น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยายฟิค/ฟิคชั่น : คนแมนกับช็อกโกแลต

อ่าน 430
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 chapter
แต่งเมื่อ:
วันที่ 16 ก.พ. 2560 21:47 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (0)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

chapter 1. คนแมนกับช็อกโกแลต

เขียนเมื่อ วันที่ 16 ก.พ. 2560 21:55 น.

“คยองซูๆเป็นอะไรครับ”

 

“อื้อ ร ร้อน” ร่างบางที่ถูกอุ้มขึ้นมานั่งบนรถของจงอินร้องครางในลำคอเสียงแหบแห้งจนคนฟังไม่ได้ยินเสียงจนต้องโน้มหน้าเข้าไปฟังใกล้ๆ

 

“เป็นอะไรครับไหนบอกผมเร็ว”

 

“ร้อนอะ จงอินคยองร้อน” ร่างบางที่พูดขึ้นมาพร้อมกับปรือตามองร่างสูงที่โน้มตัวจากฝั่งคนขับมามองดูอาการ เมื่อเห็นว่าหน้าใกล้กันก็มีอาการตกใจเล็กน้อยแต่ไม่เท่ากับจงอินที่ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก

 

“งั้นเดี๋ยวจงอินเร่งแอร์ให้นะครับ” คำเรียกที่ร่างบางใช้แทนตัวเองทำให้จงอินตกใจแถมนี่ยังเป็นครั้งแรกที่คยองซูเอ่ยเรียกชื่อของตนและยังเป็นการเรียกด้วยเสียงหวานออดอ้อนจนจงอินอดใจไม่ไหวก้มลงหอมแก้มฟอดใหญ่

 

     ฟอด

 

“งื้ออออ” คนตัวเล็กที่ไม่รับรู้อะไรเลยว่าตัวเองกำลังจะถูกทำอะไร ร้องออกมาเบาๆและซุกหน้าลงกับบ่าแกร่งอย่างออดอ้อนหารู้ไม่ว่ามันคือการปลุกเสือที่นอนหลับอยู่ในกายร่างสูงให้ตื่นโดยง่ายเพียงแค่นี้ แค่เป็นคยองซู

 

“ร้องแบบนี้ระวังจะโดนดีนะครับ”

 

“อื้มม จ จงอิน”

 

“แม่งเอ้ย ยั่วจังหืมตัวแสบ”

จบคำพูดจงอินจัดการเหยียบคันเร่งเครื่องยนต์พุ่งทะยานให้ถึงคอนโดอย่างไวที่สุด เมื่อถึงแล้วจึงอุ้มร่างเล็กขึ้นมาบนห้องอย่างรวดเร็วร่างน้อยถูกวางบนเตียงอย่างเบามือด้วยความทะนุถนอม     ร่างเล็กที่นอนอยู่บนเตียงกระสับกระส่ายไปมา เสื้อตัวขาวโคร่งที่เจ้าตัวใส่อยู่ร่นมาอยู่ที่ช่วงเอวคอดแบบผู้หญิงท่าทางอยู่ไม่สุกมือไม้ปัดป่าย เกาไปตามร่างกายจนเกิดรอยแดงโดยเฉพาะช่วงคอและอกบางที่คยองซูตัวน้อยปลดกระดุมทิ้งตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้รอยแดงที่เกิดจากการเกาลามไปทั่วอกจนจงอินอยู่เฉยไม่ได้ นั่งลงบนพื้นที่เตียงที่ว่างรวบมือร่างบางที่ขูดลากไปตามผิวเนื้อเนียนสวยให้หยุดแต่ก็เหมือนเป็นการขัดใจคุณเขา   

 

 คนที่ถูกกุมข้อมือทั้งสองข้างอย่างขัดใจปรือตากลมโตมามองร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างเตียง ใบหน้าหวานใสที่ขึ้นสีแดง ดวงตากลมโตฉ่ำน้ำเป็นเหมือนตัวเร่ง ดึงดูดให้จงอินโน้มหน้าลงมาชิดใกล้ใบหน้าที่อยู่ห่างกันไม่ถึงหนึ่งฝ่ามือ ลมหายใจที่รินรดกัน 

 

"จ จงอิน""หืม ว่าไงครับ"

 

"คยองร้อน คันไปหมดเลย"

 

"แล้วจะให้จงอินทำยังไง อาบน้ำไหมหืม"

 

"ไม่อาบคยองกลัวหนาว"

"งั้นเช็ดตัวไม่ครับ""ฮื้อออ ไม่เอา"

 

"แล้ว วว""จูบคยองหน่อย"

 

"ห้ะ คนเก่งแพ้ช็อกโกแลตใช่ไหมบอกจงอินมาก่อนเร็ว อื้อออ" 

 

 ร่างสูงที่ถามซักไซ้ชัดใจความต้องการของร่างบางทำให้คนใจร้อนรอไม่ไหวโน้มคอร่างสูงลงมาประกบจูบเป็นจูบแค่ปากประกบกันเฉยๆ แต่เหมือนมันจะไม่พอสำหรับคยองซูที่ต้องการมากกว่านี้แต่ว่าทำไม่เป็น    

 

 ช่างแสนไร้เดียงสา ยั่วยวนดีนัก   

 

 แล้วจงอินผู้ใหญ่ใจดีที่คอยเอาใจคยองซูที่แปลงร่างเป็นเด็กตัวน้อยเรียบร้อยใต้ร่างของเขาก็ไม่ปล่อยโอกาสให้ผ่านพ้นไป จัดการดูดดึงขบเม้มตักตวงความหวานจากปากอิ่มจากดูดดึงภายนอกเป็นการล่วงล้ำเข้าไปบุกรุกด้านในโพรงปาก น้ำหวานจากปากเล็กเป็นตัวหลอกล่อดึงดูดร่างสูงให้มัวเมา จูบอันดูดดื่มที่กินเวลายาวนานหลายนาทีทำให้ร่างบางใต้ร่างหายใจไม่ทัน คนใจดีจึงเว้นระยะให้คนตัวเล็กได้พักกอบโกยอากาศ 

 

   ร่างเล็กที่ได้รับความปราณีให้โอกาสสูดอากาศบริสุทธ์เข้าปลอดอีกครั้ง อกบางที่หอบหายใจขึ้นลงอยู่ตรงหน้า ปากอิ่มที่บวมเจ่อจากการจูบ ดวงตากลมโตหวานหยดย้อยแสดงถึงความต้องการ ทุกอย่างมันทำให้จงอินหลงจนคลุมสติตัวเองไม่อยู่ ถอนตัวแทบไม่ไหว

 

 อยากจะกระทำให้จมเตียง แต่ก็ยัง ไม่อยากฉวยโอกาส

 

"แพ้ใช่ไหมอยากหยุดหรือเปล่า"     

 

 จงอินถามร่างบางใต้ร่างมือหนาเลื่อนมาประคองใบหน้าหวานที่เจ้าตัวหลงใหลเกลี่ยปอยผมนิ่มสวยที่ตกลงมาปรกหน้าขึ้นมาทัดหู ทุกการกระทำอยู่ในสายตาคยองซูเขาไม่ได้เมาเขายังรู้เรื่องแต่เขาควบคุมไม่ได้ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นตอนนี้ถ้ามันจะเลยเถิดคยองซูก็เต็มใจแค่เป็นจงอินไม่ใช่คนอื่นที่ไม่รู้จัก

 

"ไม่ อย่าหยุด ทำนะ นะ"ร่างเล็กช้อนตาออดอ้อนน้ำเสียงหวานๆที่ร้องขอทำให้เส้นความอดทนของร่างสูงขาดผึ่ง

 

"ผมจะทำเบาๆนะถ้าเจ็บหรือไม่ไหวผมหยุดมันได้นะ"

 

"อืม" 

 

   จุ้บ   

 

 ร่างสูงที่ได้รับคำตอบที่น่าพึ่งพอใจก้มหน้าลงจูบปากอิ่มเพื่อตอบแทนคนตัวเล็กที่เต็มใจ ไม่ใช่ว่าเขาอยากจนทนไม่ไหว ไม่ใช่ว่าอยากจะฉวยโอกาสถ้าคยองซูไม่พร้อมเขาก็จะไม่ทำจะไม่ฝืนใจอะไรทั้งนั้นแต่นี่

 

"ยั่วเก่งจังนะเจ้าอ้วน"

 

"อื้อออ อื้ม"   

 

 เสียงจูบที่ดังไปทั่วทั้งห้องนอนกว้างร่างสองร่างที่นัวเนียเคล้าคลึงกันอยู่บนเตียง ร่างสูงด้านบนที่เร้าโลมอารมณ์ของร่างบางให้ปะทุกว่าเดิมเพื่อเวลาทำจะได้ไม่เจ็บมากและมีความสุขไปกับบทรักครั้งนี้ ร่างหนาที่จูบดูดดึงเคล้าคลึงปากอิ่มระดมจูบไปทั่วใบหน้าเล็กไล้ลงมาเรื่อยๆจากเปลือกตาสีน้ำนม จมูกเชิดรั้น แก้มย้วยๆทั้งสองข้างที่ทำให้เขาหมันเขี้นวจนต้องกัดกินเหมือนมาร์ชเมลโล่ คางเล็กที่รับกับใบหน้าไปทุกสัดส่วนจบที่ริมฝีปากที่หวานหอมจนเขาอดไม่ได้ทุกครั้งเวลาเห็นมันขยับต่อล้อต่อเถียงอยากจะจับมาบดจูบดูดดึงให้หายซ่า

 

ซอกคอขาวที่หอมหวนเย้ายวนคล้ายแป้งเด็กจนอดไม่ได้ที่จะขบเม้มฝากรอยรักร่างสูงซุกไซร้จนคยองซูต้องเบี่ยงเอนหนีเพราะรู้สึกจั๊กจี๋จนจงอินต้องเปลี่ยนเป้าหมายใหม่เป็นยอดอกสีชมพูที่ชูชันล่อตาล่อใจให้เข้าไปสัมผัสดูดดื่ม จงอินไม่รอช้าก้มลงฉกชิมความหอมหวานจากยอดอกแสนสวยทันทีดูดเม้มสลับกันทั้งสองข้างไม่ให้น้อยหน้ากันจนแข็งเป็นไตสู้มือ มือหนาที่ไม่ปล่อยให้ว่างงานเลื่อนลงไปปลดกางเกงตัวสวยที่รัดเนื้อเจ้าของจนเห็นส่วนเว้ส่วนโค้งทำให้คนในผับมองมาไม่วางตามันน่าจับมาตีก้นลงโทษนัก

 

เพี๊ยะ

 

ไม่คิดเฉยๆแต่กลับตีเข้าที่ก้นขาวๆอวบอิ่มหลังจากที่ถอดกางเกงออกจากตัวเจ้าของได้สำเร็จผ่านกางเกงในตัวจิ๋วสีขาว ทำไมร่างกายคยองซูถึงสวยขนาดนี้เนื้อนุ่มนิ่มมันช่างอ้อนมือไปทุกสัดส่วน

 

"อื้อ เจ็บตีทำไม"

 

"หมันเขี้ยวจังครับจะทำให้ลุกไม่ขึ้นเลย"

 

"อย่าดีแต่ปาก"

 

"ไม่ใช่แค่ปากนะครับที่ดีอย่างอื่นก็ดีเดี๋ยวจะทำให้ครางแทบไม่ทัน"

 

"อ๊าาา อ่ะ อื้มมมม"

 

จบคำร่างสูงส่งมือหนาบีบคลึงจุดกลึ่งกลางร่างบางผ่านเนื้อผ้าที่ขวางกั้นเพียงชิ้นเดียวที่เหลืออยู่บนตัว ความโป่งนูนทำให้จงอินยกยิ้มให้คนใต้ร่างที่อารมณ์ความอยากกำลังพุ่งทะยาน มือหนาจัดการล้วงเข้าไปในเนื้อผ้านิ่มจัดการชักรูดนำร่างบางให้ปลดปล่อยแต่ดูเหมือนจะไม่ทันใขไม่โดนใจคุณคนเล็กเขา ปากหนาก้มลงกัดขอบกางเกงในตัวจิ๋วรูดรั้งลงมาตามช่วงขาเรียวจนหลุดพ้นตัว ร่างบางที่นอนมองการกระทำสุดเสียวนั้นได้แต่หน้าแดงซ่านจงอินตั้งใจทำให้เขาอายแน่ๆ

 

"อ๊าาา เร็วๆ อื้อ"

 

คยองซูร้องบอกเมื่อร่างสูงกลับมาปรนเปรอที่ส่วนกลางร่างกายร่างบางอีกครั้ง ความปวดหนึบที่ทรมานจากการกลั่นแกล้งของจงอินที่ชักรูดเร็วบ้างช้าบ้างสลับกันไปไม่ยอมให้เขาเสร็จสมสักที

 

"ไอ้ดำอย่าแกล้ง อ๊ะ อ๊าาา"

 

"เรียกเพราะๆสิครับไม่งั้นไม่ทำให้หรอกนะ"

 

"อื้มมม จงอินไอ้บ้า อื้ออ"

 

"หึ"

 

"ร เร็วอีก จะอ ออกแล้วอื้อม"

 

"อ๊ะ ฮ้าาาอื้มมม"   

 

 มือหนาที่ทำหน้าที่ต่ออย่างไม่มีขาดตกบกพร่องก้มลงไปประกบจูบอย่างดูดดื่มลิ้นชื้นทั้งสองที่สลับกันดูดดึงน้ำหวานที่แลกเปลี่ยนกันไปมาในโร่งปากทั้งเร้าร้อนทั้งอ่อนหวานแต่เต็มไปด้วยความต้องการ ร่างกายของคยองซูที่กระตุกสองสามครั้งเพื่อปลดปล่อยน้ำหวานออกมาเลอะไปทั่วหน้าท้องขาวของตัวเองและมีบางส่วนที่กระเด็นโดนเสื้อของร่างสูง ร่างบางที่แตะจุดแห่งความสุขแล้วเรียบร้อยจากการชักนำของจงอินได้แต่นอนหอบจากความเหนื่อย

 

"แฮกก กกอื้อ" 

 

   ร่างสูงที่ปลดปล่อยให้เจ้าตัวเล็กเสร็จแล้วยืนขึ้นเต็มความสูงจัดการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสลัดทิ้งอย่างไร้เยื่อใย ไล้ลงมาถึงกระดุมกางเกงยีนส์ตัวเก่งที่วันนี้จะขอสละทิ้งไปบนพื้นอย่างไม่ใยดีสักหนึ่งวันแผงอกเปลือยเปล่าสีน้ำผึ้งที่กำยำน่ามองน่าสัมผัส วีไลน์ที่นูนขึ้นเป็นรูปร่างลึกลงไปถึงขอบกางเกงในแสนเซ็กซี่ที่ซุกซ่อนความใหญ่โตอยู่ภายใต้ แต่คงซ่อนไม่ได้มากเมื่อความต้องการมันผลักดันจนทำให้เจ้าโลกผงาดขึ้นจนโป่งพองออกมาเป็นรูปร่างเรียกน้ำลาย

 

"พร้อมหรือยังครับ"

 

"อ๊ะ"   

 

 ร่างสูงโน้มตัวลงป้อนจูบอีกครั้งลูบไล้เรือนร่างขาวสวยที่แดงขึ้นจากการเกาก่อนหน้าหรือแดงเพราะปากเขาก็ไม่มั่นใจร่องรอยขมเม้มต่างๆอยู่ประปรายไปทุกที่ที่ปากหนาเลื่อนผ่าน จงอินตั้งใจใช้น้ำรักสีขาวขุ่นของร่างบางที่ถูกปลดปล่อยมาเป็นตัวหล่อลื่นมือหนาเลื่อนลงมาหมุนวนกดคลึงอยู่แถวปากทางรักสีชมพูสวย ปากหยักก็ยังคงทำหน้าที่ดีไม่มีหยุด ดูดดึงขมเม้มส่วนต่างๆช่วงบน      ยอกอกที่ชูชันอีกครั้งตามแรงอารมณ์ที่ถูกปลุกให้รุกโชนจากคนบนร่าง

 

นิ้วยาวกดคลึงเข้าไปในช่องรักนิ้วแรงได้รับการตอดรัดมาอย่างดีควานเปิดช่องทางสีสวยเข้าออกจากหนึ่งนิ้วเป็นสองนิ้ว แก่นกายใหญ่ที่ปวดหนึบอยู่กลางกายเรียกร้องหาที่พึ่งพิงจากผนังอุ่นแรงตอดรัดนิ้วมือยิ่งทำให้ความอดทนลดต่ำแค่จงอินจะไม่รีบเขาไม่อยากให้ร่งบางเจ็บและมีความทรงจำที่ไม่ดี

 

"อื้อ จเจ็บ"   

 

 นิ้วยาวที่ทำหน้าที่เบิกทางจนคิดว่าเจ้าโลกของตนน่าจะเข้าไปได้แล้วจัดการถอนนิ้วออกมาความวูบโหวงที่ถูกถอนออกทำให้คยองซูผวาแต่ไม่ทันได้ผวานาน แก่นกายใหญ่ที่ถูกรูดรั้งจนพร้อมเต็มที่กดหัวเข้าไปที่ปากทางสีชมพูเพียงแค่ส่วนกัวก็รับรู้ได้ถึงแรงตอดรัด

 

"ฮื้อออ เจ็บ จจงอินเจ็บ"

 

"อย่าเกร็งนะครับ" 

 

   จงอินโน้มตัวป้อนจูบเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของร่างบางพยายามดันเจ้าลูกชายให้เข้าไปจนสุดแต่ยังไม่ขยับเร่งจังหวะ การเคลื่อนตัวแบบเนิบนาบเพื่อปรับจังหวะลมหายใจและเพื่อให้คยองซูคุ้นชินกับขนาด

 

"อ๊าาา เร็วอีก"

 

"อ่าส์"   

 

 หลังจากที่คยองซูปรับตัวเข้ากับของเขาได้แล้วจงอินจึงเพิ่มจังหวะเสียงเนื้อกระทบกันดังก้องไปทั่วห้องร่างทั้งสองบนเตียงที่กำลังร่วมรักกันบนเตียงความเร่าร้อนของทั้งคู่เกิดขึ้นเรื่อยๆแรงอารมณ์ที่โหมกระหน่ำฉุดไม่อยู่เหงื่อกาฬมากมายไหลทั่วตัวแต่ไม่ทำให้กิจกรรมอันเร้าร้อนหยุดลง  ผ้าห่มและผ้าปูเตียงที่ขวางทางรักถูกโยนลงมากองด้านล่างอย่างน่าสงสาร สองร่างที่โน้มเข้าหากันอย่างไม่มีหยุดพัก

 

"อ๊ะๆๆ อ๋าาาา"

 

"เรียกชื่อผมสิที่รัก"

 

"จง อ๊ะอ๊าาา จงอิน"   

 

 มือหนาส่งไปปรนเปรอร่างบางใต้ร่างอีกครั้งให้เสร็จไปพร้อมๆกัน บทรักเร้าร้อนสำหรับคืนแห่งความรักกำลังจะสิ้นสุดลงแรงส่งจากด้านล่างเร่งจังหวะขึ้นเพื่อการปลดปล่อย การชักรูดแท่งร้อนเล็กของร่างบางทำให้คยองซูปล่อยน้ำรักออกมาเป็นครั้งที่สองในขณะที่จงอินยังไม่ปลดปล่อยเลยสักครั้ง ร่างสูงเร่งจังหวะอีกครั้งจนกระตุกปล่อยออกมาน้ำขาวขุ่นพุ่งเข้าสู่ผนังอุ่นร้อนเยอะจนล้นทะลักออกมาตามขาเรียวสวย

 

"อ๊ะๆๆฮ๋าาา"

 

"อื้ม"    

 

ร่างบางที่เหนื่อยอ่อนจากกิจการรมแสนหฤโหดซบหน้าลงกับอกแกร่งที่นอนทับลงมาหลังจากที่เสร็จกิจกรรม จงอินผละออกมาจัดการทำความสะอาดให้ร่างบางสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยจึงไปอาบน้ำแล้วค่อยมานอนบนเตียงที่สภาพดูไม่ได้ดึงร่างบางที่นอนหลับไม่รู้เรื่องเข้ามากอดกดจูบที่หน้าผากมนหนึ่งครั้งก่อนจะจูบปากอิ่มแรงๆแล้วหลับไปในที่สุด

 

ถ้าเป็นไปได้จงอินก็อยากใหห้คยองซูแพ้อย่างนี้ทุกๆวันเลย          

 

 

*********************************************************

 

แฮร่55555555555

ข้าแต่งเอ็นซีบ่เป็นได้เท่านี้ล่ะ

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

หมวดนิยายฟิคหรือฟิคชั่นนี้ สร้างขึ้นมาเพื่อให้เหล่าแฟนคลับหรือผู้ที่ชื่นชอบศิลปิน ดาราของตัวเองได้ทำการโปรโมทศิลปินหรือดารานั้นๆ โดยเขียนเรื่องราวฉบับนิยาย และถ้าทางสังกัดหรือผู้เสียหาย ไม่พึ่งพอใจ สามารถแจ้งทางเว็บเพื่อทำการระงับเรื่องนั้นๆ ได้ทันที

สำหรับนักเขียนฟิคชั่นทุกคน พึ่งพิจารณาและไตร่ตรองก่อนเขียนทุกครั้ง ว่าเรื่องของตัวเองที่เขียนนั้นส่งผลกระทบกับศิลปินหรือดาราที่ตัวเองชื่นชอบมากน้อยแค่ไหน

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...