นิยาย : love Chaotic รักวุ่นวายของนายและฉัน

อ่าน 2,210
วิจารณ์ 6
แนว:
จำนวน:
1 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 24 มิ.ย. 2554 17:36 น.
เริ่มเข้าขีดเขียน (21)
เด็กใหม่ (8)
เด็กใหม่ (1)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. new School 100%

เขียนเมื่อ วันที่ 26 มิ.ย. 2554 14:31 น.

 

tourtoi   talk  

 

''เฮ้อ มาวันแรกก็หลงซะแล้ว  แล้วไอ้แพรกับไอ้เจนมันอยู่ตรงไหนของมันอะ'' คนตัวเล็กบ่นออกมาขณะมี่หาเพื่อนๆสนิทของเค้าอยู่

 

''โอย....อะไรมายืนขวางอยู่เนี่ยคนยิ่งรีบๆอยู่''ฉันด่าออกมาเสียงดังเมื่อชนเข้ากับวัตถุแปลกประหลาด พร้อมกับเงยหน้าขึ้นไปมองว่ามันคืออะไรโออออออออ

 

''เธอนั้นแหละซื่อบื้อมาชนฉันเองซุ่มซามจริงๆ''คนตรงหน้าด่าพร้อมกับชี้หน้ามาที่ฉัน อยากจะบอกว่าคนตรงหน้าเนี่ยก็หล่อดีนะ ขาว ตี๋ ตายิ้มนิดๆสรุปว่าน่ารัก แต่สูงโครต คนหรือยีราฟฟะ (เค้าสูงหรือเธอเตี้ยเองจ๊ะตัวต๋อย)

 

''เฮ้ยไอ้โอมจะไปได้ยังวะมัวแต่หลีสาวอยู่ได้"อุ้ยนึกว่าเทพบุตรหล่อลากกระชากไส้ติ่ง แต่ไม่ใช่สเปกอะแบบนี้มันสเปกไอ้แพรนี่นา อยากรู้ชื่อจังชื่อรัยอะ

 

''เออกูกำลังไปไอ้กู๊ดไม่ได้หลีสาวเว้ยเตี้ยแบบนี้ให้ตายกูก็ไม่อยากได้''อ๋อชื่อกู๊ดนี่เองแหมชื่อน่ารักอะแต่ต้องขอด่าไอ้ยีราฟนี่ก่อนหน่อยมาว่าเราเตี้ย

 

''จะทำไมเตี้ยแบบฉันเค้าเรียกว่าเสน่ห์ยะแล้วผู้ชายแบบนายจ้างให้ก็ไม่ชอบหรอกแบร่''หลังจากที่ฉันล้อเลียนมันฉันก็วิ่งหนีใครจะอยู่ให้มันกระทืบละเดี๋ยวหมดสวยแย่อิอิ

 

ohm  talk

 

''ตอนนี้ผมกำลังมองสาวๆอยู่ทำไงได้ละครับตั้งแต่ม1-ม3ผมก็เจอแต่พวกป่าไม้เดี๋ยวกันผมเบื่อตอนนี้ผมย้ายร.รใหม่แล้วขอมองสาวๆซะหน่อย"สักพักผมรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างมาชนพร้อมกับได้ยินเสียงด่าตามหลังมา

 

''โอย....อะไรมายืนขวางอยู่เนี่ยคนยิ่งรีบๆอยู่''เอ๊ะมาชนคนอื่นเค้าแล้วยังด่าอีกผมเลยหันไปสบตากับเธอโหคนอะไรน่ารักมากขนาดผมไม่เห็นผู้หญิงมานานยังหวั่นไหวเลย ถ้าเป็นคนอื่นจะขนาดไหนแต่คนอย่างผมฟรอมเยอะอยู่แล้วเรื่องอะไรจะให้เธอรู้ว่าผมสนใจเธอ

 

''เธอนั้นแหละซื่อบื้อมาชนฉันเองซุ่มซามจริงๆ''ผมพูดไปและชี้หน้าเธอไปด้วยผมเห็นเธอมองผมสักพักหนึ่งสงสัยไม่เคยเห็นคนหล่อ

 

''เฮ้ยไอ้โอมจะไปได้ยังวะมัวแต่หลีสาวอยู่ได้"มาแล้วครับเพื่อนตัวดีของผมนามว่า กู๊ดดี้มันก็หล่อดีนะครับแต่ว่าน้อยกว่าผมอิอิงั้นผมขอตัวไปก่อนแต่ขอกวนสาวน้อยคนนี้สักนิดนึง

 

''เออกูกำลังไปไอ้กู๊ดไม่ได้หลีสาวเว้ยเตี้ยแบบนี้ให้ตายกูก็ไม่อยากได้''

 

''จะทำไมเตี้ยแบบฉันเค้าเรียกว่าเสน่ห์ยะแล้ว ผู้ชายแบบนายจ้างให้ก็ไม่ชอบหรอกแบร่''แนะวิ่งไปแล้วขี้เล่นซะด้วยแต่ก็น่ารักครับอยากรู้จักมากกว่านี้จัง

 

toutoi   talk

 

กว่าจะหนีจากไอ้เก๊กมาได้แหมเอาแทบแย่นั้นไงไอ้เพื่อนตัวแสบสองคนปล่อยให้เราตามหาแทบแย่

 

''...พะแพร...เจนเราอยู่นี้''

 

''ไปหาอะไรกินดีกว่า"

 

 " เออไม่ทราบว่าเราเคยรู้จักกันหรอคร้า"   ( เจนนี่กับพะแพรพร้อมใจกันพูดแกล้งเพื่อนนี้มันสนุกจริงๆ)

 

''โทษที ทักคนผิดคร้า"  รับมุกพวกมันหน่อย

 

''แหมพอๆ ไม่เล่นละแล้วจะไปหาอะไรกินอีกละกินมากจริงๆ'' 

 

 ''ไม่กงไม่กินละเราไม่มีเวลาแล้ว'' 

 

''โห...ใจร้ายงะคนมันหิวนะแถมเจอตัวกวนแต่เช้าเลย''

 

''ใครหราหล่อปะอยากเหง''คนที่พูดแบบนี้จะเป็นใครไป ได้นอกจากพะแพรเพราะว่ามันใจง่ายรักคนง่าย

 

''เออเดี๋ยวเจอแล้วจะบอก''

 

''คุยกันเสร็จยังไปเข้าแถวได้แล้ว''

 

''คร้า...คุณแม่เจนนี่เฮ้ยคุณเพื่อนเจนนี่''

 

 ''เฮ้อเกื่อบไม่ทันแล้วเห็นไหมมั่วแต่อืดอาดอยู่นั้น''

 

 ''เจนนี่จร้าจะรีบไปไหนนะเรามาถึงแถวแล้วไม่เห็นจะต้องรีบเลย''

 

''ไม่รู้ละเราควรมาก่อนเวลา 15 นาที ''

 

''หา 15 นาที เวลานั้นฉันสามารถกินข้าวได้จานหนึ่งเลยนะพูดถึงก็หิวงะ''  ฉันพยามยามขอร้องให้เจนนี่เห็นใจแต่ดูจะไม่ได้ผล เอ๊ะ ! นั้นมันไอ้ยีราฟนี่มาทำอะไรแถวนี่

 

น.รห้อง 5มาเข้าแถวตรงนี้

 

''อ้าวคุณครูเรียกแล้วไปเข้าแถวกัน''

 

''นี่พะแพรนั้นไงๆไอ้ตัวแสบเมื่อเช้า'' ฉันพยามยามพูดเบาๆเพราะคุณครูเฝ้าอยู่ด้านหลัง

 

''ไหนไหน โอออออออ หล่องะ   ปลื้มวะติดต่อให้หน่อย''แหมทันทีเชียว

 

''เดี๋ยวพะแพรยางมีอีกคนน่ารักกว่าเยอะ''

 

''หราคนไหนอะ''

 

''นั้นไงชื่อกู๊ดดี้...เป็นเพื่อนกะไอ้ยีราฟ''

 

''ว้าว....นี่ละสเปกสุดๆๆ''

 

''แต่เอ๊ะไอ้ยีราฟนี่ใครหรา''

 

''ก็ไอ้สูงๆนั้นไง ไม่รู้จักชื่อมันเลยเรียกว่ายีราฟ''พอพูดจบมันก็เข้ามาทัก.....มาทำไมเกลียดขี้หน้า

 

''ว่าไงจ๊ะตัวเล็ก''

 

''ไม่ใช่ตัวเล็กคร้าชื่อตัวต๋อย''ไปบอกมันทำไมไอ้พะแพรเห็นผู้ชายไม่ได้เลยนะ

 

''ตัวต๋อยชื่อน่ารักดีเราโอมนะ''

 

''ใครเค้าอยากจะรู้จักกะนายละ''

 

''เดี๋ยวเธอก็รู้ว่าอยากรู้จักฉันหรือเปล่า''จ้างให้ก็ไม่อยากรู้จักหรอก

 

''ไม่มีวัน''

 

''นี่พะแพร......ตัวต๋อยจะคุยกันอีกนานไหมขึ้นห้องได้แล้ว''

 

''จร้า...จร้า''

 

ทั้งวันนั้นเราไม่มีสมาธิเรียนเลยเพราะอะไรรู้ไหม ถูกต้อง (เค้ายางไม่ตอบเลยนะยัยตัวต๋อย) แหะๆลืมตัวมาเข้าเรื่องดีกว่าก็ไอ้โอมนั้นละมันชอบทำหน้ากวนๆๆอะ (แล้วมันเกี่ยวไรกะเอ็งอะ)ไม่รุอะมันกวน

 

''เจนนี่พะแพรเรากลับหอก่อนนะ''

 

''อืม...กลับดีดีละ''

 

''ไปส่งไหม''ซึ้งน้ำใจเพื่อนอะ

 

''ไม่ต้องหรอก''

 

ลาจากพวกเพื่อนๆเราเลยออกไปหาอะไรกินหิวมากเลยว่าแล้วก็เดินกลับหอขอตัวไปอาบน้ำก่อน 

 

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

9.9
โหวต 9.9 /10 คะแนน
จากสมาชิก 5 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

9.8 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

10 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

10 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...