น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยาย : loveimpossible!!! มหัศจรรย์แห่งรัก

อ่าน 3,485
วิจารณ์ 8
แนว:
จำนวน:
2 chapter
แต่งเมื่อ:
วันที่ 19 ต.ค. 2553 20:03 น.
ผู้แต่ง loveimpossible
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (2)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

chapter 1. เจอกันครั้งแรก แล้วไง

เขียนเมื่อ วันที่ 19 ต.ค. 2553 20:03 น.
•»

เฮ้อ!!!ฝนหยุดตกเสียที น่าเบื่อที่ซู้ด ..................

ปริ้นส์:หวัดดีค๊าบผมชื่อ ปริ้นส์ อยู่ชั้นม.5คับ ผมอยู๋คนเดียวในบ้าน เพราะพ่อแม่ผมไปเที่ยวที่อังกฤษนานแสนนาน ผมก็ชักจะไม่แน่ใจว่าไปเที่ยวหรือไปทำอะไร ถึงไม่กลับมาเสียที =-= ปล่อยให้ลูกคนเดียวอยู๋ในบ้านเหงาๆ ผมอยู๋โรงเรียนแอลคอลดีกรี  โรงเรียนอินเตอร์นั่นแหละ อยากรู้มั้ยทมัยผมถึงเหงา ถ้าไม่อยากรู้ก็ฟังไปเถอะ ผมยังไม่มีแฟน ถึงแม้ยังไงๆผมก็ยังไม่มีแฟน ไม่ใช่ว่าผมขี้เหร่ หรือ เกเร เรียนไม่เก่งนะ (จริงๆแล้วผมป็อบสุดเลยรู้ป่าว) แต่ผมคิดว่าผมยังไม่เจอคนที่ใช่สำหรับผม ผมพยายามทำตัวให้บริสุทธิ์ที่สุดโดยไม่ผ่านผู้หญิงคนไหนเลย เพื่อรอใครสักคนที่กำลังจะมาถึง มั้ง!!! ขอให้เจอด้วยเถอะ สาธุ๊.........................................................100000000ล้านรอบ

เยล:ฮัดชิ้ว!!! ใครนินทาป่าว (ว่ะ) ดีค่ะ ฉันชื่อเยลนะ ย่อมาจากเยลลี่ ฉันเป็นเทพธิดาของสัตว์โลก อยู่บนสวรรค์ชั้นที่4 ฉันกำลังจะเลื่อนขั้นอยู่แล้วเชียว แต่ท่านพ่อของฉันสิสั่งให้ฉันไปดูแลโลกมนุษย์ เฮ้อ เซ็ง ไปก็ไป(ว่ะ)(ถ้าไม่ไปก็จะถูกลดขั้น)

...ฟิ้ว...

ฉันมาตกอยู๋ตรงหน้าอะไร(ว่ะ) งงๆ โรงเรียนแอลคอนดีกรี (ได้ไง ???) ฉันเสกให้ตัวเองกลมกลืนที่สุด แล้วฉันก็เดินเข้าโรงเรียนไป แล้วก็ได้ยินประกาศเรียกนักเรียนใหม่ ฉันก็แห่เข้าไปกะเค้าด้วย จากนั้นก็รู้ห้องว่าฉันอยู๋ห้อง ม.5/1 ฉันเดินเข้าไปเห็นเพื่อนของฉันมากมาย ฉันว่าโลกมนุษย์นี่ช่างมีความสุขกันจริงๆ แต่ทมัยไม่ค่อยเห็นสัตว์เลยนะ เจอแต่สัตว์เดรฉาน จนครูประจำชั้นมา ให้ฉันแนะนำตัว ฉันก็พูดว่า สวัสดีค่ะ ฉันชื่อ อารีน่า ฮาเนต ชื่อเล่นชื่อเยล หรือ เยลลี่คะ ความสามารถพิเศษคือ...............เวทย์มนตร์คะ อยู๋ๆเพื่อนก็หัวเราะกันทั้งห้อง ฉันก็เลยแสดงเวทย์สะเลยฉันสั่งให้โต๊ะเต้นระบำได้ เพื่อนก็อึ้งกันพักใหญ่ ฉันก็กลับไปนั่งที่ มีแต่คนพูดว่า ยินดีที่ได้รู้จักนะเยล จนพบเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่ง มาทักฉันขอฉันเป็นเพื่อนเธอชื่ออรเธอเป็นคนดีมากๆเลยเวลาไปไหนเธอก็จะไปเป็นเพื่อนฉันเสมอ แล้วความที่ว่าฉันน่าตาดี ผู้ชายก็เลยเพียบ ติดตึม โฮะๆ แต่มีคนหนึ่งในห้องฉันนั่งเฉย ฉันถามว่านายชื่ออะไร นายนั่นก็ตอบว่า ปริ้นส์ แล้วนายนั่นก็ถามฉันว่า แล้วเธอชื่ออะไร ฉันก็เลยงงว่าเมื่อกี้นายนี่ไม่ได้ฟังที่ฉันพูดเลย หรอ -- ฉันชื่อเยลลี่ไง เยลน่ะ อารีน่า ฮาเนต มันเฉยแล้วมองหน้าฉันอยุ๋ๆก็หัวเราะขึ้นมา ฉันถามว่าหัวเราะทมัย มันก็บอกว่า ชื่อเธอไม่เหมาะกับหน้าเธอเลยนะ ชื่อออกจะอินเตอร์ แต่ดูหน้าเธอสิ ฉันโกรธเลือดขึ้นหน้า ตั้งแต่ฉันเกิดมายังไม่เคยมีใครบอกฉันอย่างนี้เลยนะ ฉันก็เลยด่ามันกลับว่า เด็กอายุต่ำกว่า 18 ไม่ควรรับดู ชื่อฉันไปซ้ำกะชื่อพ่อนายหรือไง เงียบ -- ฉันคิดว่าฉันพูดแรงไปหรือป่าว แต่ว่ามันก็มาบอกฉันถึงโต๊ะว่าเธอนี่เป็นคนแรกที่พูดกะฉันอย่างนี้ ระวังตัวด้วยล่ะ เธอมีโอกาสถึงขั้นเสียชีวิต ฉันอึ้ง อยู่บนสวรรค์ไม่เค้ย ไม่เคยมีใครกล้ามาพูดท้า และ ขู่ฉันอย่างนี้ พอนายนั่นเดินออกไป ฉันก็เสกเวทย์ ตบหัวมันสัก ที 2 ที เตะมันสัก2-3 ที แต่ตบหัวกะเตะเนี่ยไม่รู้ว่ามันแรงตรงไหนมันถึง สลบไปสักพัก ฉันกลัวมันจะตายก็เลยเสกเวทย์ให้มันมีชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง มันก็งง แต่ฉันว่ามันคงไม่สนใจหรอก

เย้!!!!พักกลางวันสักที หิวๆๆๆๆ ฉันกะอรก็เดินไปซื้ออาหารฉันลองซื้อราดหน้ทะเล ที่อรบอกว่าอร่อยนักอร่อยหนา พอฉันกินเข้าไปคำแรกปุ๊บ ก็รู้สึกเหมือนจะอาเจียนและรู้สึกสงสารสัตว์ทะเลเหล่านี้มากฉันร้องลั่นโรงอาหารแต่คนก็ไม่ได้ฟังเสียงฉันเท่าไหรหรอก คนมันเยอะ ฉันก็เลยรู้ว่า ฉันกินอาหารมนุษย์โลกม่ายด้ายยยยยยย --แงแง แล้วเราจะกินอะไรเนี่ย เสกก็ได้ๆๆๆๆ ฮาราโมลา อาโร อารอ ....ฟิ้ว... อาหารจากสวรรค์ก็ปรากฎอยู๋ตรงหน้าฉัน ฉันกินอย่างเอร็ดอร่อย อรก็รู้ว่าฉันมาจากไหน ดังนั้นเธอจึงไม่แปลกใจเลยที่ฉันจะเสกมนตร์หรือกินอาหารของมนุษย์โลกไม่ได้ พอฉันกินเสร็จยังเหลือเวลาตั้ง1ช.ม.แน่ะ ฉันจะทำอารายดี ไปอ่านหนังสือดีก่า เพราะฉันคือเด็กเรียน อิอิ ฉันมีความรู้เหนือผู้ใดเพราะฉันคือเทพธิดาขั้นที่4 ซึ่งมีความฉลาดเหนือมนุษย์หลายล้านเท่า ดังนั้นเมื่อฉันอ่านไปเท่าใดฉันก็เข้าใจหมดเลย ถึงแม้จะไม่ได้อ่านฉันก็เข้าใจ แต่เมื่อฉันอ่านสนุกๆไปสักพัก ฉันก็เหลือบไปเห็นนายนั่น ปริ้นส์ อีกแล้ว จะดีใจหรือเสียใจดีล่ะ ฉันก็เลยแกล้งเดินผ่านแล้วตบหัวมันทีนึง แล้วฉันก็บอกว่าเธอจะมาท้าฉันไม่ได้หรอก เอางี้เธออยากท้านัก มาท้าแข่งความป็อบกันดีกว่าม่ะ ฉันทำเสียงเซ็กซี่ให้รู้ว่าฉันน่ะสวย เลิศ เสมอ จนนายนั่นเคลิ้มตามจะจูบฉันแต่ฉันเอามือกั้นไว้เหมือนแบบในละคร แล้วบอกอีกว่าแค่เนี่ยเธอก็จวนจะแพ้แล้วล่ะ

จบ chapter 1    โปรดติดตามตอนต่อไปด้วยนะ จูจุ๊บๆๆๆๆๆๆๆ

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

7
โหวต 7 /10 คะแนน
จากสมาชิก 1 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

7 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

5 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

9 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...