นิยายฟิค/ฟิคชั่น : PINWHEEL กังหันลม

อ่าน 183
วิจารณ์ 1
แนว:
จำนวน:
1 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 26 ก.พ. 2561 20:19 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง แครอท
เด็กใหม่ (0)
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. กังหันต้องลม

เขียนเมื่อ วันที่ 26 ก.พ. 2561 21:21 น.

     

 

          เช้านี้ที่เพลดิสทาวน์สาวน้อยผมยาวนั่งแกว่งเท้าอย่างสบายใจ  

อยู่บนม้านั่งที่ป้ายรถเมล์เพื่อไปเรียน

เธอนั่งจ้องมองเท้าที่แกว่งไปมาของเธอ 

พรางคิดในใจ ทำไมตนถึงยังทำอะไรๆ เหมือนเด็กๆ

ทั้งที่ตอนนี้เธอกำลังย่าง 18 ปีแล้ว 

แถมเพราะเพื่อนๆต่างก็ล้อเธอในหลายๆเรื่องที่สาวๆส่วนใหญ่นิยมทำ

แต่สำหรับเธอแล้วกับเป็นเรื่องที่ไกลตัว เช่น 

ไปเที่ยวด้วยตัวเอง มีคนมาชอบ หรือ มีคนที่ชอบ

เธอถอนหายใจหนึ่งเฮือกใหญ่ๆ คิดถึงทีไรความสุขและความมั่นใจของเธอ เหมือนถูกขโมยไปทุกที

สักพักเธอก็รู้สึกว่ามีใครสะกิดที่ไหล่เบาๆ พอหันไป ก็เจอรอยยิ้มที่คุ้นเคย

 ฝน !! รอนานหรือเปล่า^^”

 

ถึงทุกอย่างอาจจะดูเลวร้าย 

แต่ก็มีคนที่ให้เธอได้พูดคุยและไว้ใจได้อยู่อีกคน นั่นคือเพื่อนสนิท

ที่คบกันมาตั้งแต่ประถม ชื่อ เบล เพราะนิสัยที่คล้ายกัน 

เลยทำให้รู้สึกว่าพูดคุยกันรู้เรื่อง มีอย่างเดียวที่ไม่เหมือนกัน 

ก็คือเบลยังคงเข้าสังคมเหมือนคนปกติทั่วไป ทำให้เธอมีสังคมที่กว้างกว่าฝนนั่นเอง

            นี่เบล เรามีเรื่องจะบอก

             “ว่ามาสิมีอะไร

กะรัตทั้งพูดและก้มหน้า พร้อมกับเอาเท้าขีดเขียนกับพื้น

            “ถ้าเธอจะทำเป็นไม่รู้จักเรา เวลาอยู่ที่ รร. ก็ไม่ว่าหรอกนะ เราเข้าใจ

เบลที่ได้ยินแบบนั้น ใบหน้าเปื้อนยิ้มก็บูดบึ้งขึ้นมาทันที

             “ทำไมเธอถึงพูดแบบนี้ล่ะ ใครจะพูดอะไรก็ช่างสิ เธอจะโก๊ะ จะเฉิ่ม  ใครจะไม่คบก็ช่างดิ มันไม่เห็นเกี่ยวอะไรเลยนี่นา ฉันไม่เห็นด้วยหรอกนะที่เธอจะกลัวคำพูดพวกนี้แบบนี้ตลอดไป

ไม่พูดเปล่าเบลลุกขึ้นมายืนอยู่ตรงหน้าของฝน พร้อมมือจับไปที่ใบหน้าของเธอ

            ไหนดูสิ เพื่อนฉันออกจะสวย ที่พวกนั้นว่าเพราะมันอิจฉาหน้าตาเธอต่างหากล่ะ

ฝนฝืนยิ้มไปอย่างนั้น เพราะรู้ดีว่าเบลพูดเพื่อปลอบใจเธอเท่านั้นอง

แต่ไม่ใช่สำหรับพีทเลยเพราะเธอชมฝนออกมาจากใจ เพราะฝนเป็นคนผิวพันธ์ดี หน้าตาน่ารัก

แต่ความไม่มั่นใจของเธอทำให้ปิดบังทุกอย่างที่สวยงามของเธอไปจนหมด……….

 

 

 

              ในห้องเรียนที่สุดแสนจะอึดอัดและกดดัน...สายตาที่ดูถูกและเหยียดหยันที่กะรัตต้องเจอทุกวัน               

เพราะอย่างนั้นจึงทำให้ฝนยิ่งหมกมุ่นอยู่กับการเรียนอย่างเดียวไม่ได้มัวเม้าท์มอยกับใครแม้แต่เบลเอง 

ทำให้เป็นเด็กเรียนดีที่ครูเอ็นดู ยิ่งทำให้เป็นที่อิจฉาตาร้อน บ่อยครั้งที่เบลจะโดนเพื่อนๆในห้องลากออกไปจากเธอ   แต่ฝนก็ไม่ได้เรียกร้องหรือต่อว่าเบลเลย รู้ดีถ้าเบลอยู่กับตัวเองก็จะมีแต่คนรังเกลียด เวลาเดินไปไหนมาไหน การก้มหน้าจึงทำให้เธอรู้สึกหลุดพ้นจากสายตาพวกนั้น  แต่ก็ยังดีที่คนอื่นๆใน รร. ไม่ได้เกลียดเธอเหมือนทุกคนในห้อง ซึ่งเธอดันโชคร้ายที่ได้อยู่ร่วมกับคนพวกนั้น

 

              พักเทียงนี้เบลไม่ได้มากินข้าวเที่ยงด้วยเพราะติดกิจกรรม รร. ที่จะมีขึ้นในเร็วๆนี้นั่นคือกีฬาสี

ฝนวางจานข้าวลงกำลังจะตักเข้าปากก็ต้องตกใจกับใครบางคน ที่เข้ามาทักทายเธอ

 

            เธอ เธอชื่อฝนใช่มั้ย

ฝนผงะออกจากชายตรงหน้า แล้วมองตาปริบๆ ก่อนจะตอบไปว่าใช่

            เราชื่อตั้วนะ ยินดีที่ได้รู้จัก

                “อ่ออ อื้มมม และแล้วเธอมีอะไรหรือเปล่า

ชายผิวขาวเหลืองกับรอยยิ้มที่อยู่ตรงหน้า...ฉีกยิ้มกว้างให้กับเธอก่อนจะเอ่ยจุดประสงค์ที่เข้ามาทักทายเธอออกมา

            คืออย่างงี้นะ เราเรียนรวมกันตอนวิชาภาษาอังกฤษ เธอจำได้ใช่มั้ย 

คืออ เราอยากให้เธอช่วยติวหน่อยจะได้มั้ย

                “มะมะไม่ได้หรอก ชั้นช่วยนายไม่ได้หรอก

ฝนปฏิเสธไปอย่างไม่คิดเลย และกำลังจะลุกไปกินที่อื่น แต่ตั้วไม่ยอมง่ายๆ เค้าพยายามอ้อนวอน ขอร้องฝนจนสุดความสามารถ

            งั้นฉันจ้างเธอก็ได้นะ เป็น ชม. ก็ได้ไม่มีปัญหา นะๆๆๆ ชั้นจำเป็นจริงๆ 

เพราะอีกไม่นานชั้นต้องได้ใช้มัน แต่ว่าไม่อยากไปเรียนข้างนอกน่ะมันน่าเบื่อ

ทันใดนั้นเสียงของแม่ของเธอก็ดังก้องเข้ามาในหู...เพราะเดือนนี้ที่บ้านมีค่าใช้จ่ายที่มากขึ้น ทำให้แม่ไม่สามารถให้เงินเธอมา รร. ได้เท่าทุกวันและเหมือนว่าจะไม่ค่อยพอด้วยสิ

            งั้นชั้นขอ ชม.ละ 200 บาทนายจะว่ายังไง

                “ว้าววว สบายมากกกก งั้นแสดงว่าเธอตกลงแล้วนะ

ฝนพยักหน้ารับคำของตั้ว สายตาที่เค้าได้รับจากชายตรงหน้า มันช่างเหมือนสายของเบล 

ซึ่งแตกต่างจากคนพวกนั้นที่คอยจิกกัดเธอเหลือเกิน เธอรู้สึกอบอุ่นใจขึ้นมาโดยไม่รู้สาเหตุ 

มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่มีเสียงซุบซิบกันจากโต๊ะข้างๆและมองมาที่เธอและตั้ว

            งั้นเรามารีบนัดหมายกันเถอะ

            โอเค งั้นเริ่มพรุ่งนี้เลยนะ ที่ห้องสมุดโต๊ะในสุดจะได้เงียบๆหน่อย

และตั้วก็รีบกลับไปที่ห้องเรียน ปล่อยให้ฝนทานข้าวต่อเช่นเดิม

ฝนได้แต่ทอดสายตามองตามหลังตั้วที่เดินออกไป....................

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

หมวดนิยายฟิคหรือฟิคชั่นนี้ สร้างขึ้นมาเพื่อให้เหล่าแฟนคลับหรือผู้ที่ชื่นชอบศิลปิน ดาราของตัวเองได้ทำการโปรโมทศิลปินหรือดารานั้นๆ โดยเขียนเรื่องราวฉบับนิยาย และถ้าทางสังกัดหรือผู้เสียหาย ไม่พึ่งพอใจ สามารถแจ้งทางเว็บเพื่อทำการระงับเรื่องนั้นๆ ได้ทันที

สำหรับนักเขียนฟิคชั่นทุกคน พึ่งพิจารณาและไตร่ตรองก่อนเขียนทุกครั้ง ว่าเรื่องของตัวเองที่เขียนนั้นส่งผลกระทบกับศิลปินหรือดาราที่ตัวเองชื่นชอบมากน้อยแค่ไหน

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

7
โหวต 7 /10 คะแนน
จากสมาชิก 1 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

7 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

7 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

7 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...