น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยาย : Origin D.I.S ห้ามใจยังไงไม่ให้(ลวง)รักเธอ

อ่าน 755
วิจารณ์ 3
แนว:
จำนวน:
1 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 30 ก.ย. 2556 20:42 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง Paza_17
หัดอ่านหัดเขียน (14)
เด็กใหม่ (4)
เด็กใหม่ (2)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. งานเข้า(ใจ)แล้ว ซวย

เขียนเมื่อ วันที่ 1 ต.ค. 2556 13:42 น.

(กรุณาย้อนกลับไปอ่านบทนำก่อนนะค่ะเพื่อความต่อเนื่อง)

 

"ฮ้า~ ค่อยโล่งหน่อยนึกว่าจะแหก(หน้า)ขายซะแล้ว"

"ไปหาคนที่มีคุณสมบัติที่เหมาะสมกับงานนี้มานะคุณวาวา" โอ๊ะ มีคนมาคุยกันเสียงเครียดอยู่ตรงนี้ด้วยล่ะ

"ค่ะ" เอ๊ะ ฉันไม่ได้แอบฟัง แต่ว่างานที่เขาว่ากันเนี้ยมันงานอะไรถึงต้องมาคุยกันในที่แบบนี้(หน้าห้องน้ำ) แบบนี้ต้อง ย่อง~ ย่อง~

"อะแฮ่ม มิทราบว่าคุณเป็นใครกันค่ะ ถึงได้มาแอบฟังในสิ่งที่เป็นความลับสุดยอดของบริษัทเรา" ฮะเฮือกหวีดว้ายตายห่าแล้วไหมล่ะค่ะ ยัยหน้าเด้งที่คุยอยู่กับตาลุงแก่หล่อเข้มมาตั้งแต่เมื่อไรกันเนี้ย

"อะ เอ่อ...คือฉัน..."อ้าว เฮ้ยไอ้เสียงบ้านี้จะมาติดๆขัดๆกันทำไมตอนนี้เนี้ย

"ไม่ต้องพูดแล้ว เธอคงเป็นสายลับของบริษัทใดบริษัทหนึ่งที่อยากจะรู้ว่าบริษัทของเรากำลังทำอะไรอยู่ใช่ไหมล่ะ"ยัยหน้าเด้งปรายตามองฉันตั้งแต่หัวจรดบาทาแล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหยันๆ

"ก็เข้าใจเลือกน่ะ แต่เธอช่วยกลับไปบอกบริษัทที่ว่าจ้างเธอมาด้วยนะว่าอย่ามามัวเสียเวลากับบริษัทของเราดีกว่าถ้ายังไม่อยากหมดทางทำมาหากินน่ะ"หล่อนว่าพร้อมกับเดินชนไหล่ฉันไป แต่ขอทีเถอะฉันไม่ใช่คนยอมคนน่ะย่ะที่พอด่าจบแล้วเธอจะเดินหนีไปนะ แล้วก็ความลงความลับนั้นนะฉันยังไม่ทันรู้เรื่องเลยด้วยซ้ำแล้วหล่อนเป็นใครถึงกล้าดีมาว่าฉันย่ะ

"ทำไม รึกลัวว่าสิ่งที่ฉันได้ยิน มันจะไปล่อนอยู่ข้างนอกเหรอ"พูดไปงั้นล่ะ ไม่รู้อะไรกับเรื่องความลับนั้นเลย มาทันแค่ได้ยินว่า ค่ะๆๆ เคอะๆ เท่านั้นแหละ

"นี่ ยัยปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม แกกล้าดียังไงห้ะมาพูดกับฉันแบบนี้น่ะ"เธอตะโกนแว้ดๆ เหมือนนกแก้วยังไม่รู้

"จะสิ้นรึไม่สิ้นคุณก็เคยกินไม่ใช่เหรอ...เอ๋ หรือว่าคุณไม่ได้กินนมแต่กินอย่างอื่นกันล่ะ"

"กะ แก..แกยัยเด็กเหลือขอ.."แหมได้แค่ชี้หน้าพูดไม่ออกเลยเหรอ แล้วหล่อนก็ไม่ใช่แม่ฉันถึงกล้ามายืนชี้หน้าด่าฉันอยู่แบบนี้

"นี่!!"ฉันที่กำลังจะตอกกลับยัยหน้าเด้งนั้นก็เป็นอันพับเก็บโครงการไปเมื่อมีเสียงที่ทรงอำนาจและเหี้ยมในเวลาเดียวกัน

"อะไรกันคุณวาวา มีปัญหาอะไรกัน"เสียงที่ดังขึ้นของตาลุงหน้าเข้มทำให้ยัยหน้าเด้งได้แต่ก้มหน้าก้มตา ที่แบบนี้ล่ะเสงียบน่ะย่ะ

"อะ เอ่อ ท่านค่ะ คะ คือแบบนี้ค่ะ @453%#$#$%^HS$$%&?><"ยัยหน้าเด้งพูดติดอ่างอยู่สักพักแล้วเดินเข้าไปกระซิบกระซาบอะไรกับตาลุงแก่หล่อเข้ม กระซิบอะไรกันทำไมตาลุงแก่หล่อเข้มถึงทำหน้าเครียดขนาดนั้น

"เธอไปได้แล้ววาวา"

"ค่ะท่าน~" หึ ทีอย่างนี้ล่ะเสียงใสเชียวน่ะย่ะ

"ส่วนเธอ แม่หนูพอมีเวลาไหม ถ้ามีก็ตามฉันมา"ตาลุงแก่หล่อเข้มหันมาพูดกับฉันแล้วส่งยิ้มพิทพ์ใจมาให้ฉัน

"เวลาน่ะมีค่ะ ทำไมเหรอถ้าจะมาหาว่าฉันเป็นสายลับแบบที่ยัยหน้าเด้งนั้นแล้วล่ะก็ฉันคงไม่มีอะไรจะคุยกับคุณแน่ค่ะตาลุงแก่หล่อเข้ม อุ๊บส์ x" ซะ ซวยแล้วดันไปเรียกตาลุงนั้นแบบความคิดซะได้ทำไงล่ะที่นี้

"ขอบคุณสำหรับคำชม ตาลุงแก่หล่อเข้มเหรอ?" 'คุณพ่อหล่อเข้ม' หึๆ เด็กคนนี้ช่างเหมือนจริงๆ

"..."

"เข้ามาสิหนู" ตาลุงเรียกฉันเข้าไปไหนห้องก่อนจะผ่ายมือให้ฉันนั่ง

"คือเรื่องที่พวกคุณคุยกันนั้นนะ ฉัน..."

"ช่างเถอะเพราะฉันคิดว่าถ้าหนูรู้เรื่องนั้นแล้วฉันก็จะให้หนูรับผิดชอบ" เอ๋ ให้ฉันรับผิดชอบงั้นเหรออะไรกันฉันยังไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลยน่ะ

"เอ่อ คือคุณ..." คุณอะไรล่ะก็เรียกแต่ตาลุงแก่หล่อเข้มอ่ะ

"อ้าว นี่ฉันยังไม่ได้แนะนำตัวกับเธอเลยสิน่ะ" แล้วมั้งค่ะ ฉันจะได้เรียกตาลุงแก่หล่อเข้ม เชอะ(งอนคนแก่ไม่ดีน่ะ)

"ฉันเป็นที่ปรึกษาให้กับบริษัทนี้ เกรษม ยินดีที่ได้รู้จัก"

"หนูพรอมนาค่ะ เรียกพรอมเฉยๆก็ได้ค่ะ"

"เข้าเรื่องกันเลยดีกว่านะหนูพรอม คือฉันน่ะต้องการให้หนูทำ............"

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

1.7
โหวต 1.7 /10 คะแนน
จากสมาชิก 1 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

2 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

1 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

2 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...