น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยายฟิค/ฟิคชั่น : ปีละครั้งฮุนฮาน

อ่าน 188
วิจารณ์ 2
แนว:
จำนวน:
1 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 13 ต.ค. 2560 14:04 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง blueberrene
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (0)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. ตอนที่ถ5 -สัมผัสรัก-

เขียนเมื่อ วันที่ 13 ต.ค. 2560 14:13 น.

     

  

“อื้ออ” เซฮุนประกบปากจูบปากเล็กๆด้วยความละมุน ลิ้นของเขาระเลงไปทั่วทั้งโพรงปากของลู่หาน

เมื่อถอนจูบออกเซฮุนก็ก้มลงไปจูบที่หน้าผากเนียนอีกครั้งก่อนที่จะไล่ลงไปจูบซอกคอขาวของคนรัก

  ลู่หานไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เสื้อของเขาถูกเลิกขึ้นมาจนถึงคอ หรือเพราะมัวแต่เคลิ้มกับสัมผัสรักที่เซฮุนมอบให้

“อ้ะ..ซ..เซฮุน”

เซฮุนใช้ปากครอบลงไปที่ตุ่มไตสีหวานของคนใต้ล่างจนลู่หานถึงกับส่งเสียงที่เซฮุนมักบอกว่าน่ารักออกมา

ย้ายไปมาทั้งสองข้างเรื่อยๆไม่เท่านั้นมือที่ว่างก็ไล้ลูบลงไปทั้งหน้าท้องและสะโพกมน

 

กดจูบที่หน้าอกของลู่หานแรงๆหนึ่งครั้งจนเกิดรอย เซฮุนยิ้มให้กับผลงานของตัวเองก่อนที่จะกล้บไปสนใจกับกางเกงของลู่หาน เขาใช้มือถอดมันอย่างรวดเร็วจนลู่หานไม่ทันตั้งตัว

 

“อ๊ะ” มือหนาวางลงไปที่แก่นกายเล็กทั้งๆที่ยังมีชั้นในกลั้นอยู่

“อึก..เซฮุน..”

“หืม? วางไงครับ” ราวกลับต้องการแกล้ง เซฮุนถามกลับทั้งที่มือยังคงยุ่งอยู่กับส่วนนั้นของลู่หาน

“ย..อย่า..อ๊ะ”

เซฮุนดึงร่างเล็กให้ขึ้นมานั่งบนตักของตนก่อนที่จะจัดการกับชั้นในของลู่หานออก ลู่หานยกมือขึ้นมาคล้องกับคอหนาพร้อมกับแนบตัวให้ชิดกับคนรักมากขึ้นไปอีก

 

“กอดเรา กอดเราแรงๆเลย” เซฮุนยิ้ม ก่อนที่ร่างสูงจะสอดแก่นกายใหญ่เข้าไปในตัวลู่หาน

“ขะ..เข้ามาอีก”

“คนขี้อายหายไปไหนแล้วน้า” เซฮุนล้อพร้อมกับกระแทกกายเข้าไปแรงขึ้นอีกมือใหญ่จับบั้นท้ายด้วยความหมั้นเขี้ยว

 

  แรงกระแทกทำให้ลู่หานจิกผ้าปูที่นอนแน่น ตาหวานอยากจะหลับลงด้วยความอายแต่เพราะอยากเก็บทุกวินาทีที่ได้อยู่กับคนตรงหน้าลู่หานจึงเลือกที่จะมองคนรักของตัวเองต่อไป

“อ่าห์ ลู่หาน” เซฮุนขยับสะโพกรัวพร้อมกับใช้มือปรนเปรอให้ลู่หานไปด้วย

“เรียกชื่อฮุนหน่อย อ่าห์ ย..อยากได้ยิน อืมม”

“ซ..เซฮุน อึก เซฮุนจ๋า”

“แน่นเกินไปแล้วคนดี” เซฮุนรัวจังหวะให้เร็วขึ้นพร้อมกับชักแก่นกายของลู่หานให้เป็นจังหวะเดียวกัน เสียงครางของทั้งคู่ดังพร้อมๆกันจนไม่อาจรู้ว่าใครเป็นใคร

“อ่าห์” เมื่อปลดปล่อยทั้งคู่ ลู่หานจึงซบหน้าลงไปที่บ่าแกร่ง

“ไม่ได้เจอกันตั้งนานยังไม่คุ้มเลย”

“..”

“ไม่เช้าไม่เลิกหรอกนะ”

“อ้ะ..อื้ออ”

 

 

 

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

หมวดนิยายฟิคหรือฟิคชั่นนี้ สร้างขึ้นมาเพื่อให้เหล่าแฟนคลับหรือผู้ที่ชื่นชอบศิลปิน ดาราของตัวเองได้ทำการโปรโมทศิลปินหรือดารานั้นๆ โดยเขียนเรื่องราวฉบับนิยาย และถ้าทางสังกัดหรือผู้เสียหาย ไม่พึ่งพอใจ สามารถแจ้งทางเว็บเพื่อทำการระงับเรื่องนั้นๆ ได้ทันที

สำหรับนักเขียนฟิคชั่นทุกคน พึ่งพิจารณาและไตร่ตรองก่อนเขียนทุกครั้ง ว่าเรื่องของตัวเองที่เขียนนั้นส่งผลกระทบกับศิลปินหรือดาราที่ตัวเองชื่นชอบมากน้อยแค่ไหน

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...