น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

ตลกขบขัน : Diary's in our 365 days

อ่าน 1,588
วิจารณ์ 2
หมวด:
จำนวน:
1 chapter
แต่งเมื่อ:
วันที่ 29 พ.ย. 2554 13:29 น.
ผู้แต่ง llมลงซับบบ
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (0)
เด็กใหม่ (0)
ดูคำวิจารณ์

chapter 1. Diary's in our 365 days

เขียนเมื่อ วันที่ 29 พ.ย. 2554 13:29 น.

 สวัสดีค่ารีดเดอร์ทุกคน ไรท์เตอร์เพิ่งมาสมัครไอดีในเว็บนี้ หลังจากเป็นสมาชิกเว็บเด็กดีเรียบร้อยแล้วนะ ไรท์เตอร์จะเขียนแนวชีวิตประจำวันของไรท์เตอร์เองนะ ใครเข้าใจผิดนึกว่าเป็นเรื่องทำนองอื่น กดออกได้นะ ไรท์เตอร์ไม่ว่า จริงจริงแล้วแค่อยากมาพูดเรื่องชีวิตประจำวันขอเราเองว่ามันเป็นยังไง ยังไงก็เม้นกันหน่อยน้า

บทนำ วันที่ 29 พ.ย. 54

   วันนี้อากาศสดใส ตื่นขึ้นมาตอนแปดโมง เดินลงบันไดไปกินอาหารเช้า เมนูวันนี้ก็คือ...แยมโรลไส้สตอเบอร์รี่ เขี้ยวไปได้ชิ้นหนึ่ง ปรากฎว่ามันเหมือนมีอะไรเข็งแข็งเหมือนพลาสติก! ที่ไหนได้ พอลองคายออกมาแล้วมันเป็นก็อตสเทปที่ติดมาได้ไงไม่รู้ในเมื่อมันใช้ปิดกล่องขนม แต่ก็กินต่อแล้วเอาความคิดที่ว่า 'ขนมชิ้นนั้นน่ะมันอยู่ติดขอบกับกล่องขนม ก็อตสเทปอาจติดมาด้วยตอนที่เราดึง ไม่เหนเป็นไรเลย' พอกินต่ออีกสองชิ้นก็ธรรมดาไม่มีอะไรเลยโล่งใจ

   พอกินเสร็จก็อาบน้ำ ไม่ค่อยมีอะไรมากแต่เลือกเสื้อผ้าเกือบ30นาทีนี่สิ นานมากมากสำหรับเรา เพราะวันนี้แม่ให้ใส่ชุดทำงาน อะแฮ่ม ขอบอกหน่อยนะคะ ว่าแม่เราเปิดกิจการส่วนตัวแต่ไม่บอกนะว่าอะไร 555+ เราเลยต้องใส่เสื้อร้านมาช่วยงานแม่หน่ะ

   ทำอะไรเสร็จแล้วก็มุ่งตรงมายังร้านเลย รถไม่ค่อยติดนะ พอเปิดประตูร้านเข้ามาก็..

"วันนี้น้องใส่ชุดทำงานเหรอเนี่ย ไม่น่าเชื่อ"

555+เราเคยใส่แต่เสื้อเที่ยวไรงี้เลยไม่ต้องแปลกใจ งานหน่ะกองพูนโต๊ะ แต่ยังดีนะที่เราเอาไปโยนให้พี่คนข้างข้างนิดหน่อย ซึ่งพี่แกก็น่ารักมาก พอให้งานเสร็จพี่แกก็ถามว่า

"มีอีกไหม"

นิสัยดีใช่ไหมล่ะ เอาเถอะ ยังไงพี่เค้าก็เห็นว่าเราอายุยังไม่ถึง15 เลยจะบอกว่างานมันพูนโต๊ะ ไม่หนักได้ไงเล่า!

เรานั่งที่โต๊ะ ทำงานไม่สนใจใครที่ไหน 15 นาที เงยหน้าขึ้นมาครั้ง(จริงจริงนะ) งานที่เราทำหน่ะ ค่อนข้างปวดมือ จิ้มเครื่องคิดเลขเป็นว่าเล่น ไหนจะลอกรายรับรายจ่ายร้านอีก ตรวจการ์ดอีก ถามแม่หน่อยเหอะ

'แม่จะยัดหนูเข้าสายบัญชีใช่ม้ายยย ให้ทำแต่อย่างนี้ หนูไม่อยากเข้าสายนี้น้า'

แต่ยังไงก็จำคำพูดแม่ไว้ว่า

'วันหนึ่ง100บาท ทำไปเรื่อยเรื่อยซื้อรองเท้าคู่ใหม่ได้เลยน้า'

เขาพูดกลับมาอย่างนี้ เราเลยตั้งใจทำเต็มที่ (ไม่ได้เห็นแก่เงินน้า แค่อยากให้มันเสร็จเร็ว) พอพักเที่ยงนั้น เราก็รอดตัวมาได้ ไม่อยากจะบอกว่าวันนี้เมนูสุดจะธรรมดา 'ข้าวหมูทอด'! เฮ้อ จะบอกว่าครอบครัวเป็นคนกินข้าวแค่30นาทีเองนะ(เราว่าเร็วนะ)

กินเสร็จก็ทำงาน พอเสร็จก็มาพิมนี่ไง 555+ เอาเป็นว่าบทนำลงแค่นี้ก่อนน้า บ๊ายบาย

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

4.7
โหวต 4.7 /10 คะแนน
จากสมาชิก 2 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

4 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

5 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

5 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...