น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยายฟิค/ฟิคชั่น : รักได้ไหม ถ้าหัวใจไม่เพี้ยน

อ่าน 221
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
4 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 7 ก.ย. 2560 21:31 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง NidNoii
เริ่มเข้าขีดเขียน (23)
เด็กใหม่ (0)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 2. รักได้ไหม ถ้าหัวใจไม่เพี้ยน 2

เขียนเมื่อ วันที่ 8 ก.ย. 2560 20:43 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 6 ต.ค. 2560 20:04 น. โดย เจ้าของบทความ )

«•
•»

 

“ขอโทษครับ! พี่พงศ์ พอดีว่าผม..........” เมื่อรู้ว่าบุคคลที่สามที่เข้ามาเป็นใครผมอึ้งไปทันที พี่เปรม

 

เปรมเองก็หยุดชะงักไปเช่นเดียวกันเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าเป็นใคร? วาด

 

“อ้าว! เปรม มาแล้วเหรอ มาๆนั่งก่อน” พี่พงษ์เหมือนเป็นสัญญาณเรียกให้ผมตื่นจากภวังค์ ผมจึงละสายตาจากคนข้างหน้าแล้วเดินไปนั่งข้างๆแทน ตามทีพี่พงษ์เรียก ผมรู้สึกตกใจเมื่อรู้ว่าคนที่เข้ามาใหม่เป็นใคร ตอนนี้ผมเองเหมือนตกอยู่ในภวังค์สายตาขอผมไม่ได้ละจากคนที่เดินเข้ามาเลย ผมอยากดูให้แน่ใจว่าใช่คนคนเดียวกันหรือปล่าว คนที่ผมไม่เจอมาตลอดสองปีที่ผ่าน นี่ผมไม่ได้ฝันไปใช่ไหม (หนูไม่ได้ฝันไปจ้า วาด ^^)

 

“เอ้า! ตกลงเราชื่ออะไรนะ” พี่พงษ์ย้ำคำถามที่ทำให้ผมสะดุ้งโหยงเลยทีเดียว

 

“อ้อ เอ่อ ผมชื่อวาดครับ” ผมตอบกลับพี่พงษ์ไปอย่างเกร็งๆ ชื่อ วาด อย่างนั้นเหรอแสดงว่าคนตกตรงหน้าคือ วาด หรือ ไอ้เด็กปีนเกรียวตอนนั้นนิ มันหันควั๊บกลับไปมองหน้ามันอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าเป็นคนคนเดียวกันไม่มีผิดเพี้ยน ใช่ไม่มีผิดเพี้ยน แต่ใจผมนี่สิเริ่มเพี้ยนแล้ว ทำไมใจมันสั่นๆบอกไม่ถูกความรู้สึกเหมือนสิ่งที่เรารอคอยมาตลอดได้กลับมาหาเราอีกครั้ง เฮ๊ยยย บ้าไปแล้วไอ้เปรมมม

 

“เปรม เปรม ไอ้เปรม!!!” ผมสะดุ้งโหยงเมื่อพี่พงษ์เรียกชื่อผมเสียงดัง

 

“ห๊ะ! เอ่อ ครับพี่พงษ์ พี่จะตะโกนเสียงดังทำไมอยู่ใกล้กันแค่นี่เอง” เปรม

 

“กูเรียกมึงหลายรอบละ มึงไม่ยักจะตอบกู เล่นจ้องหน้าน้องเค้าอย่างกะจะกินไปทั้งตัวอย่างนั้นแล้วนะมึง ไอ้เปรม ” สรรพนามที่เปลี่ยนไปของพี่พงษ์ทำให้ผมยิ้มออกไปในทันที ไม่ต้องแปลกใจครับผมกับพี่พงษ์เราสนิทกัน ตอนแรกผมก็เกร็งๆอยู่หรอกแต่พอไปๆมาๆ มันก็ชิน ก็อย่างที่บอกแผนกเราอยู่กันแบบพี่น้องคอยช่วยเหลือกันตลอด

 

“พี่พงษ์ก็พูดไป” เปรม

 

“เออ แล้วแต่ก็แล้วกัน เอาะ! พี่เรียกนายขึ้นมากะทันหันเพราะเดี๋ยวพี่ต้องไปประชุม เลยให้นายขึ้นมารับน้องเอง” พี่พงษ์พูดพร้อมกับชำเลืองดูผมสองคน

 

“อืม ผมลืมแนะนำไป นี่เปรมจะเป็นพี่เลี้ยงฝึกงานให้กับเราตลอดสามเดือนนะ มีปัญหาอะไรก็บอกพี่เค้าได้ เอาะ! อีกอย่างถ้าไม่ถนัดเรียกพี่ เรียกไอ้เปรมก็ได้นะ มันไม่ถือหรอก 555”

 

“ผมเรียกพี่เปรมดีกว่าครับ” วาดพูดขึ้นในขณะที่พี่พงษ์กำลังหัวเราะอย่างชอบใจ จนทำให้คนข้างๆหันมามองหน้าผม

 

“ดีแล้วละ เอาะ!เดี๋ยวก่อนนะ!” พี่พงษ์

 

“ครับ!!/ครับ” วาดกับเปรมตอบรับพร้อมกัน

 

“ตกลงเราสองคนรู้จักกันหรือปล่าว” พงศกรพูดด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไป

ดูจริงจังขึ้น และเป็นเปรมเองที่รีบตอบปฏิเสธขึ้นทันที

 

“ไม่รู้จักครับ!” เงียบ เงียบ บรรยากาศภายในห้องดูเงียบลงทันที ผมจึงลอบสายตามองดูคนข้างๆ น้องมันเองก็หันมามองผมเช่นกัน ทำไมสายตาคู่นั้นมันทำให้ผมรู้สึกผิดยังไงไม่รู้

 

“ใช่ครับ ไม่รู้จัก” ผมมองหน้าพี่มันนิดนึงแล้วตอบออกไป ในเมื่อพี่ไม่รู้จักผม ผมก็ไม่รู้จักพี่เหมือนกัน!

 

“เอ้า! ไม่รู้จักกันก็ไม่เป็นไร พอทำงานด้วยกันไปเรื่อยๆเดี๋ยวก็รู้จักกันเอง นะ เพราะฉะนั้น เปรม แกต้องดูแลน้อง สอนงานน้อง เข้าใจไหม” พงศกรพูดขึ้นพร้อมกับฝากให้เปรมดูแลวาด (พี่พงษ์ไม่ต้องฝากหรอกค๊า พี่เปรมรู้หน้าที่อยู่ 555+)

 

“ส่วนเรา วาด ไม่ต้องกังวล ไม่ต้องเกรงใจ ทำตัวตามสบายนะ แผนกเราอยู่กันแบบพี่น้อง” ประโยคคำว่าพี่น้องมันทำให้ผมหวนกลับไปตอนพิธีบายศรีเลยทีเดียว ก็เราพี่น้องกัน นิเนาะ ใช่ มันเป็นประโยคที่ผมลืมไม่ลงจริงๆตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ วันที่ผมได้กลับมาเจอกับเจ้าของประโยคนั้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เค้ากลับไม่รู้จักผมด้วยซ้ำ ทำไมผมรู้สึกเสียใจจังว่ะ

 

“งั้นพี่ต้องไปประชุมก่อนนะ” พงศกรพูดพร้อมกับเดินออกไปข้างนอกทันที

 

 

«•
•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

หมวดนิยายฟิคหรือฟิคชั่นนี้ สร้างขึ้นมาเพื่อให้เหล่าแฟนคลับหรือผู้ที่ชื่นชอบศิลปิน ดาราของตัวเองได้ทำการโปรโมทศิลปินหรือดารานั้นๆ โดยเขียนเรื่องราวฉบับนิยาย และถ้าทางสังกัดหรือผู้เสียหาย ไม่พึ่งพอใจ สามารถแจ้งทางเว็บเพื่อทำการระงับเรื่องนั้นๆ ได้ทันที

สำหรับนักเขียนฟิคชั่นทุกคน พึ่งพิจารณาและไตร่ตรองก่อนเขียนทุกครั้ง ว่าเรื่องของตัวเองที่เขียนนั้นส่งผลกระทบกับศิลปินหรือดาราที่ตัวเองชื่นชอบมากน้อยแค่ไหน

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...