อนๆขึ้นมา แต่ก็เก็บอาการไว้  เค้าไม่ใช่คนใจร้าย ที่จะตัดขาดจนไม่เหลือเยื่อใยเลย อย่างที่บอก เค้าไม่สนว่าชายหรือหญิง ขอแค่อยู่ด้วยแล้วมีความสุข แค่นั้นก็พอ แต่ถึงอย่างนั้นเค้าก็ยังไม่อยากตัดสินอะไร อยากให้ทุกอย่างเป็นเครื่องพิสูตร อาจจะดูเร็วไปหน่อยที่จะคบกัน แต่ไม่เร็วไปหรอกที่เค้าจะเปิดใจให้ใครเข้ามา  ตั้งแต่วันแรกที่โดนจีบ จนถึงตอนนี้ก็นานพอสมควร น่าจะลองสักหน่อย

 

 

“หึ ก็ลองดู”ว่าจบก็วิ่งขึ้นหอไปเลย ปล่อยให้คนพึ่งบอกความในใจนั่งอึ้ง เมื่อกี้มันบอกว่าอะไรนะ ก็ลองดูงั้นหรอ หึถ้างั้นเค้าจะรุกเต็มที่เลยแล้วกัน

 

“แล้วเจอกันครับ น้องโรล”

 

 

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

9
โหวต 9 /10 คะแนน
จากสมาชิก 5 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

9.8 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

8 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

9.2 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...