น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

สาระความรู้ : ตำนานและเทพนิยายกรีก-โรมัน:พิกมีเลียนกับกัลลาเท

อ่าน 2,878
วิจารณ์ 0
หมวด:
จำนวน:
1 ตอนเดียวจบ (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 8 พ.ค. 2553 01:03 น.
ผู้แต่ง boomzaamonster
ขีดเขียนหน้าใหม่ (34)
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (6)
ดูคำวิจารณ์

ตอนเดียวจบ 1.

เขียนเมื่อ วันที่ 8 พ.ค. 2553 01:03 น.

พิกมีเลียนกับกัลลาเทีย

(พิกมิเลียนผู้หลงรักรูปปั้น)

 
                 พิกมิเลียนเป็นช่างสลักรูปหนุ่มผู้มีพรสวรรค์แห่งไซปรัส  เขาเกลียดชังสตรีอย่างสุดแสน  เขาคิดว่ามีตัวเองคนเดียวก็เพียงพอแล้ว   แต่อย่างไรก็ตาม  เขาก็ได้ทุ่มเทกำลังทั้งหมดในการสลักงาช้างเป็นรูปหญิงสาวที่สมบูรณ์แบบที่สุดขึ้นมา  หญิงสาวที่งามขนาดที่ไม่เคยมีชายใดจะได้ยลโฉมมาก่อน 

               เขาบรรจงใส่ใจในทุกรายละเอียดของรูปสลักแทบไม่กินไม่นอน    แต่มันก็ไม่ใช่แค่นั้น  สิ่งที่พิกมิเลียนเองก็คาดไม่ถึงมันค่อยๆเกิดขึ้นในหัวใจของเขา  เริ่มตั้งแต่ลงมือปั้นจนกระทั่งรูปสาวงามของเขาเสร็จสมบูรณ์  เขาก็หลงรักรูปสลักจากงาช้างที่ทำขึ้นเองเสียแล้ว  เป็นความรักครั้งแรกและรักจนถอนตัวไม่ขึ้นเสียด้วย  และก็ดูเหมือนว่าเขาจะหลอกตัวเองว่ารูปสลักแสนงามนี่เป็นหญิงสาวจริงๆและมีชีวิต  ทุกๆวันเขาจะจุมพิตแผ่วเบาที่ริมฝีปากงามได้รูปแต่แข็งทื่อและเย็นเฉียบ  สรรหาเสื้อผ้าอาภรณ์เครื่องประดับที่งดงามมีค่ามาให้เธอสวม  ในยามเช้าพิกมิเลียนก็จะอุ้มรูปปั้นสาวงามไปเดินเล่นกันท่ามกลางแสงแดดอันสดใส  ในยามราตรีเขาก็อุ้มเธอไปนอนบนเตียงที่อบอุ่นนุ่มสบายและห่มผ้าให้  ด้วยว่ากลัวหญิงสาวในจินตนาการของตนจะหนาว         

             ความรักของพิกมิเลียนที่มีต่อหุ่นงาช้างสาวสวยนั้นมีความลึกซึ้งตรึงใจยิ่งนัก  เขาได้ไปที่วิหารแห่งอะโฟรไดทีทุกวันเพื่อวิงวอนให้เทพีแห่งความรักช่วยเขา  ซึ่งเทพีอะโฟรไดทีก็รับรู้และมีความเห็นใจและรู้สึกเวทนาที่พิกมิเลียนผู้ยังหนุ่มแน่นและมีพรสวรรค์เอาแต่ดูแลพูดคุยกับงานศิลปะที่ตนทำขึ้นเหมือนเด็กๆเล่นกับตุ๊กตาไม่มีผิด  ซึ่งเป็นความรักที่หายากยิ่งจึงต้องการช่วยใช้ชายผู้รักมั่นสมหวัง

               เมื่อพิกมิเลียนก็ได้พบแต่เพียงความเงียบในวิหาร  มีเพียงเสียงกล่าวอ้อนวอนของตนเท่านั้นที่ดังก้องสะท้อนไปมาในโถง  ก็เดินคอตกกลับบ้าน  แต่กระนั้นก็ยังไม่ละความพยายามในวันเฉลิมเทศกาลของอะโฟรไดที  ซึ่งเป็นวันที่ฉลองการที่อะโฟรไดทีได้ปรากฎจากฟองน้ำแห่งท้องทะเล  ซึ่งในเทศกาลนี้บรรดาชายหนุ่มและหญิงสาวคู่รักก็จะมอบของขวัญให้แก่กันและกัน  พิกมิเลียนก็ไม่ได้ไปร่วมแต่อย่างใด  เขาเพียงแค่ไปวิหารเทพีอะโฟรไดทีเพื่องวิงวอน และเขาก็ต้องกลับบ้านด้วยความผิดหวังเช่นเคย  เมื่อไม่มีการตอบรับอะไรเกิดขึ้นเลย  เขามองรูปปั้นสาวงามพลางทอดถอนใจ  และเอื้อมมือไปสัมผัสผิวรูปสลักอย่างแสนรัก  แต่เขาก็ต้องชักมือกลับเมือมือของเขาได้สัมผัสถึงความอบอุ่น  พิกมิเลียนจึงเดินเข้าไปใกล้และจุมพิตเธอเนิ่นนาน  ก็รู้สึกถึงสิ่งที่ค่อยๆเปลี่ยนแปลง  ลมหายใจอ่อนๆสัมผัสริมฝีปากชายหนุ่ม  ผิวรูปปั้นที่แข็งเย็นชืดไร้ความรู้สึกก็เริ่มนิ่มนวลและอบอุ่น  เมื่อเขาถอนริมฝีปากออกก็เห็นดวงตาสีน้ำตาลใสมองมาจากหญิงสาวแสนสะคราญที่เหมือนกับรูปปั้นของเขาแต่ทว่าดูมีชีวิตชีวา  เธอยิ้มให้เขาด้วยริมฝีปากงามสีกลีบดอกกุหลาบเช่นเดียวกับแก้มเปล่งปลั่งของเธอ   และเธอช่างดูงามกว่าที่เคยเป็นเสียอีก        

 “โอ!อะโฟรไดทีผู้งดงาม….ท่านรับฟังคำวิงวอนแห่งข้าแล้ว”

                   พิกมีเลียนและรูปปั้นที่กลายเป็นมนุษย์ต่างสวมกอดกันด้วยความดีใจ  ซึ่งเขาก็ตั้งชื่อให้เธอว่า”กัลลาเทีย”  และแต่งงานกันอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข 

               

 

 

               

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...